سلامـــــــ دوستایـــــــــ گلم به کلبه یـــــــــــ
تنهاییــــــــــــ من خوشــــــــــــ اومدینــــــــ
امیدوارمـــــــــــ که خوشتونـــــــــــــ بیاد..........فقط نظر
یادتونــــــــــــــ نره هــــــــــا
ممنونـــــــــــ که بازمــــــــــــــ سر زدینــــــــــــــــ
نر بودن یک جنسیت است
مرد بودن یک هووییت
زیادند
دخترانی ک نر نیستند
ولی
خیلی مرد ن
مث تو
بی همگان ب سر شود
بی تو ب سر نمیشود
داغ تو دارد دل من
جای دگر نمیرود
توی این ترانه های که برای تو میخونم
تو یه شیرینی تلخی توی خاطرات دورم
تو تمام لحظه های دل ساکت وصبورم
تو یه رویای قشنگی توی خواب هرشب من
تویه آه سینه سوزی توی گرمای تب من
تو یه فریاد بلندی تو سکوت بی کسی هام
تو یه عشقی که بریدی من وازدلبستگی هام
کجای عزیز من بی تو من یه لحظه خوشی ندارم
کجای که بی تو من غصه میخورم تلخ روزگارم
تو که رفتی از کنارم غم غریبی اومد سراخم
بیا تا دوباره احساس کنم تو دنیا یکی یو دارم
{تولدت مبارک رفیق نیمه راهم}
چطور دلت اومد منو تنها بزاری نگفتی من برم لاله ام تنها میشه ازتنهای جون میده خیلی دلم برات تنگ شده نمیدونی لاله ات داره چی میکشه از دوریت تو که رفتی بدونه هیچ غمی بدونه هیچ دردی ولی من دارم بدونه توتمام غم ها ودرد ها وغصه ها وتنهای هارو دارم تنها میکشم دلم گرفته میخوام از دل تنها وبیکسم ازدل شکسته ونارحتم بگم برات. میخوام باهت دردل کنم ولی چه فایده نیستی که. بازم تولدت مبارک عزیزدلم خدا رحمتت کنه عزیزدلم........
(تولدت مبارک...)
کاش میشد رو به روت وایسم واین جمله رو بگم...
کاش بودی...
حالا به کی تبریک بگم؟؟؟
واسه کی جشن بگیرم؟؟؟
کاش اینجوری نبود...کاش زندگی یه جور دیگه بود...
کاش رفتنی نبود......کاش میشد نوار زندگی رو عقب اورد
کاش میشد گذشته هارو خرید...کاش میشد از دنیا پسشون گرفت
کاش میشد درو ببندی و نذاری عزیزات از زندگیت بیرون برن
دلــــــــــــم تنگته
تیر و هوا خیلی گرمه ولی سرمای نبودنت حس میشه
یه وقتایی خاطره های بد میشن دلیل خنده ات و خاطره های خوب اشکتو درمیاره
دلـــــــــــم تنگه
خــــــــیلی ســـخــتـــه
نصفه شبــــی بغض گـــــلوتو بگیــــــره و دلتنگــــــش بشـــی
فکــــــــر کنی شایـــــــد مثل قدیمـــا
باز هم یه اس بده گاه و بی گاه و بپرسه خوابی یا بیداری؟.
.
.
ولـــــــی بــاید قبول کنی
اون هیــــــــچوقت برنمیگرده. . .
