خط خطی

چقدر اینجا رو دوست داشتم...

لااقل روزایی که حال دلم خوب نبود با اینجا حال و هوام عوض میشد...

چقدر دلم برای گذشته ام تنگ شده....

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن:

1. اگر هنوز در سنین بین 15تا 25 زندگی می کنید قدر این 10سال طلایی عمر رو بدونید...

2. طی شد این عمر تو دانی به چه سان؟

پوچ و بس تند چنان باد دمان

همه تقصیر من است این

و خودم می دانم.....

پیامبر اکرم(ص):

گرامي ترين بندگان بعد از انبياء علما و سپس حافظان قرآن هستند. مانند انبياء از دنيا مي‌روند؛ همراه انبياء از قبرهايشان خارج مي‌شوند به همراه انبياء از صراط مي‌گذرند و ثواب انبياء را مي‌برند. پس خوشا به حال پوينده راه علم و حافظ قرآن به سبب آن كرامت و شرافتي كه نزد خدا دارند. 

بحارالانوار /ج 89/ ص 18ـ 19

بحمدالله حفظ جزء یک تموم شد. انشاالله خدا کمک کنه و به وقت و حافظه ام برکت بده و 29 تای دیگه رو هم حفظ کنم. 

اللهم طهر قلبی من النفاق و

عملی من الریا و

لسانی من الکذب و

عینی من الخیانه

فانک تعلم خائنه الاعین و ما تخفی الصدور 

خدایا دلم را از دورویی و

کردارم را از ریا،

زبانم را از دروغ و

دیده ام را از خیانت پاک کن

همانا تو از خیانت دیده ها و آنچه در سینه ها نهان است خبر داری

نمی دانم با چه رویی گناه می کنیم وقتی

او می بیند...

پ.ن

1. هر طور که حساب کنید حساب و کتاب زندگی خیییلی سخت است. مخصوصا ما که تمام اوقات خلوتمان را تلگرام و اینستا و ... پر کرده و اصلا فرصت نمی کنیم کمی خلوت کنیم و ببینیم کجای راهیم شاید هم بی راهه!

2. دلم تنگ شده برای خلوتهای شبانه ای که یک اشتباه به ظاهر کوچک ولی بزرگ آنها را از من گرفت شاید همه چیز را گرفت...

3. حواستان به دلتان باشد، گاهی یک خطا انسان را سالیان سال به عقب بر می گرداند و هر چه کردیم می شود، هیچ!

4. یادم هست که عهد کرده بودم شماره ی آخر هر پینوشت نام تو باشد مولا...

اللهم عجل لولیک الفرج...

دنیا محل گذر است، جوری گذر کنید که خسران نبینید...

یادمان باشد بعد از مرگ راهی برای بازگشت نیست...

پ.ن

1. عمر آنقدر زود می گذرد که فرصت نمی شود بگذاری برای فردا حساب و کتابت را...

دنیا که شوخی نیست، نکند دست خالی باشیم...

2. کاش می شد بعضی حرفها را به بعضی ها زد و سبک شد...

بعضی خسران ها جبران ناپذیرند و درد ابدی دارند...

3. 116 روز تا....

باذن الله و اذن رسوله

چندسالی بود که دفتر قشنگم رو خط خطی نکرده بودم!

چندسالی بود که گذاشته بودمش اینجا و حسابی خاک خورده بود تا اینکه چند شب پیش هواش رو کردم و دوباره همه ی خاطرات رو ورق زدم...

چقدر زود زمان میگذره...

چقدر زود 7 سال گذشت از اون دوران قشنگ قلم زدن...

توی هفت سال خیلی چیزها می تونه تغییر کنه، مثلا اینکه اکثر بچه های اون دوران الان همه بزرگ شدند و صاحب یک خانواده ی جدیدند...

دلم برای خط خطی کردن تنگ شده، دوباره قلم به دست می گیرم...