در وصف روستای لند
خوشا لنـــــــــــــد و خوشا اب و هوایش خوشا ان منظر بی انتهـــــــــــــــــایش
جلوی چشم ده کوهـــــــــی بلند است نشان قبله روستای لنــــــــــــــد است
بسی چشمــــــــــه میان ان کوه است «اوتــــــره » ابشـــــارش با شکوه است
اوتــــــره چشمه اش سرد و زلال است میان کـــوه ابـــــــش بی مـــثـال است
به لطـــــــف ان خــــــــــدای هر دو عالم رســـــــد ابش به ابادی دمــــــــــا دم
قسم بر اسمـــــــــــان ابی لنــــــــــــــد نبیند دیده ایی بی ابی لـــــــــــــنــد
به زیر کـــــــوه یک رود خروشـــــــــــــان به ساز برف و باران هست جوشـــان
کنار رود(زارم) یک مـــــــــــــــــزار است امان از سیل و طوفان بهـــــــار است
امام زاده عبــــــــــــــــــــــــدالله کنارش هم اقا فاضلــــــــــــــــی اندر جوارش
مرا پنـــــــــــــــدی زگشت روزگار است خـــــزان اینجا امید کشت و کار است
زمستانش بسی پر برف و سوز است بخاری ها همه هیــــــــــزم سوز است
رواج است در زمستان شب نـشینی نبینـــی تو دگر جــــــــــــــــا اینچنینی
بهــــــــارش دامن صحرا پر از گـــــــــل سراسر مـــــــــــــــزرعه اواز بلـــبل
یه فــــــــروردین چو برف کوه شود اب به لطف تابش و گرمــــــــــــای افتاب
دلــــــم هر دم کند بی تابی لنــــــــد برای هر شب مهتــــابی لنــــــــــــد
به تابستـــــــــان شود ده پر زه مردم برای دست چین جــــو و گنـــــــــدم
بنای خانه از خشت و گـل و سنـــــگ همه مردم ده فامیل و یک رنــــــــگ
عدد خــانه هایش شصت و پنج است عدد خاندانــــش هفت گنـــــــج است
نباشــد خانه ایی در بند دیــــــــــــوار خداوندا به این شکلش نگهـــــــــدار
اگر چه مـــــــردمش کم برگ و سازند قسم بر نان،همه مهمان نـــــــوازند
سوغاتشان کــــره و دوغ و لـور است سفــای سفره ها نان تنـــــور است
هنر مــــــــــردم ده کشت و کار است امیدشان به بـــــــــــــاران بهار است
یقینا دامــــــــــــداری هم ردیف است چو کشت و کار ان هم شریف است
بســـــــــــــی زیبا بود این روستـایم به جان و دل من ان را می ســــتایم
الهـــــــــی تا زمین چرخد شب و روز تو ای لنـــــــــــــدی شوی پیروز پیروز
«شعر از محســـــــن داعــــــی»
من عسکر داعی هستم .فوق دیپلم عمران از اهالی روستای لند 