خاطرات یک پسر با هزار تا سوال؟؟؟؟

نمیدونم چم شده دیگه حال و حوصله هیچکی رو ندارم حتی خودممم این روزه به زور میرم سر کار فقط دوست دارم هر چی زودتر باطری عمرم تموم شه راحت شم 

چندروز قبل تولدمم بود خودمم خبر نداشتمم

 

تا اینکه بانک زحمت کشیدپیام تبریک داد برمم 

چه غافلگیر شدمم 

نمیدونم چرا ولی دیگه حس وحال هیچ کاری رو ندارمم 

وای که چقدر دوست دارم

 

بخوابمم بیدار نشم

 

اینجا می نویسممم چون میخوامم یادم نره

چند بار به خاطر دلسوزی شکست خوردم ولی این بار دیگه به خودمم میخوام قول بدم 

دلسوز کسی نشم اشکال نداره بازمم از اول شروع میکنمم هرچی خیره پیش میاد 

شامگاه97/7/26 ساعت 00.50

 

از وقتی كه باهاش چت می‌كنی

 

ناخودآگاه لبخند ميزنی،

 

ديگه راه برگشتی نيست  

‏ما تنهایی رو دوس نداریم.

 

 

فقط تو دلِ اونی که باید جا شیم

 

جانشدیم

 

همین تنها ترمون کرد.  

 

عشق

 

به قربون صدقه هاي اولش نیست

 

به وایسادن هاي تا آخرشه..، 

 

 

‏کاش این دل لامصب شعور داشت،

 

دلتنگ آدم‌هایی

 

که حتی بهمون فکر هم نمیکنن نمیشد...