I get wings to fly

پر پرواز پیدا کردم
 I'm alive...
Yeah
من زندم

When you call on me

وقتی منو صدا می کنی
When I hear you breathe

وقتی صدای نفست رو می شنوم
I get wings to fly

پر پرواز پیدا می کنم
I feel that I’m alive
احساس می کنم که هنوز زندم

When you look at me

وقتی به من نگاه می کنی
I can touch the sky

میتونم آسمون رو لمس کنم
I know that I’m alive

و میدونم که زندم
When you bless the day

وقتی روزم رو پر از شادی می کنی
I just drift away

پر پرواز در میارم
All my worries die

و همه نگرانیهام می میرن
I’m glad that I’m alive

خوشحالم که زندم

You’ve set my heart on fire

آتشی تو دلم انداختی
Filled me with love

منو سرشار از عشق کردی
Made me a woman

On clouds above

و تو آسمونها منو تبدیل به یه زن کردی

I couldn’t get much higher

من که هیچوقت به اون بالا بالا ها نمیرسیدم
My spirit takes flight

روحم داره پرواز می کنه
Cause I am alive

چون من زندم

When you call on me

وقتی منو صدا میزنی

When I hear you breathe

وقتی صدای نفسهاتو میشنوم
(I get wings to fly)

پر پرواز پیدا می کنم
Fly

پرواز
I feel that I’m alive

و احساس می کنم که زندم
I am alive

زندم

When you reach for me

وقتی میای پیشم
(Raising spirits high)

روحم پرواز می کنه
God knows that

که فقط خدا هستش که میدونه
That I’ll be the one
Standing by

که این فقط منم که پیشت می مونم

Through good and
Through trying times

در میان خوبیها و دوران سختی

And it’s only begun

تازه شروع شده
I can’t wait for the
Rest of my life

دیگه نمیتونم باقی عمرم رو صبر کنم


When you call on me

وقتی منو صدا میزنی

When you reach for me

وقتی میای پیشم
I get wings to fly

پر پرواز پیدا می کنم
I feel that I'm alive

و احساس می کنم که زندم


When you bless, you bless the day

وقتی روزم رو پر از شادی می کنی

I just drift away

پر پرواز در میارم
(All my worries die)

و همه نگرانیهام می میرن
I know that I’m alive
خوشحالم که زندم

I get wings to fly

پر پرواز در میارم
God knows that I’m alive

خدا میدونه که من زندم

دستان باد موی تو را شانه می کند

زندگی فقط و فقط لحظه ایست که احساس کنی، با آنچه داری خوشبختی...

دنیا را بغل گرفتیم گفتند امن است، هیچ کاری با ما ندارد. خوابمان برد،بیدار شدیم دیدیم آبستن تمام دردهایش شده ایم.

از زرتشت پرسیدن زندگی خود را بر چه اصل بنا کردی؟

گفت: چهار اصل

1- دانستم رزق مرا دیگری نمی خورد پس آرام شدم.

2- دانستم که خدا مرا می بیند پس حیا کردم.

3- دانستم کار مرا دیگری انجام نمیدهد پس تلاش کردم.

4- دانستم که پایان کارم مرگ است پس مهیا شدم.

صداش دلنشینه ولی من تا بحال  اونو نشنیدم

چهره زیبا و جذابی داره ولی من ندیدمش

دستش بسیار لطیفه و پر محبته ولی تابحال منو لمس نکرده

چطور امکان داره صدایی را که نشنیدی ،چهره ای که ندیدی، دستی که لمس نکردی اینقدر دلنشین و زیباو خواستنی باشه؟

میشه؟با توام منا. میشه؟

معلومه که نمیشه. پس دیدمش. صداشو شنیدم و دست مهربونشو وقتی با محبت رو سرم میکشید رو حس کردم.

خدای من خیلی مهربونه و اون به وضوح خودشو بهم نشون داده ولی من کور بودمو نمیدیدمش.

