نوشته های خاکستری

ریزو درشت

تیره و روشن

به مثل رنگهای جعبه  مداد رنگی

نگاهم به آرزوهای کوچکیست که با شتاب و چرخش به داخل آب فرو میروند

و بی هیچ تقلائی خود را به آغوشه خیس دریا میسپارند

گاهی وقت ها فکر میکنم دریا از گریه آرزوها دزیا شده

کسی چه میداند؟! 

شاید....

چند نفر میبینم که هر کدام به نحوی آرزوهاشان را به دریا پرت میکنند

اولی روی شنها نشسته و با تعملی عمیق  و بغض دریا را نشانه میگیرد

دومی اما ایستاده محکم، ولی زیر پایش سست است...

مخصوصا آن پائی که قلم شده بود

چقدر راحت رویاهایمان را زنده به گور میکنیم انگار که اصلا ندیدیم...

صدای مرگ بیصدای آرزوها آذازم میدهد

آخر من طاقت شنیدن صدای مرگ خباب را ندارم...

آرزوها زیر پایم را خالی میکنند

با پایم پس میزنم و آنها پیش میبرتندم...

به سوی زلال بیکران به رنگ ارغوانی...

صدای خیس شدن سنگ ها را دوست دارم

چند نفر آن طرف میروند شاید به دنبال رنگ آرزوها

ندا

مگذار كه ياد ما را ،
طعم تلخ اين حقيقت ببرد ،
اين حقيقت است كه ...
از دل برود هر آنكه از ديده رود ...

چند روزیه که حالم یه جوری شده

نمیدونم چرا!!!!!!!!!!!!!!!

منم دلم تنگ شده چون جاهایی بودم که یاد خاطره ها افتادم

ولی دلم و دیگه قفل کردم

همون موقع به خودم قول دادم که تا آخرش باشم

من بودم اما تو...

من خیالم راحته تا پای جون بودم باهات تو ندونستی چی میخوای تا بریزم زیر پات...

همه آرزوهام دیگه فقط یه خاطرست

نفسم بودی ولی یه تجربه شدی و بس............

حالا دیگر از هر طرف که بیایی فرقی نمی کند...

غریبه ای....

همينطور كه داشتم به همه جاهايي كه بودم و يه عالمه خاطره داشتم ازشون رد ميشدم و نگاه ميكردم

ديدم كه چقدر تغيير كرده البته خود منم خيلي تغيير كردم تو همه چي طرز فكرم  به گذشته آينده حال

حتي آدما و تصميم گيريهام...

از بعضيهاشون راضي هستم اما بعضي هاشون نه اما خوب همشون يه جور تجربه بودن و تو خيلي

از لحظه ها لذت بردم و شاد بودم همينطور ناراحت اما اينها همه در كنار هم هستش كه معنا پيدا ميكنه

آدما خيلي باهم تفاوت دارن و خيلي رو آدم تاثير ميذارن

خوشحالم از تغييراتي كه تو زندگيم ايجاد شده از جايي كه هستم چيزي هستم و دارم از خودم ميسازم

دارم به چبزي كه دوست دارم باشم نزديك ميشم و اين حس مثل حس قلقلك ميمونه تو وجودم...

دلم براي اينجا تنگ شده بود و خوشحالم كه اومدم يه سر

اما هر اومدني رفتني داره مهمترين چيزي كه تا حالا ياد گرفتم اينه كه هيچ چيزي تو اين دنيا موندگار نيستو ارزش ناراحت كردن و شكستن دل كسي رو نداره...

حالا ايشالا كه خيره به قول يكي از بچه ها :D

ماسه ها فراموش كارترين رفيقان راهند

پا به پايت مي آيند آنقدر كه گاهي

از سماجتشان در همراهي حوصله ات را سر ميبرند

اما كافي است تا اندك بادي بوزد يا خرده موجي برخيزد

تا براي هميشه از حافظه ضعيفشان رد پايت پاك شود

من از نسل ماسه نيستم!

از نسل صدفم!

صدف هايي كه به پاس اقامتي يك روزه تا دنيا دنياست صداي دريا را

براي هر گوش شنوايي زمزمه ميكنند...

قبول نيست !

اينبار تو چشم بگذار من فراموشت ميكنم

فقط تا صد بشمار

آهسته آهسته...

