قاسم شهبازی

زمستان گل خانه بو
باکچال تش
یه لاک ورف دوشابا
جده دیم نیشتن
وی بام دار اسمان
طاق سه عینه...ماه
ستاره....
دوسره تش چک
هیمه چو...
تر کرات لاش کت...

 

قاسم شهبازی


عینه..اینه
تش چک...اتش های ریزی که به همراه دود از اتش جدامیشودوبطرف بالامیرود
ترکرات لاش کت...لاشه ی خیس درخت کرات.یاللیکی

به دستگیره ی در آویزان کرده ام،
با تک تک لباس هایت سنجاق کرده ام،
یکی هم چسبانده ام به کلید برق،
به ادکلن کنار آینه،
به خودکاری که با آن برایم شعر می نویسی،
به لبه ی استکانت،
به خانه که برگشتی...
یادت نرود،
سهمت را از بوسه هایم بردار،،،



 سیده منصوره هاشمی

 94/8/9

متاسفانه بلاگفا خیلی از مطالبمون رو پاک کرد

دلقک ها
پنجره ای دارند
رو به رهایی
وقتی لباسهای رنگارنگشان
روی بند
تاب میخورد
ما
 اما
دوتا بندباز بودیم
شبیه پرنده
که جفت میپرند
که شانه هایت تنهایی ام را میبوسید
که پاهایم توی دستهایت گل میداد
دستهایت
اما جدا که شد
رهایی
مفهوم تازه ای گرفت..

تارا روحانی

شعر کوتاه

 

دیوار می ریزد

خاک زیر رو می شود،

خانه خالی می شود

خالی از من.

و من بر سنگی نظاره می کنم ...

 

        مسعود تقی پور

 

 

 

 

 

"حجرالاسودیست

دلت!

بی جهت نیست دورش می گردم"

                                                

                                                " احمدزاده"

 

شعر کوتاه


و
زیدن

نشانه گرفته

باد کوههای آرارات ....

قرارم این نبود

بوی تو بیاید زودتر

زودتر

سرب آلود

چکان چکان از گلو ....

چشم هنوز آرارات را می پاید...

 

 

مسعود تقی پور



 

یادم هست , با بنفشه های کودکی کنار رود

از سیب آویزان شدیم که بیفتیم.

یادت هست؟

جمعه سفیدی که پاییز باغچه گم شد,

چشم هایم زیر باران چادر زدند

و تو رفتی..

1سال

              3 سال

                                7 سال

 بنفشه ها مرا پای سیب خاک کردند.

نصفه ی خاطره ات را گاز بزن  ، برو

 

                                                                    مهشید  فدایی

 

همایش

رد پای  دلتنگی





موضوع : علی و اکرام 


زمان : 17 مرداد 1391


ساعت 16


مکان : سالن اجتماعات کتابخانه امام علی علیه السلام


اي عقل مخالف حضورش بودي

اي دل تو به دنبال ظهورش بودي

عشق آمد و عقل مات شد با آنكه

يك عمر تو شاهد غرورش بودي

*******************

مي وزد خاطره ها

ابر دلتنگي هم

ميل بارش دارد

دل دريايي او طوفانيست

شوق ديدار كسي

بيقرارش كرده

آي دريا! آرام

از شتابت كم كن

 ساحلت سنگدل است

 

                                               احمدزاده