حالا هم دارم وانمود میکنم که بازم نمیبینمش.

ولی اینو خوب میدونم که من، چه اونو ببینم،چه نبینم.چه حسش کنم چه نکنم. اون همیشه منو میبینه و مراقب منه و این بهم دلگرمی و آرامش میده.

پس آرامش الان من واسه نگاه پر مهر خداست؟

خدایا میدونم هیچوقت نگاهتو ازم نمیگیری و همیشه مراقبمی. منم ممکنه گاهی تو رو فراموش کنم و وانمود کنم که نمیبینمت ولی همیشه حست میکنم و زیباییتو با تمام وجود درک میکنم و به خودم میبالم که بنده توام

بنده آفریننده مهتاب

خدای دختر مهتاب

ته دل هرکس یه آرزوی بزرگ بود که در عین سادگی هرگز برآورده نشده بود... جارو می‌خواست یک‌بار هم که شده خودشو تمیز کنه... آینه می‌خواست خودشو ببینه... دوربین عکاسی آرزو داشت کسی یک‌بار از اون هم عکس بندازه... لغتنامه می‌خواست معنی خودش رو بفهمه...

آروزی بزرگ تو چیه؟

دو روز مانده به پایان جهان، تازه فهمیده که هیچ زندگی نکرده است، تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی

مانده بود، پریشان شد. آشفته و عصبانی نزد فرشته مرگ رفت تا روزهای بیش*تری از خدا بگیرد.

داد زد و بد و بیراه گفت!(فرشته سکوت کرد)

آسمان و زمین را به هم ریخت!(فرشته سکوت کرد)

جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت!(فرشته سکوت کرد)

به پرو پای فرشته پیچید!(فرشته سکوت کرد)

کفر گفت و سجاده دور انداخت!(باز هم فرشته سکوت کرد)

دلش گرفت و گریست به سجاده افتاد!

این بار فرشته سکوتش را شکست و گفت:…
بدان که یک روز دیگر را هم از دست دادی! تنها یک روز دیگر باقی است. بیا و لااقل این یک روز را زندگی کن!

لابلای هق هقش گفت: اما با یک روز… با یک روز چه کاری می*توان کرد…؟

فرشته گفت: آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند، گویی که هزار سال زیسته است و آن که امروزش را درنیابد،

هزار سال هم به کارش نمیآید و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت: حالا برو و زندگی کن!

او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش می*درخشید. اما میترسید حرکت کند! میترسید راه برود! نکند

قطره*ای از زندگی از لای انگشتانش بریزد. قدری ایستاد، بعد با خود گفت: وقتی فردایی ندارم، نگاه داشتن این زندگی جه

فایده ای دارد؟ بگذار این یک مشت زندگی را خرج کنم.

آن وقت شروع به دویدن کرد. زندگی را به سرو رویش پاشید، زندگی را نوشید و بویید و چنان به وجد آمد که دید می*تواند

تا ته دنیا بدود، می*تواند پا روی خورشید بگذارد و می*تواند…

او در آن روز آسمان خراشی بنا نکرد، زمینی را مالک نشد، مقامی را به دست نیاورد، اما… اما در همان یک روز روی

چمنها خوابید، کفش دوزکی را تماشا کرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آنهایی که نمیشناختنش سلام کرد و برای

آنها که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد.

او همان یک روز آشتی کرد و خندید و سبک شد و لذت برد و سرشار شد و بخشید، عاشق شد و عبور کرد و تمام شد!

او همان یک روز زندگی کرد، اما فرشته*ها در تقویم خدا نوشتند: او درگذشت، کسی که هزار سال زیسته بود.

یک روز پدر بزرگم برام یه کتاب دست نویس آورد، کتابی که بسیار گرون قیمت بود، و با ارزش، وقتی به من داد، تاکید کرد که این کتاب مال توئه مال خود خودته و من از تعجب شاخ در آورده بودم که چرا باید چنین هدیه با ارزشی رو بی هیچ مناسبتی به من بده.

