تصویربرداری از یک عدد پلنگ در منطقه شکار ممنوع الموت غربی/ فیلم


فاز دوم ساخت جاده قزوین، الموت به تنکابن بزودی آغاز می شود
مدیرکل روابط عمومی وزارت راه و شهرسازی اعلام کرد: فاز نخست پروژه جاده قزوین، الموت، تنکابن در حال حاضر 60 درصد پیشرفت فیزیکی دارد و عملیات اجرایی فاز دوم این پروژه به زودی با حضور مسئولان کشوری آغاز می شود.
به گزارش شبکه ایران سید قاسم بی نیاز در این باره اظهارداشت: فاز دوم پروژه قزوین، الموت به تنکابن از روستای شهرک تا حد فاصل روستای جورهلوان و جیر سربالان به طول 52 کیلومتر احداث میشود و ادامه آن تا کمربندی تنکابن به صورت بهسازی راه موجود ادامه می یابد.
وی افزود: هزینه اجرای فاز دوم این پروژه 411 میلیارد تومان است که مقرر شده در مدت سه سال توسط قرارگاه خاتم الانبیاء اجرا شود که وزارت راه وشهرسازی هزینه اجرای پروژه را از محل فروش سهام شرکتهای دولتی قابل واگذاری تامین خواهد کرد.
مدیرکل روابط عمومی وزارت راه و شهرسازی تصریح کرد: فاصله قزوین تا تنکابن از طریق این مسیر 148 کیلومتر است که 93 کیلومتر آن در استان قزوین و 55 کیلومتر در استان مازندران واقع شده است.
بی نیاز افزود: مسافت فعلی قزوین تا تنکابن 330 کیلومتر است که با اجرای این پروژه راه اصلی قزوین، الموت به تنکابن به 182 کیلومتر کاهش می یابد.
این مسئول تصریح کرد: پیشنهاد احداث پروژه راه اصلی قزوین، الموت، تنکابن در سفر مقام معظم رهبری در سال 1382 مطرح شد و مورد تصویب قرار گرفت و با اعلام موافقتنامه طرح در سال 1385، عملیات اجرایی فاز نخست پروژه از قزوین تا روستای شهرک الموت به طول 62 کیلومتر آغاز شد و هم اکنون 60 درصد پیشرفت فیزیکی دارد.
بی نیاز یادآورشد: احداث این پروژه در حمل ونقل مواد اولیه، نیروی انسانی و محصولات کشاورزی برای منطقه که دارای ظرفیت بالایی در کشاورزی، صنعت و گردشگری است نقش بسزایی خواهد داشت و با توجه به اینکه منطقه الموت با داشتن بیش از 90 روستا از داشتن راه اصلی مناسب برخوردار نیست با احداث محور یاد شده مشکل منطقه الموت نیز مرتفع میشود.
وی گفت: با احداث پروژه محور قزوین، الموت به تنکابن ترافیک استانهای غرب، شمالغرب و مرکزی کشور از طریق این جاده به شهرهای شمالی کشور توزیع شده و علاوه بر آن در زمان رفت و آمد و مصرف سوخت نیز صرفه جویی قابل توجهی خواهد شد.
مدیرکل روابط عمومی وزارت راه و شهرسازی تاکید کرد: اجرای این طرح موجب کاهش 182 کیلومتر مسیر فعلی میشود که کاهش مصرف چهار میلیون و 800 هزار لیتر سوخت در سال را در پی دارد.
وی افزود: فاز دوم پروژه به طول 52 کیلومتر است که 21 کیلومتر آن در استان مازندران و 31 کیلومتر آن در استان قزوین قرار دارد که در اجرای این پروژه ساخت 26 دستگاه تونل پیش بینی شده که طولانیترین آن 4300 متر طول و 11 متر عرض دارد.
بی نیاز در پایان بیان کرد: احداث راههای جدید و متعادل کردن ترافیک و توزیع سفرها به شهرهای شمالی در نقاط مختلف ضروری به نظر می رسد و از آنجا که حد فاصل جاده چالوس تا جاده قزوین به رشت محوری برای رسیدن به شهرهای شمالی وجود ندارد، مطالعات انجام شده نشان داد جاده قزوین، الموت، تنکابن مسیر مناسبی برای اتصال به شهرهای شمالی کشور است.

