╬♥═╬مرداب مرده╬═♥╬

...دل هیچ کس نمیسوزد به حال غمناکم...

..مگر سوزد همان شمعی که میسوزد سرخاکم..

تو چه ساده می روی و …

من!

چقدر دوستت دارم هایی که بست نشسته بر گلویم!

از ياد …

از دست …

از حال …

از رو …

از بين …

به خودت که مي آيي مي بيني رفته اي !

این روزها

زیادی ساکت شده ام ؛

حرفهایم نمی دانم چرا

به جای گلو از چشمهایم بیرون می آیند !

رسیده ام

به حس برگی

که میداند باد از هر طرف بیاید

سرانجامش افتادن است !

دل هرزه ای ندارم

 که از این بوم رو اون بوم بشینه …

دلخوشی آخرش تو بودی …

خاکش کردم

حرف های

 دلم را هرگز کسی نمیفهمد

 فقط روزی مورچه ها خواهند فهمید !

روزی که در زیر خاک

 گلویم را به تاراج میبرند …

آدمی که غرق شود قطعا می میرد …

چه در دریــــــــــــــا

چه در رویــــــــــــــا

روی

سنگ قبرم بنویسید

عین نخود چی های ته آجیل بود

وقتی هیچ چیز دیگه ای نبود

 میومدن سراغش ...!

ای

 ابر ها نبارید !

من دریا را به پایش ریختم … برنگشت !

می روم

ولی چمدانم را نمی برم …

سنگین است روزهایی که بی تو زندگی کرده ام !

میگویند

خاک سرد است

و به سادگی مرده ها فراموش میشوند

اما این روزها دلها سردتر از خاک شده اند !

دلـــــــــم

 برای کسی تنگ است که آمد …

نمــاند و رفت و پـایـان داد به هرچه داشتم …

دلتنگی ، پیچیده نیست …

یک دل …

یک آسمان …

یک بغض …

و آرزوهای ترک خورده !

ســهم

 من از دنیا

 نداشتن است

تنها قدم زدن و فکر کردن به کسی که هیچوقت نبود !

انقدر زمین خورده ام

که رنگ آسمان را فراموش کرده ام

بوی خاک میدهند تمام ارزوهایم !

 ببخش که امانت دار خوبی نبودم …

دلی که داده بودی شکست !