غزل فارسی

«انگشت‌های من همه در حسرت توأند...!»

 

ای غنچه‌ی خزان دل بی‌وفای من

وی آهوی رمیده‌ی تیر جفای من

 

هان! خرمنت بسوخته از شعله‌ی هوس

از شعله‌های شهوت بی‌انتهای من

 

آری نگاه کردم و گفتم که عاشقم

ای در میان حیله‌ی چشمم فدای من

 

شاید هنوز طعم لبم در دهان توست

خوش‌باور همیشه‌ی هر اشتهای من

 

امواج آه و ناله و گرداب لعنتت

حق است این عذاب تو ای ناخدای من

 

هر روز در میان آمد و شدهای خاطرات

در بین نامه‌های من و عکس‌های من

 

انگشت‌های من همه در حسرت توأند

تو قاتل همیشه و هم خون‌بهای من...


عیسی قاسم پور


تورکو غزل

«مترو»

 

اوزانیر کش کیمی سرعت‌دن أنیم مترودا

اوینویور گؤز قاباقیندا کفنیم مترودا

 

قارالیق‌دان قوتاریب مترو اؤپنده ایشیقی

قوتاریر پنجره‎‌لردن بدنیم مترودا

 

آچیلیر قاپ‌لار آیاق‌قاب‌لاری رنگ‌رنگ اؤلولر

ایته‌جک روح‌لار آرا اؤز لجنیم مترودا

 

قان‌ایچن‌لر آراسیندان چیخیری بیر بالا قیز

عطر واریم... اودکلون... مُشک خُتنیم... مترودا

 

قوی دولانسین دیله‌نه خوردا اوشاق ایله آنا

سیلینر می شرفی ائل وطنیم مترودا؟!

 

سپیلیر آلتی جهتده بدنیم پارچالاری

چون سن اولماقدادی سن‌سیز بو منیم مترودا

 

هر گون ال‌ده بومو «افشار» تاپیلیر یول‌لاردان

قره‌لیر گول‌لو چیچک‌لی چمنیم مترودا...


ع.ق افشار

 

غزل فارسی

«وقتی تمام آینه را نور قبضه کرد»

 

یک آن به روی شاخه نشستی و پر زدی

داغی دوباره بر من خونین جگر زدی

 

چونان نسیم شبانگاه کوچه‌ها

رقصی میان پنجره‌های  گُذر زدی

 

لختی به روی گونه‌ی احساس من بمان

یک امشبی که بر من بیچاره سرزدی

 

عمریست با خیال تو آرام مُرده‌ام

باری به پای دار بُردی و آرام‌تر زدی

 

وقتی تمام آینه را نور قبضه کرد

انگشت ناز آمدنت را به در زدی

 

اصلا چرا نیامده در نقش خواب من

پاییز و برگ‌ریز به رنگ سفر زدی؟!

 

ای ماهتاب پنجره نزدیک‌تر بیا

عمریست از کرانه‌ی شب‌ها نظر زدی

 

این ساقه‌های حسرت و لب‌های مُرده را

در آتش وصال به خوف و خطر زدی

 

هر شب میان آتش و خون و سیاوشت


دست نظاره و نازت کمر زدی

عیسی قاسم‌پور

"نوبل قارشیمدا"

"نوبل قارشیمدا..."

 

ایچیرم کافه‌ده می، بیر ساری‌تئل قارشیمدا

تیتره‌دیر اندامینی رقص ایله، بئل قارشیمدا

 

کافه‌دن بیر سییار الده چیخیرام کئفلی، خومار

یئریرم ساحیلی آخشام‌دا، هوتئل قارشیمدا

 

اوتاقیمدا اوزانیب تختی‌خوابیمدا خیالین

باخیرام آینالارا سانکی "هئگئل" قارشیمدا

 

خولیالاردان قاچیرام بیر کیتابا مشغول اولام

خولیالار دالغالانیر، دالغالی سئل قارشیمدا

 

