.::دلتنگی::.

دلتنگ که میشوی آدم دیگری میشوی

آسمان ابر جاده ها خیابان ها جوردیگری میشوند

تمام خاطرات به تو دهن کجی میکنند

دلتنگ که میشوی زمان مکان همه از یاد تو میرود

و فقط زمان گذشته برای تو معنا میشود

دلتنگ که میشوی مردم وتمام دنیا جور دیگری نگاهت میکنند

پ.ن: خیلی دلتنگتم...دلتنگ روزای خوبی که با هم داشتیم 5سال پیش!!!

                                                   .::دلنوشنه مستانه::.

وقتی یه زن سیگارکشید یعنی از گریه گذشته!!!

وقتی یه مرد گریه کرد یعنی از سیگار گذشته!!!

وقتی گریه کردن سیگارکشیدن یعنی کار از کار گذشته...

.::دلنوشته مستانه::.

باید به خاطرسپرد گاهی ... یک جایی ...

   

         "فهمیــــــــــــدن"

  

      چه تاوان سنکینی دارد!!!

                    

                             "مستانه"

.::دلنوشته مستانه::.

آنروز که کلاف دلت را به کلاف دلم رج میزدی

تا از اینها یک شاهکار عاشقانه بسازی...

هنر نکرده بودی!!

هنر این بود که سرکلاف دلم را گم نکنی...

                     "مستانه"

 

بیخیال رفیق...

     آنهایی که با منو تو راه نیامدند

                            برای دیگران دویدند

عاشقهای زیادی داشتم

ولی...

قربانی خودخواهی های یک نفر شدم


نفسم میگیـرد درهوایی که نفسهای تو نیســـــت

آنکــــــــــه آرام کند درد مرا غیـــــــر تو کیـــــــسـت؟

ای معـــــــــــــنای یک لحـــــظه انتظار بایســــــــت

آواره شـــــــدن به خاطرتــــ کافی نیســـــــــــــــت؟

یکــــــ لحـــــــــــظه بایســـــــــــت و یک جمله بگو

تکلیـــف دلی که عاشقش کردی چیســـــــــــــت؟


.::دلنوشته مستانه::.

خسته ام از دروغهای شیرین...

                                دلم را میزنند

آهاااااای غریبه!!!!

                             یک حقیقت تلخ بگو....


من از چشمان خود آموختم

                                   رسم محبت را


                                         که هر عضوی به درد آید

               به جایش دیده میگرید...

.::دلنوشته مستانه::.

 

در مدرسه ی زندگی،در زنگ املا

 

یادمان باشد برای نفرت تشدید بگذاریم

 

تا این کلمه با نفرت بیشتری ادا شود...

::.دلنوشته مستانه.::

 

حالم بد است...

تا بی نهایت

به چند قلم هوای تازه نیازمندم...

تا بالا بیاورم زندانی را که میگویند نامش زندگیست!!!!


 

اگر دردم یکی بودی چه بودی؟

اگرغم اندکی بودی چه بودی؟

به بالای سرم طبیبی یاحبیبی

اگر زین دو یکی بودی چه بودی؟

                                 .::باباطاهر::.

امروز تولدمه....


ولی تنهاتراز همیشه



                          .::تولدم مبارک::.

 

 

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

 

                      آسودگی ماحکم عدم ماست

شیطان آدم نما؟؟؟

یا ...

آدم شیطان نما؟؟؟

 

شما بگین؟؟؟!!!!

 

مانند شیشه شکستنـــــم آسان بـــود ،

 

ولی دیگـــر به مــن دست نزنید این بار زخمی اتان خواهم کرد

 

تنهایى با ارزشه چون خالی از انسانهاى بى ارزشه...

 

زیاد خوب نباش …

زیاد دم دست هم نباش ...

زیاد که خوب باشی دل آدم ها را می زنی …

آدم ها این روزها عجیب به خوبی ، به شیرینی ، آلرژی پیدا کرده اند …

زیاد که باشی ، زیادی می شوی ...

.::دلنوشته مستانه::.

 

آنقدر رفتنت را تهدید نکن...

آنقدر برایم خط و نشان نکش

من در دلم به تو پوزخند میزنم

میدانی؟؟؟؟

رفتنت شرافت دارد به ماندنت حداقل...

اگر بروی سنگین ترهستی

توچه میدانی از بغض دلم؟

همان لبخندم را که میبینی باخود میگویی:ببین چه خوش است!!!!

