عبودیت تنها راه برون رفت از روزمرگی است.

با تقدیم بهترین سلام ها و داشتن آرزوی خیر برای همه همراهان عزیزتر از جانم

سال نو شد و تلنگری بود برای ما که باز به فکر فرو بریم "چرا چشمان کم سوی مان به جمال مولایمان در سال پیش منور نشد...

اما این خود به تنهایی کافی نیست بل باید فهمید که چه باید کرد؟

عمل به موقعمان چه باید باشد؟

آیا وقتی به یمن قدوم مبارک حضرت۰عج۰ روز، نو شود در اون نوروز انتظار داشتن تحول در حال خود را داریم؟

توقع تدبیر در امورمان را می توانیم از خدای متعال داشته باشیم؟

به نظرم تنها میتوانیم بگوییم ...

۰ای خدای تغییر دهنده قلوب، ما را در داشتن انتظار مولایمان ثابت قدم نگه دار...

آمین یا رب العالمین

آيةاللّه صافي مردي بود متدين و با اراده، نسبت به اهل البيت عليهم السلام بسيار دل داده و سالك، پر تلاش

و كم صحبت و داراي صَمت و سكوتي كه همه را به شگفتي وامي داشت. زيرا تنها صحبت ايشان در وقت درس

و يا جواب مسئله علمي و ديني بود و كساني كه سِمت استادي و يا شاگردي و يا معاشرت با ايشان داشتند،

همه گواه بر اين مطلب مي باشند.

آيةاللّه صافي با اين كه با اساتيد بزرگ علمي و سلوكي و اخلاقي بي شماري برخورد داشت و ناگزير قضايا و

مطالب چشمگيري از كرامات و بزرگواري آنها اطلاع داشت و يا قضاياي مهمي براي خودشان اتفاق افتاده بود،

ولي هيچ گاه سخني از اينگونه مطالب بيان نمي كرد، مبادا موجب خودستايي و... شود و در هر حال در فكر

اصلاح نفس خويش بود.

آيةاللّه صافي يكي از مردان اهل سرّ بود. كساني كه با ايشان حشر داشتند به آساني اين خصيصه را در

ايشان مي يافتند و هميشه از بيان قضايايي كه به نحوي براي ايشان كرامتي محسوب مي شد ابا داشتند، و

اگر براي اصحاب خاص الخاص خود مطلبي را به عنوان آگاهي و تذكر و عبرت و نصيحت بيان مي فرمودند، تعهد

مي گرفتند كه براي ديگران بازگو نشود. زيرا هر كس اهليت اين مطالب را ندارد. و چه بسا جريانات مهمي كه

در دوران حيات ايشان اتفاق افتاده باشد كه در گستره سينه پر خاطره خود، مخفي داشت و با خود زير خاك

برد تا رازها و اسرارش، رمزي پنهان بين خود و خداي خود باشد، هنيئاً له و سقاه اللّه من يد مولاه اميرالمؤمنين

علي بن ابيطالب عليه السلام.

و اين همان حيات طيبه اي است كه خداوند سبحان در قرآن مجيد فرموده است: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ

أُنْثي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ؛ هر مؤمني، كردار شايسته

داشته باشد از مرد و زن، پس زندگاني پاكيزه و طيب به او مي دهيم و به ايشان مزدشان را بهتر از آنچه كه

انجام مي دادند خواهيم داد.»(16)

آيةاللّه صافي اين داستان را با اصرار خانواده به عنوان تنبيه و آموزش و پند و اندرز حدود 8 ماه قبل از فوتشان،

براي فرزندانشان بيان كرده اند و فرمودند: مي ترسم حمل بر خود ستايي شود. بالاخره با اصرار زياد، ايشان

مدّت كوتاهي سر را به زير مي اندازند و چيزي نمي گويند. بعد سر را بلند مي كنند، در حالي كه دانه هاي

اشك چون مرواريد غلطان در چشمان رنجورشان موج مي زده و بر گونه هايشان گل بوسه مي گرفته، نگاهي

به فرزندانشان مي اندازند؛ به طوري كه دل فرزندان را بسوي وادي هاي جذبه و سلوك خويش مي كشانند و با

استعاذه به پروردگار متعال از شرّ شيطان رجيم، كلام خود را آغاز مي كنند و مي فرمايند:

اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم. بسم اللّه الرحمن الرحيم. من اين قضيه را به خاطر چند نكته آموزنده براي شما

بيان مي كنم ؛ اميدوارم كه خداي متعال همه را از شرّ اين نفس طاغي و بازي گر حفظ كند.

