...نقطه سر خط

دوستان سلام!!!
سلام بسه دیگه نه؟!؟!

###حقیقت زندگی: هرچی مهربونتر باشی بیشتر بهت ظلم میکنن، هرچی صادق ترباشی بیشتر بهت دروغ میگن، هرچی خودتو خاکی تر نشون بدی واست کمتر ارزش قائلند، هرچی قلبتو اسونتر در اختیار بذاری راحت تر لهش میکنن و اگر بدونند که منتظری و بهشون احتیاج داری اندازه یه دنیا ازت فاصله می گیرن####

@@مدتهاست مجازی می خندم …
مجازی شادم…
مجازی عاشق می شم …
مجازی دیگران رو دلداری میدم …
اما…اما واقعی تنهام
واقعی درد می کشم
و واقعی
از عشق های مجازی
لطمه می بینم…@@

برای تو خواهم گفت

                      خواهم گفت تا بدانی که من شکوه گر نیستم

                           ترانه سرای غم هم نیستم .

برای تو خواهم گفت تا بدانی تو که شاید نا آشنا باشی

                                                               با غم من .

تو می بینی اما نمی دانی که چرا آسمان من بارانیست !؟



توکه تنها می خوانی و نخواهی فهمید که چرا خاطراتم

                                                           همه ابریست !؟

تو که تنها می بینی

                      تو که تنها خواهی خواند

                                               تو می گویی بی خیال او و غم او !!

تو اما نمی دانی آسمان رویای من است و نمی دانی که

                                پرواز را می شناسم همچون مرغ مهاجر!!!

که سفر تنها قصه اوست !

                و نمی دانی آسمان را دوست دارم که جای شکوه نیست !!



و به آن می اندیشم که شبی خواهم رفت

                       که بدانی ان وقت تمام قصه من غصه دلها نبودکه

بدانی آن هنگام میراث من از این دنیا

                                          تنها قصه پر غصه غمها نبود

که بدانی آسمان را دوست دارم

                             برای  آسمان



اسمان دل


تو را به جای همه زنانی که نشناختم دوست دارم .
تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیستم دوست دارم .
برای خاطر عطر نان گرم
و برفی که آب می‌شود
و برای نخستین گل‌ها
تو را به خاطر دوست داشتن دوست دارم .
تو را به جای همه کسانی که دوست نمی‌دارم دوست می‌دارم .
بی تو جز گستره‌ یی بی‌کرانه نمی‌بینم
میان گذشته و امروز.
از جدار آیینه‌ی خویش گذشتن نتوانستم
می‌بایست تا زندگی را لغت به لغت فرا گیرم
راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش می‌برند.
تو را دوست می‌دارم برای خاطر فرزانه‌گی‌ات که از آن من نیست
به رغم همه آن چیزها که جز وهمی نیست دوست دارم
برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی‌دارم
می‌اندیشی که تردیدی اما تو تنها دلیلی
تو خورشید رخشانی که بر من می‌تابی هنگامی که به خویش مغرورم
سپیده که سر بزند
در این بیشه‌زار خزان زده شاید گلی بروید
شبیه آنچه در بهار بوئیدیم .
پس به نام زندگی
هرگز نگو هرگز