(¯`*•.اولین بوسه شبی در زیر باران.•*´¯)

نمیــدانـــم...

دلتنگــی های شبـــانه ام را به دست كــدام باد بسپارم

آیا بادی هست برای دلتنگــی های وقت و بی وقت این دل خسته؟

از فــرط دلتنگی به باد بـوسه می زنم

خیالــم تخت است، می آورد هر جا که باشی

نمیدانم دلتنگی هایم را با كدام واژه به تصـــویر بكشم

یكی از همین روزها كه دلم بیشتر از هر وقتی بهـــانه ات را میگیرد

فقط می بینم كه جز دلتنگــی چیز دیگـــری نیست

و من بی تو پـــر از دردم

پر از ســـردی

پر از تنهـــایی و دلتنگــی

این روزها تنهـــایی ام را بیشتر دوست دارم

خوب میدانم در یكی از همین روزها كه پر از دلتنگــی و بهـــانه هستم

پـــر خــواهــم كشیــد...

دل نوشت :

+ همین روزهاست که در بی هوایی از تو بمیرم

+ همانند سربازی که تازه از جنگ بازگشته محتاج نوازش دست هایت هستم. باور کن که

دلتنگی مرگ تدریجی ست

+ تمام دلتنگی هایم را به جای تو در آغوش می کشم. چقدر جایت میان بازوانم خالیست

+ زود دلتنگ می شویم. دلتنگ چشمانی که گریز از نگاهشان روزی آرزویمان بود

+ اشک ها پاسخ دلتنگی ها نیستند، سوال دل های تنگند

چگونه بپذیرم که دیگر تو را ندارم

یا به دروغ با خود بگویم

که دیگر جایی  در قلبم برای تو نیست

در حالی که تمام وجودم

از درد دوریت لبریز شده

به هر کجا نگاه میکنم 

انعکاسی از لبخندت در آن پیداست

و نشانه هایی از محبتت در آن باقیست

دلتنگم

 به من  بگو

از این پس چه  را میتوان جایگزین تو کرد؟

آیا با  همه ی عشق تو  میتوان  وداع کرد ؟

آیا این همه دلبستگی را می توان به خاک سپرد ؟

دیه­اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر...

می­تواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستی....

برای ازدواجش در هر سنی اجازه ی ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج کنی....

در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو...

او کتک می­خورد و تو محاکمه نمی­شوی...

او می­زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می­کنی...

او درد می­کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد....

او بی­خوابی میکشد و تو خواب حوریان بهشتی را می­بینی...

او مادر می­شود و همه جا می­پرسند نام پدر...

و هر روز او متولد می­شود: عاشق می­شود و مادر می­شود؛ پیر می­شود و می­میرد...

امروز همه کاری کردم که کارم درست بشه ....

ولی دیگه تموم....

یه ترم اضاف باید بمونم....

دیگه حتی گریمم نمیگیره..

بزنه به سرم کل درسمو ول میکنم...

خستم.... خسته....

خدایا تو تنها کسی بودی که تنهام نذاشت... تو هم تنهام گذاشتی...

امروز دیگه میرم خونه.... ولی با چه رویی ... جواب این همه زحمت خانوادمو چی بدم...

از احساس دیگه حالم به هم میخوره...

شاید دیگه اینجا ننویسم...

دلم داره میترکه... خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

دارم میمیرم..........................

دلم میخواد بهش بگم مامانی ، مامان خوشگلم ، خیلی دوست دارم

میخوام بگم مامان جون میدونم خیلی اذیتت کردم

میدونم دختر خوبی واست نبودم

میدونم به خاطر من خیلی اذیت شدی

خیلی شبا تا صبح به خاطر من نخوابیدی

با گریم گریه کردی و با خندم خندیدی

با هر دردی که کشیدم صد بار مردی و زنده شدی

از خودت زدی تا من رشد کنم

بزرگ شم

مامانی میدونم به خاطر من از خیلی چیزا گذشتی

خیلی رنجا رو تحمل کردی تا من به اینجا برسم

میدونم خیلی بیشتر از بقیه ی بچه هات اذیتت کردم

و اینم میدونم که هیچوقت نمیتونم این همه فداکاری و محبت بی منت مادرانتو جبران کنم

خیلی از شبا که میای کنار تختم و دستتو میکشی رو صورتم ، دستای گرم و مهربونتو

حس میکنم .