"و خداوند تو وحی کرد به زنبور.....برای آن که اهل تفکر و اندیشه اند."

آیات 68و69 سوره ی مبارکه ی نحل

((امت اسلامی به مهدی مهر می ورزند و به سویش پناه می برند آنچنان که زنبوران عسل به سوی

ملکه ی خود پناه می برند.))                                                                      حضرت رسول(ص)                   

ملکه ی زنبوران عسل،احترام زیادی دارد.از او به شدت محافظت میشود تا او وظایف رهبری را به خوبی

انجام دهد.

بهترین عسل را به او میدهند و تحت هر شرایطی (سرما،گرما،گرسنگی وحتی بیماری)،ملکه در نهایت

مراقبت زنبورها وسربازان کندو،زنده و سلامت می ماند.

شیعیان و پیروان اهل بیت علیهم السلام ملازم رکاب،محافظ ومراقب رهبران آسمانی خود می باشند(که نمونه ی

بارز آن،فداکاری سربازان امام حسین علیه السلام در روز عاشورا در دفاع از امام زمان خویش می باشد.)

ببین کجای کاریم برادر؟؟!!!

سلام بر حسين بن علي آن شهيد مظلوم،آن مظلومي كه كشته ي اشك چشمان و اسير رنج و مصايب سخت

گرديد.

اي خدا و مولاي من گواهي ميدهم كه حضرت حسين ولي تو و فرزند ولي توست و برگزيده ي تو كه خشم

غضب اش براي حق دين تو بود...

و تو در حق او كرم فرمودي و ختم كارش را با شهادت قرار دادي...

تورا به اين روز مبارك طلب خونش را در ركاب فرزندش مهدي نصيب ما فرما

اما اگه نه بسم الله..

با نقد از خود شروع کنیم..

آیا وقتی صحبت از یاران حضرت میشود آنان را " آنها " خطاب میکنی یا " ما "؟

اگر از قید "آنها" استفاده کنیم منظور این است که آدمهای فرا مادی اند و در دسترس ما نیستند

ونمیتوان با آنها کنشی داشت.

و نتیجتا " آنها در یک دنیای دیگر دور از دسترس ما برای خدمت به حضرتش در حال تعلیم اند "

اما...

اگر میخواهیم دیگر نشنویم که "چرا یاران امام به 313 مصلح نرسیده است؟"

بیایید "نگرش ها را واقعا پیرایش کنیم"

ماییم که باید یار آن بزرگوار شویم انشاءالله.

دستورالعمل هایی را که تا امروز برای زندگی ات به کار برده ای { چه فردی و چه جمعی } بازنگری

کن_ چراکه انسان عاقل باتوجه به فرصت دو روزه ی عمر این فرصت را به بهای اندکی معاوضه نمی کند.

مگر این نگرش پیراسته میشود ؟

ناگفته ها یی هست که با پیروی از آنها،آری میشود،فقط همت میخواهد.

هر فرد اگر شخصاّ_پیرو تصوراتش_ بخواهد پیش رود، تصوراتی که گاها اشتباه اند انسان را به خسران محض می کشند.

آیا میتوان سرمایه ی عمر را به این تصورات سپرد؟؟؟

خبرگزاری فارس: مقام معظم رهبری با صدور پیامی رحلت "عالم پارسا و

بزرگوار مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین آقای حاج سیّدمرتضی نجومی "

را تسلیت گفتند.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله

خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی رحلت عالم پارسا و بزرگوار مرحوم حجت الاسلام و

المسلمین آقای حاج سیّدمرتضی نجومی را تسلیت گفتند.

