خلاصه کن انسانیت را ...
گفت :
روبه رو چک بزن تو گوشم پشت سر خوبی هایم را هم نگو
من اسم این جا را گذاشتم سقوط فرشته
سارا :
منم می خوام بپرم
نیما :
با چادر که نمی تونی بپری باید چادرت را در بیاری..... این قانونه سقوطه
من به یک عشق خیالی دلخوشم
من به یک گلدان خالی دلخوشم
باز تنهایی و فصلی بی صدا
باز با گل های قالی دلخوشم
چینی صد وصله ای از جنس آه
با همین آشفته حالی دلخوشم
راز دریا خفته در آغوشم من
من به خواب خشکسالی دلخوشم
هیچ کس تنهاییم را سر نزد
با سکوت این حوالی دلخوشم
میتوان
بایک گلیم کهنه شب را روزکرد،
میتوان
باهیچ ساخت،
میتوان
مهربانی را،
خدا را،
عشق را با لبی خندان تر از یک شاخه گل تعبیر کرد،
میتوان
در دفتر فردا نوشت:
"خوبی از هر چیز دیگر بهتر است"
گفتم :
خدایا از همه دلگیرم،
گفت:
حتی من؟!
گفتم:
خدایا دلم را ربودن،
گفت:
پیش از من؟!
گفتم:
خدایا چقدر دوری!
گفت:
تو یا من؟!
گفتم:
خدایا کمک خواستم،
گفت:
از غیر من؟!
گفتم:
خدایا دوستت دارم،
گفت:
بیش از من؟!
گفتم:
خدایا اینقدر نگو من،
گفت:
من توام و تو من!!!...
برف بارید و خدا پاکی خود را به زمین داد
زمین مغرور شد که
سفید است،
پاک است،
چون دل خدا...
وخدا با آفتابی
اشتباه زمین را به وی گوشزد کرد...
مترسک
عروسک زشتیست که
از مزرعه مراقبت می کند
وآدمی
مترسک زیبایست که
جهان را می ترساند.
فرشتگان روزی از خدا پرسیدند:
بار خدایا تو که بشر را اینقدر دوست داری
غم را دیگر چرا آفریدی؟
خداوند گفت:
غم را به خاطر خودم آفریدم...
چون این مخلوق من که خوب می شناسمش
تا غمگین نباشد به یاد خالق خود نمی افتد...!
توی زندگی
به یه در بزرگ رسیدی
که روش یه قفل بزرگ بود
نترس و نا امید نشو؟!
چون اگر قرار بود
باز نشه
جاش
یه دیوار
می ذاشتن...
لانه کوچکی داشتم آرامگاه خستگیم
سرپناه بی کسیم ،
توفان تو آن را از من گرفت .
مگرکجای دنیای تو را گرفته بود؟
خدا گفت:
ماری در راه لانه ات بود،
باد را گفتم لانه ات را واژگون کند
آنگاه تو از کمین مار پرگشودی !!!
چه بسیار بلاها از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنیم برخاستی.
بخندهرچند که غمگینی،
ببخش هرچند که مسکینی،
فراموش کن هرچند که دلگیری،
اینگونه بودن زیباست
هرچند که اسان نیست
در مسابقه بین شیر و آهو، بسیاری از آهوها برنده میشوند
چون شیر برای غذا میدود و آهو برای زندگی
پس
” هدف مهم تر از نیاز است “
زندگی در اعماق ، امن است.
اما زیبا نیست !
ماهیانی که در اعماق زندگی میکنند
صید نمیشوند ،
اما طلوع آفتاب را هم نمیبینند . . .
قطره ای اشک بریز و دستهایی رو که برای پاک کردن
اشکات میان بشمار...این است ثروت واقعی(کوروش کبیر)
در روزگاری که لبخند آدمها به خاطر شکست توست , برخیز تا بگریند(کوروش کبیر)
یادمان باشد شاید شبی آنچنان آرام گرفتیم
که دیدار صبح فردا ممکن نشود پس به امید فرداها
محبت هایمان را ذخیره نکنیم *کوروش کبیر*
لبریز می شود.
چاقوی خود را بیش از حد تیز کنید،
کند می شود.
به دنبال پول و راحتی باشید،
دلتان هرگز آرام نمی گیرد.
به دنبال تایید دیگران باشید،
برده ی آن ها خواهید بود.
کار خود را انجام دهید،سپس رها کنید،
این تنها راه آرامش است.
همیشه یکی پیدا میشه که هُلت بده
چه نشسته باشی روی تاب
چه ایستاده باشی لبه ی پرتگاه . . .
چگونه زلال شدی؟
رود گفت:
من می گذرم،توهم بگذر!
شاخه های یاس خندان مال تو،
ساده بودن های باران مال تو،
آن خداوندی که دنیا آفرید،
تا ابد همراه و پشتیبان تو،
تولد حضرت فاطمه(س)و روز مادر بر تمام مادران مبارک باد
ماهی ها جمع می شوند.
شاید اینها هم فهمیده اند
که عمری "طعمه روزگار"بوده ام...
دلهارا می خواند
تا برای اثبات علاقه
نیازی به سوگند خوردن
نبود...
فرصتی است کوتاه تا
ببالی،
بیابی،
بیاندیشی،
بفهمی،
زیبابنگری
ودر نهایت در خاطره ها بمانی...
یک از درد هایم بگریم کلی خندیدم.
(دکتر شریعتی)
دیدن اوج غرورت در صبح
و
رسیدن تو به رویایت.
من دعا خواهم کرد
روزهایت پر نور،
شب تو مهتابی،
سینه ات صادق وصاف
رنگ باران باشد.
دکمه های سیاه برای غم ها
و
دکمه های سفید برای شادی ها ،
ولی زمانی می توان آهنگ زیبایی نواخت که
دکمه های سفید و سیاه را با هم فشار دهی
خدايا به کسانی که دوست ميداری بياموز
که عشق از زندگی برتر است
و به آنان که دوست تر ميداری بياموز
که دوست داشتن از عشق برتر است
دکتر علی شریعتی
خدایا!
