سلام و عرض ادب خدمت کلیه دوستان وبلاگ نویس
دوستانی که همیشه در اوج تنهاییم با نوشته های دلنشین و زیبایشان همدمم بودند و مرهمی برای دردهای تلخ و خوب ناشدنی
امروز در حین کار به یاد دوست قدیمی ام "نشانه" افتادم دوستی که مانند صندوقی امین کلیه دلنوشته ها و درد دل هایم را در دل خود جای داده بود ....کمی شاکی از نبودنم ولی شرمسارم ..........
زمستان با تمام سردی و سختی اش بار دیگر در کنارمان جای گرفته و خدار ا شاکرم که با وجود اینکه در این مدت عزیزان زیادی را از دست داده ام عمری دوباره و جانی تازه به من بخشیده که باز بنویسم ....
نوشتن مرهمی است برای فراموشی دردها و ناراحتی ا و کمکی برای بخشیدن آنانی که بدی کردن مانند خونی در رگها و شریانهایشان جای گرفته و جاریست....
از خداوند میخواهم که به من نیرو دهد تا باری دیگر با سبکی زیباتر و جدیدتر در خدمت شما ععزیزان و یاوران همیشگی ام باشد...
دوستدار شما
فایزه میاهی عربی