متن پیام به این شرح است:

بسم‌الله‌ الرحمن الرحیم

رحلت عالم پارسا و بزرگوار مرحوم حجة‌الاسلام و المسلمین آقای حاج سید مرتضی نجومی

رحمة‌الله‌علیه را به عموم ارادتمندان ایشان مخصوصاً جامعه علمی و هنری و مردم وفادار كرمانشاه آن

خطه‌ی صفا و جوانمردی و به خاندان مكرم ایشان تسلیت می‌گویم. این فقیه اخلاقی و مردمی كه در

عین حال هنرمندی چیره‌دست و نام‌آور بودند، در طول سالیان اقامت خود در كرمانشاه در جایگاه

عالمی عامل و وظیفه‌شناس در خدمت تربیت دینی و اخلاقی مردم آن مرز و بوم و در دوران انقلاب، در

پیشبرد هدفهای نظام جمهوری اسلامی، تلاش ارزنده و شایسته‌ای كرده و همواره در صراط مستقیم

انقلاب پای فشرده و زحماتی متحمل شدند.

فقدان ایشان برای آن استان و بخصوص جوامع علمی و هنری آن خسارتی است كه از خداوند متعال

جبران آنرا مسألت می‌كنم. رحمت و غفران الهی ارزانی آن روح باصفا و بااخلاص باد.

تو را به جان مقدس اش بیایید گرفتار عوام زدگی نشویم!

به وجود نازنین اش، پیروی از "رفتارهای هنجارگونه "و"تقلید گونه" ،"رفتارهای گله وار" و اعمال بدون تامل از

عواملی است که نیروی سرشار تک تک ثانیه های قشر روشنفکر و دغدغه مند جامعه را در چرخ گوشت زمان له میکند و روز ورود جز شرمندگی....؛

وآفتی میشود برای یک منتظر واقعی که میخواهد حقیقت را درک کند!!!

دوباره جمعه شد و روز نتیجه گیری!!!

یعنی آقا،امروز میای که کویرهایی که از آتش معصیت خشکیده اند به جاری حیات برسند؟؟؟

آقا،مگه نمی گن وقتی بیای تمام قلبهای تکه تکه از فرط عشق بهم آمده و تصویر تو را متجلی خواهند کرد؟ 

ولی آقا اگه امروز ام لیاقت دیدنتو نداشته باشم...

اینو خوب میدونم که امسال یاسهای باغ پشت اتاق بیشتر از همیشه بوی تو رو می  دن و نگاهای ماهم ملتمسانه تر به دنبال تو میگردن.

والحمد لله علی کل نعمه....

سلام بر آن امامي كه موجب احياء مؤمنين و نابودي كافران خواهد شد. سلام بر مهدي امّت، سلام بر قائم منتظَر و عدل مورد نظر... سلام بر بقية‌الله در هرجايي، كه آن‌جا شهر خدا خواهد بود.
     وقتی متوجه باشیم غفلت از معرفت صحیح نسبت به حجت خدا«صلوات‌الله‌علیه» موجب در پرده‌ماندن آن حضرت و عامل ادامه‌ی سرگردانی بشر است، باید راه نجات را در رویکرد صحیح نسبت به معرفت به مقام آن حضرت و انتظار آن حضرت جستجو کرد.
     با این فرض که بهترین راه نجات از آسیب‌های اندیشه‌ی انتظار، درست مطرح‌کردن مبانی معرفتی مهدویت و انتظار است؛ موارد زیر به عرض عزیزان می‌رسد:

۱- وجود دلایلی عقلی در اعتقادات – از جمله در اعتقاد به مهدویت – موجب می‌شود تا خرافات نتوانند جای خود را در عقاید عالیه باز کنند.

۲-در راستای طرح صحیح اندیشه‌ی مهدویت جهت عبور از ظلمات دوران آخرالزمان یک «لا» نیاز است و یک «إلاّ».