دوزولور گؤزلریمه هر نه کی آلداتدی منی

خط‌چشم، لاک لبین، رنگ، ریمئل قارشیمدا

 

سسینی دینله‌مه‌میش عاشیق اولان فیسبوک‌دا

آختاریر گؤزلریم هر لحظه گوگئل قارشیمدا

 

هوتئلین پنجره‌سیندن باخیرام غوربتیمه

وطنین خاطیره‌سی، بوردادا ائل قارشیمدا

 

اشباحین وسوسه‌سی بؤرکومون آلتیندا گزیر

سییانور دیل‌ده، شئعیر ال‌ده، نوبئل قارشیمدا

 

درگی‌لر صوبح یازاجاق "افشار" اؤزون اؤلدوردو

زیرسییاریم دولو سیگار کمئل قارشیمدا...


ع.ق افشار


قارشیمدا: روبرومدا، در مقابلم

راز تو پیراهن گلدار نیمه‌باز تو...

 

عاشقی‌ها کرده‌ام با چشم‌های ناز تو

طرزها رقصیده‌ام با هر نوای ساز تو

 

گاه با من قهر بودی، خاک پایت گشته‌ام

گاه در هُرم لبانت عاشق دمساز تو

 

دم بده، یک دم هوای بوسه‌ات را کرده‌ام

کنجکاوم تا بدانم از تن تو، راز تو

 

راز تو تنها منم که در جهان مشهور شد

راز تو پیراهن گلدار نیمه‌باز تو

 

تا مگر در قصّه‌ها باشد که یک روزی عزیز

مهربان و رام باشد چشمه‌ی غمّاز تو

 

 دوست دارم آسمان چشم‌هایم پُر شود

شاخه شاخه از پریدن‌های تو، پرواز تو

 

دوست دارم در میان سینه‌ام جایت دهم

فاز آرامش بگیرم در میان فاز تو

 

عاشقم، دیوانه‌ام، دیوانه‌ی خندیدنت

عاشق "ناز" تو "ناز" و دوباره "ناز" تو...


عیسی قاسم پور



آخیر سکانس

اوینادیق آخیر سکانسی، کات!!، ییغین دوربین‌لری!

پاکلا "لئیلا" اوز گؤزوندن رنگ‌لری تزئین‌لری!

 اؤلموین "لئیلا"، ساغ اول!، چوخ یاخشی گلدین صحنه‌یه

اودلادین ایمان‌لاری، تغییر وئردین دین‌لری!

 چوخ گؤزل رول اوینادین، لاپ دای ایناندی "مرتضی"

باغلادین شیطان الین دالدان، گیجالتدین جین‌لری!

 "مرتضی" نقشی گرک بیر آزجا بوندان چوخ پیشه

آزجادا مظلوم اولا، لاپ گؤرسه‌ده آئین‌لری!

 صاف و صادق اوغلانین، "لئیلا"ی عاشیق اوغلانین

فیلم‌نامه‌ چون یازیب تزریق ائدیر مورفین‌لری!

آی گریمور! "مرتضی"نی آزجادا آشفته ائت

"لئیلا"نین قاشلارینا اوینات گینه موچین‌لری!

 بسدی "افشار" دای بو گون! قالسین صاباح باش‌دان دوتاق

اوینویاق آخیر سکانسی، کات!!، ییغاق دوربین‌لری!!

پارک دا

 

ایکی عاشیق دوداقین قویدو قرارین پارک‌دا

چکدی بیر صندلی‌ده سئوگیلی یارین پارک‌دا

 

 بیر کادو، بیر لخه گول، بیر هیجانلی اوره‌گی

چکدی بیر اوغلانی سورماقدا سییارین پارک‌دا

 

 اوزومو کسمییه‌سن تیغ!، تاراقیم یاخشی تارا

گئدیرم سئومه‌گه بیر لاله‌عذارین پارک‌دا

 

 کاش یاشیل مانتو، قارا چکمه، بنفش لا‌ک‌لبی

چکه هامی گؤره‌لر عشق باهارین پارک‌دا

 

 منده بیر جومله یازیم نازلی قیز اوغلان‌لارا تای

رنگ‌لیییبلر نه گؤزل سئوگی دووارین پارک‌دا

 

 بو کتابخانه بهانه اولاراق سئوگی‌لره

بو دووار لمس ائله‌ییب سئوگی شرارین پارک‌دا

 

 یازاجام: «کاج‌لار آراسیندا سنی گؤزله‌ییرم...!»

