حال این روزای من.....

حال این روزای من تو این مایه های این شکلیه (:(  گرفتی ؟!!!!!!

من هیچی نمیگم !!!!

دختر: بیا بریم کارت دارم…!پسر: نه مامان نزار


دختر: میگم بیا تا دستم روت بلند نشده! پسر تو رو خدا ولم کن نه


واستا همین جا تا نزدمت بازم


یه بوس بده ولت کنم 


مامان!

خــــــــدایــــــا..

 خدا: بنده ی من نماز شب بخوان و آن یازده رکعت است.
بنده: خدایا !خسته ام!نمی توانم


خدا: بنده ی من، دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر بخوان.
بنده: خدایا !خسته ام برایم مشکل است نیمه شب بیدار شوم.


خدا: بنده ی من قبل از خواب این سه رکعت را بخوان
بنده: خدایا سه رکعت زیاد است


خدا: بنده ی من فقط یک رکعت نماز وتر بخوان
بنده: خدایا !امروز خیلی خسته ام!آیا راه دیگری ندارد؟

خدا: بنده ی من قبل از خواب وضو بگیر و رو به آسمان کن و بگو یا الله
بنده: خدایا!من در رختخواب هستم اگر بلند شوم خواب از سرم می پرد!


خدا: بنده ی من همانجا که دراز کشیده ای تیمم کن و بگو یا الله
بنده: خدایا هوا سرد است!نمی توانم دستانم را از زیر پتو در بیاورم


خدا: بنده ی من در دلت بگو یا الله ما نماز شب برایت حساب می کنیم
بنده اعتنایی نمی کند و می خوابد


خدا:ملائکه ی من! ببینید من آنقدر ساده گرفته ام اما او خوابیده است چیزی به اذان صبح نمانده
او را بیدار کنید دلم برایش تنگ شده است امشب با من حرف نزده
ملائکه: خداوندا! دوباره او را بیدار کردیم ،اما باز خوابید


خدا: ملائکه ی من در گوشش بگویید پروردگارت منتظر توست
ملائکه: پروردگارا! باز هم بیدار نمی شود!


خدا: اذان صبح را می گویند هنگام طلوع آفتاب است ای بنده ی من بیدار شو
نماز صبحت قضا می شود خورشید از مشرق سر بر می آورد
ملائکه:خداوندا نمی خواهی با او قهر کنی؟


خدا: او جز من کسی را ندارد…شاید توبه کرد…
بنده ی من تو به هنگامی که به نماز می ایستی من آنچنان گوش فرا میدهم
که انگار همین یک بنده را دارم و تو چنان غافلی که گویا صد ها خدا دار

ســالـگـرد ازدواج

یخورده طولانیــــ ه 

لطفا به ادامه مطلب......

ادامه نوشته

گاه می رویـم تا برسیـم‎ ...

گاه می رویم تا برسیم.
کجایش را نمی ‌دانیم.
فقط می‌ رویم تا برسیم ...

بی خبر از آنکه همیشه رفتن راه رسیدن نیست.
گاه برای رسیدن باید نرفت، باید ایستاد و نگریست.
باید دید، شاید رسیده ای و ادامه دادن فقط دورت کند.
باید ایستاد و نگریست به مسیر طی شده ...

گاه رسیده ای و نمی‌ دانی
و گاه در ابتدای راهی و گمان می کنی رسیده ای
مهم رسیدن نیست، مهم آغاز است
که گاهی هیچ روی نمی دهد
و گاهی می شود بدون آنكه خواسته باشی!

پدرم می گفت تصمیم نگیر!
و اگر گرفتی آغاز را به تأخیر انداختن، نرسیدن است
اما گاهی آغاز نکردنِ یک مسیر بهترین راه رسیدن است

گاه حتی لازم است بعد از نمازت بنشینی و فکر کنی،
ببینی كه ورای باورهایت چیست؟
ترس یا اشتیاق یا حقیقت؟

گاهی هم درختی، گلی را آب بدهی، حیوانی را نوازش کنی و غذا بدهی؛
ببینی هنوز از طبیعت چیزی در وجودت هست یا نه؟

یا پای کامپیوترت نباشی، گوگل و یاهو و فلان را بی‌خیال شوی
با خانواده ات دور هم بنشینید، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و
ببینی زندگی فقط همین صفحه نمایش و فضای مجازی نیست ...