۳- نظر به ظهور انسان کامل و حاکمیت آن حضرت در تمام مناسبات بشری، حضور در جبهه‌ی مثبت و نورانی تاریخ است که مقابل آن ورود به جبهه‌ی ظلمانی و بی‌ثمر تاریخ می‌باشد.

۴- با فهم معنیِ نظام بقیة‌اللهی روشن می‌شود چرا مقصد همه‌ی انبیاء و اولیاء تحقق حاکمیت حضرت مهدی«عجل‌الله‌تعالی‌فرجه» است. زیرا تا کسی «زمانِ باقی» را درک نکند نمی‌تواند بقیة‌الله را درک کند.

۵- حضور در تاریخ نورانی از طریق انتظار، ظهور حضرت صاحب‌الامر، هم‌عهد و هماهنگ‌شدن با همه‌ی انبیاء و اولیاء تاریخ است و انسان‌ها عملاً از آن طریق وارد اردوگاه موحدین تاریخ می‌شوند

   روحیه انتظار به معنی واقعی آن در دعای شریف ندبه به اوج خود می‌رسد، زیرا که در آن دعا توجه به گذشته می‌کنید اما برای حیات آینده، و انسان از آن طریق «عالَم» ‌دار می‌شود، آن‌هم «عالَم بقیة‌الله».
     از مردم عادی هم که بگذریم حتی نخبگان و اندیشمندان در دنیای مدرن، خود را بیرون تاریخ می‌یابند و این نقیصه فقط با ورود به عالم انتظار و مهدویت جبران می‌شود.

طاهر زاده . اصغر.

دوستان این مطلب رمز داره و رمزش ام مستلزم یادآوری تعداد واقعی یاران امام زمام عج درادامه ی مطلب میباشد.

این شب جمعه عجب شبی شده...

این رواق تو و صحن و حَرَمَت، همچو بهشت است روضه‎ات، جنّت فردوس و مسمّى به رضائى

خدایا بحق این امام همام، شادی و سرور واقعی و دائمی را باظهور حجتت در دلهای ما برقرار ساز

شب به درازا کشید،چشم ها،همه فروخفتند؛

جز چشمان شیدای شیفتگان،

که در سیاهه آسمان،فروغ ترا میجوید؛

ای خورشید فروزان وجود.

دریا طوفانی شد، زورقها، همه در هم شکستند جز زورق سرخ چشم به راهان،

که برفراز امواج،کرانه تورا میجوید؛

ای ساحل آرامش.

به کدامین زمین جای داری ای عین الانسان؟

بس کن ،ای جگر سوخته ی قلم،

نالیدن را، گریستن را، و شور آفریدن را، که این سوز را درمانی و این فراق را پایانی نمی بینم،

جز هنگامه ی ظهور،

که انرا نیز،زمانی معین نیست واگر هست:

لا یجلیها لوقتها الا هو.

اما چه سود؟که اگر من بس کنم قلبهای گداخته ازشوق مهدی،آرام نخواهند گرفت واگر من ننویسم قلم های آکنده از اشتیاق منجی،بیکار نخواهند ماند.

وقتی تو نیستی...

نه هست های ما چونانکه بایدند

نه باید ها....

عمریست لبخند های لاغر خود را در دل ذخیره میکنم:

باشدبرای روز مبادا...

اما...

در صفحه های تقویم روزی به نام روز مبادا نیست

آن روز هرچه باشد...

روزی شبیه دیروز...

روزی شبیه فردا...

روزی درست مثل همین روزهای ماست.

                                                      اما کسی چه میداند شاید امروز نیز...

                                                                                        روز مباداباشد

وقتی تو نیستی نه هست های ما چونانکه بایدند

نه باید ها...

                                                                          هر روز بی تو .....

