85
هدفم چیزی نبود جز اینکه بگم "یاد باد آن روزگاران یاد باد"...امیدوارم تمام مهندسان صنایع امروز که روزگاری ،3-4 سال پیش، کنارشون رو به یک تخته می نشستم خوب و خوش باشن.این ویلاگ هم دیگه عمرش تموم شده،البته از وقتی که ورودی های 85 کمی احساس بزرگ بودن کردن و سرشون کمی شلوغ شد.الانم هرکی به نوعی یه جوری سرش شلوغه و هر کدوم رفتن پی زندگی خودشون.به هر حال من یکی که فراموشم نمیشه تمام 4 ساله رو.
به امید روزهای بهتر برای همه شما


وبلاگ دانشجویی