ازچــــی بگم بـــرات؟!

این وبی که ساختم تنها دلخوشی منه  خاطراتم رو توش تداعی میکنم تابلکه اتیش قلب خستم فروکش بشه دیگه امیدی ندارم..اره واقعاامیدموازدست دادم...حتی امیدزندگیمو...

خیلی سخته..این خیلی سخته گفتنش خیلی راحته ولی درکش سخته.. شکست ادم ومیسوزونه...خیانت دل ادم ومیشکونه ...وووولی تنهایی.... تنهایی کمر ادم وخم میکنه وبنظرم سخت ترین درده...

نمیدونم شایدبه هرطریقی به این مطالب دسترسی پیداکنی ولی فقط بخاطر ارامش خودمه پس سرسری ردنشو....بهترین وبدترین خاطراتم تو سه سال خلاصه میشه....توسه سالی که هم امیدخودم بود هم امید برا ادامه زندگی....دیگه میخوام توخاطراتم زندگی کنم بانظراتون منوهمراهی کنید....

وقتی مرا بغل میکنی...

چنان جاذبه ی بغلت بر زمین غلبه میکند...

که بی پروا ب پروازدرمی ایم...

دلم یه بغل سفت میخواد....

زیر چشم ارزوهایم کبود است.....

چه دست سنگینی دارد سرنوشت.....

ماهیمون هی میخواست چیزی بهم بگه تا دهنشوبازمیکرد اب میرفت تودهنش..نمیتونست بگه..دست کردم تواکواریوم درش اوردم..شروع کرد ازخوشحالی بالا وپایین پریدن..دلم نیومد دوباره بندازمش اون تو..اینقده بالا پایین پرید خسته شد خوابید...دیدم بهترین موقع تاخوابه دوباره بندازمش تو اب...ولی الان چندساعته بیدارنشده... ینی فک کنم بیدارشده دیده انداختمش اون تو قهرکرده خودشوزده ب خواب...

این داستان رفتاربعضی ادم هاست که کنارمونند دوستشون داریم ودوستمون دارند ولی مارونمیفهمند وفقط تو دنیای خودشون دارند بامابهترین رفتارومیکنند...

حکایت عجیبی ست رفتار ما ادم ها...

خدامیبیندوفاش نمیکند..

مردم نمیبینند وفریاد میزنند!!!!!!!!!

این نیز میگذرد.......

اسوده بخواب...چشمانم تقلای چشمان بسته ات را دارد...و لبانم.....بماند

اینم رسم جدید روزگاره...........

   تنهاتمنای دستای تورادارم.....

خیابانی بسته نمیشود...تقویمی درهم نمیریزد...

تنهاموهای مادرم کمی سپیدتر..برادرانم چندروزاسوده ازکار...

خواهرانم پس ازچندروز خاطراتم را پشت ویترین طلافروش فراموش میکنند

دوستانم زودتراز انچه که فکرش رامیکردم یادشان رفت مرا...

دراین داستان تلخ فقط گورکنی را کمی خسته کرده ام...

دلتنگت شده ام.....حجمش رامیخواهی دنیاراتصورکن.....

وقتی تمام غم های عالم دردلم نشسته است...

وقتی تمام عزیزانم بامن غریبه میشوند....

وقتی کسی نیست که حرمت اشک های نیمه شبم راحفظ کند...

میبینم بی اختیارازکناران هایی که دوستشان دارم...بی تفاوت میگذرد

اون روزسخت داشتم تمرین میکردم چون قراربودروصحنه اجراکنیم تئاترمیرفتم...امیدگیرداده بودمنم میخوام بات بیام ببینم باکیاکارمیکنی؟؟؟هیچی دیگ اومدش..یک دنده ترازاین پسرمن جایی ندیدم...رفتیم سرتمرین امیدم قشنگ اومدنشست روبه رومون...اون نمایش خیلی برام مهم بود چندماه شب وروزروش کارکرده بودم تااجراشه خدایش براش زحمت کشیدم....هیچی دیگه اقا امیدپاک حواسموپرت کرده بود...هی نیگاه میکردومیخندید دیگه کلا اون نمایشوقهوه ای کردم...چندبارهی بم کفتن خانم حواستوجمع کن..خب منم دلم نمیومدبگم اون اقاپسرو ازسالن بیرون کنین تاتمرکزبگیرم...هیچی دیگه رواجرابودیم داشتم نیگاش میکردم بعد اروم گف دوستت دارم منم که لب خوانیم خوبه...یهووسط تمرین مثه مشنگا بلندشدم گفتم قربونت برم منم دوستت دارم....خودش دیگه مردازخنده...منم تا بخودم اومدم دیدم ازگروه شوت شدم بیرون....شانس اوردم اون روز تمرین بود.......خلاصه سراین قضیه یه روز باش قهرشدم....