کوههای بلند، صخرههای شگفتآور، درههای زیبا و طراوت و آرامش رودخانه «اندج»، چهره زیبایی از طبیعت بکر این روستا به نمایش میگذارند. جاذبههای طبیعی روستای اندج مجموعه زیبا و بینظیریاند که هر انسان باذوقی را به سوی خود جذب میکنند.
یکی از مناطق دیدنی روستای هدف گردشگری اندج، خِرسه گِلو (Kherse Gelu) است. این منطقه در قسمت جنوب شرقی اندج و در مجاورت زمینهای موسوم به نَرابان (Naraban) قرار دارد و برای رسیدن به آن باید از اندج رود عبور کرد.

منطقه خِرسه گِلو به دلیل احاطه شدن توسط صخرههای بلند و وجود شکافها و غارهای فراوان در دل این صخرهها پتانسیل فوقالعادهای برای مطالعات زمینشناسی و البته ورزشهای مفرحی چون کوهنوردی و سنگنوردی دارد که البته رسیدن به مناطق بکر آن مستلزم همراه داشتن تجهیزات ویژه سنگنوردی است.
در قسمتهای بالایی این منطقه (جایی که کمتر دست بشر به آن میرسد) پرندگانی چون جغد و کبوتر چاهی با خیالی آسوده زندگی میکنند.

آب و هوای مساعد، رویش انواع رستنیهای خودرو، گیاهان دارویی گاوزبان، شنگ، شیرینبیان، غازایاقی، کنگر، آویشن، ریواس، بومادران، گون، روناس و نیز انواع گلهای وحشی، زیبایی طبیعت روستای اندج را چند برابر کرده است.
این روستا از شمال به کوه پسوشته، از شرق و شمال شرق به کوه ستو و دره تارو، ازشمال و شمال غربی به کوه دیمیان (میدان) و دره چاکان و از جنوب شرقی به کوه قلعهچای محدود میشود.
در سه جهت شمال، جنوب و شرق روستا زمینهای مزروعی گسترش یافته است و رودخانه اندج نیز از غرب روستا میگذرد. میانگین ارتفاع روستا از سطح دریا 1590 متر است و آب وهوایی سرد و نیمهخشک دارد. میزان بارندگی سالانه روستا 329 میلیمتر گزارش شده است.
اراضی روستای کنونی اندج از ییلاقات و مراتع حشمداران و رمهگردانان نواحی الموت و قزوین بوده و طی دو قرن اخیر به روستا تبدیل شده است. در دره اندجرود آثار یک آبادی به نام فرندج یا پرندج دیده میشود و در حوالی آن بر بالای کوه بقایای دژ ویرانی وجود دارد که با سنگ وگچ ساخته شده و به نظر میرسد که از قدمتی طولانی برخوردار است.
یادآور میشود روستای اندج از توابع بخش رودبار الموت شهرستان قزوین، با مختصات جغرافیایی 50 درجه و 25 دقیقه طول شرقی و 36 درجه و 27 دقیقه عرض شمالی، در 15 کیلومتری شهر معلم کلایه و در 80 کیلومتری قزوین قرار دارد و از طریق جاده قزوین - الموت و از شهر معلم کلایه قابل دسترسی است.
دریاچه اوان برخلاف بسیاری از دریاچه های بزرگ و کوچک دیگر نقطه پایانی هیچ رودی نیست و آب آن از طریق چشمه های کف دریاچه و همچنین نزولات آسمانی تامین می شود . کف دریاچه مملو از چشمه های خروشانی است که در حقیقت بوجود آورنده اصلی دریاچه هستند . وجود چشمه های کف دریاچه و غلیان دائمی آنها باعث صافی و زلالی بسیار زیاد چشمه دریاچه شده است ، بطوری که به راحتی می توان عمق دریاچه و فوران چشمه های کف آن را دید .



