بازگشت

بعد از سالها بلاگفا رو برای ساختن ی وبلاگ باز کردم تا بتونم یه وبلاگ دیگه بسازم برای سایتی که میخام استارت بزنم

 

ناخودآگاه اینو باز کردم .

چقدر دوران شیرینی بود

انسان متمدن

‏انسان متمدّن آن کسی است که در تنهایی احساس تنهایی نکند؛
مردم هیچ چیز به ما نمی‌دهند که ما خودمان از بدست آوردنش عاجز باشیم...!

هشتم دیماه زادروز فروغ شعر ایران گرامی باد

#فروغ_فرخزاد

کانال تلگرامی من
https://t.me/ketabkhoneirani

دوستم داشته باش

دوستم‌ داشته‌ باش‌!
از رفتن‌ بمان‌!
دستت‌ را به‌ من‌ بده‌،
که‌ در امتدادِ دستانت‌
بندری‌ست‌ برای‌ آرامش‌...!

شاید

‏شاید با بودنت همه چی عوض میشد و انقد همه چی سخت نبود
شاید اگه بودی اصلا هیچ کدوم از این غصه‌ها بوجود نمیومد

...

شتاب خواستنت
این چنین که می بالد
به دوری تو مگر می توان شکیبا شد؟

حسین ‌منزوی 

پایان عمر ضرب المثل ها


بيگناه پای دار رفت وخنديد، نميدانست که بالای دارخواهد رفت! چاقو دسته ي خود را بريد و محبت خار راگل نکرد،همانگونه که دوری دوستی نياورد و پول خوشبختی آورد انگار دوره ضرب المثل ها به پايان رسيده است!

شعر بی شعور


این شـــــــعرها را باید گذاشــت درکــــوزه و آب شـان را خــــورد وقتی هنـــوزعرضــــه ندارند تــــو را عــاشــــق کننــــد !

تنهایی


تنهایی ام را کســی شریک نیست مطمــــئن باش دستِ احتــــیاج به سمت ِتــــو که هیـــچ به سمت ِ خودم هم دراز نخواهم کرد... شایـــد کــه تنهایی هایم از تنهایی دق کنــــد..!!!

باران و من و تنهایی


بــــــــاران مــي خـــواهــــم

آنـــقــدر شــــديــــد كــه ؛

مـن و تنــهايي ام را

بـشــويـد ببـرد !

زخم


من زخمهای بی نظیری به تن دارم اما تو مهربان ترینشان بودی…عمیق ترینشان..عزیز ترینشان..بعد از تو آدم ها تنها خراشهای کوچکی بودند بر پوستم که هیچ کدامشان، به پای تو نرسیدند..به قلبم نرسیدند...!

تاوان

به تاوان كدامين جرم تنم سنگ بلا خورده؟

                                                        سكوتم حرفها دارد!

                                                                               ببين در من خوشي مرده,

                                                                               ببين اي خوب ديروزي كجا بودم كجا هستم,

 تو كه همدرد من بودي ببين با غم چه بشكستم؟

                                                                  چه ها گفتند ونشنيدم,

                                                                  بدي كردند و بخشيدم,

                                                                  ز تيغ گريه اشكم ريخت,

ولي باز با درد خنديدم

باور

آنکه باورت دارد

                    یک قدم جلوتر است از

                                                    کسی که

                                                                  دوستت دارد

                                                                      گوته

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دلم ابریست...

                      در هوای رنگین کمان کودکی برای رنگ بازی هایش!

                                                                                            یکدیگر را رنگی میکردیم

اما هرگز کسی را رنگ نمیکردیم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از انســــان هـــای احســـاساتــی بـیشتـــر بـتـــرسیـــد؛

                                                                          آن ها

                                                                                   قـــادرند ناگهــــــانی،

                                                                                  دیگــــر گــریـه نکـننــد؛

                                                                                  دوسـتــــ نــداشتـــه بــاشـنـــد؛

                                                                                  و قـیـــدِ همـــه چـیــز را بــزننــد،

                                                                                                           حتـــی زنــدگــــی . . .

هوای دلم

مخاطب نوشته هایم

هوای دلم ابریست

تو انحا مواظب سیل بغض هایی که به جرم مرد بودن فرو خورده ام باش

بازی نکن احساسه نازکه میشکنه

به بعضي عزيزان هم بايد گفت:

                                         بعد از اين كه بازيتون با احساساتم تموم شد،

                                                                                                       بذارينش سرجاش لطفا...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نسل جوان ، نسلي است که : مشروب ميخورد تا پر انرژي باشد و براي دقايقي فراموش کند..... ترامادول ميخورد تا به آرامش برسد هر چند واهي..... سيگار ميکشد تا در ميان دود بغضش را فرو ببرد....

 افسوس!!!!!!

                   آنها در اوج جواني پير شده اند.....

                                                                پير.....!!!!  

بیا ببخششون

خدایا ….

خیلی ها دلمو شکستن ؛

                                    دیگه تحمل ندارم !

                               شب بیا باهم بریم سراغشون ….

                                                                           من نشونت میدم ؛

                                                                                                    تو ببخششون … !!!

محبت من

کبوتر هم خندید به من و به این که:

چرا من هر روز بی هیچ انتظاری برایش دانه می پاشم ...

و من فقط گریستم به این که حتی کبوتر هم محبت مرا از سادگی و حماقتم می پندارد!!!!!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت : سلامتی اون دوستایی که شادی را علتند نه شریک

                 سلامتی دوستایی که غم را شریکند نه دلیل

البته اصلش این بوده : جاودان باد سایه دوستانی كه انگشت شمارند... شادي را علتند،نه شريك... غم را شریكند،نه دلیل...