.یادش بخیر..........

...وکابوس خدافظی رامیدیدم..

اکنون شدانچه نبایدمیشد................

خدافظ دلیل بودنم.....خدافظ

امیدم؟؟؟؟منم...نرسا...کجای توبی مرام...چراازت بیخبرم چرا حالمونمیپرسی........چشام هرشب خیسه.....ببین به چه روزی افتادم دارم خاطراتمونومینویسم....امید....کجایی ببینی که نرسا همه خواسته هاتوانجام داده.....امیدم....دلم براصدات تنگ شده....دلم برا نسی گفتنت تنگ شده..... هواتوکردم....امیدبخدا روانی شدم....هرروزمیرم میشینم کافکادلفین دیوانه وار منتظر اومدن تومیشم.....نرساتو تنهاگذاشتی.....اصلا به این فک کردی بدون توچیکارکنم.... چرااخه نامرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟امیددوروز پیش تولدم بود...اصلا یادت بود...تویی که اینهمه برات مهم بود تولدام.....چشم دوخته بودم به گوشیم ک روز تولدم دوباره بیای پیشم......چرا رفتی....ینی داری امتحانم میکنی.....ن تواینجورادمی نبودی....امیداینجاهوابدون توخیلی سرده.....امیداسمون بدون توابی نیست.... امیدسقف دلم داره اوارمیشه....امیدزندگی بم لبخندنمیزنه....دلم تنگ شده...........دلم تنگه شبایی شده ک میزنگیدی زیرپتواروم بات صحبت میکردم......هه ...همیشه میگفتی نرسا نکنه هوایی بشی میکشمت...نرسا اگه تنهام بزاری میکشمت.... پس چی شد...چرااینجوری شده...چرابرعکس شده دنیا به کامم نیست..اصلا نمیدونم کی هستم....امید تروخدا...

این پست وگذاشتم چون دوروزپیش تولدم بود..کسی نبودبم تبریک بگه...یهویاداین خاطره افتادم......

ما تویه مهمونی باهم اشناشدیم...من ازطرف دوستم دعوت شده بودم اونم ازطرف دوستش...راستش من اولین باربودکه توهمچین مهمونی هایی حضورداشتم..وای که چقدخنده داربود اصلانمیدونستم بایدچیکارکنم چطوری برخوردکنم کلی سوتی دادم اون شب که خلاصه به زبون نمیارم....همه دونفره بودن..یاصحبت میکردن...یامیرقصیدن...یامیخوردن...خلاصه همه مشغول بودن...هیچی دیگه حوصلم حسابی سررفته بود رفتم تو بالکن...نمای بیرون خیلی قشنگ بود ارامش خاصی داشت...داشتم لذت میبردم... یهو ی پسرسیگاربدست جلوم ظاهر شد...من اهمیتی ندادم..ولی بوی سیگارش داشت خفم میکرد...نمیدونم اون لحظه خودم بودم یانه بی اختیار سیگاروازدهنش کشیدم بیرون دورانداختم....بیچاره شده بود یه علامت تعجب خالص...هیچی دیگه طرف ادم پرویی بود دیگ ول کن نبود...سر صحبتوبازکردو کلی باهم حرف زدیم...دیگ قرارشد ی چندروزباهم باشیم تابیشترباهم اشناشیم....دوروز نگذشته بود که حسابی باهم خو گرفتیمو خیلی مچ شدیم ....وکلی صفاداشت...این طریق اشنایی مابود...