شاید هم بخشی از حقوقت را بدهی به یک انسان محتاج تا ببینی
در تقسیم عشق در نهایت تو برنده ای یا بازنده؟

لازم است گاهی عیسی باشی
ایوب باشی
و بالاخره لازم است گاهی از خود بیرون آیی و
از فاصله ای دورتر به خودت بنگری و با خود بگویی:
سالها سپری شد تا آن شوم که اکنون هستم ...
آیا ارزشش را داشت؟

سپس کم کم یاد می ‌گیری
که حتی نور خورشید هم سوزاننده است اگر زیاد آفتاب بگیری
می آموزی كه باید در باغ خود گل پرورش دهی
نه آنكه منتظر کسی باشی تا برایت گلی بیاورد.
یاد می ‌گیری که می‌ توانی تحمل کنی که در خداحافظی محکم باشی
و یاد می گیری که بیش از آنكه تصور می كردی خودت و عمرت ارزش دارد

ادامه نوشته

هـمـسـر نـمـونـه!!!!!!!!!

تعدادی مرد در رختکن یک باشگاه گلف هستند... 

موبایل یکی از آنها زنگ می زند 

مردی گوشی را بر میدارد و روی اسپیکر (بلند گو) می گذارد و شروع به صحبت میکند: 

همه ساکت می شوند و به گفتگوی او گوش می دهند! 

مرد: بله بفرمایید... 

زن:سلام عزیزم منم،باشگاه هستی؟ 

مرد:سلام بله باشگاه هستم. 

زن:من الان توی فروشگاه یک کت چرمی خیلی شیک دیدم فقط هزار دلاره میشه بخرم؟ 

مرد:آره اگه خیلی خوشت اومده بخر. 

زن:میدونی از کنار نمایشگاه اتومبیل که رد میشدم دیدم اون مرسدس بنزی که خیلی دوست داشتم رو واسه فروش آوردن خیلی دلم میخواد یکی از اونها رو داشته باشم.... 

مرد: چنده؟ 

زن:شصت هزار دلار!!! 

مرد: باشه اما با این قیمتی که داره باید مطمئن بشی که همه چیزش رو به راهه!!! 

زن:آخ مرسی یه چیز دیگه هم موندهاون خونه ای که پارسال دیده بودم رو هم واسه فروش گذاشتن 950000 دلاره!!! 

مرد:خوب برو بگو 900000 تا اگه میتونی بخرش! 

زن:باشه بعدا میبینمت خیلی دوست دارم. 

مرد: خداحافظ عزیزم... 

مرد گوشی را قطع میکند،مردهای دیگر با تعجب و مات و مبهوت به او خیره میشوند!!! 

بعد مرد میپرسد: ببخشید این گوشی ماله کیه؟؟؟؟

شاهکار دو دختر ایرانی !!!!!!!!!

شاهکاری دیگر از دختران باهوش ایرانی به نقل از یه دختر باهوش دیگه 
یکی از دوستام با یه پسر خیلی پولدار دوست شده بود و تصمیم داشت هر طور شده باهاش عروسی کنه ، تو یه مهمونی یه دفعه از دهنش پرید که ۵ ساله دفتر خاطرات داره و همه چیزشو توش می نویسه ، این آقا هم گیر داد که دفتر خاطراتتو بده من بخونم!
 
از فردای اون روز مژگان و من نشستیم به نوشتنه یه دفتر خاطرات تقلبی واسش ، من وظیفه قدیمی جلوه دادنشو داشتم …، ۱۰ جور خودکار واسش عوض کردم ، پوست پرتقال مالیدم به بعضی برگاش …، چایی ریختم روش … 
مژی هم تا می تونست خودشو خوب نشون داد و همش نوشت از تنهایی و من با هیچ پسری دوست نیستمو خیلی پاکم و اصلا دنبال مادیات نیستم و فقط انســــانیت برام مهمه و … 
بعد از یک هفته کار مداوم ما و پیچوندن آقای دوست پسر ، دفتر خاطراتو برد و تقدیم ایشون کرد … آقای دوست پسر در ایکی ثانیه دفتر خاطرات رو بر فرق سر مژگان کوبید و گفت : 

منو چی فرض کردی؟ اینکه سالنامه ۱۳۹۰ هست! تو ۵ ساله داری تو این خاطره می نویسی؟ 
و اینگونه بود که مژگان هنوز مجرد است… 

انشاي يك پسربچه دبستاني درباره ازدواج !!!!

نام: کمال 

کلاس :دوم دبستان 

موزو انشا: عزدواج!