سلامتی تو اقا رسول سلامتی تو اقا جابر

یادت باشد

يادت باشـــــــــد: دلت که شکست، سرت را بگيري بالا
تلافي نکن، فرياد نزن، شرمگين نباش. حواست باشد ؛ دل شکسته، گوشه‌هايش تيز است .
مبادا که دل و دست آدمي را که روزي دلدارت بود زخمي کني به کين، مبادا که فراموش کني روزي شاديش، آرزويت بود... صبور باش و ساکت.
بغضت را پنهان کن، رنجت را پنهان‌تر!!!

نقطه

نقطه
سر خط زندگی
این خط لعنتی را می خواهی چکار؟
وقتی دست تو دست کودکی است
که تنها
کلمات اول خط را زیبا می نویسد
و برای کلمات بعدی دست کوچکش خسته می شود
و
دیگر خودش هم نمی تواند بخواند
برو
بی آنکه حتی بنویسی

خزان

مرگ من روزي فرا خواهد رسید

در بهاري روشن از امواج نور

در زمستانی غبار الود و دور

یاخزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزي فرا خواهد رسید

روزي از این تلخی و شیرین روزها

روز پوچی همچون روزاي دگر

سایه اي ز امروز، دیروزها!

تنهایی

درد تنهایی

درد تنهایـــــــــی کشیـــــــــــــــــــــد ن،

مثلِ کشیدنِ خطهایِ رنگی روی کاغذِ سفـــــــــید،

شاهکاری میسازد به نامِ دیوانــــــــــگی...!

و من این شاهکــــارِ را به قیمتِ همهٔ فصلهایِ قشنگِ زندگیم خرید ام...

تو هر چه میخواهـــــــــی مـــــــرا بخوان....

دیوانـــــه، خود خــــواه،بی احساس.................

                                                                نمیــــفروشــــــــم​..!!!!

سالروز کوروش کبیر با کمی تاخیر

هرگزنخواب کورش دارا جهان ندارد 
                                            سارا زبان ندارد 
                                                                 رستم در این هیاهو گرز گران ندارد
 روز وداع خورشید 
                          زاینده رود خشکید 
                                                      زیرا دل سپاهان نقش جهان ندارد 
 گویی که آرش ما تیرو کمان ندارد 
                                            دارا کجای کاری ؟
                                                           دزدان سرزمینت بر بیستون نوشتند
                                                                                                                اینجا خدا ندارد!!! هرگز نخواب کورش :
                           بی نام تو :
                                             وطن نیز نام و نشان ندارد

سهم من

تو روزگار رفته ببین چی سهم ما شد...

از عاشقی تباهی

از زندگی مصیبت

از دوستی شکست

از سادگی خیانت

نیمکت

روی این نیمکت سرد و خشن

به تماشای خزان می مانم

رهگذر ساکت و آرام گذشت

غافل از لختی آن تاک بلند

من ولی می بینم

من ولی می شنوم

زردی و سرخی و خش خشی که مرا می خوانند

من از این قوس و قزح آن عشق ها را می بینم

بارش سایه ی آفتاب و کمانی پر از رنگینی ست.

سلام

باز هم باختم

به خودم و به احساسم

چرا باید بهش اجازه میدادم

چرا باز باید براش ارزش قائل میشدم و حرف های سرتاسر دروغشو باور میکردم

من ناراحت بودم که اون داره له میشه

اما از له شدن من هیچ ابایی نداشت

میخوام اذیتش کنم بابت تمام رنج هایی که کشیدم بدون هیچ عذابی

انصاف

اِنـصـــآفــــ نـیـستــــــ کــه دُنـیــآ آنـقـَـدر کـوچَـکـــــ بـآشـَــد کــه آدَمـ هــآی تـکـرآری رآ روزی صـَـد بــآر بــِبـیـنــی و آنـقـَـدر بـُزرگــــــ بــآشَــد کــه نـَتـَـوآنـی آن کَـسـی رآ کـه دلـَتـــــ مـیـخواهــَـد، حـَـتــی یـِکــــ بــآر بـبــیـنــــی...!!

نذر

تمـ ـ ـام خنده هـ ـ ـایم را نـ ــ ـذر کــرده ام تـــا تو همــ ـان باشی که صبح یــ ـکی از روزهــ ـا ی خـ ــدا عطـ ـــ ــر دستهــ ـــ ـایت دلتنــ ـــ گی ام را به بـ ـــ ــاد می سپـ ــارد.

اینجا من هستم

اینجا من هستم!! نیمکتی چوبی و چتری که بسته است...!

دلم تنگ نیست... تنها منتظر بارانم...

که قطره هایش بهانه ای باشد... برای نمناک بودن لحظه هایم... و...

اثبات بی گناهی چشمانم...!؟!

یادمان باشد

یادمان باشد، فردا ،حتما، ناز گل را بکشیم...

حق به شب بو بدهیم...

و نخندیم دیگر، به ترکهای دل هر گلدان...!!

و به انگشت، نخی خواهیم بست تا فراموش نگردد فردا...!

زندگی شیرین است! زندگی باید کرد...

ولی نه به هر قیمت و بدانم که شبی خواهم رفت .... !!!

و شبی هست که نباشد، پس از آن فردایی ...

روز های کودکی

می خواهم برگردم به روزهای کودکی

آن زمان ها که : پدر تنها قهرمان بود .

عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد

بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود ...

بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند .

تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند.

تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود

و معنای خداحافـظ، تا فردا بود ... !

دل من

دل من قفس می خواهد این روزها زیادی ولگرد شده...

مدام حوالی احساس تو می پلکد...

یکی از همین روزها حبسش خواهم کرد...

می بینی!!!