باید بروم...

 

 

 

 

 

جسارت میخواهد،میدانی؟

 
جســـارت مـــی خــــواهــد
 
نــزدیــک شــدن بــه افــکــار دختــری...

کــه روزهـــا...

مــردانــه بـــا زنــدگــی مــی جنـــگد ...

امــا شـــب هــا...

بالــشــش از هـــق هـــق هـــای دختــــرانه خیــــس اســـت ... !

کودکی ام...

 
می خواهم برگردم به روزهای کودکی
آن زمان ها که :
پدر تنها قهرمان بود
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند.
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...!

.::دلنوشته مستانه::.

 

عشق یعنی لحظه ای که از در میرسی را به آرزو بردن...

چه سختی غریبی ست عاشق شقایق بودن

دردشتی که درآن جای پای هرآدمی مانده باشد

چه زمزمه ی مبهمی ست شبانه نجواکردن،

دردت را با خودت گفتن که همه گمان میبرند آواز میخوانی

چه شورش بی پایانی ست دلتنگ باران بودن

درآسمانی که درآن هیچ ابری نیست

چه غوغای صامتی ست بغضت را فرو خوردن تا بتوانی ناب ناب تماشایش کنی

زیرا همین یک لحظه باقیست

ولی برای گریه کردن عمری زمان داری...

چه شراب بی باری ست این اشک هرچقدر میخوری مست نمیشوی

چه بدز نمک نشناسی ست این عشق نشسته ای منتظر، به بار نمیشیند هنوز

چه گره ی کوری ست تنهایی ات دو قسمت باشد،یا تورا بسازد یا تورا به لجن بکشد

و در آخر ...

چه تلاطم عجیبی ست این زندگی،تورا به هر طرف میکشاند توهنوز ثابت ایستاده ای...

 

پ.ن:میدانی؟بغضم را فرو نمی خورم

این روزها این بغض، آلوده تراز تنهایی من است،بخند...

 

 

دلمان خوش است...

 
 
دلمان خوش است که می نویسیم و دیگران می خوانند و عده ای می گویند آه چه زیبا و بعضی اشک

می ریزند و بعضی می خندند ...دلمان خوش است به لذت های کوتاه به دروغ هایی که از راست بودن

قشنگ ترند به اینکه کسی برایمان دل بسوزاند یا کسی عاشقمان شود با شاخه گلی دل می بندیم و

با جمله ای دل می کنیم دلمان خوش می شود به برآوردن خواهشی و چشیدن لذتی و وقتی چیزی

مطابق میل ما نبود چقدر راحت لگد می زنیم و چه ساده می شکنیم همه چیز را!!! 

 

حماقت یعنی اینکه آنقدر میروم

تادلتنگم شوی...

خبری از دلتنگی تو نمیشود،

برمیگردم...

 

اونی که رفت ،
وقتی به اجبار برگشت ،
دیگه نه خودش هست ، نه احساسش ...
وجدانش رو آورد...

 

اینقدر من را از رفتنت نترسان

همه ی ما رفتنی هستیم

قرار نیست همیشه بمانیم

ماندن كنار هر كسی لیاقت می خواد نه بهانه

حالا بلند میگم

لیاقت ماندن را نداشتی

بهتر كه رفتی...!!

ای ساربان

اي ساربان، اي کاروان
ليلاي من کجا مي بري؟
با بردن ليلاي من
جان و دل مرا مي بري
اي ساربان کجا مي روي؟
ليلاي من چرا مي بري ؟
در بستنِ پيمان ما
تنها گواه ما شد خدا
تا اين جهان، بر پا بود
اين عشق ما بماند بجا
اي ساربان کجا مي روي
ليلاي من چرا مي بري
تمامي دينم، به دنياي فاني
شراره عشقي، که شد زندگاني
به ياد ياري، خوشا قطره اشکي
به سوز عشقي، خوشا زندگاني
هميشه خدايا، محبت دلها
به دلها بماند، بسان دل ما
که ليلي و مجنون فسانه شود
حکايت ما جاودانه شود
تو اکنون زعشقم گريزاني
غمم را ز چشمم نمي خواني
ازاين غم چو حالم نمي داني
پس از تو نمونم براي خدا
تو مرگ دلم را ببين و برو
چو طوفان سختي ز شاخه غم
گل هستي ام را بچين و برو
که هستم من آن تک درختي
که در پاي طوفان نشسته
همه شاخه هاي وجودش
زخشم طبيعت شکسته
اي ساربان، اي کاروان
ليلاي من کجا مي بري؟
با بردن ليلاي من
جان و دل مرا مي بري
اي ساربان کجا مي روي ؟
ليلاي من چرا مي بري؟

یک زن...یک مرد

مرا دریاب:

وقتی زنی عــاشـق میشود،دست خـودش نیست

بــا صـدای آرام صـحـبـت میکند . عـشـوه هـایـش بـیـشـتــر میشود .حـسـادت زنــانــه میکند ...