من اون کتاب رو گرفتم و یه جایی پنهونش کردم، چند روز بعدش به من گفت کتابت رو خوندی؟ گفتم نه، وقتی ازم پرسید چرا گفتم گذاشتم سر فرصت بخونمش، لبخندی زد و رفت، همون روز عصر با یک کپی از روزنامه همون زمان که تنها نشریه بود برگشت اومد خونه ما و روزنامه رو گذاشت روی میز، من داشتم نگاهی بهش مینداختم که گفت این مال من نیست امانته باید ببرمش، به محض گفتن این حرف شروع کردم با اشتیاق تمام صفحه هاش رو ورق زدن وسعی میکردم از هر صفحه ای حداقل یک مطلب رو بخونم.
در آخرین لحظه که پدر بزرگ میخواست از خونه بره بیرون تقریبا به زور اون روزنامه رو کشید از دستم بیرون و رفت. فقط چند روز طول کشید که اومد پیشم و گفت ازدواج مثل اون کتاب و روزنامه می‌مونه، یک اطمینان برات درست می‌کنه که این زن یا مرد مال تو هستش مال خود خودت، اون موقع هست که فکر میکنی همیشه وقت دارم بهش محبت کنم، همیشه وقت هست که دلش رو به دست بیارم، همیشه می‌تونم شام دعوتش کنم اگر الان یادم رفت یک شاخه گل به عنوان هدیه بهش بدم، حتما در فرصت بعدی اینکارو می‌کنم حتی اگر هرچقدراون آدم با ارزش باشه مثل اون کتاب نفیس و قیمتی، اما وقتی که این باور در تونیست که این آدم مال منه، و هر لحظه فکرمیکنی که خوب اینکه تعهدی نداره میتونه به راحتی دل بکنه و بره مثل یه شیء با ارزش ازش نگهداری می‌کنی و همیشه ولع داری که تا جاییکه ممکنه ازش لذت ببری شاید فردا دیگه مال من نباشه، درست مثل اون روزنامه حتی اگر هم هیچ ارزش قیمتی نداشته باشه! این تفاوت عشق و ازدواجه!

دل من...
دل من تنها بود
دل من هرزه نبود
دل من عادت داشت
که بماند يک جا
به کجا؟
معلوم است
به در خانه ي تو
دل من عادت داشت
که بماند آن جا
پشت يک پرده تور
که تو هرروز آن را
به کناري بزني
دل من ساکن ديوارو دري
که تو هرروز از آن مي گذري
دل من ساکن دستان تو بود
دل من گوشه يک باغچه بود
که تو هرروز به آن مي نگري
دل من راديدي؟
ساکن کفش تو بود
يادت هست؟

Dearly beloved

عزیزم

If this love only exists in my dreams

اگه این عشق فقط توی رویای من وجود داره

Don't wake me up

بیدارم نکن

Too much light in this window, don't wake me up

از این پنجره خیلی نور وارد میشه،بیدارم نکن

Only coffee no sugar, inside my cup

وی فنجون قهوه م،فقط قهوه باشه،شکر نباشه

If I wake and your here still, give me a kiss

اگه بیدار شدم و تو هنوز اینجا بودی،منو ببوس

I wasn't finish dreaming, about your lips

هنوز از رویای لب های تو بیدار نشدم

Don't wake me up

بیدارم نکن

So much life in the city, you won't believe

باورت نمیشه (مشکلات و کارای) زندگیتوی شهر زیاده

Been awake for some days now, no time to sleep

الان دیگه چند روزه که بیدارم،وقتی واسه ی خوابیدن ندارم

If your heart is a pillow, this love's the bed

اکه قلب تو مثل بالشه،این عشق مثل تخت خوابه

Tell me what is the music, inside my head

به من بگو این آهنگ توی سرم چیه

Don't wake me up

بیدارم نکن

I don't wanna fall  asleep no

نمیخوام بخوابم

I don't wanna fall unless I'm falling for you

نمیخوام سقوط کنم،مگه اینکه سقوطم بخاطر تو باشه

Don't wake me up

بیدارم نکن

میخوام در این قسمت نظرشما رو در مورد صداقت بدونم

چرا انتظار دارید همه با شما صادق باشند؟ آیا به همون اندازه شما صادق بوده اید؟

کسی رو که دوست داری هر چندوقت یک باربهش یادآوری کن تا فراموش نکنه قلبی براش می تپه .......واین یک یادآوریست..

