کانون فرهنگی چهارده معصوم علیه السلام

 

 

• کانون فرهنگی چهارده معصوم(ع) با هدف ترویج و تبیین فرهنگ و معارف اصیل اسلامی و ارتقاء ارزش های دینی و مذهبی نسل جوان و اطلاع رسانی اخبار در حوزه های مختلف تأسیس شده است.
با توجه به ظهور تکنولوژی های جدید و تغییر رسانه های تبلیغی، ضرورت تغییر ابزار و رسانه های تبلیغ فرهنگ غنی اسلامی و ایرانی، بیش تر از پیش، به چشم می خورد.
در این میان، پدیده اینترنت با کاربرد وسیع و جهانی، با لحاظ مزیت های ذاتی و انحصاری آن (عدم محدودیت زمانی و مکانی برای مخاطبین و ...) ، تاثیر شگرفی در نفوذ افکار و فرهنگ ها در مخاطبین خود، که غالبا جوانان هستند، داشته است، تا حدی که در حال حاضر به عنوان یک ابزار تبلیغی - فرهنگی از آن یاد می شود.جهت حمایت از ما اگر دارای سایت یا وبلاگ هستید لطفا ما را با نام کانون فرهنگی چهارده معصوم (ع) لینک کنید 

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما دوستان در بهبود وب سایت تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید .

•برای نمایش بهتر هر چه بهتر صفحات پیشنهاد می شود از مرورگر فایر فاکس استفاده کنید برای دانلود کلیک کنید

• با شرکت در نظرسنجی  در راستای هر چه بهتر شدن محتوای مطالب ما را یاری کنید

بیش از 75% از بازدید کننده های سایت یا وبلاگ شما از طریق جستجو در گوگل و سایت های نظیر آن می باشد . تبادل لینک یکی از موثرترین و ساده ترین راه ها برای افزایش رتبه ی سایت شما در  گوگل و این گونه سایتها است،در حقیقت هرچه میزان لینک های شما در سایت های مختلف بیشتر باشد ، از درجه ی اهمیت بیشتری در هنگام جستجو برخوردار می شود ،مطالب سایت شما سریع تر در سایت گوگل ایندکس می شود و در هنگام جستجو یک مطلب بالاتر از مطالب سایت های دیگر قرار می گیرد،در نتیجه می توانید با تبادل لینک ، به راحتی در صفحه ی اول و در صدر نتایج جستجو قرار بگیرید و از ترافیکی که از طریق موتورهای جستجو بدست می آید می شود بهره مند شوید.

کانون فرهنگی چهارده معصوم (ع) با سایت ها و وبلاگ های با پیج رنک 2 و یا بالاتر یا وبلاگها و سایت های فرهنگی مذهبی آماده تبادل لینک می باشد، در صورتی که علاقه مند به تبادل لینک با ما بودید ابتدا ما را با نام کانون فرهنگی چهارده معصوم (ع) لینک کنید و سپس در نظرات همین  پست یا از طریق تماس با ما نام پیشنهادی و  لینک خود را ما ارسال کنید تا در در صفحه اصلی قرار بگیرد.

 

  چرا برخی زوج‌های امروزی تمایل به بچه‌دار شدن ندارند؟
    قدیم‌ترها از این مشکلات نبود. همین که یکی دو سال از ازدواج جوان‌ها می‌گذشت صدای و نگ و ونگ بچه در خانه می‌پیچید و  نه زن و نه مرد شرط و شروطی برای بچه‌دار شدن نمی‌گذاشتند اما حالا بعد از گذشت چهار پنج سال از ازدواج زوجین تازه  تصمیم می‌گیرند بچه‌دار  شوند یا نه! خیلی از دعواهای زندگی نیز از همین جا آغاز می‌شود. بچه‌دار شدن اتفاق بزرگی در زندگی مشترک است که هر یک از زوجین بنابر دلایلی ممکن است این اتفاق را نپذیرد یا به تعویق بیندازد. در این صورت باید راهکاری اندیشید که هم دغدغه‌ها و نگرانی‌های طرف مقابل رفع شود و هم فرصت بچه‌دار شدن از دست نرود.