                                                                                           روز مباداست

موضوعی که میخوام این هفته مطرح کنم اینه که وقتی آدم متوجه میشه جان انسان،به انسانیت اوست و انسانیت انسانها  باید از عین الانسان سرچشمه بگیره .حالا اینجا یه چیز کمه،آره درست حدس زدید؛اونم اینکه تو این ظلمتی که همه جا رو فرا گرفته اون نورافکنی که بتونه و مطمئنا میتونه راه رو نشون انسان بده چه کسی میتونه باشه؟

عزیزان میدونستید نظر به امام زمان {عج}افق جان را از تسلیم شدن به روزمرگی ها و پوچی و بی هدفی می رهاند؟و انسان در حقیقت،گم گشته ی پازل سعادت اش رو میابد؟ایا از خودمون یا کسایی رو میشناسید که نمی خوان انسان واقعی بشن؟

انسان شدن فقط و فقط از طریق عین الانسان{امام مهدی عج}امکان دارد ولاغیر.

تا حالا به این فکرکرده بودی که مجرای سیراب شدن فقط ،آب و مشتقاتشه؟یا مجرای رزق وروزی رو خدا،حضرت میکاییل{ع} مقدر فرموده؟من از تو دوست مهدوی ام سئوال دارم که خدا تو زمینه ی مهم انسانیت کیو مجرا قرار داره؟

منتظر حضور سبزتونم.

الحمد الله علی کل نعمه...

صورت ملكوتي

يكي از دوستان روشن ضمير ما نقل كرد: شخصي از اهل تفكر و مراقبه در گوشه اي از صحن حضرت رضاعليه السلام نشسته و در دريايي از تفكر فرو رفته بود يك مرتبه حالي به او دست داد و صورت ملكوتي افرادي را كه در صحن مطهر بودند مشاهده كرد، ديد خيلي عجيب و غريب است.
صورت هاي مختلف و زننده و ناراحت كننده از اقسام صورت حيوانات، و بعضي از آنها صورت هايي بود كه از صورت چند حيوان حكايت مي كرد؛ درست مردم را تماشا كرد ديد در بين اين جمعيت كسي نيست كه صورتش سيماي انساني باشد مگر يك نفر سلماني (آرايشگر) كه در گوشه صحن كيف خود را باز كرده و مشغول اصلاح كردن و تراشيدن سر كسي است؛ ديد فقط او به شكل و صورت انسان است.
از بين جمعيت با عجله خود را به او كه نزديك در صحن بود رسانيد و سلام كرد و گفت: آقا مي دانيد چه خبر است؟
سلماني خنديد و گفت: آقا تعجب مكن، آئينه را بگير و خودت را نگاه كن!
خودش را در آئينه نگاه كرد؛ ديد صورت خود او هم به شكل حيواني است.
عصباني شده آئينه را بر زمين زد.
سلماني گفت: آقا برو خودت را اصلاح كن آئينه كه گناهي ندارد.
( علامه سيد محمد حسين حسيني طهراني، معادشناسي، ج 2، ص 291.)

پست این هفته را با یک سوال شروع میکنم 
حضرت حجّت(عج) چه سودي براي جهان هستي دارند؟ ايشان كه غايبند و حكومتي هم كه تشكيل نداده اند؛ درست است كه در آينده حكومت تشكيل مي دهند. پس فعلاً نقش آن حضرت در جهان هستي چيست، آيا وجودشان فايده اي دارد ؟

- قال رسول الله صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: إنَّ جَبرَئیلَ أتانی فَقالَ: مَن أدرَكَ شَهرَ رَمَضانَ و لَم یُغفَر لَهُ فَدَخَلَ النّارَ فَأَبعَدَهُ اللهُ، قُل: آمینَ، فَقُلتُ: آمینَ(5)؛ جبرئیل نزد من آمد و گفت: «هر كس ماه رمضان را دریابد و آمرزیده نشود و وارد آتش شود، پس دور باد از رحمت خدا! بگو: آمین»، من هم گفتم: آمین .   

- قال رسول الله صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: مَن أدرَكَ شَهرَ رَمَضانَ فَلَم یُغفَر لَهُ فَأَبعَدَهُ الله، و مَن أدرَكَ لَیلَةَ القَدرِ فَلَم یُغفَر لَهُ فَأَبعَدَهُ الله‏ُ (6) ؛ هر كس ماه رمضان را دریابد، ولى آمرزیده نشود، پس دور باد از رحمت خدا! و هر كس شب قدر را دریابد، ولى آمرزیده نشود، پس دور باد از رحمت خدا!    

