من و فاطمه(س)

سلام خوبید؟ به وبلاگ من و فاطمه خوش اومدید.

از اینکه وبلاگ منو انتخاب کردید خیلی خیلی ممنونم خوشحال میشم که نظر بذارید

 برام...

سلام بر تو ای شلمچه

کم کم  که به روزهای آخر سال نزدیک میشیم. حس و حال عجیبی به دلم رخ میده ... بی درنگ دلم به یادت می افته ... به یاد حماسه آفرینی  مردانت در غربت خاکی کربلایی می افته ... به یاد غروب های با صفایی که دل در طلوع دوباره ان جان دوباره خواهد بخشید ... به یادآنها که به اشتیاق رسیدن به مقصد عشق و سر منزل مقصود بهانه را در تو دیدند ... به یاد شبهایی که مردانت در نماز شبهایشان از عمق جان با معبود خود عشق بازی می کردند ...  به یاد سنگرهایی که نمی دانند با زبان بی زبانی بگویند بر سربازان خمینی (ره) چه گذشت ... به یاد آن مردان عاشورایی که با ذکر یا حسین (ع) خود دشمن بعثی را آنچنان در سرزمینت به خاک و خون کشیدند ... به یاد سردارانت که می افتم بغض دلم را می شکند و مجال سخن را از زبانم می رباید ...

ای شلمچه هرگز از یادمان نمی رود سردارانت بار دگر به ندای هل من ناصر ینصرنی مولایشان گوش فرا دادند و نگذاشتند وجبی از خاک مقدس میهنشان که جای خون لاله های بسیاری در آن نقش بسته بود به دست انهایی بیفتد که هزاران سال پیش خون بر دل فرزندان مولایمان علی (ع) کردند ... یادشان بخیر ... ستاره ها رفتند و ما را همدم غربت و زرق و برق های شهر رنگین با جاذبه هاو لذت های دروغین نمودند ...
ای شلمچه امسال نیز همراه با کاروان راهیان سرزمینت با دلهایی پر از یادگاری از همرزمانت دوباره خواهیم امد . منتظر باش .

دختر برای حل مسئله استاد رفت پای تخته ؛  لبه چادرش روی زمین کشیده می شد .

پسر یه چشمک به دختر پشت سری انداخت ؛ روشو برگردوند و با نیشخندی گفت: بچه ها به شریفی بسپریم لازم نیس امروز کلاس  رو جارو بزنه !!!

صدای خنده ی هم کلاسی ها ، کلاس رو پُر کرد.

دختر خیلی جدی و آروم برگشت و رو به پسر گفت: پس کی می خواد تو رو جمع کنه!؟

 همون صداها این بار بلندتر خندیدن!!!

سلامتی دخترایی که وقتی دوتا لات میبینن عوض لبخند چادرشونو محکمتر میگیرن...

سلامتی دخترایی که چادرشون خاکی و گلی و خیس میشه ولی از سرشون باز نمیشه...

سلامتی دخترایی که سرشون بره چادرشون نمیره...

سلامتی دخترایی که آروم قدم برمیدارن وسنگین که مبادا دل نامحرمی بلرزه...

سلامتی دخترایی که زیباییشونو عرضه نمیکنن به هرکس و ناکسی...

سلامتی دخترایی که از هر کس و ناکسی دل نمیبرن...

سلامتی دخترایی که بهشون میگن امل ولی...

سرشار فهم و دانایی اندو بازم سکوت میکنند تا مبادا ترک بردارد چینی نازک عفتشون...

وسلامتی دخترایی که میراث حضرت زهرا (سلام الله علیها) رو خوب حفظ کردن

سلامتی همشون صلوات

اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم

شرمنده ایم که دیدیم ولی چشمانمان را بستیم

فقط می توانم بگم شرمنده ایم

"دولا دولا راه رفتند تا امروز بتوانیم

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران قم، آیت الله عبدالله جوادی آملی در پایان جلسه درس تفسیر خود در مسجد اعظم قم حضور اقشار مختلف مردم در راهپیمایی یوم الله 22 بهمن را ضروری دانست و تاکید کرد: حضور در راهپیمایی یوم الله 22 بهمن یک فریضه انقلاب است و نباید این روز را عادی قلمداد کرد.

وی با اشاره به اینکه دست غربی‌ها و گروه 1+5 به خون بشر آلوده است تاکید کرد: آنها پرونده بسیار سیاهی دارند که بخواهند درباره عزت و شرافت ایران اظهار نظر کنند.