اول: برکات فرزند صالح
یکی از ثمرات ازدواج، آماده شدن برای پذیرش نقش پدر و مادری، فرزند‌آوری و تداوم نسل است. فرزندآوری در اسلام تا جایی مورد توجه قرار گرفته که نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده: «در روز قیامت حتی به فرزندانی از امتم که در شکم مادر از بین رفته‌اند نیز افتخار می‌کنم». فرزند صالح هدیه‌ای از جانب خداوند است که طبق احادیث و روایات اسلامی، با انجام عمل صالح زمینه‌ی آمرزش و مغفرت پدر و مادرش را فراهم می‌کند. پیامبر اکرم در همین خصوص فرموده: «پنج نفر از دنیا رفته‌اند اما هنوز پرونده‌ی اعمال آنها بسته نشده و دائم به آنها ثواب و حسنه می‌رسد: 1. کسی که در زمان حیاتش درختی کاشته. 2. کسی که چاه آبی را حفر کرده. 3. کسی که مسجدی ساخته. 4. کسی که قرآنی نوشته. 5. کسی که فرزند صالح و نیکوکاری از خود به جا گذاشته».
با نگاهی به قرآن می‌توانیم دریابیم یکی از دعاهای پیامبران و اولیاء الهی به درگاه خداوند طلب فرزند شایسته است. چنانچه در آیات پنجم و ششم سوره‌ی مبارکه‌ی مریم، از زبان حضرت زکریا می‌گوید: «خدایا از بستگانم بعد از خود بیمناکم و همسرم عقیم و نازاست. تو از جانب خودت به من جانشینی (فرزندی) ببخش که وارث من و دودمان یعقوب باشد و او را مورد رضایت قرار ده». در آیه‌ی 39 سوره‌ی مبارکه‌ی ابراهیم هم حضرت ابراهیم (علیه السلام) پروردگار را به خاطر مستجاب کردن دعایش که درخواست فرزند بوده حمد و سپاس می‌گوید؛ «شکر خدایی را که در پیری اسماعیل و اسحاق را به من بخشید. مسلماً پروردگار من اجابت کننده‌ی دعاهاست».

 

هیچ كس والد بودن از راه دور را دوست ندارد. بچه‌ها نیز از آن نفرت دارند. آنها در مورد درد دور بودن از یك والد با قاطعیت صحبت می‌كنند. بعضی‌های‌شان درد را بیش از دیگران احساس می‌كنند. بعضی‌ها اوقات سخت‌تری را برای سازگار شدن با جدایی گذرانده‌اند. بعضی‌ها توانسته‌اند بیشتر غم خود را حاشا و در اكثر اوقات از فكر كردن به آن اجتناب كنند، اما همه‌ی آنها دوست دارند كه موقعیت‌شان با وضع فعلی متفاوت باشد. همه‌ی آنها به داشتن والد راه دور، به شكل منفی نگاه می‌كنند.
«می‌دانم كه مادرم فكر می‌كرد بهترین كار را انجام می‌دهد؛ اما وقتی مرا مجبورم كرد كه با او بروم و از پدرم جدا شوم، این بدترین چیزی بود كه در همه‌ی عمر برای من اتفاق افتاد. این بی‌رحمی‌ای بود كه هیچ وقت آن را نخواهم بخشید.» -جیسون، شانزده ساله
«بچه‌های دیگر فكر می‌كنند كه من یك زندگی عادی دارم، زیرا می‌توانم سالی سه بار به كالیفرنیا بروم؛ اما این زندگی كه آدم بیشتر ایام سال از مادرش دور باشد، ایده‌آل نیست. درواقع خیلی هم مزخرف است.» -ساتیا، پانزده ساله
«من خیلی عصبانی و دلخورم، زیرا پدرم نزد من نیست. او واقعاً نسبت به زندگی روزانه من بی‌توجه است.» - جولیان، پانزده ساله
«من مدت زیادی غصه خوردم، اما الان زیاد اهمیت نمی‌دهم؛ زیرا مدت مدیدی است كه از پدرم دور بوده‌ام.» - نائومی، هشت ساله
«من اغلب شب‌ها برای مادرم احساس دلتنگی می‌كنم. ما عادت داشتیم كه با هم بنشینیم و كلی حرف بزنیم، ولی حالا این كار عملی نیست.» -كریسا، دوازده ساله
این گفته‌ها همگی منعكس كننده‌ی غصه و دلتنگی عمیقی است كه بچه‌ها در اثر احساس كمبود، خلأ و طرد شدن، دارند. در بعضی بچه‌ها می‌توان خلأ را به شكل كمبود محبت دید. برخی دیگر غم خود را به خوبی آشكار می‌كنند و درباره‌ی ظلمی كه به آنها شده، حرف می‌زنند و از این كه باید بین استان‌ها و كشورها سرگردان باشند تا به مقدار مساوی از وجود هر دو والد استفاده كنند، رنج می‌برند. بچه‌های والدین راه دور مجبورند از یك والد جدا شوند تا بتوانند با دیگری باشند. آنها همیشه از دیدن یك والد خوشحال و از ترك كردن دیگری غمگین می‌شوند. ملاقات هر دو والد برای آنها همیشه با احساس اندوه و احساس كمبود همراه است.