هر وقت من یک کار خوب می کنم مامانم به من می گوید بزرگ که شدی برایت یک زن خوب می گیرم. تا به حال من پنج تا کار خوب کرده ام و مامانم قول پنج تایش را به من داده است. حتمن ناسرادین شاه خیلی کارهای خوب می کرده که مامانش به اندازه استادیوم آزادی برایش زن گرفته بود. ولی من مؤتقدم که اصولن انسان باید زن بگیرد تا آدم بشود ، چون بابایمان همیشه می گوید مشکلات انسان را آدم می کند.

در عزدواج تواهم خیلی مهم است یعنی دو طرف باید به هم بخورند. مثلن من و ساناز دختر خاله مان خیلی به هم می خوریم. از لهاز فکری هم دو طرف باید به هم بخورند، ساناز چون سه سالش است هنوز فکر ندارد که به من بخورد ولی مامانم می گوید این ساناز از تو بیشتر هالیش می شود.

در عزدواج سن و سال اصلن مهم نیست چه بسیار آدم های بزرگی بوده اند که کارشان به تلاغ کشیده شده و چه بسیار آدم های کوچکی که نکشیده شده. مهم اشق است ! اگر اشق باشد دیگر کسی از شوهرش سکه نمی خواهد و دایی مختار هم از زندان در می آید من تا حالا کلی سکه جم کرده ام و می خواهم همان اول قلکم را بشکنم و همه اش را به ساناز بدهم تا بعدن به زندان نروم.

مهریه و شیر بلال هیچ کس را خوشبخت نمی کند. همین خرج های ازافی باعث می شود که زندگی سخت بشود و سر خرج عروسی دایی مختار با پدر خانومش حرفش بشود. دایی مختار می گفت پدر خانومش چتر باز بود..

خوب شاید حقوق چتر بازی خیلی کم بوده که نتوانسته خرج عروسی را بدهد. البته من و ساناز تفافق کرده ایم که بجای شام عروسی چیپس و خلالی نمکی بدهیم. هم ارزان تر است ، هم خوشمزه تراست تازه وقتی می خوری خش خش هم می کند! اگر آدم زن خانه دار بگیرد خیلی بهتر است و گرنه آدم مجبور می شود خودش خانه بگیرد.

زن دایی مختار هم خانه دار نبود و دایی مختار مجبور شد یک زیر زمینی بگیرد. میگفت چون رهم و اجاره بالاست آنها رفته اند پایین! اما خانوم دایی مختار هم می خواست برود بالا! حتمن از زیر زمینی می ترسید. ساناز هم از زیر زمینی می ترسد برای همین هم برایش توی باغچه یک خانه درختی درست کردم.

اما ساناز از آن بالا افتاد و دستش شکست. از آن موقه خاله با من قهر است. قهر بهتر از دعواست. آدم وقتی قهر می کند بعد آشتی می کند ولی اگر دعوا کند بعد کتک کاری می کند بعد خانومش می رود دادگاه شکایت می کند بعد می آیند دایی مختار را می برند زندان! البته زندان آدم را مرد می کند.عزدواج هم آدم را مرد می کند، اما آدم با عزدواج مرد بشود خیلی بهتر است! این بود انشای من.

اینگونه نگاه کنیم !!!

  • مرد را به عقلش نه به ثروتش
  • زن را به وفايش نه به جمالش
  • دوست را به محبتش نه به کلامش
  • عاشق را به صبرش نه به ادعايش
  • مال را به برکتش نه به مقدارش
  • خانه را به آرامشش نه به اندازه اش
  • اتومبيل را به کاراییش نه به مدلش
  • غذا را به کيفيتش نه به کميتش
  • درس را به استادش نه به سختیش
  • دانشمند را به علمش نه به مدرکش
  • مدير را به عمل کردش نه به جایگاهش
  • نويسنده را به باورهايش نه به تعداد کتابهايش
  • شخص را به انسانيتش نه به ظاهرش
  • دل را به پاکیش نه به صاحبش
  • جسم را به سلامتش نه به لاغریش
  • سخنان را به عمق معنایش نه به گوینده اش

لطفا نظرتون رو بگید

مقایسه قبل و بعد از ازدواج !!!!

قبل از ازدواج 



                                        پسر: بالاخره موقعش شد. خیلی انتظار کشیدم. 

                                              دختر: می‌خوای از پیشت برم؟ 

                                                   پسر: حتی فکرشم نکن! 

                                                   دختر: دوسم داری؟ 

                                              پسر: البته! هر روز بیشتر از دیروز! 

                                              دختر: تا حالا بهم خیانت کردی؟ 

                                              پسر: نه! برای چی می‌پرسی؟ 

                                                   دختر: منو می‌بوسی؟ 

                                              پسر: معلومه! هر موقع که بتونم. 