آیت‌الله جوادی آملی با اشاره به اینکه پرونده غربی‌ها در مناطق مختلف از خاور میانه گرفته تا خاور دور سیاه است تاکید کرد: آنها چگونه و با چه رویی با این پرونده‌ای که دارند می‌گویند که به ایران اطمینان ندارند.

وی با اشاره به اینکه مردم با بزرگواری و تحت هدایت امام راحل این سختی‌ها را تحمل کردند بیان داشت: پس از اینکه قطعنامه امضا شد و امام، مسئولان و مردم آن را پذیرفتند عملیات مرصاد را راه انداختند.

این مرجع تقلید با تاکید بر اینکه استفاده از سلاح اتمی در دین ما نهی شده است تاکید کرد: باید این مسائل از سوی مسئولان عزیز ما در مذاکرات به طرف مقابل گوشزد شود و آنها اگر فهمی داشته باشند خواهند فهمید که ایران مهد عزت، شرافت و کرامت است.

وی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به حضور همه مردم در راهپیمایی یوم الله 22 بهمن گفت: همه ایرانی‌ها باید در راهپیمایی با شکوه و جلال شرکت کرده و شعار وحدت سر دهند./ش

بالا سمت راست : آقا سیدمصطفی

بالاسمت چپ : آقا سیدمسعود

پایین سمت راست : آقا سید مجتبی

پایین سمت چپ : آقاسید میثم

عقیق: علامه حسن زاده آملی شعری بدون نقطه در وصف پیامبر اعظم(ص) سروده‌اند كه در ادامه میخوانید: 
الله سرِ هر اسم و رسمی الله مهار هر طلسمی الله سُرور و رَوح سالک حامی و حمای در مهالک الله وَرای کلّ کامل سر سلسله ی همه مراحل

پسر همت! من پدر شهیدی ندارم و برادری شهید یا دایی و عموی شهید... اما وقتی گذرم به گلستان شهدا می‌افتد، دلم می‌سوزد.

اینقدر سخت و جانسوز در غم تمامی جوانانی که زیر خروارها خاک خوابیده‌اند دلم می‌گیرد که زانوانم سست می‌شود و کنار قطعه شهدای گمنام بر روی سکویی ساعت‌ها می‌نشینم و قلبم آرام نمی‌شود.
دلم می‌سوزد برای جوانی این فرشتگان خوش غیرت آسمانی که از همه چیزشان گذشتند تا من و امثال من راحت و آسوده زندگی کنیم؛ انگار قلبم را ماری خفته زخم می‌زند؛ می‌سوزم و دوباره آرام می‌شوم تا دوباره زخمی و دوباره سوختنی.

تو راست می‌گویی؛ گویی کسی حرمت شهدا و خانواده‌شان را نمی‌داند؛ تنها چند پوستر در سطح شهر و چند عبارت از یک وصیت نامه ... این شده ممر درآمد عده‌ای که از شهدا و خاطراتشان پلکان ترقی ساخته‌اند و کسی هم نمی‌داند و نمی‌خواهد بداند که عده‌ای در این کوره راه زندگی که کمرشان زیر بار جنگ خرد شد، چه رنجی می‌کشند؟!

به خیابان‌ها که نگاه می‌کنم، ساپورت پوشان هزار رنگ با هزاران عشوه و آرایش گویی رنگی از خط بی‌خیالی بر سرخی خون شهدا می‌پاشند.

و در دستگاه‌های دولتی، گاهی بی‌حرمتی و بی‌خیالی‌شان به شهدا و جانبازان دل آدم را به درد می‌آورد؛ آنقدر که آدمی دلش می‌خواهد سرش را محکم به دیوار بکوبد که اینها را چه شده؟ و پست و مقام تا چه حد باید از شرایط آسمانی ایثار و... جنگ درو نگه داشته باشد.

اما تو غصه نخور؛ چرا که شهدا عند ربهم یرزقونند؛ اگر کسی به واسطه انتسابش به امام (ره) به زعم خودتان درفشانی کرد یا زمینه را برای اراجیف گویی عده‌ای آن طرف آب نشین فراهم کرد؛ و خیلی از ایدئولوژیک‌ها و اعتقادات و آرمان‌ها را زیر سوال برد؛ اما آرمان‌ها اینقدر بزرگ و متعالی‌اند که با این سخنان از هم نمی‌پاشد.

هنوز هستند کسانی که وقتی نام شهدا می‌آید دلشان مثل کبوتر بتپد و گلویشان را بغض بگیرد؛ قدر خون شهدا را اگر پشت میز نشین‌ها ندانند مهم نیست؛ همین مادران و پدران عادی؛ همین آدم‌های از دنیا بریده همین به قول عده‌ای پابرهنگان انقلاب که دلشان برای آرمان‌هایشان بتپد کافی است.