راستي من بازي را خوب نميدانم!!!

خودم را بايد پيدا كنم ؟يا گذشته را؟

تو را فراموش كنم يا خاطره ها را؟

براي فراموش كردن چطوري خاطره ها رو از بازي بسوزانم؟

راستي يه چيز ديگه كجا بايد قايم بشم كه تو دلتنگ بشي و گريه كني و من هم خم به ابرو نيارم؟؟؟؟؟

حرفی نزنم که دلی بلرزد


خطی ننویسم که آزاردهدکسی را


یادم باشدکه روز و روزگارخوش است


وتنهادل ما دل نیست


یادم باشدجواب کینه راباکمترازمهرومحبت


وجواب دو رنگی راباکمترازصداقت ندهم


یادم باشدبایددربرابرفریادهاسکوت کنم


وبرای سیاهی ها نوربپاشم


یادم باشدازچشمه درس خروش بگیرم


وازآسمان درس پاک زیستن


یادم باشدسنگ خیلی تنهاست...


یادم باشدباسنگ هم لطیف رفتارکنم


مبادا دل تنگش بشکند


یادم باشدبرای درس گرفتن ودرس دادن به دنیاآمده ام


نه برای تکراراشتباهات گذشتگان


یادم باشد که زندگی رادوست بدارم


یادم باشدهرگاه ارزش زندگی ازیادم رفت


درچشمان حیوان بی زبانی که به سوی


قربانگاه می رود زل بزنم تابه مفهوم بودن


پی ببرم یادم باشد میتوان باگوش سپردن


به آوازشبانه دوره گردی که از


سازش عشق می بارد به


اسرارعشق پی برد و زنده شد


یادم باشدمعجزه قاصدکهارا باورداشته باشم


یادم باشدگره تنهایی ودلتنگی هرکس


فقط به دست دل خودش باز می شود


یادم باشدهیچگاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم


تاتنها نمانم

یادم باشد هیچگاه ازراستی نترسم ونترسانم ...

مردن ، به تلخی فراموش شدن نیست...

بی آنکه بمیریم...

پیچــک نگــاهــم

دزدانــه تــا پشــت پنجــره ی

اتــاق تــو بــالا آمــده!

بــه کجــا خیــره شــده‌ای؟!

بــاران کــه بگیــرد

تمــام پنجــره

پــر از پیچــک خــواهــد بــود . . .

اين موزيك رو الان چند وقتيه بدون وقفه تو لحظه هاي بيكاريم گوش ميدم فوق العاده  بهم آرامش ميده

و منو هل ميده تو خاطراتم و حس خيلي خوبي بهم ميده

از خواننده انگليسي به نام آدل كه بهترين صدا رو تو سال 2011 به خودش اختصاص داد

اميدوارم شما هم لذت ببريد ...

I heard that your settled down

شنیدم که یه جایی رو واسه موندن پیدا کردی

That you found a girl and your married now

اینکه با دختری آشنا شدی و حالا دیگه با هم ازدواج کردین

I heard that your dreams came true

شنیدم رویاهات به حقیقت پیوستن

Guess she gave you things I didn’t give to you

حدس میزنم چیزایی رو بهت داده که من هیچوقت بهت ندادم

 Old friend, why are you so shy

دوست قدیمی، چرا انقدر خجالت میکشی؟

It ain’t like you to hold back or hide from the lie

اصلا بهت نمیاد بخوای عقب بکشی یا از دروع مخفی شدی

I hate to turn up out of the blue uninvited

متنفرم از اینکه بخوام به میل خودم، از غم و اندوهم دست بکشم

But I couldn’t stay away, I couldn’t fight it

اما نمیتونستم دور وایستم،و حتی نمیتونستم خودمو درگیرکنم

I hoped you’d see my face & that you’d be reminded

امیدوارم چهرمو دیده باشی و این رو به یادت آورده باشه که…

That for me, it isn’t over

این پایان کاره من نیست

Nevermind, I’ll find someone like you

دیگه اهمیتی نمیدم ، یکی مثله تورو پیدا میکنم

I wish nothing but the best for you too

من هیچ ارزویی ندارم فقط بهترین هارو برای تو میخوام

Don’t forget me, I beg, I remember you said

منو از یاد نبر، التماس میکنم ، یادمه که گفتی:

Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead”

یه وقتایی عشق همیشه باقی میمونه و بعضی وقت ها هم برعکس،باعث آسیب میشه

Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead, yeah.

