قبل از اینکه بخواهی در مورد من و زندگی من قضاوت کنی

کفشهای من را بپوش و در راه من قدم بزن

از خیابانها, دشتها و کوههایی گذر کن که من کردم

اشکهایی را بریز که من ریختم

دردها و خوشیهای من را تجربه کن

سالهایی را بگذران که من گذراندم

روی سنگهایی بلغز که من لغزیدم

دوباره و دوباره بر پا خیز و مجددا در همان راه ,سخت قدم بزن

همان طور که من انجام دادم

بعد آن زمان می توانی در مورد من قضاوت کنی

آن وقت است که بیشتر مرا درک خواهی کرد و برای اشتباهاتم واعظ نمی شوی

می دانم و می دانی که کسی نمی تواند کفشهای دیگری را بپوشد و در راه او قدم بردارد و . . . . . . . 

اما می شود فقط و فقط به حرف های دل انسانی گوش داد , آری می شود همدیگر را بشنویم

باری زیستن سخت ساده است

خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ و این یعنی در اندوه تو میمیرم

در تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم

چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم؟!

خداحافظ تو ای همپای شب های عزل خواهی

خداحافظ بدون تو گمان کردی که می مانم ؟

خداحافظ بدون من یقین دارم که می مانی!

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند

سایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مرد

شعله ها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند

موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

وقتی دلت میگیره . . .

وقتی دلت آواره میشه . . .

وقتی سرپناهی نداری . . .

وقتی میفهمی که دنیا با همه ی قشنگیهای زودگذرش فقط یه بازی  

بوده و تو بازیگرش . . .

وقتی چشمات پراشک هست و یه شونه ی مهربون برا گریه کردن

نداری . . .

وقتی چشماتو میبندی و مرگ آرزو میکنی . . .

به نظرت نفس کشیدن درسته  . . .؟

محکم تر از آنم که برای تنها نبودنم

آنچه را که اسمش غرور گذاشته ام

برایت به زمین بکوبم...

احساس من قیمتی داشت

که تو برای پرداخت آن فقیر بودی...

همه مرا به خنده هاي با صدا ميشناسند؛

اين بالشت بيچاره ،به گريه هاي بي صدا!!

اين منم كه به يادم اجازه نميدهم

حتي از نزديكي ذهن تو عبور كند

صحبت از دلتنگي نيست ...

صحبت از لياقت است ...!

هیچکس ندانست که کوه

چون سنگ بود تنها شد

یا چون تنها بود سنگ شد...!

دلــــم یــــک غــریبــه مـی خــــواهـــــد !

بیایـد ، بنـشـینـیـد ، فــقط سکــوت کنـد !

و مــن هــی حــرف بـزنـم و بـزنـم و بـزنـم

تــا کمـــی کــــم شـود ایـن همـه بـار ....

بعــــــــد بـلـنــــد شـــــــــود و بـــــــــرود !

انـگـــــــــــــــار نــه انـگـــــــــــــــار .......!!

 گفتن دوست دارم كم شده كيميا شده

 اون غروري كه گذاشته بوديمش يه جاي دنج اومده باز توي قلب من وتو خدا شده

 اون حسادت هايي كه اول طعم عاشقي رو داشت حالا انگار ارزشش قد يه ادعا شده

 اون دسا كه داده بوديم توي رويامون به هم تقصير كيه نمي دونم ولي رها شده

 ما قرار نبود مثل بقيه زندگي كنيم چرا حرف هامون مث تموم آدما شده

 گنبد عشق منو تو ضريحاش طلايي بود طلا ها ريخته و جنس گنبدا بلا شده ما رو چشمون زدن ما كه با هم بد نبوديم ما چه تقصيري داري

دلم با تو بود

تو ولی سرد شدی

آنقدر سرد که به ناچار گرمایم را به تو بخشیدم

و تو به من تهمت سرد شدن زدی . . .

                           ********************************

هميشه دلتنگي به خاطر نبودن
كسي نيست
گاهي بخاطر بودن
كسي ست كه حواسش به تو نيست

                       ***********************************

بــوسه یعنی وصل شیرین دو لب

بــوسه یعنی عشق در اعماق شب

بــوسه یعنی مستی از مشروب عشق

بــوسه یعنی لذت از دلدادگی،لذت از شب،لذت از دیوانگی

بــوسه یعنی حس خوب طعم عشق،طعم شیرینی به رنگ سادگی

بــوسه یعنی اغازی برای مــا شدن،لحظه ای با دلبری تنهــاشدن

بــوسه اتش میزند برجسم وجان

بــوسه برمیدارد این شرم را از میان

بــوسه یعنی عشق خـالی از گناه

بــوسه یعنی قلب من از انِ تـــــــــــــــــو...

گفتی که می خوای بری سر و سامون بگیری

خواستی اما نتونستی به این آسونی بری

دستت ماله هر کی باشه چشمات دنباله منه

هر نگاهت انگاری اسمم رو فریاد میزنه

من خیالم راحته تا پای جون بودم برات

تو ندونستی چی میخوای تا بریزم زیر پات

همه آرزوهامون دیگه فقط یه خاطره ست

نفسم بودی ولی یه تجربه شدی و بـــس 

اگر کلمه دوستت دارم قیام علیه بندهای میان من و توست

اگر کلمه دوستت دارم راضی کننده و تسکین دهنده قلب هاست

 اگر کلمه دوستت دارم پایان همه جدایی هاست

 اگر کلمه دوستت دارم نشانگر عشق راستین من به توست

 اگر کلمه دوستت دارم کلید زندان من و توست

 پس با تمام وجود فریاد میزنم دوستت دارم

خیلی سخته که نباشه جایی برای آشتی  ، بی وفا شه اون کسی که جونتو واسش گذاشتی

خیلی سخته اونکه اومد و کرد دیوونه ، هوسش وقتی تموم شد بگه پیشت نمی مونه

خیلی سخته اون کسی که میگفت واسه چشمات میمیره ، بره و دیگه سراغی از تو و چشمات نگیره

خیلی سخته تو چشای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدیده و به جاش یه زخم عمیق و همیشگی

 هدیه داده زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت باشی حس کنی که هنوزم دوسش داری

خیلی سخته که دلت بخواد سرت رو به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

خیلی سخته که تو خیالت باهاش ساعت ها حرف بزنی ولی وقتی دیدیش نتونی چیزی بگی

خیلی سخته که گل آ رزوهاتو،تو باغ یکی دیگه ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب

بگی ((گل من باغچه نو مبارک.((

وقتی تموم شیرها پاکتی اند ...

وقتی تموم پلنگ ها صورتی اند ...

وقتی پهلوانهاش دوپینگی اند ...

ایراد نگیر... عشق ها همه اش ساعتی اند...

( فک کنم تو اخرین گزینه ای)

من نه عاشق هستم

و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من

من خودم هستم

و یک حس غریب

که به صد عشق و هوس می ارزد

دوست داشتن
گاهی سخت می شود…!

دوستش داری و نمی داند
دوستش داری و نمی خواهد
دوستش داری و نمی آید …

دوستش داری و سهم تو از بودنش
فقط تصویری است رویایی در سرزمین خیالت!

دوستش داری و سهم تو
از این همه، تنهایی است