پسر تنها

سلام به دوستان عزیز و مهربان...

بعد از مدت ها این پست نوشته میشه...مدت ها دوری از دل مشغولی های قبلی...وبلاگ نوشتنی که فیس بوک جاشو تا حدودی گرفت و اخیرا هم تلگرام که محفل مجازی رو پر کرده...

بعد از مدت ها دلم هوای بودن کنار نوشته های دلم رو کرد...کنار شما که حرف های دلم رو خوندین و نظر دادین...
امیدوارم حال تک تک شماها خوب و خوش باشه و سلامتی همیشه برقرار...

خیلی وقت بود نبودم...خوشحال میشم دوستانی که حضور دارن نظر بدن...

به گرمای دلت بفشار قلب سردم را...
اینجا نگاه ها سرد است...
من سراغ چشمان مهربان تو آمده ام...

"محمد"

میان این همه سرمای دوری

دلم گرم تو دارد

نفس با یاد تو آید

بیا بنگر وجودم را

که نامت حک شده با خاطراتت...

و میان دفترم گلبرگ خشکی بود که هنوز طراوت نفسهایت را بر وجودم میدمید.

بر بلندای تنهایی خویش،دیوار سکوت میسازم...
عکس خاطراتم،هنوز روی دیوار جا گرفته...
میبینی...شیشه اش شکسته...
نمیدانم کدام طوفان وجودم طغیان کرده است...
آهی میکشم...شاید سکوتم بشکند...
قطره اشکی که تنها امید خاموشی بر این آه سوزان وجودم خواهد بود...
من از خویش تا بی انتها دورم...!!!

عجیب احساس سنگینی روی شانه هایم میکنم...

یادت هست...گفتی شانه هایت را به من بسپار...

از وقتی رفتی عادت به سنگینی شانه هایم ندارم...

کاش بودی...باز به خودت میسپردمشان...

 

میان نقاشی هایم همیشه حوض کوچک آبی بود...
شاید میان ذهنم یک ماهی از بی آبی داشت،میمرد...!

گاهی باید به اوج گرفتن اندیشید نه فقط پرواز...
کرکس ها هم پرواز میکنند...
پرنده بودن در اوج ریباست...

من از غبار دوزخم...
نیم شوم خیال تو...
من از عبور گذشته ام...
به حال من،هوای تو...

سیب افتاد و جهانم سنگین شد...
پای درخت سیب دلی غمگین شد...
افتادی و اندیشه من پیش خداست...
افتادن هر چیز کنار،سیب جداست...
طعم زیبای تو را در یاد خواهم داشت...
جای افتادن تو،گلی خواهم کاشت...

من از پاییز،نگاهم رو به یک برگ است
من از پاییز،نوشتارم فقط متن است
ماه آبانم،سر آغاز بودن من به این دنیاست
صدای مرد آبانی،یه انشایی رو به فرداست
مهر پاییزت گرچه می رود بیرون از این فصل
مهر مرد آبانی به پهنای یک عمر،باقیست...

سلام خدمت دوستان عزیز و مهربانم...
خیلی وقت بود نبودم و معذرت که پیام ها و حضور شما رو بدون پاسخ گذاشتم.
امیدوارم لحظه هایی همیشه زیبا کنار زندگی شما جا داشته باشد.
موفق و سربلند باشید تک تک شما عزیزان.

من خسته از ترانه های بی ثمر

خسته از صدای بر ریشه ی تبر

من خسته از تمام فریاد های بی اثر

خسته از این همه دروغ های بی پدر

من خسته از آسمان بی رنگ شهر

خسته از هیاهوی مردمان بی رحم

من خسته از تمام خستگی

خسته از این همه شکستگی...

::::> دوستای عزیز و مهربان سلام...

خیلی معذرت که نمیتونم بموقع سر بزنم به شما عزیزان...

از نگاه همیشه زیبای شما سپاس...

موفق باشید...

میان این همه هیاهوی نبودن،گویی فریادی شنیده نمیشود...

زبانم دیگر لهجه سکوت گرفته...

و حال خیلی ها میشوند...اما معنایش را نمیدانند...

::::> سکوت،فریاد معناداریست که فقط شنیدنش سخت است...

هر چه از زمین فاصله بگیری،دنیا در نگاهت کوچک میشود،