یه وقتایی عشق همیشه باقی میمونه و بعضی وقت ها هم برعکس،باعث آسیب میشه.آره

You’d know how the time flies.

باید میدونستی زمان چطور میگذره

Only yesterday was the time of our lives.

همین دیروز بود که شروع به زندگی کردیم

We were born and raised in a summery haze.

پا به این دنیا گذاشتیم و در یک غبار تابستانی رشد کردیم

Bound by the surprise of our glory days.

که با شکوه و حیرت روزهای زندگیمونه آمیخته شده

I hate to turn up out of the blue uninvited,

متنفرم از اینکه بخوام به میل خودم، از غم و اندوهم دست بکشم

But I couldn’t stay away, I couldn’t fight it.

اما نمیتونستم دور وایستم،و حتی نمیتونستم خودمو درگیر هم کنم

I hoped you’d see my face & that you’d be reminded,

امیدوارم چهرمو دیده باشی و این رو به یادت آورده باشه که…

That for me, it isn’t over yet.

این پایان کاره من نیست

Nevermind, I’ll find someone like you

دیگه اهمیتی نمیدم ، یکی مثله تورو پیدا میکنم

I wish nothing but the best for you too

من هیچ ارزویی ندارم فقط بهترین هارو برای تو میخوام

Don’t forget me, I beg, I remember you said

منو از یاد نبر، التماس میکنم ، یادمه که گفتی:

Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead”, yay

یه وقتایی عشق همیشه باقی میمونه و بعضی وقت ها هم برعکس،باعث آسیب میشه.آره

Nothing compares, no worries or cares.

هیچ چیز قابل قیاسی،.نگران کننده ای یا چیزی که بخوای مراقبش باشی دیگه نیست

Regret’s and mistakes they’re memories made.

اشتباهات و پشیمونی ها، اینا ساخته های ذهنن

؟Who would have known how bittersweet this would taste

کی میتونست بفهمه که چطور میتونه انقدر تلخ و شیرین(ترکیبی از شادی و غم) باشه

Nevermind, I’ll find someone like you

دیگه اهمیتی نمیدم ، یکی مثله تورو پیدا میکنم

I wish nothing but the best for you too

من هیچ ارزویی ندارم فقط بهترین هارو برای تو میخوام

Don’t forget me, I beg, I remember you said

منو از یاد نبر، التماس میکنم ، یادمه که گفتی:

Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead”, yay

یه وقتایی عشق همیشه باقی میمونه و بعضی وقت ها هم برعکس،باعث آسیب میشه.آره

Nevermind, I’ll find someone like you

دیگه اهمیتی نمیدم ، یکی مثله تورو پیدا میکنم

I wish nothing but the best for you too

من هیچ ارزویی ندارم فقط بهترین هارو برای تو میخوام

Don’t forget me, I beg, I remember you said

منو از یاد نبر، التماس میکنم ، یادمه که گفتی:

Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead”

یه وقتایی عشق همیشه باقی میمونه و بعضی وقت ها هم برعکس،باعث آسیب میشه

Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead, yeah

یه وقتایی عشق همیشه باقی میمونه و بعضی وقت ها هم برعکس،باعث آسیب میشه.آره

دنيايم نه به سفيدي  برف است

و نه به سياهي پرهاي كلاغ

دنياي من نه خوب است نه بد

دنيايم شايد خاكستري باشد

از همين روست كه نا آرامي ها بي قرارم نميكند

و شاديها مرا در بر نميگيرد

از همين روست كه گاه ميشنوم از تو ... از او...ديگر بهم نميريزم

چون باور كرده ام كه هيچ چيز سفيد سفيد نيست

همانطور كه سياه نيست....

در گلوي من ابر كوچكي ست

ميشود مرا بغل كني؟؟؟

قول ميدهم كم گريه كنم...

بغض هميشه نشانه ضعف بغض كننده نيست !!

گاهي بيانگر شدت بيرحمي مخاطبش است!!

مردانگي ات را با شكستن دل دختري كه ديوانه توست ثابت نكن

مردانگي ات را با غرور بي اندازه ات به دختري كه عاشق توست ثابت نكن!

