i am alone like you

تو را من “ تو” کردم
وگرنه “ او ” هم زیادت است
پس اینقدر برایم ،شما ، شما نکن . . .

همیشه وقتی که گریه میکنی اونی که ارومت میکنه دوست داره اما اونی که باتو داره گریه میکنه عاشقته!!!

                عشقت داره قربونه یکی دیگه میره و تو خوابيدي؟

لبخندی زدم و گفتم:

              خدا جون اين همون مخلوقيه كه موقع آفريدنش به

                                                     خودت "آفرين" گفتی!!

تلخ شده اند نوشته هایم،

از وقتی که قندهایت را در دلِ دیگری آب می کنی .....؟؟؟

سلام دوستان گلم اسم چند وبلاگ خوب معرفی کنید ممنون میشم

هر چه میروم......

نمیرسم !

گاه با خود فکر میکنم

نکند من باشم کلاغ آخر قصه ها !!

مــــــا را از کــودکــی

                             بــــه جــدایی ها عادتـــ داده اند

هـــــــمان جـــایی کـه

 روی تخــتــه سیاهمان نوشتند        

                               (   خــوب ها  /  بــدهـــا   )          

  میرن سراغ یکی دیگه...

دو شاخه ی یک درختیم !!!

 کاش

باد از هر دو سو می وزید .....

 وقتی خودت نمی تونی حفظش کنی!!!

 چطور انتظار داری ...

 کس دیگه ای برات راز نگه داره؟!

لطفا نظر بذارید

دیگه نظر نمی دید

خوش به حال تو

که وقتی "او" آمد

بدون هیچ دردسری

فراموشم کردی....

“دوستت دارم”

تکیه کلام تو بود

من بی جهت به آن تکیه داده بودم…!!!

http://chera-why.blogfa.com/

خوشبختی یک سفر است,نه یک مقصد!!!

هیچ زمانی بهتر از همین لحظه برای زندگی وجود ندارد

زندگی کن!

مرسی که به وبلاگ من اومدید

اگه هم خواستید تبادل لینک کنید بگید  بازم مرسی

خدايا انگشتتو از روي دكمه

چقدر این دوست داشتن های بی دلیل

خوب است

مثل همین باران بی سوال

که هی می بارد

۱. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم نیستند:

عمده آدمها. حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

2. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند :

مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند. بی شخصیت‌اند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌اشان یکی است.

3. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند

آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند. کسانی که هماره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.

4. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هستند:

شگفت انگیز ترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم. اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم. باز می‌شناسیم. می فهمیم که آنان چه بودند. چه می گفتند و چه می خواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم . هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند. اختیار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.