باز عشقت خیمه زد رو خونم
باز یادت آتیش زد به آشیونم
باز بی تو باید تنها بمونم
بیا سکوت لبهات
هنوز حرمت خونست
پرنده دل من
هنوز بی آشیونست
بیا پر از امیده
هنوز این دل خسته
هنوز به پای چشمات
پای عشقت نشسته
توی آسمون دنیا
هر کسی ستاره داره
چرا وقتی نوبت ماست
آسمون جایی نداره
واسه من
واسه من تنهایی درده
درد هیچ کسو نداشتن
هر گل پژمرده ای رو
تو کویر سینه کاشتن
دیگه باور کردم این رو
که باید تنها بمونم
تا دم لحظه مردن
شعر تنهایی بخونم
در اين دیار حسرت واله و شیدا شدم من
از غریبی هیچ کس نشد هم راز من
تنهای تنها در این دشت غمها شدم من
در این دشت پر از خارو خاشاک
خاری در پی قطره دریا شدم من
باد از هر طرف میبرد ارزوهایم را
ارزو به دل در امید فردا شدم من
ناگاه رهگذری امدو دلم را ربود
در پی عشق او اواره صحرا شدم من
ان رهگذر اشنا همان غم بود
در این دشت پر غم باز دلشکسته تنها شدم من
در سرم سوداي جامي بي زبان
پرسه اي آغاز کرديم در خيال
دل به ياد آورد ايام وصال
از جدايي يک دوسالي ميگذشت
يک دوسال از عمر رفت و برنگشت
دل به ياد آورد اول بار را
خاطرات اولين ديدار را
آن نظر بازي آن اسرار را
آن دوچشم مست آهو وار را
همچو رازي مبهم و سربسته بود
چون من از تکرار او هم خسته بود
آمد هم آشيان شد با من او
همنشين و همزبان شد با من او
خسته جان بودم و که جان شد با من او
ناتوان بود و توان شد با من او
دامنش شد خوابگاه خستگي
اين چنين آغاز شد دلبستگي
واي از شب زنده داري تا سحر
واي از آن عمري که با او شد به سر
مست او بودم زدنيا بي خبر
دم به دم اين عشق ميشد بيشتر
آمد و در خلوتم دمساز شد
گفتگو ها بين ما آغاز شد
گفتمش
گفتمش در عشق پابرجاست دل
گر گشائي چشم زيباست دل
گر تو زورق بان شوي درياست دل
بي تو شام بي فرداست دل
دل ز عشق روي تو حيران شده
در پي عشق تو سرگردان شده
گفت
گفت در عشقت وفادارم بدان
من تو را بس دوست ميدارم بدان
شوق وصلت را به سر بدان
چون توئي مخمور خمارم بدان
با تو شادي ميشود غمهاي من
با تو زيبا میشود فرداي من
گفتمش عشقت زدل افزون شده
دل زجادوي رخت افسون شده
جز تو هر يادي به دل مدفون شده
عالم از زيبائي ات مجنون شده
بر لبم بگذاشت لب يعني خموش
طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش
در سرم جز عشق او سودا نبود
بحر کس جز او در دل جا نبود
ديده جز بر روي او بينا نبود
همچو عشق من هيچ گل زيبا نبود
خوبي اون شهره آفاق بود
در نجابت در نکوهي بي همتا بود
روزگار
روزگار
روزگار اما وفا با ما نداشت
طاقت خوشبختي ما را نداشت
پيش پاي عشق ما سنگي گذاشت
بي گمان از مرگ ما پروا نداشت
آخر اين قصه هجران بود و بس
حسرت و رنج فراوان بود و بس
يار ما را از جدائي غم نبود
در غمش مجنون و عاشق کم نبود
بر سر پيمان خود محکم نبود
سهم من از عشق جز ماتم نبود
با من ديوانه پيمان ساده بست
ساده هم آن عهد و پيمان شکست
بي خبر پيمان ياري گسست
اين خبر ناگاه پشتم را شکست
آن کبوتر عاقبت از بند رست
رفت با دلدار ديگر عهد بست
با که گويم او که همخون من است
خصم جان و تشنه خون من است
بخت بد بين وصل او قسمت نشد
اين گدا مشمول آن رحمت نشد
آن طلا حاصل به اين قيمت نشد
عاشقان خوش دلي تقدیر نيست
با چنين تقدير بد تدبير نيست
از غمش با دود و دم همدم شدم
باده نوش غصه او من شدم
مست و مخمور و خراب از غم شدم
ذره ذره آب گشتم کم شدم
آخرآتش زد دل ديوانه را
سوخت بي پروا پر پروانه را
عشق من از من گذشتي خوش گذر
بعد از اين حتي تو اسمم را مبر
خاطراتم رو تو بيرون کن ز سر
ديشب از کف رفت فردا را نگر
آخر اين يکبار از من بشنو پند
بر منو بر روزگارم دل مبند
عاشقي را دير فهميدي !! چه سود ؟
عشق ديرين گسسته تار و پود
گرچه آب رفته باز آيد به رود
ماهي بيچاره اما مرده بود
بعد از اين هم آشيانت هر کس است
باش با او
ياد تو ما را بس است...
لب دريا، نسيم و آب و آهنگ،
شكسته ناله هاي موج بر سنگ.
مگر دريا دلي داند كه ما را،
چه توفان ها ست در اين سينه تنگ !
***
تب و تابي ست در موسيقي آب
كجا پنهان شده ست اين روح بي تاب
فرازش، شوق هستي، شور پرواز،
فرودش : غم؛ سكوتش : مرگ ومرداب !
***
سپردم سينه را بر سينه كوه
غريق بهت جنگل هاي انبوه
غروب بيشه زارانم در افكند
به جنگل هاي بي پايان اندوه !
***
لب دريا، گل خورشيد پرپر !
به هر موجي، پري خونين شناور !
به كام خويش پيچاندند و بردند،
مرا گرداب هاي سرد باور !
