کارگاه خیال

۲ روز دیگه کنکور دارم ....

هعیییی چه دورانی بود !!!

خیلی وقته شعر نگفتم

کاش دوباره شعر میتونستم بگم

  چهار شنبه هفته دیگه المپیاد شیمی دارم .... برام دعا کنید .... خواهش میشه

تولدمه .....

وى به روز و شب جمالت را ثناخوان ماه و مهر

با خیالت رو به ذکر یاجمیل آورده اند

بیش ازین در آتش حسرت مسوزان ماه و مهر

آسمان با صدهزاران دیده مى جوید تو را

رونما، تا رونما آرد به دامان ماه و مهر

در حجاب نور مستورى، ولى با این همه

با نگاهى دل ز کف دادند آسان ماه و مهر

از فروغ روى تو هفت آسمان روشن شده ست

اى رخت را روز و شب آیینه گردان ماه و مهر

چشمشان در خواب هم هرگز نبیند خواب را

در رخ تو مات و حیرانند اینسان ماه و مهر

مدّعا را با دو شاهد آسمان اثبات کرد:

از سحرخیزان و از شب زنده داران، ماه و مهر

در گذرگاه تجلّى اى فروغ لایزال

با دو جلوه از تو شد اینسان فروزان ماه و مهر

با تو رونق نیست بازار مه و خورشید را

بِهْ که تا نگشوده بربندند دکّان ماه و مهر

رزقِ نور کهکشان ها در فروغ حسن تست

اى دو قرصِ نان تو را بر خوانِ احسان، ماه و مهر

دورباش چشم بد را نیست حاجت، تا که هست

مجمره گردان فلک، اسپندریزان ماه و مهر

کهکشان در کهکشان گسترده طیف نور او

ذرّه اویند در گردون فراوان ماه و مهر

چون رُخش را گاه مه خوانند و، گاهى آفتاب

زین شرف ساید سر خود را به کیوان ماه و مهر

چشم من ماتِ جمال مصطفى بادا، که هست

اندرین آیینه سرگردان و حیران، ماه و مهر

اى شبستان تجلّى از تو روشن همچو روز

وى به یمن جلوه ات این گونه رخشان ماه و مهر

کرده میلاد تو را با حضرت صادق قرین

تا خدا امشب کند با هم نمایان ماه و مهر

شایگان آورده، گنج شایگانم آرزوست!

اى به چرخِ جود تو رخشان هزاران ماه و مهر

اى به درگاه جلالت چار ارکان خاکبوس

هفت اختر مشعل افروز و، دو دربان: ماه و مهر

از سر «پروانه» خود سایه رحمت مگیر

هست تا در سایه مهرت خرامان ماه و مهر

(محمّد على مجاهدى «پروانه»)

تا تو نگاه میکنی کار من آه کردن است            ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است

با خودم میگویم :

اگر اینجا سرد است

آسمانش ابریست 

در آینده به رویم باز است

خانه را باهمه خاطره های سردش

با همان پنجره بی تصویر

می سپارم به خدا

میشوم شاپرکی 

پر پرواز من انگار هنوز

نیمه جانی دارد

چشم فردا

سر آن جاده نور

چشم در راه من است

با نگاهی پر مهر

شعر فردای مرا می خواند

یلدا یعنی یادمان باشد که

 زندگی آنقدر کوتاه است

 که یک دقیقه بیشتر با هم

 بودن را باید جشن گرفت .

آیاحجاب مانع زیبایی میشود؟

با اشك هاش دفتر خود را نمور كرد                  در خود تمام مرثيه ها را مرور كرد

ذهنش ز روضه هاي مجسم عبور كرد              شاعر بساط سينه زدن را كه جور كرد

 

احساس كرد از همه عالم جدا شده ست

در بيت هاش مجلس ماتم به پا شده ست

 

در اوج روضه خوب دلش را كه غم گرفت          وقتي كه ميزو دفتر و خودكار دم گرفت

وقتش رسيده بود به دستش قلم گرفت            مثل هميشه رخصتي از محتشم گرفت

 

باز اين چه شورش است كه در جان "واژه" هاست

شاعر شكست خورده ي طوفان "واژه" هاست

 

بي اختيار شد قلمش را رها گذاشت                  دستي ز غيب قافيه را كربلا گذاشت

يك بيت بعد واژه لب تشنه را گذاشت                   تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

 

حس كرد پا به پاش جهان گريه مي كند

دارد غروب فرشچيان گريه مي كند

 

با اين زبان چگونه بگويم چه ها كشيد                 بر روي خاك وخون بدني را رها كشيد

او را چنان فناي خدا، بي ريا كشيد                      حتي براش جاي كفن؛ بوريا كشيد

 

در خون كشيد قافيه ها را، حروف را

از بس كه گريه كرد تمام لهوف را

 

اما در اوج روضه كم آورد و رنگ باخت            بالا گرفت كار و سپس آسمان گداخت

اين بند را جداي همه روي نيزه ساخت              خورشيد سر بريده غروبي نمي شناخت

 

بر اوج نيزه گرم طلوعي دوباره بود

او كهكشان روشن هفده ستاره بود

 

خون جاي واژه بر لبش آورد و بعد از آن...       پيشانيش پر از عرق سرد و بعد از آن...