گفته شده است که عکس این دو پرنده در کشور اکراین گرفته شده است و میلیون ها نفر در کشور آمریکا و اروپا با دیدن این عکس ها گریه کرده اند. عکاس این عکس ها آنها را به بالاترین قیمت ممکن به روزنامه های فرانسه فروخته است و تمام نسخه های روزنامه در روز انتشار این عکس بطور کامل فروخته شده است.

در تصویر اول پرنده ماده زخمی روی زمین افتاده و منتظر شوهرش می باشد

در تصویر دوم پرنده نر برای همسرش با عشق و دلسوزی غذا می آورد

در تصویر سوم پرنده نر مجددا برای همسرش غذا می آورد اما متوجه بی حرکت بودن وی می شود لذا شوکه شده و سعی می کند او را حرکت دهد

لحظه ای که متوجه مرگ عشق خود می شود و شروع به جیغ زدن و گریه می کند

در کنار جنازه همسرش می ایستد و همچنان به شیون می پردازد

در آخر مطمئن می شود که عشق به او باز نمی گردد لذا با غم و ناراحتی کنار جنازه وی آرام می ایستد

کتاب زندگی چاپ دوم ندارد، پس تا میشود عاشقانه زندگی کنیم

ترجیح میدهم همه را غریبه صدا کنم تا وقتی از پشت خنجر میزنند با خودم بگویم: بی خیال، از غریبه بیش از این انتظاری نیست

خندم می گیرد از تقلایت ای دنیا که چگونه در پی آنی که زمینم بزنی. ای دنیای پر از سراب این را بدان: اگر تمام غم هایت را بر دلم فرو ریزی، هرگز در مقابلت کمر خم نخواهم کرد. اگر تمام دردها و رنج هایت را بر سرم آوری، هرگز در مقابلت زانو نمی زنم. اگر تمام سختی ها را زمینه راهم کنی، هرگز زندگی را در مقابلت نمی بازم. اصلا هر چه خواهی کن، هر چه خواهی باش... ولی همیشه این را بدان من، خدا را دارم.

به یادتم به وسعت قلب کوچکم ، شاید کم باشد اما قلب هرکس تمام زندگی اوست .

با ارزش ترين چيز در زندگي ادم ها دل ان هاست، که اگه كسي بهت سپردش امانت دار خوبي باشي

گفتم: خدايا همنشينم باش.

گفت: من مونس كساني هستم كه مرا ياد كنند.

گفتم: چه آسان به دست مي آيي!

گفت: پس آسان از دستم نده

اگر کسی رو دوست داری بهش بگو " به اندازه تمام بی وفایی های دنیا دوستت دارم" چون بی وفایی های دنیا تمومی نداره

آدمک مرگ همینجاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذیه ماست بخند

آدمک خل نشوی گریه کنی، کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی گه بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخند

آدم چه صبورانه بعضی دردها را تحمل میکند، بی آنکه بداند حق است یا ستم!!

اصلا چرا دروغ، همین پیش پای تو

رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمیتوان سرود

با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی

و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند

و...و من همچون غربت زدای در اغوش بی کران دریای بی کسی

وتا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید

تبریک به کسی که نمی دانم از بزرگی اش بگویم یا مردانگی، سخاوت، سکوت، مهربانی و ... بسیار سخت است ...  بابایی روزت مبارک