روستای کوشک واقع در ۷۵کیلومتری شمال شرقی شهرستان قزوین قراردارد .با چشم اندار طبیعی بسیار عالی و ۲ کیلومتر با دریاچه اوان فاصله دارد.جمعیت این روستا درحدود ۴۰۰نفر میباشد در فصل تابستان جمعیت روستادوبرابر میشود. درایام نوروز آماده پذیرایی از مسافران می باشد.برای رسیدن به دریاچه اوان میبایست از این روستا عبور کرد

وضعیت ناهمواری های منطقه الموت به گونه ای است که میتوان آن را به دو ناحیه کوهپایه و کوهستانی قسمت کرد . به طور کلی کوه های البرز که قسمتی از آن را تشکیل می دهد ، در دوران چین خوردگی آلپی تکوین یافته با قلل مرتفع چون دماوند ، علم کوه ، تخت سلیمان و سیاهلان به ترتیب به ارتفاع 5671 ، 4650 ، 4643 و 4175 متر و دره های عمیق مانند سدی میان دریای خزر و نجد ایران قرار گرفته است که همین وضع باعث نرسیدن رطوبت دریای خزر به نواحی مرکزی ایران است . این کوهستان از کوه های بسیار تشکیل یافته است . تعداد زیادی در محدوده ی الموت واقع شده اند و تعداد ی از این کوه های خارج از محدوده سر چشمه ی الموت رود بوده و یا به کوه های الموت متصل می باشند که مهمترین آنها عبارتند از : کوه های جنوبی ، شمالی و خاوری .
از جمله مهمترین قلاع ناحیه رودبار و الموت می توان به قلعه ی شیر کوه ، قلعه ی شهرک ، قلعه ی حسن صباح ، قلعه ی نویزر شاه ، قلعه ی لمبستر ، قسطین لار، میمون دژ ، قلعه ی ایلان


وقعيت جغرافيايی استان قزوين
استان قزوين در منتها اليه شمال غربي فلات مركزي بين كوههاي البرز ، كوههاي استان زنجان و رشته كوه مركزي قرار گرفته است. استان قزوين از شمال به استانهاي مازندران و گيلان ، از غرب به استان زنجان ، از جنوب به استانهاي همدان و مركزي و بالاخره از شرق به استان تهران محدود مي شود . وسعت اين استان حدود 16 هزار كيلومتر مربع است كه در مقام مقايسه با وسعت كل كشور كمتر از 1درصد آن را شامل مي شود. ارتفاع آن ازسطح دريا درشهر قزوين ، ( مركزشهر ) 1298 متر ، درشمالي ترين نقطه محدوده طرح تفضيلي 1320 متر و در خيابان كمربندي در جنوب ، 1280 متر می باشد. همچنين طول شهر حدود پنج كيلومتر است. ميزان بارندگي درسرزمين قزوين بين 200 تا 300 ميليمتر درسال درنوسان است. نوسان دما در طول سال و شبانه روز زياد است و ميانگين درجه حرارت ساليانه از جنوب به شمال (به استثناي دره رودخانه شاهرود و قزل اوزن) و از شرق به غرب كاهش مي يابد (حداكثر درجه حرارت قزوين41 و حداقل 5/26- مباشد). در سطح استان درياچه هاي متعددي در نواحي مختلف مشاهده مي شوند كه مهمترين درياچه هاي استان عبارتند از: درياچه اوان – در جنوب روستاي اوان، بخش رودبار الموت دريابيك – در 25 كيلومتري شرق آوج در محلي بنام « ديلوك » دريابك – در شمال شرقي روستاي زرشك، بخش رودبار شهرستان درياچه سد سفيدرود – قسمتي از درياچه در بخش رودبار شهرستان