خدا کافی است؛ سرور دو عالم سیدالشهدا کافی است...
سنگینی بار حرفی که به دلت نشسته بود از بی‌ادبی یک گول خورده منتسب به امام (ره) را خواندم؛ و می‌دانم که اگر جنگی شود امثال شما پیشتاز خواهید بود؛ چراکه غیرت و مردانگی در وجود عده‌ای ژنتیکی است؛ گرچه عده‌ای خلاف این را ثابت کرده‌اند.

این کار را هر خوش غیرت و دینمداری انجام می‌دهد؛ نه شما گول خورده‌اید نه شهد؛ا گول خور واقعی کسانی هستند که جیفه پست دنیا را به آخرت شان باختند.

وجمعه اي ديگر گذشت وخبري از آمدنش نشد

مامنتظر نشانه هاي ظهورهستيم....شايد روزي ظهوركند

ما كه ادعا داريم منتظر يم كاري نمي كنيم ود ست روي دست گذاشته ايم وفقط منتظريم.............

ما مثل بچه اي هستيم كه پدرش دست او را گرفته  است تا  به جايي ببرد و در طول مسير از بازاري عبور   مي كنند.

بچه شيفته ويترين مغازه ها مي شود و دست پدر را   رها مي كند و در بازار گم مي شود. وقتي هم متوجه  مي شود كه ديگر پدر را نمي بيند، گمان مي كند   پدرش گم شده است؛ در حالي كه در واقع خودش   گم  شده است.

 انبياء و اولياء، پدران خلقند و دست خلائق را مي گيرند تا آنها را به سلامت از بازار دنيا عبور دهند.  غالب خلائق، شيفته متاع هاي دنيا شده اند. امام زمان(عج الله تعالي فرجه الشريف)هم گم و غائب   نشده است؛ ما گم و محجوب گشته ايم.

یـا بـن الـحـسـن کجایی      کی میشود بیایی..؟!

مرحوم حاجی نوری (ره) در دارالسلام میفرماید:

یکی از علمای نجف نقل فرمود:که در منزل کبوتری داشتیمٍ،گربه ای هم گاهی اوقات به منزل رفت و آمد میکرد،روزی گربه به کبوتری که مورد علاقه ما بود حمله کرد و اورا گرفت و خورد،بچه ها هم تعقیبش کردند ولی نتوانستند او را دریابند.

من هم عصا را نزدیک خود گذاشته بودم که وقتی گربه رسید او را تنبیه کنم،اما تا چند روز نیامد چون شعور دارد و میفهمد جائیکه دزدی کرده نباید به این سادگی آفتابی شود،یگ روز متوجه شدم که آهسته آهسته می آید و خیلی مقدس وار عمل به احتیاط میکند،خودم را پنهان کردم که نفهمد در کمینش هستم و فرار کند.داخل حجره شد خودم را پشت پرده پنهان کردم،وارد کتابخانه شد و من هم داخل شدم و درب را بستم.گربه متوجه شد که در بسته شده،من هم با عصا به او حمله ور شدم،متوجه شد که کار از کار گذشته و این طرف و آن طرف رفتن فایده ای ندارد،یک مرتبه جستن کرد و رفت روی کتابها در آنجا یک لعل قرآن بود،دستها و پوزه اش را روی قرآن گذاشت .

اصطلاح به قرآن پناهنده شد.

من وفتی که دیدم حیوان به قرآن پناهنده شده چوب را کنار و در اطاق را باز کردم تا برود،گربه هم آهسته بیرون جهید ولی توبه صادقانه ای کرد،چون از آن روز به بعد دیگر در خانه ما خیانت نکرد،نه کبوتر و نه ماهی و نه گوشت.

نتیجه:پناه آوردن به قرآن یکی از راه های توبه کردن و دور شدن از خطرات است.

پ. ن : به اندازه گربه اي هم نيستيم.

منبع : گلچین

چندي پيش يکي از بندگان صالح خدا و از دوستان و شيعيان مخلص حضرت صاحب الزمان‌(عج) به محضر مقدس آقا شرفياب شده بود. نقل مي‌کرد، ديدم امام عصر ـسلام‌الله عليهـ آن‌قدر ناراحت هستند که اشک‌هاي مبارکشان همانند دانه‌هاي مرواريد روي محاسنشان مي‌ريخت و از شيعيان و دوستانشان گله‌‌مند بودند که "چرا اين‌قدر در حقّ ما جفا و کوتاهي مي‌کنند و براي ما دعا نمي‌کنند. در صورتي که اگر شيعيان و محبان ما با اخلاص، دعا و استغاثه كرده، و از خداوند طلب فرج کنند، خداوند به آنها فرج داده، از اين گرفتاري روزافزون دنيا آنها را نجات مي‌دهد؛ ولي افسوس که اينها در دعا کردن کوتاهي مي‌کنند."