چـون نمیخواهد کـسی حـتـی بـــه عـشـقـش نـگاه کـنـد،هـمـیـشــه میگویـــد تــــو مــال مــن هـسـتـی !

دوست دارد عشقش، از پشت ، دستانش را دور بـدنـش حـلـقـه کند، گـردنش را بـبوسـد...

چشمانش خــُـمـار میشود.به آرامی گـوشـه ی لـبـش را گـــاز میگیرد...صدایش میلرزد، زیر لب میگوید دوستـتــ دارم !

زن میداند کــه وجودش با عشق کامل تر میشود و بــا بــوســـه ای عاشقانــه بــه اوج آرامــش میرسد

یک مرد:

مرد است دیگر...

گاهی تند میشود

و گاهی عاشقانه میگوید... دوستت دارم

مـــــــــــــرد است دیگر..

غرورش آسمان

و دلش دریاست...

تو چه میدانی ازبغض گلو گیر کرده یک مـــــــــــــرد...؟

تو چه میدانی که چشمانت دنیای او شده...؟

تو چه میدانی از هق هق شبانه او که فقط خودش خبر دارد و بالشش...؟

تو چه میدانی چرا یک مرد طبیعتا زودتر از زنش میمیرد.... تو چه میدانی که یک مرد چون نمیتواند گریه کند میمیرد.

مـــــــــــــرد را فقط مـــــــــــــرد میفهمد و مـــــــــــــرد.....

اما یک زن:

تو زن نشدی . برای در حسرت ماندن یک بوسه... تو زن شدی . برای خلق بوسه ای از جنس آرامش...

تو زن نشدی. که همخواب آدم های بیخواب شوی...

تو زن شدی. که برای خواب کسی رویا شوی...

تو زن نشدی. که در تنهاییت، حسرت آغوشی عاشقانه را داشته باشی...

زن شدی، تا آغوشی در تنهایی عشقت باشی

از کلمه عشق متنفرم از بس در دهان همه رایج شده .....

اما خوب میدانم درون دلم چنان غوقایی بپا شده که خودم هم باور ندارم..از درون دلم غوقا بپاست و انچنان دوستت دارم که بلند فریاد میزنم .....

 AĞLADIM

 

Seni andım ağladım.

 

Sonu yok yolumuzun

 

Ona yandım ağladım.

 
Kim bilir acımızı

 


Bu yasak aşkımızı

 


O eski şarkımızı

 


Çaldım-çaldım ağladım

 


Dolaştım sokaklarda

 

 
Ağaran şafaklarda

 


Seni senden uzakta

 


Sardım sardım ağladım

 

                                                                                                            

İmrendim sevenlere

 

 

Sarılıp gidenlere

 

 
Elele gezenlere

 


Baktım baktım ağladım

 


Benimsin bende değil

 


Ellerim sende değil

 

 

 Yanmamak elde değil

 


Yandım yandım ağladım

 

 

Tuza bastım yaramı

 

 
Aşkla açtım aramı

 

  

پ.ن:این ی شعر ایستانبولیه

هرکی تونس بخونه  نظرشو بگه

هرکی نتونس بهم بگه معنی کنم واسش 


 

هر روز بارانی میشود چشمانم در این خیال با تو بودن،

وتو حتی نپرسیدی میان این همه باران چه میکنی؟؟؟؟

زیر بارانم ، چترت را ببند ...

دیرگاهیست چشمانم به خیس شدن عادت دارند

چترت را ببند ...

خیال که خیس نمیشود...!!!

 

آنقدر فریادهایم را سکوت کرده ام

که اگر به چشمانم بنگرید

    کر میشوید...

 

دستانم را بگیرید..

یواشتر...

میگویند فراموشی گرفته ام،

اما من فقط ،دیگر دنیایتان را نمیشناسم...