می نویسم برای تنها دخترم ، تینا

ورمزیار نام ایلی است که به شجاعت ودلیری شهره بوده و بمنظور صیانت و پاسداری از مرزهای آن زمان مملکت در مقابل حمله عثمانی ها و روسیه تزار درمرز میان این دوکشور در منطقه ای بنام دره شام واقع در شهرستان جلفا ساکن گردیده اند.این ایل متشکل از ۲۸ طایفه است .بیشتر نفرات این ایل در روستاهای کلیدداغی-ویرانباغ - قره ناز - گجلرات و ... ساکن بوده و در حال حاضر در هادیشهر سکنی گزیده اند.نام ورمزیار برگرفته از جد بزرگوارشان بوده بنام ورمزیار که برادر دیگری بنام جلال داشته و نوادگان او هم در مرز ترکیه و عراق ساکن شده اند.

   منبع :

         لغت نامه ی دهخدا      http://www.loghatnaameh.com  

حماسه دلیران ورمزیار:

در جریان دوره دوم جنگ های ایران و روس و بعد از انتخاب باسگوویچ آن سردار باهوش و باتجربه به فرماندهی سپاه روسیه تزاری، سپاه ایران در دو نقطه اصلاندوز ونخجوان متحمل شکست سختی گردید به طوری که در جبهه اصلاندوز در اثر پاتک روسها آنچنان سردرگم شدند که تا تبریز نتوانستند سپاه را جمع آوری و سازماندهی نمایند.

اما در جبهه نخجوان بعد از حمله و پاتک سپاه روس به فرماندهی باسگوویچ و عقب نشینی سپاه ایران حرمسرای سپاه ( باعنایت به مدت زمان جنگهای آن زمان که سال ها طول میکشید و مرخصی در کار نبود ،به همین خاطر همسران سپاهیان نیز با آنان همراه بودند و در اردوگاه جای می گرفتند.) و سرداران ایرانی در قلعه عباس آباد ماند. این خبر خشم فتحعلی شاه را برانگیخت . بعد از چندین شورا و طراحی نقشه آزاد سازی حرمسرای شاهی از دست روسها ، 600 تن از دلیران ورمزیار به فرماندهی علی بیگ از طایفه ی چت ازلی که همیشه به شجاعت و جنگ جویی شهرت داشتند داوطلب اینکار شدند. آنها با حمله غافلگیرانه به قوای روسی (شبیخون ) آنها را عقب رانده ( ۱۵۰ سرباز روسی را کشتند و ۱ افسر عالی رتبه را به اسارت گرفتند.)و خود را به حرمسرا رسانده و کلیه زنان را از دست دشمنان آزادنموده و با خود می آوردند که در بین راه تعدادی از زنان می میرند ولی بقیه نفرات سالم تحویل سپاه ایران میگردد.

در مقابل این دلاوری و شجاعت دلیران ورمزیار ،فتحعلی شاه این مناطق را از پرداخت مالیات معاف کرد و عنوان خانی و بیگی را برای علی بیگ برگزید.

( این جریان به نقل از دفتر خاطرات آقای شاپوری که آن را با سند و مدرک دیده وخوانده درج گردیده است. ) 

خدا تنهاست؛

و من در خلوت تنهایی ام؛

با یاد او، از عشق لبریزم؛

شب تنهایی ام، روز است با نامش؛

دلم مثل کبوتر می پرد هر لحظه در دامش؛

خدا تنهاست؛

و من در خلوت تنهایی ام؛

سرشارم از یادش، از نامش؛

جهان زیباست در چشمم؛

جهان زیباست با نام خدا؛

آغاز و فرجامش؛

دوستت خواهم داشت در ســـــــکوت
که مبادا در صـــــــدایم توقعی باشد
که خاطرت را بیازارد...

هر بار که می خواهم به سمـتـت بیایم یادم می افتد
”دلـتـنـگی”
هرگز بهانه خوبی برای تکرار یک اشتباه نیست….!

۰

خودت را تصور کن
.
بی "او"
.
شاید بفهمی چه کشیدم
.
بی "تو"

.

شیشه ی پنجره را باران شست
از دل من اما
چه کسی نقش تو را خواهد شست...؟
چه بگویم با تو ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ، ننگ که نیست
چه بگویم با تو ؟
که سحرگه دل من باز از دست تو ای رفته ز دست
سخت در سینه به تنگ آمده بود...

كاش ما هم ،

هموني باشيم كه خدا مي خواد...