تجربه ائتمه‌لیییک عشق نوبارین پارک‌دا

 

 چک قوجاغیندادی «افشار» دوداقینلا دانیشیر

ساتیلار تئز کاج‌آرا نقّاشی‌لارین پارک‌دا

ثریا

«ثریّا»

 

داستان عشق دختر الموتی به معلم اردبیلی اش و سال ها در پی یار دویدن:

 

کوچه لر یورغونوسان، ال آیاقین قاندی ثورو!

باخما بو نم یاغیشا، آخیری طوفاندی ثورو!

 

چالما دای هئچ قاپینی، باغلاما بئل پنجره یه

دویونون آچماسی یوخ!، باغلاما آساندی ثورو!

 

هانسی گؤزلر گتیریب «اردبیل»ه ساری سنی؟!

هانسی ال لر بوراخیب؟!، هانسی بی ایماندی ثورو؟!

 

قوی یاغیش آخسادا آخسین یاناغین دان دوداقا

قوی دیسینلر دلی دی، بیر دلی اینسان دی ثورو!

 

بارماغین قوی چالا نم نم او یاتان پنجره یه

باخمادی یار ائشیگه، گؤزلرین ایسلاندی ثورو!

 

ایلدیریم لر شاخا، قوی تیتریه لر کال یوخولار

بلکه کیپریک لر آتیب، گؤردو هراساندی ثورو!

 

: اجازه؟ آ... من همن جینقیلا شاگیرد ثورویم

بو اورک تکجه سنه، تک سنه قورباندی ثورو!

 

«الموت» گول لرینی «اردبیل»ه پای گتیرن

بئله سسلندی سنی کی کوچه لر یاندی ثورو!

 

ع.ق افشار زنگانلی

اوشاق شعری

 «الیمی پیچاق کسیبدی»

 

«زنگان» پالتار بولاغی

الیمی کسدی پیچاقی

 

آنا بتادین گتیر

بارماغیمدان قان گلیر

 

قول وئریرم آغلامام

اوره گیوی داغلامام

 

سنده منی گزماقا

آپارگینان بیر داغا

 

شهریمیزین چیراغی

گاوازنگدی، ائل داغی

 

اوردا داش مسجد واردی

شیخ اخی دن یادگاردی

 

نئچه ایلدی آشپازلار

عاشیق لار الده سازلار

 

اوجاقلاری قورارلار

تورکو هاوا چالارلار

 

تورش آشینی ایچه ریک

سدده قاییق مینه ریک

 

داغلارا دیرماشاریق

دووارلاری آشاریق

 

 

 

التهاب شهاب

تو قرص چاردهمی، ماهتاب منی

پِکی بده، پکی از لب، شراب ناب منی

 چه خوش برآمده بر دوش کوهسار بلند

نشسته شاهد آشفتگی خواب منی

 درآمدم به هوای تو در میانه ی شب

قدم زدم تک و تنها که دیریاب منی

 مرا کشیدن داری به دوش لازم نیست

به پیچ و تاب دو زلفت، تو خود طناب منی

 بپرس از همه ی کوچه باغ ها که تو را

صلا دهند چگونه تو التهاب منی

 بپرس از همه شب ها چگونه ملتهبم

من التهاب شهاب و تو خود شهاب منی

چگونه می شود آیا سراب جستن تو

به چشمه ای برسد چون سراب و آب منی؟!