***
بخوان، اي مرغ مست بيشه دور،
كه ريزد از صدايت شادي و نور،
قفس تنگ است و دل تنگ است، ورنه
هزاران نغمه دارم چون تو پر شور !
***
لب دريا، غريو موج و كولاك،
فرو پيچده شب در باد نمناك،
نگاه ماه، در آن ابر تاريك؛
نگاه ماهي افتاده بر خاك !
***
پريشان است امشب خاطر آب،
چه راهي مي زند آن روح بي تاب !
« سبكباران ساحل ها » چه دانند،
«شب تاريك و بيم موج و گرداب » !
***
لب دريا، شب از هنگامه لبريز،
خروش موج ها: پرهيز ... پرهيز ... ،
در آن توفان كه صد فرياد گم شد؛
چه بر مي آيد از واي شباويز ؟!
***
چراغي دور، در ساحل شكفته
من و دريا، دو همراز نخفته !
همه شب، گفت دريا قصه با ماه
دريغا حرف من، حرف نگفته !
*****
سلام
باز دوباره دلم گرفته . باز دوباره بقض داره خفم می کنه .
امشب از اون شبهایی هستش که دوست ندارم هیچ وقت صبح بشه .
ای کاش امشب صبح نشه .
ای کاش می تونستم جلوی خورشید رو بگیرم تا طلوع نکنه .
اما چه کنم که چنین قدرتی رو ندارم .
دلم می خواد گریه کنم اما نمی دونم چرا اشکام خشک شده .
امروز از صبح که بلند شدم حالم خوب نبود.
اما بازم مثل همیشه وقتی این جا شروع می کنم به نوشن آروم می شم .
عشق یعنی خاطرات بی غبار، دفتری از شعر و از عطر بهار ،
عشق یعنی یک تمنا یک نیاز ، زمزمه از عاشقی با سوز و ساز
عشق یعنی چشم خیس مست او ، زیر باران دست تو در دست او .
در كویر خلوت دلم با لبانی تشنه راه دشواری را در پیش گرفتم
می دانم كه نیاز به جرعه آبی دارم تا خود را با آن سیراب نمایم
در قلبم غوغایی است غوغای عشق تو
نگاهت برایم همچون رودخانه ایی است كه هرگز درآن ركودی نیست
می خواهم كه مرا به حال خود وا مگذاری و مرا همیشه با خود همراه سازی
بگذار تا از احساسات شیرینت لبریز شوم
بگذار تا به وسعت قلب پرمهرت دست یابم
زلالی عشقت را از من مگیر، انشای چشمت را برایم بخوان
تا با شنیدن آن سرشار از شادی شوم
می خوام تو رو که باشی ، جون بدی تا نمیرم
عزیز هم ترانه ، تو واژه ها اسیرم
می خوام تو رو که باشی ، تو دم دم نفس هام
تو لحظه های دردم ، محکم بگیری دستام
می خوام تو رو که باشی حتی اگه نباشم
حتی اگه تو رویا ، خیال رفته باشم
می خوام تو رو که باشی ، گم بشی تو وجودم
حتی وقتی نبودی ، من عاشق تو بودم
از من بخواه که باشم ، کم نیارم تو دستات
پرپر بشم تو حس ناز لطیف چشمات
از من بخواه که باشم ، بودنی رنگ موندن
حست کنم تو رگ هام عین ترانه خوندن
از تو می خوام که باشی ، باشی و باشه یاور
تو لحظه هام بمونی تا دمدمای آخر
از تو می خوام که باشی تا که ترانه باشه
اگه یه روز بمیرم ، اگه یه روز بمیرم
اگه یه روز بمیرم ، رو شونه ی تو باشه
گل سرخ رادوست دارم چون رنگ خونه.
خون را دوست دارم چون در رگ جاریست .
رگ را دوست دارم چون به قلب راه داره .
قلب رادوست دارم چون جایگاه توست.
از امروز صبح, تو رو در آغوش مهرم می گیرم و حمل می کنم,
تو روبا پاهای عشق راه می برم,
تا زمانی که مرگ, ما دو نفر رو از هم جدا کنه.
اگر "تو" را امتحان میگرفتند،
بی شک من
رتبه اول میشدم
...
بس که تکرار کردم
نامت را در مرور خاطرات!
برای توووووووو ........
برام هیچ حسی شبیه تو نیست ! کنار تو درگیر آرامشم
همین از تمام جهان کافیه.. همین که کنارت نفس میکشم . . .