بیدارم اما خودمو میزنم به خواب تا با تمام وجودم آرامشی رو که از دستات میگیرم حس کنم

مامانی منو ببخش

ببخش که گاهی ازم عصبانی میشی

ببخش که بعضی وقتا به حرفت گوش نمیدم

ببخش که باعث رنجشت میشم

ببخش اونی نیستم که به وجودم افتخار کنی

مامانی میدونی ، هر وقت که به این فک میکنم که یه روز ممکنه نباشی همه ی غمای

دنیا میریزه تو دلم . همون اشکایی که وقتی گریه میکنم با دیدنشون دیوونه میشی

دونه دونه میان پایین و دلمو میلرزونن . همون لحظه دلم برا بغل کردنت ، برای نوازشات ، برای

بوسه های رو گونم تنگ میشه . مامان جون ازت خاهش میکنم هیچوقت تنهام نذار

دختر کوچولوت همیشه بهت احتیاج داره

همیشه ی همیشه ی همیشه پیشش بمون

میدونم که میدونی چقد دوست دارم

میدونم که میدونی اگه یه روز نبوسمت تا آخر شب کسل و بی حوصله میشم

میدونم که میدونی وقتی عصبانیت میکنم بعدش مثل چی پشیمون میشم

پس مامان قشنگم این دختر نازک نارنجی و عزیز دردونتو تنها نذار

نذار همه ی اونایی که فک میکنن لوس بارم آوردی چون بهم محبت میکنی و

 هر روز بغلم میکنی و میبوسی و دست مهربونتو رو موهام میکشی نابودی منم با نبود تو ببینن

نمیدونم بگم چقد دوست دارم

چون دوست داشتنم مقیاس و مقدار نداره

دوست دارم دوست دارم دوست دارم بی حد و اندازه

my mother i love you  and i need you,even tough

مادر دوستت دارم وتا ابد به تو محتاجم

i love you and i need you,even tough

تا ابد دوستت دارم وبه تو محتاجم

i may at times have made you tear your hair

وهمین لحظه این قدر اشک برای ریختن دارم که موهایت تر شود

i set myself apart,bet even so

خودم را از تو دور کرده ام،با این وجود توجه وعشق تو هنوز در دلم برپاست

your presence and your loves are always there

تو مامن وسرپناه من هستی

you are my jail cell and ten-ton door

که مرا از گزندها وآسیب ها حفظ می کنی

that keeps me from just being who i am

که مرا از گزندها وآسیب ها حفظ می کنی

and so i pound the walls and go to war

من از دیوارها می گذرم وپرواز می کنم

ramming all the rules that i can ram

و تمام کارهایی را که باید،انجام می دهم تا در پناه تو باشم

yet though i mast rebel,all the while

شاید من یاغی وسرکش باشم

i know your love,s the ground on wich i stand

اما می دانم حتی زمینی که بر روی آن ایستاده ام از عشق تو سرشار است

i wait upon the flash of your pround smile,my mother

من منتظر لبخند درخشان وپرغرور تو هستم،مادر

and twist inside at every reprimand

لبخندی که هر گره ای را باز می کند

i,m sorry for the times i,ve caused you pain

برای تمام لحظاتی که به خاطر من رنج کشیده ای متا سفم

اما بعد از طوفان های کوچک

after these brief storms,love will remain

این آرامش است که پا برجا خواهد ماند.

  زندگی. بدون او، خانه بی رنگ و سرد و حضورش گرمابخش و

امیدبخش. روز مادر بهانه ایست برای قدردانی و سپاس. سپاس از

این وجود نازنین که سالهای جوانی را برای ما، آرام آرام صرف کرد

و حالا هم این نگرانی ها تمامی ندارد! منظورم مادران کوهنوردان

است. چشمهای نگران و بدر دوخته از صبح و سحر تا غروب و نیمه

شب، گاهی دست به دامن ذکری شده و غذایی که به چند باره

گرم شده در انتظار دیدن فرزندش و ما کوهنوردان چه عاشقانه در

دامان طبیعت و گاه درگیر با صخره ها و دیواره ها و کوههای سر به

فلک کشیده می شویم و او چه بزرگوارانه نگرانی خود را بروز نمی

دهد که خاطرمان آزرده نشود و چه کم توقع که با پیامی کوتاه

، خوشحال و امیدوار می شود به دیدار مجدد فرزندش. 

^{درد دارد که ببینی آنچه را که امروز می خواهی}

^{و نمی توانی دیروز می توانستی و نخواستی ...}