جـآ هـآے خـآلـے
بِه رُخـم مـے کِـشـنـد
چـه مـے دآنـَنـد . . .
فـرهـآدَتـــ شـُده اَم ، بـآ تـمـآمِ زنـآنـگـے اَم
و چـِه شـَبـ هـآ کِـه
خـوآب ِ شـیـریـنـَت رآ نـمـے بـیـنـَم


مَنـــ چقــدر نـــاشیــانهـ
ادعـــایـــ بیــ تــفـاوتیـــ میـــ کنمـــ...!

پــرسهــ هــاییـــ کهـــ نهــ از یـــاد میـــ رود...
نهــ از دلــــ...
نهـــ میـــ شـــود بهـــ دستهـــ فـــراموشیــــ سپــــرد اینــــ پـــرسهـــ هـــا را...
خــــیــالَتـــــ...
هَمـــیشهـــ بـــا مَنــــ اَستـــــ...!
+ خوفینـــ؟
+ اومدمـــ یهـــ چیـــ بگمـــ و بـــرم...
+ داداشـــ سهیلـــ کهـــ وبتـــ فلــ فلیـــ شدهـــ...اومدیـــ برامــــ ادرســـ جدیـــد بذاریـــ امـــا ادرســـ نذاشتیـــ...بیـــا دوبارهـــ ادرســ بـــذار...
گــــربهـــ امــــ میــگیــرد
وقتیــــ میبینـــمـــ
آنکهـــ برایـــشـــ میـــ مردمـــ
منتــــ دیگریــــ را میـــ کشــــد...


بهــ مردابـــ خیالـــ بگوییـــد هرچهـــ میخواهـــد منجلابــــ اوهامــــ را وسعـــتــــ دهـــد...
منــــ نیلـــوفـــرمـــــ...
نمـــاد صبوریــــ و زیباییـــــ...
هیچــــگاهــــ غرقــــ نخواهمــــ شــــد...!

ای نِگــاهـَـت نَـخــی از مـَخمـــَل
و از ابــریشَــــم...
چـَنـدوقتــی اســت کـه هـَرشــَب
بـه تــومی اندیشـــَم...
بـه تــو آری بـه تــو یـَعنـــی بـه
هَـمـــان مـَنظــر دور...
به هَـمـــان سَبـــز صَـمیمـــی بـه
هـَمـــــان بـــاغ بلـــــور ...
که خزان دلم را
با گام هايت
بهار عشق کردي
تو تکرار باراني
و نگاهت تابلو قشنگ شبي زيباست
که مرا مي خواند
دلم آواره توست.
.
.