- قال الإمام الصادق علیه‏السلام: مَن لَم یُغفَر لَهُ فی شَهرِ رَمَضانَ لَم یُغفَر لَهُ إلى قابِلٍ. یقال: عامٌ قابِل؛ للذی یُقبِل بعد العام الماضی إلاّ أن یَشهَدَ عَرَفَةَ (7) ؛ هر كس در ماه رمضان آمرزیده نشود، تا سال آینده آمرزیده نمى‏شود، مگر آن كه روز عرفه را درك كند .

ظاهر احادیث فوق، هشدار و بیم دادن است؛ امّا باطن آنها بشارت ا ست، به ویژه احادیث پیامبر صلى‏الله ‏علیه‏ و‏آله كه كسانى را كه در این ماه، مشمول آمرزش الهى نمى‏شوند، نفرین مى‏كند و آنان را بد بخت مى‏شمارد. از این رو، عالم ربّانى مرحوم آیة الله‏ میرزا جواد آقا ملكى تبریزى (م 1343 ق) مى‏گوید:   

از رساترین نكاتى كه در بشارت به ماه رمضان روایت شده، نفرین پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله بر كسانى است كه در این ماه آمرزیده نمى‏شوند، آنجا كه فرموده است: «آمرزیده مباد كسى كه ماه رمضان از او بگذرد و آمرزیده نشود!» 

از آنجا كه پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله رحمتى براى جهانیان برانگیخته شده است، این نفرین، بشارت بزرگى به رحمت گسترده و فراگیرىِ آمرزشِ الهى در این ماه است، وگرنه ایشان با آن كه رحمتى براى جهانیان است، هرگز مسلمانى را نفرین نمى‏كند، هر چند فردى گنهكار باشد

ریشه‏های قاطعیت

قاطعیت روشی است که از یک بینش‏سرچشمه می‏گیرد، قاطعیت‏شجاعتی است‏که عاقلانه در مرحله عمل نمودار می‏گردد.

عدم قاطعیت‏یا از ضعف تردید و ضعف‏ادراک ریشه می‏گیرد. و یا از اراده و جبن ناشی‏می‏شود. ناآگاهی، و نداشتن اطلاع کافی و لازم‏از یک سو مانع قاطعیت است و ترس و بیم بی‏جا مانعی دیگر محسوب می‏شود: انسان‏های‏که در ایمان و شناخت وظیفه مشکلی ندارندو از فقه و دین‏شناسی لازم بهره‏منداند دراراده آنان سستی و فتوری نیست آنان ازشجاعت لازم در تصمیم‏گیری برخوردارند.

آفاتی که مانع اقامه فرمان خداست،سازشکاری. رنگ پذیریی و آزمندی است ومؤمن راستین انسانی قاطع است. انسانی که اهل‏سازش و رنگ پذیری و پیرو آز و طمع نیست.

قاطعیت، جرات، شهامت، یقین، قدرت وسرعت تصمیمگیری را نشان می‏دهد.

قاطعیت مولود یقین، شجاعت، توکل، عقل‏و دلسوزی است. استکبار جهانی و نظامهای‏استبدادی در پاسداری از اهداف دنیایی خودقاطعیت دارند و ما را به کوتاه آمدن ازارزشهای دینی خود فرا می‏خوانند. بسیاری‏از مشکلات امروز کشور ما ریشه در سیاست‏تسامح و تساهل دولتمردان قدیم و جدید ونفوذ کارگزاران غیر مکتبی در دولت اسلامی‏دارد. پافشاری روی خواست‏شخصی‏استبداد است. پافشاری برای منافع‏گروهی تعصب است. پافشاری براجرای قانون الهی، استقامت و قاطعیت‏مکتبی است. پافشاری روی امور مبهم،حماقت و ناآگاهی است.

