ـل ماهــ
ــی زنــ
ـده
ــل سبــ
ـزه زیبـ
ــا
ــل سمـ
ـنو شـ
ــیرین
ــل سنـ
ــبل خوشـ
ــبو
ــل سیــ
ـب خوش رنــ
ــگ
ــل سکــ
ــه بـاارزش باشـ
ـــید
ســــال نــ
ــو مبــ
ــارکــ
ـــ من بـــرای تو چتـــری بیــــش
نبــودم بـــ
ــاران که تمــــام شد
فراموشــــم کـــــــردی
تو تنــ
ــها هم قدم بـــ
ــارانی
میخواســـــتی
اما مــ
ـن خود بـــاران شــــدم
بعــــد از آن...
می ترســــم که تــ
ــو جـــایی
در عمــ
ــق این روزهـــای تلـــخ
من گـــم شـــده باشـ
ــــی
این حســ
ــین کیست که عــــالم
همه دیــــوانه ی اوســـت
این چه شمعـیســـت که جـــان ها
همه پــــروانه ی اوســـت
هرکجـــا می نگرم رنگ رخــــش
جلوه گر اســـــت هرکجا
می گـــذرم جلوه مسـتانه اوســـت
هر کســـی میل سوی کرببلایـــش دارد
من چـــه دانم که چه سریســـت
به در خــــانه ی اوســــت...
مـــــادرم می گفــــــت
درد بی درمــــان بگیری
دعایــــش گرفــــت
عاشــقت شـــدم
یا حســـــین(ع)...
آتشـــــی که نمی ســـــوزاند ابراهیـــــم را
و دریــــایی که غـــــرق نمی کند موســــی را
کودکــــی که مــــادرش اورا به دســــت موج های
نیــــــل می ســپارد تا برسد به خـــانه ی تشنه
به خونــــش دیگــــری را برادرانـــش
به چاه می انـــدازند و ســـر از
خـــــانه ی عزیز مصـــــر در می آورد
اگر همه ی عالـــــم قصد ضــــــربه زدن به
تورا داشــــته باشندو خــــدا نخواهد
نمی شـــــود پس به تدبیــــــرش
اعتـــــماد کــــن
ــش که به آب خــــــــوردــاد وصیت های علـــــی راـــارش بمـــــــانــوم تر از حســــین وجود نــــداردـــان سراســـــیمه بازگـــــشتــت هایش را جا گذاشـــــــت
خاطــــراتم را دوســـــــت دارم
هر روز و هر شـــــــب فریاد گذشــــــته را
برای ســـــکوت لحظـــــه هایم
تکـــــــرار میکــــــنم
تا فرامـــــــوش نکنم روزگـــــاری بود
که کســـــی جز دیـــــوارم
صـــــــدایم را نمی شنــــــید...
بـــــــوی پاییــــــــــز میدهــــــد
تابســـــتان این روزهـــــــا
گــــــویا که شــــــهریور
عاشـــــــق شده اســــــت...
