من هنوز یک زنم...
دلمان ناگاه مثل شيشه بشكست... اشك هامان جاري شد...و چه ساده شد عزا اين عيد...
من نمي دانم وقتي مي گويند بزرگ خاندانمان رفته است يعني چه؟!...
من فقط ميدانم زين پس جمعه ها كه مي آيند...
آن زمان كز سر شوق از چهاردري خانه ي كاهگلي پدربزرگ مي گذرم تا دست هاي نوازش گرش را در دستهاي
كوچكم بفشارم ....
و با ناز و عشوه هاي دخترانه ام حالش را بپرسم ...
تا صداي دل نشين پاسخش را بر دلم احساس كنم...
بايد ذل بزنم به تختي كه جاي خاليش را به رخ مي كشد...
بايد ذل بزنم به سياهي پارچه اي كه به نشانه ي نبودنش بر سردر خانه اش قد علم كرده است...
بايد ذل بزنم به قاب عكسي كه نمي دانم بر حسب كدامين سنّت رمان مشكي به گوشه اش آويزان كرده اند...
آري...
به من مي گويند بزرگ خاندانمان رفت... يعني خاندان ما ديگر بزرگ ندارد؟! اما من اينجا آدم بزرگ زياد مي بينم...
ولي... دل بزرگ... نه!!
همه مي گفتند پدر بزرگ زبانش ترش بود اما من جز شيريني كلامش چيزي به ياد ندارم...
يادم نمي رود كه ميان حدودا 60 نوه آرزويش اين بود كه "من" ، "دختر ته تقاري پسر كوچكش" روزي پزشك شوم
و حالش را خوب كنم... چقدر ذوق مي كرد وقتي مرا خانم دكتر صدا مي زد...
پس حالا به چه اميدي درس بخوانم؟!...
پدربزرگ... همه جا از نبودنت بوي نا گرفته است و همه جا از جاي خاليت مملوء است...
دلم براي حكايت هاي قديمي و شيرينت تنگ شده است... براي خنده هايي ك گاه پر ز بغض بود...
دلم براي "يا علي" گفتنت تنگ شده است ... واي كه چقدر شيفته ي "علي" بودي... به ياد نمي آورم كه نام
"علي" را شنيده باشي و اشك نريخته باشي... آرزو دارم اين شب ها "علي" ميهمان خانه ي تنگ و تاريك
وحشتت باشد و از نورش پر كند تنهايي ات را...
پدربزرگ... "من" ، "دختر كوچك پسر كوچكت" ، " ته تقاري رضايت" ، " دختر احساساتي و روياپرداز خاندانت"
امروز در سوگ نبودنت به عزا نشسته ام...
پدربزرگ... اميدوارم حالت خوب باشد... چون ديگر پزشك شدن من نمي تواند دردهايت را تسكين دهد...
اميدوارم خوب باشي...
لطفا براي شادي روحش دعا كنيد و فاتحه بخونيد...
پيشاپيش عيدتونم مبارك...
آوای خوش خدا خدا می آید
فریاد که درهای بهشت باز کنید
مهمان خدا سوی خدا می آید
دوستای گلم اگه تو این سه شب قدر دلتون شکست و اشکتون جاری شد بحق فرق شکافته ی آقامون علی(ع) برای من و همه ی گرفتارا و حاجت دارا دعا کنید
التماس دعا
......
انگار ملائک تو را میان بوسه هایی که برای خدا فرستادم دزدیدند.
عطر برگ های لیمو ،
درخت توت ،
کنار گارم زنگی
و زیتون
و میوه های کال درخت انبه باغ ها را چه زود به فراموشی سپردی؟
چگونه توانستی آن همه خاطره را در یک لحظه تمام کنی
همه را می بینم اما جز تو که خاطره ای شدی ماندگار برای قلب هایی که منتظرت هستند.
گناه آسمانی که تورا به آغوش کشید و باخود برد را هرگز نخواهیم بخشید
تو میان بودنت و یادت ، یادت را برایمان گذاشتی و بودنت را افسانه ساختی.
کاش راه فراری باشد برای ننوشتن اما...
باید بنویسم از مهربانی ک زود رفت از خندانی ک زود غمگینمان کرد از جوانی ک زود پیرمان کرد و از رفیقی ک زود ترکمان کرد...
آری آمده ام بنویسم از غم پرکشیدن دوستی ک همیشه خنداندمان و چه نادان بودیم ک نفهمیدیم در قلب کوچکش غمی است به وسعت لبخندش و کاش رودتر فهمیده بودیم و کاش قدر می دانستیم...
دوباره برای دومین بار غم از دست دادن دوست را چشیدیم و هنوز غم ملیحه تسکین نیافته بود ک فاطمه را نیز از دست دادیم
دیروز دوست خوبمان "فاطمه حمیدی" برای همیشه ما را با غم نبودنش تنها گذاشت...
و چقدر زود دیر شد...
و چقدر زود بود...
لطفا برای شادی روحش دعا کنید و فاتحه بخوانید
من رای ندادم وُلی
خوشحالَم
؛
نه از رییسجمهور جدید !
