Love

قـــــدم نــــزن!!!

 این جــا…

این شعـــر ها ، آن قدر بارانی اند...

که می ترســم تمام لحظه هایت خیس شوند...!

شاید آرام تر میشدم...

فقط و فقط...

اگر میفهمیدی.....

حرفهایم به همین راحتی که...

می خوانی نوشته نشده اند..

آروم آروم به نبودنت عادت میکنم...

چون هیچوقت داشتنت رو تجربه نکردم....

دیگه به داشتن چشمهای پر از حسرتم عادت کردم ...

سهم منم همینه تنهایی تنهایی تنهایی

انقدر این بغض گلومو سنگین کرده که حتی...

نمیتونم حرفامو اینجا بنویسم.

دیگه بی هوا خندیدن رو یاد گرفتم

دیگه تنهایی رو خیلی وقته یاد گرفتم .......

تو نگرانم نشو همه چیز را یاد گرفتم ...

یاد گرفتم چگونه با تو باشم بی انکه تو باشی ...

یاد گرفتم نفس بکشم...

بی تو...و بیاد تو

یاد گرفتم چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن...

و جای خالی ات را با خاطراتت پر کنم....

اگــه فـاصـلـه افـتــاده

                        اگه من با خودم سردم

تـو کاری با دلم کردی

                        کـه فکرشم نمی کردم ... .

چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟
چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم
خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!!

چه تـــلـــخ است
با بــــغـــض بنویسی
با خــنـــــده بخوانند

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
وقت است که یک چندی در خانه ی ما آیی
در خانه ی ما آمد ،‌ آن پادشه خوبان
آن پادشه خوبان ‌; داد از غم تنهایی . . .

چقــــدر بـده ازشـــــ خبـــر نداشتهــــ باشیـــــ