سلام

پل ارتباطی با دوستان عزیزم

ROOZHENA@GMAIL.COM

  

    پيشاني زندگي پر از اخم شده

    چشمان زمين چقدر بي رحم شده

    هر سمت نگاه مي كني دردي هست

    هر جا كه نگاه مي كنم زخم شده...

 

 

 

 

 


                                                      

نه نوح و نه داوود و نه موسي نفرست

نه، معجزه و آيه و اينها نفرست

هي آيه فرستادي و آدم نشديم

اينبار خودت بيا كسي را نفرست...




وقتي كه شبيه شهر بازي هستيم

يعني به هر آنچه هست راضي هستيم

من آبي و تو قرمز و بعضي ها سبز

يعني كه همه خمير بازي هستيم


*  استفاده از قافيه ي تكراري عمدي بوده


 براي ايلام و ايلامي...

                         اين شهر كه از رزق خدا بي روزي است

                         ديگر تنها به فكر مرگ اندوزي است

                         وقتي كه از آسمان فقط گردو غبار

                         وقتي از نفت سهممان خود سوزي است


برای سرزمین پدری ام مهران که بعد از جنگ فراموش شد.

  

         1) جنگ را شروع کردند

                                اما یادشان رفت جنگ را تمام کنند...


         2) مادر ها برای جنگ سرباز فرستادند

                                                       جنگ برای مادرها پلاک...


         3) مهران آزاد شد

           خرمشهر آزاد شد

                                جای دیگری آباد شد...



            همه ی رقص ها را بلد شدیم

            از بس که

            هر کسی هر سازی زد و ما رقصیدیم...



                                      

یک لحظه درون وقت تاخیر شدم

دیدم که برای زندگی دیر شدم

یک لحظه ی تنها که هزاران روز است

یک لحظه تو دیر آمدی و پیر شدم


        گریه میکند بر همه ی مزارها

                                       چقدر دلش پر است

                                                                   باران...

                                                               

                             با استخوانهای ما ریل ساختند

                        تا قطارهایشان را به خوشبختی برسانند

                        بی آنکه بدانند

                         ریلها زودتر از قطارها به مقصد میرسند...