بجای سیاست لبخند درمانی سیاست ‏نبوی ‏صلی الله علیه وآله و علوی ‏علیه السلام را بیاموزیم.

یا ایهاالنبی انا ارسلناک شاهدا و مبشرا و نذیرا وداعیا الی الله باذنه و سراجا منیرا.

یا ایها النبی جاهد الکفار و المنافقین و اغلظ علیهم.

و السلام

تفکر پلورالیسم و اختلاف قرائت‏ها که پشتوانه‏فلسفی سیاست لبخند است، نفی اعتبار، کلیه‏ادیان آسمانی است. نفی وجود حق و باطل درجهان و اعلام محکومیت همه پیامبران خداست.

سیاست لبخند مطلق به معنای نفی جهادو شهادت و اعلام مساوات کفر و ایمان و نفاق ولغو مرزهای خودی و غیر خودی و همسانی‏گناه و طاعت است. بر مبنای این تفکر از هیچ‏تفکری با قاطعیت نباید دفاع کرد و به هیچ‏سیاستی جدی نباید اعتراض نمود.

هر چه بادا باد. هر چه آمد، خوش آمد.

هیچ تفکری حق محض نیست و هیچ‏اندیشه‏ای باطل نیست همه و همه مخلوطی‏از حق و باطل است. واژه‏های غیرت و صلابت‏و قاطعیت و منکر و معروف و جهاد و شهادت وگناه و ثواب و حق و باطل در فرهنگ‏تساهلیان بی معناست.

در تفکر تساهل گرایان شرک مطلوب است‏و توحید نامطلوب. ایمان و «یقین‏» ضد ارزش‏است و «انکار و شک‏» محبوب. تسلیم، و بی‏غیرتی،وادادگی، خاکشیر مزاجی و عدم حساسیت،روشنفکری است و نرمش، پذیرش، در هر شرائطی‏تبلیغ می‏شود. دفاع، جهاد، غیرت، جمود،دگماتیسم، تحجر، عقب ماندگی تلقی می‏گردد.

شبهه پراکنی، تردید آفرینی، قداست‏زدایی، حساسیت‏شکنی برنامه و راهکارگسترش تساهل است.

نیاز امروز ما لبخند درمانی یا قاطعیت مکتبی

این سالها و این روزها، آن قدر در فضیلت وضرورت و ارزش نرمش و تسامح و مهربانی وشادی و نشاط و عشق و تنش زدایی وهمزیستی مسالمت‏آمیز و مبانی و آثار آن‏سخن گفته و مقاله نوشته‏اند که سخن گفتن‏از صلابت و قاطعیت و غیرت دینی، و نهی ازمنکر، خشونت‏طلبی و گناه کبیره محسوب‏می‏شود. دل رستم و جگر شیر می‏خواهد.ولی امیدواریم منادیان آزادی و حقوق شهروندی‏و جامعه مدنی، گناه پرسشگری را بر ما ببخشایندو از طرح این پرسش ناراحت و دلتنگ نشوند.

دانستن حق مردم است. پرسیدن هم گناه‏نیست راستی نیاز امروز جامعه ما کدام است؟قاطعیت مکتبی یا لبخند سیاسی؟

هیچ انسان عاقلی با شادی و رافت ومهربانی و محبت و دوستی و برادری مخالف‏نیست و تندی و خشم و خشونت و فریاد وجنگ و ستیزه را دارای «قداست ذاتی‏» و«ارزش همیشگی‏» نمی‏داند. سخن در موردجایگاه و میزان کاربرد هر کدام است. بایددید:

1 - جایگاه قاطعیت و شدت کجاست وجایگاه لبخند کجا؟

2 - جامعه ما امروز به کدامیک بیشتر نیاز دارد؟

مهم آن است که جایگاه این دو عرضی‏گرفته نشود و خشم و اخم بجای لبخندننشیند و لبخند، جایگاه خشم مقدس راغصب نکند.