برام هیچ حسی شبیه تو نیست تو پایان هر جستجوی منی
تماشای تو عین آرامشه .. تو زیباترین آرزوی منی
اگر مي دانستي كه چقدر دلتنگ تو هستم درجه ي ديوانگي ام را به چشم خود مي ديدي
اگر مي دانستي كه لحظه هاي حضورت ، تيك تاك ساعت زمان زندگي از كار باز مي ايستد
امواج طوفاني نگاهم را كه زير پلكهاي پراز اشكم پنهان است حس مي كردي
اگر مي دانستي كه صداي ضربان نفسهايت در قلب بيقرارم ، حكايت دلواپسي ها را نقش مي بندد
تمام قصه هايي را كه در طول دوبهار براي رؤياهايم ساختم ، لمس و باور مي كردي
اگر مي دانستي كه طنين ناز صدايت ، فصل فصل كتاب زندگي ام را رنگين و زيبا مي كند
آنگاه تمام اشكهاي غريبانه ام براي دل شيشه اي و نازكت معنا مي شود
اگر مي دانستي كه لرزش ضربان قلبم براي ضربان قلب عاشقت چگونه هراسان مي تپد
عشق را در امواج نگاههاي بي تابي و دلنگراني هايم مي ديدي و حقيقت درونم را روشن مي گرفتي
اگر مي دانستي كه چقدر بيقرار و دلتنگ تو و لحظه هاي شيرين بودن و حس كردنت هستم
تپش موج هاي عاشقي را در چشمانم حس مي كردي و مي دانستي كه چقدر چشم به راه توام
اگر مي دانستي كه حتي با وجود بودنت و حس كردنت بازم هميشه و هرلحظه دلتنگ توام
مي ديدي كه يك ديوانه چگونه براي حضور تو و نفسهايت پرپر مي شود و هرلحظه اشك مي ريزد
آري من چشم به راه توام اي ماه تابان هستي و بي كسي هاي عاشقي غريب
من بي تاب و بيقرار لحظه هاي بودنت هستم اي ستاره ي چشمك زن و روشن شبهاي تارم
من زنده به عشق توام ، پايبند به نفس هاي توام ، و در انتظار حضور ديدگان عاشقت هستم
من با تكرار نفس هاي تو زنده هستم و با حرفها و لبخندهاي آسماني تو جاني تازه ميگيرم
آري من بي تو هيچم اي اولين و آخرين و تنها عشق ماندگار ...................
اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاك كنم
اگر اشك بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم
اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميكردم
اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم
ولي افسوس كه نه بارانم نه اشك نه گل و نه عشق
اما هر چه هستم دوستت دارم
عشق من،عزیزمن ، آرزوی من ، همه ی دلتنگی هام
چطور بگم که دلتنگ توام ،تویی که مونس شب های دل بی قراری ام بودی
چطور بگم که باغ دلم به غم نشسته واز دوری تو دلتنگ شده؟چطور بگم که وجود تو... گرمای صدای دلنشین توبه من آشفته زندگی می بخشهچطور بگم که این دل بی طاقت بهانه تو را می گیرد؟چطور بگم که دستانم گرمی دستانت را می خواهد؟
چطور بگم دلم برا آغوش گرمت تنگ شده؟ای تنهاترین ستاره زندگی منپشت پنجره دل تنگم به انتظار لحظه با تو بودن می مانمتا با آمدنت دل بی قرارم را آرام کنی
عشق ابدی ام دوستت دارم وتا ابد به انتظارت خواهم نشست{k}
فاصله ی من وتو زیاد شده این روزا
آخر این جدایی میرسه به نا کجا رفتی و گفتی بودن با من هرگز نمیشه قلب من زیر پاهات له شد مثل همیشه یه روزی بود میگفتی دوستم داری رهگذر نرو بمون که چشمام بی تو میشه خیس وتر خسته و دل شکسته میخوام واست بخونم اگه اجازه بدی پیشت میخوام بمونم آروزی دیدنت واسم شده یه رویا داشتنت رو میخوام از اونی که هس اون بالا آی اونی که اون بالا نشستی پیش ابرا بهش بگو هنوزم دوسش دارم بی پروا سحر توی نمازم ازش خواستم بمونی میدونم که عشق رو ازتو چشام میخونی از چشمات دارم میخونم دوسم داری هنوزم چرا زپیشم رفتی اینو من نمیدونم رفتی اما میدونم برمیگردی یه روزی قسمت ما دوتا نیست غم تلخ جدایی
کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را
کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!!
ومن شمع می سوزم ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند
ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!!
درون کلبه ی خاموش خویش اما
کسی حال من غمگین نمی پرسد!!!
و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم
درون سینه ی پرجوش خویش اما!!!
کسی حال من تنها نمی پرسد
ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!!
که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او
ودیگر هیچی از من نمی ماند!!!
