برای تویی که قلبم را شکستی می نویسم :
تویی که خاطراتت تنها امید زیستن برای من است
« همچنان دوستت دارم »
می دانم که تو هیچگاه این جمله را درک نخواهی کرد
اما نمی دانم چرا؟
شاید تو هنوز وسعت عشق مرا در نیافته ای
شاید تو هنوز نمیدانی که من چگونه دوستت دارم
یادم می آید که می گفتی ساده باش
حال ساده می گویم : دوستت دارم
این چندوقت که نبودم درگیر چیزای دیگه بودم
دلم واسه همتون تنگ شده...
خواستین بگین تا رمزو بدم خدمتتون
(بی زحمت رمز میخواید آدرسه وبتونم بزارید،بخدا من علم غیب ندارم)
تواین چندسال که من داشتم فیلم میدیدم هیچ فیلمی به اندازه این فیلم مشکل جامعه رو نشون نداده!!!
همه یا الکی اغراق کردن یا قضیه رو برعکس گفتن یا همش درمورد هرزگی دخترا گفتن...
ولی این فیلم یه داستانه متفاوته!
تاجایی که من میدونم هیچکی جرات نمایش دادن این مشکل جامعه رو نداشته
من که خیلی چیزای مهمی ازش یاد گرفتم.
من فیلمی رو موفق میدونم که مخاطب واقعا یه چیزی ازش یاد بگیره
بالاخره کنکورمو دادم....
کنکووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووور،ازت متنفرم
یه آقایی چندوقت پیش واسه وبلاگ بنده نظر گذاشتن ولی نمیدونم چجوری بدون اینکه من ببینم تایید شده.
باعرض معذرت جوابشونو الان دارم میدم.جوابشونو رو صفحه اصلی میدم که اگه کسی دیگه ام این نظرو داشت جوابشو بگیره
آقای مرد:
برعكس تموم احمقايي كه نظر گذاشتن وبت خوبه و فلان و بهمان...به نظر من وبت بدرد نميخوره ....يعني هر ننه قمري كه از ننه ش قهر كرده اومده ي وب مثل تو راه انداخته...اصلا دخترايي مثل تو هنر هيچي ندارن بجز همين چرت و پرت هايي كه توي وبهاشون مينويسن براي جذب چندتا پسر ژيگول....بيا به وب من تا بفهمي هنرمند كيه ....تو دختر ژيگول بدرد نخور بي هنر الاف مثل بقيه دخترا هيچ هنري نداري جز چرتوپرت نويسي ....من آدم ركي هستم و سخت انتقاد مي كنم اهل تعريف و تمجيد هم نيستم كه فكر كني حالا تو ملكه اليزابتي ...من 14 سال آلمان تنها مرد و مردونه زندگي كردم و ژيگولايي مثل تو خيلي ديدم كه توي خارج به چ كارهايي مشغولند.....
بنده ژیگول:
اولا که آقا علی من نمیدونم چیشده که بدون اینکه نظرشمارو ببینم تایید شده،
بعداین همه مدت امروز توی نظرای تایید شده دیدم .
دوما کجا زندگی کردن وچجوری زندگی کردنه شما نه به من ربط داره نه به اصلاح وبلاگم کمکی میکنه.
سوما آقای مثلا فهمیده وخارج رفته من با خانوادم هیچ مشکلی ندارم که بخاطر ناراحتی ازاونا وبلاگ بزنم.
چهارما مطالب وبلاگم واسه کسایی مث شما نزاشتم ،واسه دوستای خوبمم نزاشتم،
واسه خودم گذاشتم.واسه اینکه اگه یه زمان گذشتمو فراموش کردم یه جا یه رد پا ازشون بمونه.
اگه دوستام میان واسم نظر میزارن به خاطرفوق العاده بودنه وبلاگم نیست بخاطراینکه بهم لطف دارن.
پنجما شما که از کل وبلاگم بدتون اومد میتونستید پست اولو که خوندید وبلاگو ببندید،
کاملا اختیاره این کارو داشتید.