خود را ميان معركه حس كرد و بعد از آن.      شاعر بريد و تاب نياورد و بعد از آن...

 

در خلسه اي عميق خودش بود و هيچ كس

شاعر كنار دفترش افتاد از نفس

 

                                                 سيد حميد رضا برقعي

خبری آمد از خدایِ جلیل

هان همه گوش ای اهالی ِ ایل

خبری که از آن خبر دادند

در صُحُف در زَبور در انجیل

خبری آنقدر حیاتی که

پابرهنه دویده جبرائیل

رفتگان هر چه زود باز آیند

ماندگان هم رسند با تعجیل

این خبر را نسیم هم چون باد

برساند به گوش هایِ اصیل

بعداز این ناقص است دین اله

بی ولایِ علی ولی الله

مَشِکَن این حس بی تکلم را

مزنی بَر هَم این تجسم را

که غدیر است و در خیال خودم

دیده ام داده ای به من خُم را

چقدر گویمت سلام و علیک

چقدر نشنوم علیکُم را

مثل مردابِ خشکم ای باران

تو به روحم بده تلاطم را

نظری کن بر این دلِ خاموش

بزن آتش شکسته هیزم را

از چه جز نانِ جو نخوردی تو

پدرت خورده بود گندم را

مثل توحید چون خداوندی

که نداری شبیه و مانندی

ای الفبای شیعه ها مولا

مشق عین و لام و میم یا مولا

قلم عشق رویِ لوح وجود

مینویسد فقط تو را مولا

تو چه کردی که خلق مبهوت است

که تویی بنده یا خدا مولا

هر چه خواهی بریز چون نیکوست

برسد هر چه از شما مولا

ای که خون تو در رگ شیعه

محشری میکند به پا مولا

)محسن عرب خالقي)

منبع :وبلاگ عطر بهشت

آری بهار فصل آغاز است

اما پایان نیز هست

بیا پایانش دهیم

که درمان نیز هست 

                                                  خودم 1 فروردین 92

میلاد با سعادت حضرت علی بن موسی الرضا را به همه ی شیعیان جهان تبریک میگوییم

خوشبختی ام را گم کرده ام...

توی کوله پشتی دوران 18 سالگی

لای کتابهای نخوانده دبیرستان

کنار باجه تلفنی که مهربان تر از هر همراه اول و آخری بود و تمام کسانش در دسترس

و شاید پشت نگاه تو که یادم نیست در کدام اصلی یا فرعی گمت کرده ام.اصلا چه فرقی میکند...!؟

بازی کسل کننده ایست خوشبختی

میخواهم از اینجا تا...تمام زندگیم را آدامس بجوم!و گاهی پوزخند بزنم به هر آنچه که شما خوشبختی اش مینامید....

جاده حیرت بسی پر پیچ بود
لطف ساقی بود باقی هیچ بود
مکه زیر سایه خناس بود
شیعه در بند بنی عباس بود
حضرت صادق اگر ساقی نبود
یک نشان از شیعه گی باقی نیود
عرض تسلیت

خیلیییییییییییی بده خیلی بده

وقتی میای میبینی 5 یا 6 نفر توی وبت آنلاین هستن و...

وهرچی منتظر میمونی

هرچی اف 5 میزنی میبینی هیچ

هییییییییییییییییییییچ نظری نذاشتن

خیلی بده خیلییییییییییییییییی بده

وقتی میبینی یکی یکی دارن میرن  بدون اینکه نظر بدن

شهادت رئیس مذهب شیعه امام صادق (ع) را خدمت امام زمان و مقام معظم رهبری و تمامی شیعیان جهان تسلیت عرض میکنم!

من خدایی دارم که در این نزدیکیست
نه در آن بالاها!
مهربان،خوب،قشنگ
چهره اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می گوید،با دل کوچک من
... ساده تر از سخن سادهء من
او مرا می فهمد
او مرا می خواند...
یاد او ذکر من است در غم و شادی ها
چون به غم می نگرم آن زمان رقص کنان می خندم
که خدا یار من است
که خدا در همه جا یاد من است
او خداییست که همواره مرا می خواهد...

بعضی حرف ها رو نمیشه نوشته و بعضی از جاها رو نمیشه توصیف کرد یعنی اصلا توصفشون توی کلام نمی گنجه

چند روز پیش جایی بودم که خیلی دوس دارم برای شما بگم چه فضایی چه حالیه تا شماهم حداقل یک بار تجربش

کنین

سه روزی که مثل باد گذشت وتموم شد ولی ....

 تموم شد ولی یه عمر بود بعدش حس کردم چند ساله گذشته و من اندازه چند سال تغیر کردم

ای کاش میتونستم براتون بگم....

من می شنوم رنگ صدا را آبی

                                                آهنگ تر ترانه ها را آبی

در موج بنفش عطر گل می بینم

                                                موسیقی لبخند خدا را آبی