                                                   دختر: منو می‌زنی؟ 

                                         پسر: دیوونه شدی؟ من همچین آدمی‌ام؟! 

                                              دختر: می‌تونم بهت اعتماد کنم؟! 

                                                             پسر: بله. 

                                                            دختر: عزیزم! 

                                                                  - 

                                                                                                                                                                                                          - 

                                                                  - 


    بعد از ازدواج 

                                                                  - 

                                                                  - 

                                                                  - 

                                                   کاری نداره! از پایین به بالا بخون! 


سخنان ....

از زشت رویی پرسیدند : 

آنروز که جمال پخش میکردند کجا بودی ؟ 

گفت : در صف کمال 

اگر کسی به تو لبخند نمیزند ، علت را در لبان بسته خود جستجو کن 

مشکلی که با پول حل شود ، مشکل نیست ، هزینه است 

همیشه رفیق پا برهنه ها باش ، چون هیچ ریگی به کفششان نیست 

با تمام فقر ، هرگز محبت را گدایی مکن 

و با تمام ثروت هرگز عشق را خریداری نکن 

هر کس ساز خودش را می زند، اما مهم شما هستید که به هر سازی نرقصید 

مردی که کوه را از میان برداشت کسی بود که شروع به برداشتن سنگ ریزه ها کرد 

شجاعت یعنی : بترس ، بلرز ، ولی یک قدم بردار 

وقتی تنها شدی بدون که خدا همه رو بیرون کرده ، تا خودت باشی و خودش 

یادت باشه که : در زندگی یه روزی به عقب نگاه میکنی . به آنچه گریه دار بود میخندی 

آدمی را آدمیت لازم است ، عود را گر بو نباشد ، هیزم است 

کشتن گنجشکها ، کرکس ها را ادب نمی کند 

از دشمن خود یک بار بترس و از دوست خود هزار بار 

فرق بین نبوغ و حماقت این است که نبوغ حدی دارد


نامه عاشقانه

شما اسم این رو چی میذارید؟؟؟؟

قطعه گمشده

به علت طولانی بودن مطلب به ادامه رجوع کنید 

حتما تا آخر بخونید و نظرتون رو دربارش بگید 


ادامه نوشته

دیگر...

 

دیگر ملالی نیست جز نداشتنت ‌٬نخواستنت٬راندنت٬باختنت٬رفتنت٬نماندنت٬

با او و هزاران اوی دیگر بودنت٬بدون مکث پاسخ منفی دادنت و عشقی نیست٬

جز عشق به چشمان ناز تا ابد روشنت. این را برایت نوشته بودم. باز هم مینویسم:

« هر ستاره شبی است که از تو دورم٬آسمان چه پر ستاره است.»

چراغ خانه

زن، چراغ خانه است


می گویند زن، چراغ خانه است.
اما
لابد شنیده اید که در همین راستا، بعضی ها طرفدار "چلچراغ" شده اند
و بعضی ها هم تمایل به "صرفه جویی در مصرف برق" دارند!

با این حساب می شود این تعاریف را نیز ارائه داد:

دوست دختر:
چراغ گرد سوز! (در بلاد کفر، آن را GF می گویند. تحقیقات نشان داده این لغت، مخفف عبارت Gerdsooz Fitile (فتیله گردسوز) می باشد که در شرایط اضطراری، روشنایی اندکی می افروزد و خاموش شدنش سه سوته است و یک فوته!)

معشوق:
لامپ مهتابی! (در راستای رمانتیک بودن قضیه!)

همسر موقت:
لامپ کم مصرف!

همسر دائم:
همان چراغ خانه

همسر مطلقه:
لامپ سوخته!

همسر ایده آل:
چراغ جادو! (هردو افسانه اند!)

و اما شعر مرتبط:
با غول چراغ، آرزویی بکنید
از او طلب فرشته خویی بکنید
یک دانه بس است زن، مگر نشنیدید
خواهشا" در مصرف برق صرفه جویی بکنید