به هرحال ممنون از لطف بی کرانتون که بااین همه مردو مردونه تو آلمان زندگی کردن از وبلاگ من دیدن کردید.
حتما ژیگول نبودنتونو توی اصلاحاته وبلاگم لحاظ میکنم.
1392/5/26
+آقای مرد امروز جواب منو دادن ولی چون خصوصی گداشته بودن گفتم شاید کاردرستی نباشه که بزارم همه ببینن واسه همین بیخیال شدم.
ولی چقد خوبه قبل ازاینکه یه چیزی بگیم و بعد بفهمیم اشتباه کردیم فکرکنیم وسنجیده حرف بزنیم
چندلحظه بعد....
آقای مرد الان اجازه نمایش نظراتشونو صادر کردن ومنم که ازخدا خواسته میگم چشم
آقای مرد:
با درود. از اونجايي كه فهميدم شما انسان منطقي هستيد و فكر و انديشه من راجع به شما اشتباه بوده. خواستم مردونه بيام عذر خواهي كنم. البته نظرم راجع به پسر ، دختراي ژيگول كه وبهاي الكي دارن هنوز عوض نشده. اما در مورد شما و باور شما خانم محترم اشتباه كردم. البته نظرم راجع به وب شما هنوز مساعد نيست. اما هر كس سليقه اي دارد و سليقه شما اينه. من جنگنده با افكار اهريمني هستم و از اونجايي كه يك ايراني هستم بر اين ضرب المثل اعتقاد دارم كه جنگ اول به از صلح آخر.من يك هنرمندم و كارهاي ديگه غير از موسيقي و قاليبافي را هنر نمي دونم . من 18 سال نوازندگي كردم و سخترترين ساز دنيا كه ميگن ويولنه براي من مثل آب خوردن بود زدنش.من 5 سال به تنهايي تمبك كار كردم و دوره فوق عالي تمبك رو گذروندم . هفت سال سه تار زدم و رديف موسيقي ايران را تكميل كردم. و هفت سال ويولا و ويولن كار كردم. البته اينها كه گفتم ربطي به كسي نداره و خودم خواستم اينكارو بكنم ولي وقتي ميگم هنر يعني هنررررررررر. بگذريم. مولانا ميفرمايند: درشتي كردنم نز خارپشتي است / بسي نرمي كه در زير درشتي است. من درشتي كردم اما دل سپيدي دارم و به بزرگي منش ايرانيها خيلي احترام ميگذارم. به هر حال از اينكه انتقاد تند مرا با صبر و حوصله جواب داديد سپاس گذارم.
بنده ژیگول:
خواهش
کمی با من مدارا کن
که خود را با تو بشناسم
منه گم را تو پیدا کن
تو را از شب جدا کردم،
تو را از قصه آوردم
نمی شد با تو بد باشم،
نمی شد از تو برگردم
نه از برگم،
نه از جنگل،
نه از باران،
نه از شبنم،
نه آن تأمیدی روحم
نه آن مريم ترين مريم
من نميخوام عاشق بميرم
حيف كه وقتى برميگرده خيلى پيرم
هرچه گفتم عاشقم باورنكردش
با يه بوسه حالمو بهتر نكردش
كاش كه عاشق شه يه روزى تابدونه
بامنه عاشق چه كارا كه نكرده
اگه یه وقتایی
مغلطه کردم،
قمپز درکردم،
قوپی اومدم،
تو این روزا بدجوری تو آمپاس شدیدم ومحتاج دعا
پس حلالم کنید وبرام دعاکنید
که به ضرس قاطع میگم هرچه بوده بی شائبه بوده!
برای اینکه شکست نخورید
هیچوقت تلاش نکنید
نه در آغوشم
نه درنفسهایم
نه در دلم
که درگلوی منی
بغض کرده ای
ومرا
هرلحظه
نزدیک تر میکنی
به انفجار درونم...
با احساس؟ يا با عقل؟
باعقل كه اينطورشد؛
با احساس هم آنطور...
