جایی که تو حرف هات رو بزنی کسی نباشه بین حرف هات یهو تایپ کنه و نذاره بقیه ش رو بگی و مجبور بشی بیخیال بقیه ش بشی...
که نبینی طرف آنلاین هست و یه "Seen" بخوره پای حرفت و طرف مقابل جواب نده...
البته این از دید دلخورانه ش بود!
وگرنه از دید خوش خوشانک ش هم ببینیم
هیچ جا وبلاگ نمیشه!
همین که یادت بیاد چجوری بودی... چه جوری بودن... و چه جوری شدیم :(
شاید محض یه دلخوشی ساده...
اونقدر ساده و کوچیک که فقط یه لبخند روی لب هات بشونه...
همین!
باز دیدم اسم هاشون تو کامنت ها و خوندن پست هاشون یه طعم و مزه دیگه می ده...
× مشخصه من هنوز نمی دونم از چی باید بنویسم ودر شوق برگشت به بلاگفا هستم؟ :))
اینقدر خاطره برام زنده بشه...
بلاگستان رو با تمام خاطرات ش دوست دارم!
یادم نمیاد قبلا چی می نوشتم و از کجا!
احساس غریبگی می کنم... مثل مسافری که بعد از مدت ها برگشته و همه چیز واسش غریبه است!
×× الام نمی دونی چه جیغی کشیدم وقتی کامنتت رو خوندم! آدرس بذار دختر
رفتم تو وبلاگ دوستان... اصلا انگار یادم رفته چطور نظر می ذاشتم! فقط می دونم دلم تنگ شد!
اما سامرا
سامرا قضیه اش فرق می کند...
امامین عسگریین(ع)... هرچند پای خیلی از کربلا رفته نرسید، اما می ارزید اگر در راه رسیدنمان جان می دادیم...
آخر شنیدم از کسی... از اربعین سامرا رفته ای... مضیف حرم پر بود از غذاهایی که کسی نبود آن ها را بخورد...
و خدامی که رنگ خورشید بودند، در انتظار زائر... زائرانی که شاید، اگر عمرشان باقی ماند به مهمانی خانه ی غریب سامرا سری بزنند...
× این پست می بایست برای تبریک میلاد امام حسن عسگری(ع) شادتر می بود... ولی... بغض فرو خرده شیعه... از اینکه بشنوی اربعین، کربلا 20 میلیون زائر داشت و سامرا به تعداد انگشتان دست...
گفته اند: جای گنج در وجود ویرانه هاست... راست گفتند! چون وجودت در دل ویران ماست...
× دانلودینگا: امیرحسین مدرس: عاشق
یه فسقلی کوچولو و خوشمزه که به بنده یه منصب جدید به عنوان "خاله" اضافه کرده...
تا من هم نی نی مون رو "محمدمهدی" خاله صدا کنم.
× هدیه به حضرت محمد(ص) صلوات.
یکی از آرزوهای بچگی م این بود که عینکی باشم! :|
جوری که من عینک همه بچه های کلاس رو باید امتحان می کردم!
ولی هر وقت معاینه چشم رفتم چشمام اوکی بودن...
دیگه این رویای کودکی فراموش شده بود که چند وقت پیش احساس کردم موقع مطالعه (شما همون وبگردی در نظر بگیرین) چشمام زود خسته میشن و بعد از یه چشم پزشکی معلوم شد که بعله! چشمام به کمکی احتیاج دارن!
اونم حالا که دیگه آرزوهام عوض شده بودن!
حتی یه گفتمانی هم تو خونه داشت این عینک که من معتقدم سر پایان نامه چشمام اینجوری شده و مامانم اعتقادی راسخ داره که برای نت گردی هاست!
حالا چند روزی هست که عینکم رو گرفتم و خیلی هم بهش هم عادت نکردم! وقتی دارم کتاب می خونم و ییهو وسط کار یادم می افته عینکم رو نزدم احساس کسی رو دارم که نماز خونده و فهمیده وضو نداشته! اصلا انگار هرچی خوندم الکی بوده! (تلقین تا این حد)
بعد حالا پی بردم همون بهتر که دنیا بچه بازی نشده!
× اینم یکی از آرزوهای کودکی که با تاخیر برآورده شد!!
×× تولد ریحانه سادات با تاخیرات مبارک :*
زیارت پیاده کربلا توی اربعین هم از همین رویاهاست...
رویای راه رفتن از همان راهی که کاروان غم دیده حسین(ع) رفته است...
رویای رسیدن به کربلا، وقتی پاهایت خسته و تاول زده اند...
رویای گشتن توی کوچه و پس کوچه های یک شهر به دنبال حریم مولایت...
رویای بین الحرمین...
و تنها زمانی که برگردی و خاطره سفر را مرور کنی، حتما با حسرت خواهی گفت:
"مثل یک رویا بود..."
فقط نمی دونم گوگل چرا اینقدر بد راهنمایی شون می کنه!
مثلا:
× ولی جدا اگه راهکار دارین بدین واسش!
خب گفتم که خانم ها هم نیاز دارن برن تو تنهایی هاشون...
البته اینم باید بگم تفاوتی که خلوت و تنهایی خانم ها با آقایون داره اینِ که بعدش حتما باید بیان دنبالشون و از غار برشون گردونن!
اصلا چه معنی میده خانوم ها زیاد تو غار بمونن؟!
بعدش هم باید تشکرات ویژه کرد از اینایی که بلدن از غار بیارنت بیرون!
کی گفته زن ها دوست دارن همه ش حرف بزنن؟ غر غر کنن؟ گله و شکایت کنن؟ و تو هر شرایطی بهت بچسبن؟
این همه سکوت زنونه... ای همه تنهایی زنونه... این همه تو دل ریختن های زنونه...
باشه مردا برن تو غار سنگی خودشون...
ولی داشتن یه خلوت... یه تنهایی منحصر به فرد حق ماست!
چند روز شعار "فرزند کمتر، زندگی بهتر" تو بیلبوردای شهرمون تبدیل شده به "فرزند بیشتر، زندگی شادتر"
به بقیه چیزاش کاری ندارم! فقط دو تا سوال واسم پیش امده!
1. آیا اینا مادر ندارن احیانا؟!!
2. آیا پسران بیشتر زندگی بهتر؟!!
همینکه از قدیما همچین نیگا می کنی و میبینی:
چه لباس های بامزه ای برات دوخته
تزئینشون تیکه دوزی یا گل دوزی هم کار خودش بوده
تو اسباب بازی هات عروسک های دست ساز مامانت بوده
همه جور لباس و شال و پالتویی رو برای روزهای سردت بافته
قلاب بافی هاش عالی و ظریف بوده..
تابلو نقاشی رو پارچه ش رو دیوار خونه تون باشه
دیگه از دستپخت خوبش هم لازم نباشه تعریف کنی
و ...
خلاصه مامان آدم حتما باید یه هنری داشته باشه، باید که باسلیقه باشه که آدم با دیدنش سر ذوق بیاد یا حتی خجالت بکشه از بی هنری خودش... که وقتی هر کدوم رو دیدی پر بشی از حس زندگی...
و تازه تر اینکه تولدش هم باشه...
واسه همین تو عکس ها یکی میگه بگید سیب تا بخندیم!
تو زندگی هم یکی رو لازم داریم، اصلن یکی باید باشه که مدام بهمون یادآوری زندگی خوبی داریم...
× البته اون یه نفر مهمه که کی باشه!!
