کسی که قدرت را با پول بخرد عدالت را هم به پول می فروشد
+ نوشته شده در جمعه هفدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 0:40 توسط ملیکا
|
بهتر است بخش کوچکی از یک چیز بزرگ باشی
تا بخش بزرگی از یک چیز کوچک
+ نوشته شده در جمعه هفدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 0:27 توسط ملیکا
|
در بلندی های پرواز
در بلندی های پرواز
زمان در خواب و دریا قصه پرداز
خیالم در بلندی های پرواز
ز تلخی های پایان میرسیدم
به شیرین شگفتی های آغاز!
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۱ ساعت 21:53 توسط ملیکا
|
دلم انقدر خسته است که میخواهد برود گوشه ای پشت به دنیا زانوهایش را بغل کند
و بگوید : خدایا من دیگه بازی نمیکنم.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۱ ساعت 23:4 توسط ملیکا
|
بی خودی می گویند هیچ کس تنها نیست ، ما همه تنهاییم ،
در اوج شلوغی ...
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 21:19 توسط ملیکا
|
قطار میرود .....
تو میروی...
تمام ایستگاه میرود.....
و من چقدر ساده ام..
که سال های سال در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام....
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام ......
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۱ ساعت 20:41 توسط ملیکا
|
همیشه یک ذره حقیقت پشت هر"فقط یه شوخی بود "هست
یک کم کنجکاوی پشت" همین طوری پرسیدم "هست
قدری احساسات پشت"به من چه اصلا "هست
مقداری خرد پشت " چه بدونم"هست
و اندکی درد پشت" اشکالی نداره" هست
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 13:55 توسط ملیکا
|
دل پیاده رو
گربه ای رد شد از پیاده رو
پیر زنی
سه چرخه ی کودکی
و برگ درختی هم..
خوش به حال پیاده رو
که برای همه جای دارد!
+ نوشته شده در جمعه پنجم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 12:11 توسط ملیکا
|
ورق بزن
ورق بزن
آن قدر که به جای خوبش برسانی
زندگی را!
+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 0:45 توسط ملیکا
|
تنها تر
میچکد از چشمم
شبنمی بارانی
می رود تا عمق
قلب من پنهانی
می شوم پروانه
می روم بالاتر
در کنار خورشید
می شوم تنهاتر
در خیال خورشید
سوختم من آخر
تا کجا باید رفت
این چنین بی یاور
+ نوشته شده در سه شنبه دوم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 22:22 توسط ملیکا
|
به ایوان میروم و انگشتانم را
بر پوسته ی کشیده ی شب می کشم
چراغ های رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنی است
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 22:29 توسط ملیکا
|
من دلم میخواهد
که به طغیانی تسلیم شوم
من دلم میخواهد
که ببارم از آن ابر بزرگ
من دلم می خواهد
که بگویم نه نه نه نه
برویم
سخنی باید گفت
جام یا بستر یا تنهایی یا خواب؟
برویم..
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 22:56 توسط ملیکا
|
در دل من چيزی است ، مثل يک بيشه نور ،
مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم ، که دلم می خواهد
بدوم تا ته دشت ، بروم تا سر کوه
دورها آوايی است ، که مرا می خواند."
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 22:38 توسط ملیکا
|
من هر وقت اینارو میبینم کلیییییییییییی حال میکنم باهاشون ! 
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 22:2 توسط ملیکا
|
با دلی شکسته و تنها
و در حالی که خورشید سوزان بود و ابر طوفانی
باسرعت موج رفتم
تا ته نابودی
چه قدر من خودخواه بودم
سکوت دریا را شکستم
تا همیشه خوذم ساکت بمانم!
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 21:5 توسط ملیکا
|
کوروش کبیر
باران باش و ببار و نپرس کاسه های خالی از آن کیست
دستانی که کمک می کنند پاکتر از دستهایی هستند که رو به آسمان دعا می کنند…
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 21:44 توسط ملیکا
|
باران بهانه ای بود که زیر چتر تا انتهای کوچه بیایی
کاش نه کوچه انتها داشت و نه باران بند می آمد
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 20:40 توسط ملیکا
|
تنهايى باارزشه....
چون خالی از انسانهاى بى ارزشه..
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 22:57 توسط ملیکا
|
خوش اومدی