کل کل شاعر زن و شاعر مرد

 
شاعر زن میگه :
به نام خدایی که زن آفرید / حکیمانه امثال ِ من آفرید
خدایی که اول تو را از لجن / و بعداً مرا از لجن آفرید !
برای من انواع گیسو و موی / برای تو قدری چمن آفرید !
مرا شکل طاووس کرد و تورا / شبیه بز و کرگدن آفرید !
به نام خدایی که اعجاز کرد / مرا مثل آهو ختن آفرید
تورا روز اول به همراه من / رها در بهشت عدن آفرید
ولی بعداً آمد و از روی لطف / مرا بی کس و بی وطن آفرید
خدایی که زیر سبیل شما / بلندگو به جای دهن آفرید !
وزیر و وکیل و رئیس ات نمود / مرا خانه داری خفن ! آفرید
برای تو یک عالمه کِیْسِ خوب / شراره، پری ، نسترن آفرید
برای من اما فقط یک نفر / براد پیت من را حَسَنْ آفرید !
برایم لباس عروسی کشید / و عمری مرا در کفن آفرید
 

شاعر مرد در جواب میگه :
به ‌نام خداوند مردآفرین / که بر حسن صنعش هزار آفرین
خدایی که از گِل مرا خلق کرد / چنین عاقل و بالغ و نازنین
خدایی که مردی چو من آفرید / و شد نام وی احسن‌الخالقین
پس از آفرینش به من هدیه داد / مکانی درون بهشت برین
خدایی که از بس مرا خوب ساخت / ندارم نیازی به لاک، همچنین
رژ و ریمل و خط چشم و کرم / تو زیبایی‌ام را طبیعی ببین
دماغ و فک و گونه‌ام کار اوست / نه کار پزشک و پروتز، همین !
نداده مرا عشوه و مکر و ناز / نداده دم مشک من اشک و فین!
مرا ساده و بی‌ریا آفرید / جدا از حسادت و بی‌خشم و کین
زنی از همین سادگی سود برد / به من گفت از آن سیب قرمز بچین
من ساده چیدم از آن تک‌ درخت / و دادم به او سیب چون انگبین
چو وارد نبودم به دوز و کلک / من افتادم از آسمان بر زمین
و البته در این مرا پند بود / که ای مرد پاکیزه و مه‌جبین
تو حرف زنان را از آن گوش گیر / و بیرون بده حرفشان را از این
که زن از همان بدو پیدایش‌ات / نشسته مداوم تو را در کمین

بدون شرح !!!!!!

دختر: می دونی فردا عمل قلب دارم ؟
پسر: آره عزیز دلم . . .
دختر: منتظرم میمونی ؟
پسر رویش را به سمت پنجره اطاق دختر بر میگرداند تا دختر اشکی که از گونه اش بر زمین میچکد را نبیند و گفت ، منتظرت میمونم عشقم . .
دختر: خیلی دوستت دارم . .
پسر: عاشقتم عزیزم . .
.
.
بعد از عمل سختی که دختر داشت و بعد از چندین ساعت بیهوشی کم کم داشت ، به هوش می آمد ، به آرامی چشم باز کرد و نام پسر را زمزمه کرد و جویای او شد ..
پرستار : آرووم باش عزیزم تو باید استراحت کنی . .
دختر: ولی اون کجاست ؟ گفت که منتظرم میمونه به همین راحتی گذاشت و رفت ؟
پرستار : در حالی که سرنگ آرامش بخش را در سرم دختر خالی میکرد رو به او گفت ؛ میدونی کی قلبش رو به تو هدیه کرده ؟
دختر: بی درند که یاد پسر افتاد و اشک از دیدگانش جاری شد .. آخه چرا ؟؟؟؟؟!!
چرا به من کسی چیزی نگفته بود .. بی امان گریه میکرد . . 
پرستار: شوخی کردم بابا !! رفته دستشویی الان میاد

بابا طاهر

عزیزا کاسه چشمم سرایت

میان هر دو چشمم جای پایت

از آن ترسم که غافل پا نهی تو

نشنید خار مژگانم به پایت

شایـــــــــد....

شاید آن روز که سهراب نوشت زندگی اجباری است

                         دلش از غصه حزین بود و غمین

حال من می گو یم

      زندگی یک در و دروازه و دیوار که نیست

که نشد بال زدو پرواز کرد

                     زندگی اجبار نیست

زندگی بال و پری دارد و مهربان تر از مهتاب است

           تو عبور خواهی کرد

از همان پنجره ها

                          با همان بال و پر پروانه

به همان زیبایی

                به همان آسانی

                              زندگی صندوقچه ی اصرار پرستو ها نیست

زندگی آسان است

                بی نهایت باید شد تا آن را یا فت

     زندگی ساده تر از امواج است

           پس بیا تا بپریم

                     وتا شبنم آرامش صبح

                               تا صدای پر مرغان اقاقی بال و پر باز کنیم

      تا توانیم که ازاول آغاز کنیم و تا نهایت برویم