 

تک فرزند بودن یعنی مرکزتوجه تمامی مهر و محبت والدین بودن، دیگر نیازی نیست اسباب بازی های خود را با خواهر یا برادری تقسیم کرد، نیازی به سازش بر نحوه ی تقسیم غذا در ظروف فرزندان نیست، با همه ی اینها تک فرزند بودن همیشه هم چندان رضایتبخش نیست.

همه چیر تنها در یک بشقاب
تک فردزند بودن ممکن است منجر به ناز پرودی بیش از اندازه شود، که این امر می تواند مانع از پیشرفت شما در تبدیل شدن به فردی مستقل و مسئولیت پذیر گردد. برای مثال خواستن آخرین بازی کامپیوتری تنها بدین دلیل که کودکی دیگر آنرا داراست، این ناز پروی ممکن اثرات دراز مدتی داشته باشد به طوری که حتی وقتی فرد بزرگ می شود باز هم برای بدست آوردن خواسته هایش به سمت پدو و مادر خود می رود.

خواهر و برادری نیست که فرآیند اجتماعی شدن را با آنها تجربه کرد
بازی کردن با آنهمه اسباب بازی می تواند لذتبخش باشد اما در نهایت آن احساس شادی که در تقسیم کردن چیزی با دیگری وجود دارد بیشتر خواهد بود. داشتن خواهر و برادر چه کوچک تر چه بزرگ تر یعنی شما کسی را دارید که افکار و خاطراتتان را با آنها تقسیم کنید. گاهی اوقات تک فرزند بودن تنهایی به همراه می آورد.

کانون توجه و نظارت والدین بودن
والدین ممکن است فشار زیادی بر کودک وارد آورند که از لحاظ آموزشی همواره در سطح بالا باشد، چرا که تنها امید آنها به تک فرزندشان محدود شده است. شاید این فشار مستقیم روی کودک نباشد، ولی او این فشار را در زمانی که روز امتحان نزدیک است یا قرار است یک گردهمایی اجتماعی اتفاق بیوفتد احساس می کند اینجاست که این توجه بیش از حد والدین می تواند شخصیت او را پایمال کند.

یکی از مهمترین عوامل گسترش ناهنجاری بی حجابی در سطح جامعه سست شدن پایه های فکری و مذهبی افراد است. ریشه و علت اصلی برهنگی اجتماعی و بی توجهی به پوشش اسلامی را به راستی می توان در ضعف معاد باوری و اعتقاد به حضور خدای متعال و فرامین الهی دانست.

خداوند متعال در توصیف ایمان واقعی می فرماید: « فَلا وَ رَبِّكَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّى یُحَكِّمُوكَ فیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلیماً؛[نساء، آیه 65] نه، سوگند به پروردگارت كه ایمان نیاورند، مگر آنكه در نزاعى كه میان آنهاست تو را داور قرار دهند و از حكمى كه تو مى دهى هیچ ناخشنود نشوند و سراسر تسلیم آن گردند

برای معتقد کردن دختران و زنان به پوشش مناسب تنها وضع قوانین و گذراندن واحدهای درسی و برپایی سمینارهای دانش افزایی کافی نیست، هر چند که همه ی این تلاش ها در جهت ارتقاء سطح کیفی باورهای دینی و مذهبی است، ولی آنچه مسلم است، باور به وجود خدای متعال و زندگی روز واپسین چیزی فراتر از اندوخته های نظری و انباشت های فکری است. تا سطح آگاهی و دانش افراد به قلب و دل آنها سرایت نکند.
 این انباشت های فکری شاید نتواند موجبات نجات اجتماعی افراد از ناهنجاری های دینی را فراهم نماید.
کم نیستند افرادی که در قالب عبارات و الفاظ به راحتی می توانند خدا و معاد را اثبات نمایند؛ ولی آیا به راستی ایشان به دانش خود ایمان و باور نیز دارند؛ ایمان و باوری که ایشان را به تسلیم و عدم تکبر در برابر خواست و اوامر الهی منتهی نماید.
بی جهت نیست که خداوند متعال اقرار بعضی افراد را به ایمان باور ندارد چرا که ایمان نوع خاصی از دانش و معرفت است که به عمل  و رفتار منجر می شود خداوند متعال در توصیف ایمان واقعی می فرماید:« فَلا وَ رَبِّكَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّى یُحَكِّمُوكَ فیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلیماً؛ [نساء، آیه 65] نه، سوگند به پروردگارت كه ایمان نیاورند، مگر آنكه در نزاعى كه میان آنهاست تو را داور قرار دهند و از حكمى كه تو مى دهى هیچ ناخشنود نشوند و سراسر تسلیم آن گردند». به راستی آیا بعضی از زنان رضایت به حجاب -این فرمان صریح خدا در قرآن- دارند.