 اين نکته را همه شنيده و مي‌دانيم که بني اسراييل از فشار‌ها، گرفتاري‌ها و سختي‌هايي که فراعن بر سر آنها مي‌آوردند به تنگ آمده بودند. عده‌اي از خواصّ آنان، چهل روز سر به بيابان‌ها گذاشتند و به گريه و ناله و استغاثه پرداخته، پيشاني بر خاک نهادند. خداوند هم بر آنان ترحّم کرد و بنابر برخي روايات 120 سال و بنابر برخي ديگر 180 سال قيام حضرت موسي، را جلو انداخت و با آمدن موسي، بني اسراييل را از شرّ فرعون و فرعونيان نجات داد.

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: "اگر آنچه را قوم موسي انجام دادند، شما هم انجام دهيد (با همان کيفيت و شيوه‌اي که آنها عمل کردند و انقلاب به پا نمودند و از همه چيز گذشته و دعا کردند) براي شما هم فرج حاصل مي‌شود." ولي متأسفانه تا به حال در بين ما شيعيان چنين اتفاقي نيفتاده و نبوده‌اند کساني که آنها را به اين سمت تشويق و حتّي اجبار بکنند که فرج را از خدا بخواهند. در حالي که در زمان موسي عده‌اي از خواص بودند که مردم را تشويق کردند که از زندگي و کسب و کار دست برداريد و برويد استغاثه کنيد.

 امام عصر(عج) فرموده‌اند "هرچه مي‌توانيد براي فرج من دعا کنيد، که فرج شما در فرج من است". يعني "تا براي من فرج نشود براي شما هم فرجي رخ نمي‌دهد."

پس دعا کردن اثر دارد. دعا، خواستن است. بايد از خدا خواست تا او اجابت کند. بسياري از افراد بوده‌اند و در کتاب‌ها هم آمده که استغاثه کرده‌اند و حاجتشان را گرفته‌اند، و ما هم اگر استغاثه کنيم قطعاً جواب مي‌گيريم.

به گزارش «شیعه نیوز»، دانشکده اسراییلی "شنکار" این هفته ، دامن زنانه ای منقوش به آیات قرآن که توسط یکی از دانشجویان طراحی شده را بر روی صفحه اینترنتی خود در فیس بوک قرار داد.

از زمان انتشار این خبرو تصویر ، فعالان اینترنتی اعتراضات گسترده ای داشته اند ، برخی از سایت ها نیز مدعی شده اند که دانشجوی طراح این دامن زنانه یک عربی الاصل است. دانشکده در بیانیه خود به زبان عبری آورده است: این مسأله در حال حاضر در حال رسیدگی است و ما حمایت کامل و غیر مشروط از آزادی هنری دانشگاهی را اعلام می کنیم و هر گونه تعصبی را محکوم می نماییم!

«مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى لا تُغْفَرُ : لَيْتَنى لا أُؤاخَذُ إِلاّ بِهذا. ثُمَّ قالَ: أَلاِْشْراكُ فِى النّاسِ أَخْفى مِنْ دَبيبِ الَّنمْلِ عَلَى الْمَسْحِ الاَْسْوَدِ فِى اللَّيْلَةِ الْمُظْلِمَةِ.»:

**امیدوارم تمام بسیجیان ولایتی در این روز که همزمان اتفاقی دیگری درحال افتادن است شرکت کنند و مشتی محکم در دهان آن فتنه گرانی باشدکه دوباره در حال جمع کردن قدرت برای خود هستند.**

اصلا حسين (علیه السلام) جنس غمش فرق مي‌كند

اين راه عشق، پيچ و خمش فرق مي‌كند!

اينجا گدا هميشه طلبكار مي‌شود

اينجا كه آمدي كرمش فرق مي‌كند!

شاعر شدم براي سرودن برايشان

اين خانواده محتشمش فرق مي‌كند!

صد مرده زنده مي‌شود از ذكر يا حسين(علیه السلام)

عيساي خانواده دمش فرق مي‌كند!

از نوع ويژگي دعا زير قبه‌اش

معلوم مي‌شود حرمش فرق مي‌كند!

تنها نه اينكه جنس غمش، جنس ماتمش

حتي سياهي علمش فرق مي‌كند!

با پاي نيزه روي زمين راه مي‌رود

خورشيد كاروان قدمش فرق مي‌كند!

من از "حسينُ منّي" پيغمبر خدا