مردانگي ات را زماني ميتواني نشان دهي كه دختري با تمام تنهائيش به تو تكيه كرده

كه دختري با تكيه به غرور تو ... به قدرت تو در اين دنياي پر از نامردي قدم بر ميدارد!!!!!!!!!!!!!

پُرم از هوای گریه…پُرم از ترس و گلایه …
پُرم از عذاب بخشش…
پُرم از تلخی حسرت یه لبخند تا رسیدن به حقیقت…
... پُرم از نگاهی تب دار
از یه خواهش هوس بار
از نفس نفس تو تکرار
از یه گریه پای اصرار
از تبسمی دروغین ،
محض شادی دل بهاری غمگین
محض پر کشیدن تو هوای بی قراری یه عاشق
محض پیوند شکوفه با گل سرخ شقایق

روزگاری جاده ای بودم

جاده ای غرق تردد کز رفت و آمد خالی نمیشد

جاده ای که همه را جذب میکرد

 جادی ای زیبا و خرم

من که بسیاری را به آبادی رساندم

عاقبت خود ماندم و ویرانه و تنهایی خود...

تو به من خندیدی و نمیدانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم...

باغبان از پی من تند دوید.سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه.سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتیو سالهاست

خش خش گام تو تکرار کنان میدهد آزارم

ومن اندیشه کنان غرق در این پندارم

که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت...

بازم برای تو تویی که نیستی اما نمیدونم چرا هر لحظه با منی ...

یه آشفته یه دیوونه

یه مست دوره گردم من

تو رفتی کاره من این شد

هنوزم گشتن و گشتن

تو رفتی بعد تو  هرگز به آیینه نخند یدم

تبو غم  ماند  و چشم  من چرایش را نپرسیدم

تو رفتی من ماندم و شب گردی تنها

تمام جاده ها تاریک منو یاد آن روزا

ولی بازم چرایش را نپرسیدم

 نمیدونم چرا همدم این روزای من تنهایی پر از تنهایی...

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دسته ختی که ترا عاشق کرد شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که برزکش خواندی

بخدا مثل تو تنهاست بخند

به یاد همون دست خط و شعری که همیشه

خواهم داشت .یادته؟

میدونم که یادته...

دور باش اما نزدیک

من از دور بودنهای نزدیک میترسم

من از خیلی چیزها میترسیدم

اما دیر زمانیست که از آدمها مترسم

وقتی کسی هست نزدیکت که احساس میکنی

فرسنگها دور است

دیگر حتی از خودت هم میترسی...

ماهیها چقدر اشتباه میکنند

قلاب علامت کدامین سوال است که بدان پاسخ میدهند؟

آزمون زندگی ما از قلابهایی است که وقتی اسیر طعمه اش میشویم

تازه میفهمیم ماهیها بی تقصیرند...

حسد .کینه.خشم.انتقام.ترس.شهوت...

من اسیر کدامین طعمه خواهم شد؟؟؟

خداوندا دانشی عطا فرما تا از کنار قلابها

بگذریم که شاید دیگر فرصتی برای

برگشتن به پاکی دریا نباشد...

دلم برای خیلی روزا تنگ شده یادش بخیر...

من تو را می خواهم

مثل لذت آتش در زمستان

مثل نسیمی خنک در دل تابستان

من تو را می خواهم

مثل نیاز شب به ماه

مثل نیاز گل به آب

من تو را می خواهم

مثل لذت بارش باران با ابر

مثل ذوب شدن دانه برف در حرم دستانت

مثل نیاز من به حرم نفسهایت برای زندگی

مثل لذت دیدن رنگین کمان بعد از انتظار برای بارش باران

                              من تو را می خواهم میدانم که می خواهم

                                         تا ابد...

                                                   تا ابد...

پسگفتار: الان که این شعر رو نوشتم داره  بارون میاد از صبح زود داره میباره

چقدر زیبا و دل انگیزه که هیچ لذتی به این لحظه نمیرسه.

این چند خط شعر دیروز به ذهنم رسید و الان هم اینجا نوشتم

که بمونه آخه ساعت خیلی عجله داره تا گذشت عمر ما هارو به رخمون بکشه...

                                            پیروز باشید و بهروز...