ملکه ی پــــــــــــارس

سوختنم را دیدی و خندیدی

خنده ات را دیدم وسوختم

خنده هایم راخواهی دید

قرار ما به وقت سوختنت...

من

با کناری ات

کنارنمی آیم

کنارمیروم...

همیشه بهم میگفت:"زندگیمی"...

وقتی رفت بهش گفتم:مگه من زندگیت نبودم؟؟

جواب داد: آدم برای رسیدن به عشقش باید از زندگیش

 بگذره....!!

نوشت "سلام نفس".کسی که چند لحظه پیش به من "شب

بخیر"گفت...

هه,چه اشتباهی....

حالا حرف هایمان بماندبرای بعد

دل خوریهایمان,دلتنگی هایمان وتمام اشک های من.

فقط بگو با"او"چگونه میگذرد که با من نگذشت؟؟

رفت بدون کلامی ک بوی اشک دهد...

 

رفت بدون نگاهی ک رنگ حسرت داشته باشد...

 

رفت...

 

ومن شنیدم ک گفت:راحت شدم...

وقتی میگی برای همیشه فراموشش کردم وهیچ احتیاجی

 بهش نداری وتمام بدوبیراه های دنیا رو نصیبش میکنی

دقیقا همون زمانیه که دلت براش تنگ شده...!!!

آرام میروم آنچنان آرام ک ندانی کی رفته ام.اما وقتی جای خالی

 مرا ببینی میبینی آنچنان سخت رفته ام  ک تمام عمر زمان

رفتنم را فراموش نکنی...

پریشانم

چه میخواهی تو از جانم؟!

مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

خداوندا!

اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای تکه نانی

به زیر پای نامردان بیاندازی

و شب آهسته و خسته

تهی دست و زبان بسته

به سوی خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر میگویی

میگویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایهی دیوار بگشایی

لبت بر کاسهی مسی قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرفتر

عمارتهای مرمرین بینی

و اعصابت برای سکهای اینسو و آنسو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر میگویی

نمیگویی؟!

خداوندا!

اگر روزی بشر گردی

ز حال بندگانت با خبر گردی

پشیمان میشوی از قصه خلقت از این بودن، از این بدعت

خداوندا تو مسئولی

خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است!

وقتي كه ديگر نبود

من به بودنش نيازمند شدم .

وقتي كه ديگر رفت

من به انتظار آمدنش نشستم.

وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم .

وقتي او تمام كرد

من شروع كردم.

وقتي او تمام شد

من آغاز شدم.

و چه سخت است .

تنها متولد شدن

مثل تنها زندگي كردن است ،

مثل تنها مردن!