احساس

           بــــــدترین خـــــــــــــــــاطرات رو

                      توی بهترین روز هات داشته باشی

 این هم از یک عمر مستی کردنم

سالها شبنم پرستی کردنم

ای دلم...زهر جدایی را بخور

چوب عمری باوفایی را بخور

در بــــــــاغ جهان، دلم گلی می جوید

امروز گل سپیــــــــــده ات می روید . . .

امروز دلـــــــــم دل ای دل ای میخواند،

چون میلاد تو را خـدا مبارک گویـد.

چقدرسخته که باشم تو نباشی/چقدر سخته ببینم رفته باشی/همیشه با من و با من تو بودی/

 همیشه همدم غم هام تو بودی/ دیگه باکی بگم باکی بخندم؟/دیگه باکی بگم از غم و دردم/ یادت

 هست اون عهدی که من با تو بستم؟/بمونم در کنارت تا زنده هستم .

بـیاد خاطره ی طلائیمون، بـیاد گلهای تـو گلخونه مون،        

اون خونه ی مادربزرگ، خونه ی روبرویی مون،

همسایـه ی قدیمی مـون، 

به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی

شمع و پروانه منم مست میخانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم

یار پیمانه منم ازخود بیگانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم

چون باد صبا در به درم
با عشق و جنون همسفرم
شمع شب بی سحرم
از خود نبود خبرم
رسوای زمانه منم دیوانه منم

تو ای خدای من شنو نوای من
زمین و آسمان تو می لرزد به زیر پای من
مه و ستارگان تو می سوزدز ناله های من
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم

وای از این شیدا دل من
مست و بی و پروا دل من
مجنون هر صحرا دل من
رسوا دل من رسوا دل من
ناله تنها دل من داغ حسرت ها دل من
سرمایه سودا دل من
رسوا دل من

خاکستر پروانه منم خون دل پیمانه منم
چون شور ترانه تویی چون آه شبانه منم
رسوی زمانه منم دیوانه منم
رسوی زمانه منم دیوانه منم

برای همیشه خداحافظ

من دلم می خواهد

ساعتی غرق درونم باشم!!

عاری از عاطفه ها…

تهی از موج و سراب…

دورتر از رفقا…

... خالی از هرچه فراق!!

من نه عاشق هستم ؛

و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من…

من دلم تنگ خودم گشته و بس

کاش می شد هیچکس تنها  نبود

کاش می شد دیدنت رویا نبود

گفته بودی باتو می مانم ولی

رفتی و گفتی که اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام

شاید این رفتن سزای من نبود

شاید این رفتن سزای من نبود!!!

وقتي كه خاطرات گذشته.........   

چراراهی شدی ای یاررعنا مگرازماچه دیدی ای فریبا که رخ پنهان نمودی ازنظرها دلم ازداغ رویت درفغان است به روز و شب میان خون روان است

زهجر روی تو جان می دهدجان سرشت زندگی بی تو خزان است خزان زندگی مرگ جاودانست " از خودم

 
فقط کافیست به چیزهای کوچک اطرافمان بیشتر دقت کنیم. همین.

عشق ، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتنِ ديگري نيست ، پيوسته نو كردنِ خواستني ست كه خود پيوسته ، خواهانِ نو شدن است و ديگرگون شدن. 

تازگي ، ذاتِ عشق است و طراوت ، بافتِ عشق . چگونه مي شود تازگي و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق بماند ؟

عشق، تن به فراموشي نمي سپارد ، مگر يك بار براي هميشه .

جامِ بلور ، تنها يك بار مي شكند . ميتوان شكسته اش را ، تكه هايش را ، نگه داشت . اما شكسته هاي جام ،آن تكه هاي تيزِ برَنده ، ديگر جام نيست .

احتياط بايد كرد . همه چيز كهنه ميشود و اگر كمي كوتاهي كنيم ، عشق نيز .

بهانه ها جاي حسِ عاشقانه را خوب مي گيرند......................  

بیمار عشق توست پرستوى روح من ، از این مریض خسته عیادت نمیکنى !؟

در برهوت بی کسی تنها تو همزاد منی / ای نازتر از خواب شبم ، همواره در یاد منی . . . .