اصلا بگو ميتوانيم زندگى كنيم؟
ميخوام به پوچيه فردام بخندم
وقتى ميبينمت با ديگرونى ؛
تو اوج گريه هام ميخوام بخندم
ميخوام داد بزنم تنهاى تنهام
ميخوام وقتى ميگم تنهام بخندم
منم توشهر غم زندونيه تو
غم وغصه ى دل ارزونيه تو
نگو دوست دارم به يه غريبه
ميشه اون مث من زندونيه تو
باتشكر
من وتو درکوچه های بی کسی قدم میزدیم ومن صدای قلب تورا میشنیدم
صدایم میکردی که درچشمانت نگاه کنم، اما من نمیتوانستم
چون برق عشق دروغ آلودت را درچشمانت میدیدم ...
توبه من میگفتی تنهایم مگذار،
تنهایت گذاشتم !
آری تنهایت گذاشتم اما توتنها نیستی،
هستند کسانی کنارت باشتد تا صبح...
من دیگر ازآن کوچه ها نمیگذرم
صدای قلبت هنوزدرآن کوچه هاست...
توهنوزهم ازآنجا میگذری... ولی بدون من
اگه کثیفیه یه ادم به عکساشو ولنزگذاشتن و باچندنفر درارتباط بودنشه بزار کثیف باشه؛
این کثیفی خیلی شرف داره به کثیفیای دیگه...
بازحداقل همچین آدمی فقط خودشو میبره تو کثافت ،با بقیه آدما وقلباشون کاری نداره!
خودشه وخودش...
ولی چگونه میشود در دنیایی که پرازعاشق های هرزه است عاشقی کرد
یعنی ماهم هرزگی کنیم وعاشق باشیم؟
دلم برای کوروش میسوزد ...
دلش خوش بود سرزمینی دارد بامردمانی به پاکی آب وبه گرمی خورشید
حال کجاست که ببیند سرزمینش غرق درلجن شده ...
زنان باکره ی سرزمین کوروش شده اند عروسک شب های مردان به اصطلاح خوش غیرت
مردانی که برای مادران وخواهرشان می شوند کوه غیرت والگوی درستی ولی وقتی به
عروسک هایشان میرسند میشوند روشن فکرترین مردمان جهان...
شاید دیگرلیاقت یدک کشیدن نام مرد را ندارند...
کوروش چ حالی دارد...
دفتر خاطراتمو بازکردم که یادی ازاتفاقای گذشته کنم تنها چیزی که دیدم ؛
اولش عشق بود
وسطش عادت،
آخرش نفرت
والا ماشنیدیم که میگن دنیای مجازی (اینترنت)راه مناسبی برای آگاه سازی مردم است
حالا ازاونجایی که هرجا سخن ازآگاه سازیه مردم است،نام مریم خانوم می درخشد
اصل مطلب اینکه
بابای بنده حالش بده،نمیدونم چی خورده به مغزش میخواد یکی ازچیزای دولت شه
به هرحال آدمیزاده دیگه گه گاهی مرتکب خطا میشه
بنده ام چون وظیفه فرزندی حکم میکنه مجبورم ازاین خطاها حمایت کنم
حالاهم ازشما دوستانه همشهری وبالای 16 سال میخوام که شماهم یه خبطی بکنید ورفتید پای صندوق ریاست جمهوری اسم بابای مارم تنگش بنویسید...نمیخواد رییس جمهور بشه هااااااااا،میخواد عضو شورای تهران شه!!!!
گرچه بعید میدونم بلند شید برید پای صندوق ولی حالا این یه بارو بلندشید برید...واسه ریاست جمهوری ام رای ندادید عیب ندارید،فقط اسم بابای منو تو لیست شورا بنویسید.تک رای هم بدید که دیگه خیلی ممنون میشم.
حالا تو ادامه مطلب مشخصات پدرعزیز را میزارم که بیشتر آشناشید باهاش 
عکسشم خواستم بزارم ولی ترسیدم چشم بخوره
کنارهرقطره ی اشکم هزارخاطره دفنه
این قد خاطره داری که گویی قد یک قرنه
گلو میسوزه ازعشقت،عشقی که مث زهره
ولی بی عشق تو هردم،خنده با لب های من قهره