نسخه‏ای که امروز توسط برخی «پزشکان‏دنیای سیاست‏» برای همه بیماری‏های‏جامعه بشری تجویز می‏شود «لبخنددرمانی‏» است. گویا در برابر شعار معروف‏«گریه بر هر درد بی درمان دواست‏» امروز برخی‏شعاری ضد آن را ساخته و با تمام توان به طرح ودفاع از آن پرداخته‏اند. آری، اینان می‏گویند:«خنده بر هر درد بی درمان دواست‏»

اینان می‏گویند:

چنان‏با نیک و بد خوکن که‏بعد از مردنت‏سعدی مسلمانت‏به زمزم شوید و هندوبسوزاند

این عصاره تفکر و سیاست تسامح وتساهل حاکم بر فرهنگ کشور است

حلم و بردباري خواجه نصيرالدين طوسي
محدث قمي در كتاب گران سنگ سفينةالبحار مي گويد: خواجه نصير الدين طوسي- قدس الله روحه - در اخلاق و بردباري و در حلم و حوصله، اقتدا به حضرت باقر العلوم عليه السلام كرده، تا آنجا كه يك مرد نصراني در رهگذر به آن حضرت گفت: انت بقر؛ حضرت فرمودند: نه، من بقر نيستم باقرم، گفت: تو پسر زني هستي كه شغلش نانوايي است. حضرت فرمود: اشتباه كردي. گفت: تو فرزند زن سياه چهره بدزباني. حضرت فرمودند: اگر راست مي گويي خدا مادرم را رحمت كند، اگر دروغ مي گويي، خدا تو را بيامرزد؛ نصراني از شدت حلم و بردباري حضرت مسلمان شد.
خواجه به پيروي از اين حلم است كه وقتي در زمان قدرت و سطوت و وزارتش نامه اي برايش آمد، در آن نامه به خواجه خطاب شده بود: اي سگ پسر سگ، آن جناب جواب نوشت: اين موضوعي كه براي من نوشته اي صحيح نيست، زيرا سگ از حيوانات چهارپاست، و پارس كننده و داراي ناخن هاي بزرگ است ولي من قامتم موزون، پوستم روشن، ناخنم كوتاه و داراي نطق و ضحكم (مي خندم) و اين از امتيازات انسان است. خواجه در جواب آن مرد يك كلمه زشت ننوشت، به همين خاطر است كه علامه حلي آن بزرگمرد جهان دانش در اجازه اش براي خواجه نوشت: شيخ ما خواجه طوسي برترين فرد اهل زمان در علوم عقليه و نقليه است، در علوم فلسفي و احكام شرعي بر وفق مذهب اماميه داراي تأليفات زيادي است، شريف ترين كسي كه در اين زمان در اخلاق ديده ام اوست، خداوند قبرش را نوراني كند.(

خدايا به قضايت راضيم
يكي از شاگردان مرحوم الهي قمشه اي نقل كرد: آن جناب سفري به آستانه بوسي حضرت رضاعليه السلام به مشهد مشرف شد. شبي در حرم حضرت رضا عرضه مي دارد: يابن رسول اللَّه شما داراي مقام رضاي كامل هستيد، از حضرت حق بخواهيد ذره اي از اين مقام به اين فقير عنايت كند. وقتي از حرم خارج مي شود، ماشيني در خيابان به او مي زند، وقتي چشم باز مي كند خود را روي تخت بيمارستان مي بيند، سؤال مي كند چه شده؟
مي گويند: تصادف كرده ايد و راننده اي كه به شما زده دستگير شده و اينجاست، مي فرمايد: كاغذ و قلمي به من بدهيد. يك رضايت نامه كامل مي نويسد و دستور مي دهد راننده را آزاد كنيد، زيرا من چند لحظه قبل در حرم حضرت رضا از خداوند عزيز طلب مقام رضا كردم، و اين مصيبت، برق اول اين مقام جهت امتحان استعداد و ادعاي من است، اگر در همين مرحله اول زبان و دل به گله و شكايت باز كنم از به دست آوردن اين عنايت محروم خواهم گرديد!!(2)

... پيامبر فرمود: