صدای سنگین سکوت

با فنجانی چای هم می توان "مست" شد

اگر

اویی که باید باشد

باشد...!!!

آنقدر مرا با دیگران

مقایسه نکن...

دوست داری برای تو کدام باشم؟

آدم آهنی بی احساس که فقط 

دستوراتت را اجرا کند؟؟

آدم برفی دلربایی که به ماندنش

هیچ اعتباری نیست؟

یا مترسک به ظاهر تنهایی که آغوشش

به روی همه باز است؟

آدم هیچ کدام از این کارها نیستم...

"مرا برای خودم دوست داشته باش"

این بار که عاشق شدم

دوستت دارم رو اصلا به زبون نمیارم

قربون صدقه رفتن که هیچی !

نگرانیامم بروز نمیدم

وقتی حالش خوب نبود باهاش صحبت نمیکنم

وآرومش نمیکنم,بجاش میگم برو یه دوش بگیر

بهتر میشی...

باهاش زیاد بیرون نمیرم

تا اگه جدا شدیم خیابونای شهر عذابم ندن

به چشماش خیره نمیشم تا دلم گیر چشماش نشن

سعی می کنم وقتی داره خودشو برام لوس می کنه

بحث عوض کنم تا صداش که یادم اومد دیوونه نشم

وقتی خواست قسم بخوره که تنهام نمیذاره,

انگشتمو میذارم رو لبش و میگم لازم نیست قسم بخوری,

حرمت خدا رو نشکون

خلاصه اصن بهش گیر نمیدم و پاپیچه کاراش

نمیشم.

انگار نه انگار..

من تجربه کردم!

تاوان اعتماد به بعضیا یه عمر پشیمونیه..

ن یک دخترم ... مثل همه ...

نه می ـگویم فقط آل استار می ـپوشم و نگران ِ پاک شدن رُژم نیستم ...
نه می ـگویم حوّای کسی نمی ـشوم که به هوای دیگری برود ...
اتفاقا چرا گاهی هوس می ـکنم کفش پاشنه 15 سانت بپوشم !
رُژ قـــرمز بزنم... لاک هایم را با رُژم سِت کنم !
هوس می ـکنم موهایم را رنگ کنم ...
اما ، همه ی این کارها ، فقط و فقط ، برای توست ...
که فقط یک لحظه ببینی ُ...
همان لبخند ُ ...
همان روز ها ...
آره ... من ، هنوز هم ، حوّای کسی هستم که... به هوای دیگری رفت ...

خدایا

آعوشت را امشب به من می دهی؟

برای گفتن چیزی ندارم

اما برای شنفتن حرفهای تو گوش بسیار...

می شود من بغض کنم

تو بگویی:مگر خدایت نباشد که تو اینگونه
بغض کنی...

می شود من بگویم خدایا؟

تو بگویی:جان دل

می شود بیایی؟؟؟

آینه التماست میکنم…

برای یک بارهم شده چشمهایم رامحوکن…

دلم رانشان بده…

میخواهم بداند…

انقدرهاهم که سرکوفتم میزنددیواردلم کوتاه نیست…

فقط…فقط…زیادی کوتاه می‌آیم

من برای تو افسانه ای مختومه ام

یک صدای ممتد که دیگر دل آویزت نیست

من سایه ای همواره ام

نه نگاهی دارم

نه خطی

نه رنگی

نه حتی حرفی که دلی بلرزاند

من خاطره ای هستم

از عشقی نخ نما شده

که به یاد آوردنش نمی‌ارزد

و همین روزمرگی هاست...

حاشیه ساز لبخند هامان

تو اما

از آن هر لحظه می شوی

قلم میزنی...

تراژدی های تمام روزگارم

را...

مَن هَمان دُختر ِتُخس ِ بَداَخلاق ِ مُزخرفَم

که هَمگان می پِندارَند بُتی هَستم اَز جِنس ِغُرور

اَما هَمان ها چه میدانَند اَز دَرونِ مَن

"دیوار" که باشی

عاشقِ کسی می شوی

که یادش نیست

کِی، کجا

به تو «تکیه » داده است...

خدای من

خداییست که اگر سرش فریاد کشیدم,
به جای اینکه با مشت به دهانم بزند با انگشتان
مهربانش نوازشم می کند و می گوید می دانم!
جز من کسی نداری...

حرفهایم را تعبیر میکنند...
سکوتم را تفسیر!
دیروزم را فراموش...
فردایم را پیشگویی!
به نبودنم مشکوکند... در بودنم مُردَد!
از هیچ گلایه میسازند... از همه چیز بهانه!
من...!!!

کجای این نمایشم...؟؟!!!

یه وقتایی باید رفت!...اونم با پای خودت!...

باید جات تو زندگی بعضی ها خالی کنی!..

درسته تو شلوغیان متوجه نمیشن چی میشه!...ولی بدون

یه روزی...یه جایی...بدجوری یادت می افتن که دیگه دیر شده!!!!