 

سوال: در روایات، بسیار به مسئله توسعه و تنگی رزق اشاره شده و نقل شده که این وسعت و تنگی بر اساس ظرفیت افراد است. چرا خداوند این ظرفیت را به همه عطا نکرده است؟ و توزیع این ظرفیت بر اساس چه معیاری است؟
جواب:
تلاش انسان نیز باید درست و صحیح باشد و اگر چنین بود هر چه بیشتر و بهتر تلاش کند بهره بیشتری خواهد داشت. اینکه خداوند می فرماید هر که را بخواهد روزی فراخ و گسترده می دهد منظور مقدمات است یعنی نیت پاک، نیت خیر ، عمل درست و ... و اگر زحمت زیادی کشید خداوند هم در دنیا و هم در آخرت برای او جبران خواهد کرد

قرآن کریم می فرماید: "یبسط الرزق لمن یشاء و یقدر"  هر جا در قرآن واژه "شاء " به معنای خواستن می آید خواستن دلخواهی نیست. مثلاً می فرماید: "من یرداهلی ان یهدیه یشرح صدره للاسلام"؛  هر که را بخواهد هدایت کند، سعه صدر به او می دهد.
یکی از ابعاد ظرفیت انسان ظرفیت وجودی انسان از جهت تعقل و عواطف است. خداوند انسان ها را متناسب با مسئولیتی که به آن ها می دهد ظرفیت آن ها را تعیین می کند. مثلاً خداوند به زنان به جهت وظیفه مادری لطافت و عاطفه قوی تری عطا کرده است بطوری که این ظرفیت را به مردان نداده است.
اما درباره رزق خداوند می فرماید: " لیس للانسان الا ما سعی"؛ پس هر کس مطابق کوشش و زحمتش روزی به دست می آورد ولو مومن نباشد. توسعه رزق بستگی به تلاش داشته و ربطی به کفر یا ایمان شخص ندارد. اما برای مومن سخاوت، دستگیری دیگران، صدقه و ... زمینه های تلاش را بیشتر می کند . "
" ان الذین امنوا و عملو الصالحات سیجعل الرحمن ودّاً "؛ اگر کسی اهل ایمان و عمل صالح باشد خداوند محبت او را در دل مردم قرار می دهد و در برابر او خاضع می شوند.