از سکوت قشنگَم !
از نگاهِ عمیقم !
از پوزخندم !
از حسِ بیتفاوتیام !
به شادیهایِ زودگذرِ مردم
به شلوغیهایِ دو روزه !
به خوشبینیهایی که عادتِ ایران زمین شده انگار !
؛
من از بزرگ شدنِ افکارم
خوشحالَم
رای مون رو شمردن می خوام باهاش پز بدم!
موسوی موسوی رایتو پس گرفتیم!
روحانی یادت باشه موسوی باید باشه!
عارف ازت ممنونیم ی عمر بهت مدیونیم!
جنبش سبز نمرده روحانی رو اورده!
تبریک تبریک تبریک
عالیه عالیه جای ندا خالیه!
خوبید بچه ها؟
من ک اصلا خوب نیستم...
چرا؟!
چراشو همونی ک حالمو گرفته خودش می دونه...
تا حالا شده دلتون از اونی ک بیشتر از همه دوستش دارید بگیره؟
من دلم ازش گرفته ازش شاکیم ولی نمی دونم باید پیش کی شکایت کنم...
بهش بگید بره ادامه مطلب باهاش حرف دارم...
کودکی ، دخترکی ، موقع خواب
سخت پاپیچ پدر بود و از او می پرسید :
زندگی چیست ؟
پدرش از سر بی صبری گفت :
زندگی یعنی عشق
دخترک با سر پرشوری گفت :
عشق را معنی کن !
پدرش داد جواب :
بوسه ی گرم تو بر گونه ی من
دخترک خنده برآورد ز شوق
گونه های پدرش را بوسید
زان سپس گفت :
پدر … عشق اگر بوسه بود …
بوسه هایم همه تقدیم تو باد !!!
من نمیفهمم چرا هیچ کس نمینویسد از مردهــا
از چشمها و شــانهها و دستهایشــان
… … از آغوششان
از عطر تنشـان،
از صدایشــان…
پررو میشوند؟
خب بشوند….
مگر خود ما با هر دوستت دارمی تا آسمـان نرفتهایم؟
مگر ما به اتکــاء همین دستها
همین نگاهها
همین آغوشهـا، در بزنگاههای زندگی
سرِپا نماندهایم؟…
من بلد نیستم در سـایه، دوست داشته باشم
من میخواهم خواستنم گوش فلک را کر کند
من میخواهم
مَردَم بداند دوستش دارم….
مرد همیشه محبوب من، روزت مبارک.
مادرم روزت مبارک
خدایا
خیلی بی وفایی
بهم قول داده بودی حق انتخاب داشته باشم
پس چرا حالا که می خوام انتخاب کنم به قولت وفا نمی کنی؟!!!
وقتی تموم راه را اومدم
وقتی تا اون هیچی نمونده بود
چقدر دیر یادت اومد خدا
که ما قسمت هم نبودیم
يا مقلب القلوب والابصار
يامدبرالليل والنهار
يا محول الحول والاحوال
حول حالنا الا احسن الحال
من به صد خواهش و منت ز خدا خواسته ام
که در این ساعت خیر
مرغ آمین به سراغت آید
و دعایی که تو بر لب داری ، به اجابت ببرد !
سال نو مبارك دوست جونيام!
بهار را با چهارشنبه سوری
تابستان را با آفتاب سوزانش
پاییز را با رنگ های آتشینش
و زمستان را با گرمای اجاق ها
میشناسم...
هزاران سال است
مسلمان شده ام..
اما هنوز ...
شعله های زرتشت
در جانم
زبانه میکشد...
چهارشنبه سوریتون گرم و بی خطر!
دوباره مینوازم..
با سازی ک تو به دستم دادی
با نوایی ک گفت: بنواز...
با زمزمه هایی
ک با من همصدایی کرد...
میروم
به سوی باغ رویا
باغی ک در انتهایش
غنچه یاسی می خواهد
شکفتن را فریاد زند
قلبی را ک سرمنزلش
با او یکی است
بنوازد
در دنیایی ک دیگر سازی برای داشتن نبود
ساز را تو به دستم دادی
تنها برای تو خواهم نواخت...
با لبی شاد و دلی غرقه ب خون
که خداحافظ تو...
گرچه تلخ است ولی باید این جام محبت بشکست
گرچه تلخ است ولی باید این رشته ی الفت بگسست
باید از کوی تو رفت
دانم از داغ دلم بی خبری
و ندانی که کدام جام شکست
که کدام رشته گسست
گرچه تلخ است پس از رفتن تو خو نمودن به غم و تنهایی
عاقبت باید رفت
عاقبت باید گفت
با لبی شاد و دلی غرقه ب خون
که خداحافظ تو...
خواستم بگم من و دوست جونیام ی وبلاگ با موضوع قرآن راه انداختیم و خیلی خوشحال میشیم اگه بهمون سر بزنید و با نظرای خوبتون تو ادامه ی کار کمکون کنید اگه می خواید ب ما سر بزنید لطفا برید ب آدرس زیر:
http://basaer3.blogfa.com/
و سکوت می کنیم