اعتبار اربعين امام حسين (ع) از قديم ‏الايام ميان شيعيان و در تقويم تاريخي وفاداران به امام حسين (ع) شناخته شده بوده است.
دراين روز زيارت امام حسين (ع) مستحب است و اين زيارت، همانا خواندن زيارت اربعين است شيخ طوسي متن زيارت اربعين را با سند به نقل از حضرت صادق (ع) آورده است: السلام علي ولي الله وحبيبه، السلام علي خليل آله و نجيبه، السلام علي صفي الله و ابن صفيه...
در اينجا و در ارتباط با اربعين چند نکته را بايد توضيح داد:
1.عدد چهل
نخستين مسأله اي که در ارتباط با «اربعين» جلب توجه مي کند، تعبير اربعين در متون ديني است. ابتدا بايد نکته اي را به عنوان مقدمه يادآور شويم:
اصولاً بايد توجه داشت که در نگرش صحيح ديني، اعداد نقش خاصي به لحاظ عدد بودن درالقاي معنا و منظوري خاص ‏ندارند؛ به اين صورت که کسي نمي تواند به صرف اين که در فلان مورد يا موارد، عدد ‏ هفت يا ‏دوازده يا چهل يا ‏هفتاد به کار رفته، استنباط و استنتاج خاصي ‏داشته باشد. اين يادآوري، از آن روست که برخي از فرقه هاي مذهبي، بويژه
آنها که تمايلات «باطني گري » ‏داشته يا دارند و گاه وبيگاه خود را به شيعه نيز منسوب مي کرده اند،و نيز برخي از شبه فيلسوفان متأثر ‏از انديشه هاي انحرافي ‏و باطني و اسماعيلي، مروج چنين انديشه اي درباره اعداد يا نوع حروف بوده و هستند.
‏‏در واقع، بسياري از اعدادي که در نقل هاي ديني آمده، مي تواند بر اساس يک محاسبه الهي باشد، اما اين که اين عدد در موارد ديگري هم کاربرد دارد و بدون يک مستند ديني مي توان از آن در ساير موارد استفاده کرد، قابل قبول نيست. به عنوان نمونه، در ده ها مورد در کتاب هاي دعا، عدد صد بکار رفته که فلان ذکر را صد مرتبه ‏بگوييد، اما اين دليل بر تقدس عدد صد به عنوان نمي شود. همين طور سايرعددها. البته ناخواسته براي مردم عادي، برخي از اين اعداد طي روزگاران، صورت تقدس به خود گرفته و گاه سوء استفاده هايي هم از آن ها مي شود. تنها چيزي که درباره برخي از اين اعداد مي شود گفت آن است که آن اعداد معين نشانه کثرت است. به عنوان مثال، درباره هفت چنين اظهار نظري شده است. بيش از اين هرچه گفته شود، نمي توان به عنوان يک استدلال به آن نظر کرد.
‏مر حوم اربلي، از علماي بزرگ اماميه، در کتاب کشف الغمه في معرفة الائمة در برابر کساني که به تقدس عدد دوازده و بروج دوازده گانه براي اثبات امامت ائمه اطهار (عليهم السلام) استناد کرده اند، اظهار مي دارد، اين مسأله نمي تواند چيزي را ثابت کند؟ چرا که اگر چنين باشد، اسماعيليان يا هفت امامي ها، مي توانند ده ها شاهد - مثل هفت آسمان- ارائه دهند که عدد هفت مقدس است، کما اين که اين کار را کرده اند.

صرف شركت در مجلس امام حسین علیه السلام به معنای مورد تایید بودن و مورد عنایت بودن نیست زیرا چه بسا افرادی با اغراض شیطانی در این مجالس شركت می كنند.
گریه بر امام حسین علیه السلام شاه بیت اعمال است. دستگاه امام حسین علیه السلام نقطه اتصال خوبی برای وصل شدن به خداست.

در کتاب کامل الزیارات روایت آمده است که گریه برای امام حسین علیه السلام، اولیای دین مثل پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت زهرا علیها السلام را خوشحال می کند. شاد کردن دل ایشان مانند مرحمی است که بر دل ایشان گذاشته می شود.

بر این اساس می توان به اهمیت مجالس روضه اهل بیت علیهم السلام اذعان بیشتری داشت.
اصلاً چرا ما برای اباعبدالله علیه السلام اشک می ریزیم؟

1. چون سید الشهدا علیه السلام مظهر اعتقادات ماست، امامت جزء لاینفک دین ماست؛

2. چون امام حسین علیه السلام مظهر فضیلت است، ما بر فقدان این همه فضایل اشک می ریزیم؛

كسی كه عاشق امام حسین علیه السلام شده و بر مظلومیت او می گرید، نسبت به نماز بی اعتنا نیست و نسبت به نمازهایی كه قبل از آن از وی فوت شده نیز، احساس وظیفه می كند

سید بن طاوس می فرماید: اگر به ما فرمان عزاداری نمی دادند، عاشورا جشن داشت. بعد حفظ عاشورا جشن دارد اما بعد مصیبتی آن چنین نیست. اگر تیر به دست کسی بخورد شما متأثر می شوید. چگونه ممکن است جلوی چشم انسان بچه ای قطعه قطعه شود، آدم ساکت بنشیند و به حال او اشک نریزد. این گریه ها، گریه ضعف نیست، گریه بیچارگی نیست، این است که برای گریه بر امام حسین این قدر ثواب وارد شده است. (به نقل از حجة الاسلام فرحزادی)

بهشتی شدن بدون قید و شرط ممکن نیست

روایات ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام فراونند. اما در هیچ روایتی نیامده كه اگر كسی بر امام حسین علیه السلام گریه كند بدون شرط و قید و قطعاً بهشتی است تا با آیات و احادیث ذكر شده منافات داشته باشد، بلكه گریه بر امام حسین علیه السلام كه یك كار بسیار ارزشمند است، مانند دیگر اعمال صالح زمانی قبول در گاه خدا می باشد كه از فرد با تقوا سر بزند و گریه كننده را به بندگی و همرنگی با امام حسین علیه السلام سوق دهد.