درخیال یک بغل آغوشت....تنها بهونه زندگیم

یه بارون پاییزی

تنـــــــــــــــــها تنــــــــها و تنها دلیلی که یکم باعث آرامش روحم میشه بارووووونه...!

دلم میخواد برم بیرون و شروع کنم به قدم زدن

در حال قدم زدن فکر کنم...

به همه ی وقایع زندگیم

به تلخیا

به آیندم

دلم میخواد تو همون هوای باروونی گریه کنم تا یه کم سبک شم

چند وقته نمیتونم اشک بریزم، بغض گلوم داره خفم میکنه

ای کاش بشه یه مدت کوتاه برم یه جای دور

یه جایی برم که فاصله بگیرم از همه ی آدمکای روی زمین...

فکر کنم و استراحت...

یکم با خودم خلوت کنم و خودمو به یاد بیارم

یادم بیاد که کی هستم برای چی زندگی میکنم و قراره چه کار کنم!!!

یه مدت واسه خودم زندگی کنم بدون کوچکترین دقدقه ی ذهنی

هر کاری که دوست دارم انجام بدم بدون هیچ محدودیـــــــــتی

یعنی میشه؟؟؟!!

یکی بود

هنوزم هست!

خدایاهمیشه باشد...

روزی

زنی روستائی که هرگز حرف دلنشینی از همسرش نشنیده بود،

بیمار شد.

شوهر او که راننده موتور سیکلت بود و از موتورش براى‌ حمل و نقل کالا در شهر استفاده مى‌کرد

براى اولین بار همسرش را سوار موتورسیکلت خود کرد.

زن با احتیاط سوار موتور شد و از دست پاچگی و خجالت نمی دانست دست هایش را کجا بگذارد که ناگهان شوهرش گفت: «مرا بغل کن.»

زن پرسید: «چه کار کنم؟»

و وقتی متوجه حرف شوهرش شد ناگهان صورتش سرخ شد.

با خجالت کمر شوهرش را بغل کرد و کم کم اشک صورتش را خیس نمود.

به نیمه راه رسیده بودند که زن از شوهرش خواست به خانه برگردند.

شوهرش با تعجب پرسید: «چرا؟ تقریبا به بیمارستان رسیده ایم.»

زن جواب داد: «دیگر لازم نیست، بهتر شدم. سرم درد نمی کند.»

شوهر همسرش را به خانه رساند ولى هرگز متوجه نخواهد شد که گفتن همان جمله ى ساده ى «مرا بغل کن» چقدر احساس خوشبختى را در قلب همسرش باعث شده که در همین مسیر کوتاه، سردردش را خوب کرده است.

عشق چنان عظیم است که در تصور نمی گنجد. فاصله ابراز عشق دور نیست.

فقط از قلب تا زبان است و کافی است که حرف های دلتان را بیان کنید.

پس چرا نیستی؟!!! میایو چیزی نمیگی؟!!!!!

گوش کن!!!!!...... نمیخوای آب شدنمو ببینی؟!!!!! ها؟!!!!! نیمخوااااااااااااااااااای؟!!!!! بیا و ببین........بیاوووووو.......ببین

خدايا .... تو دنــياي ما آدمــا ... يه حالتي هست به نام " کــم آوردن " ! ... تو که

خــدايي و نميتوني تجربش کني .... خــوش به حــالت

فقط با تو

فقط با تو

فقط با تو

کاش  میدیدی چی دارم میکشم

دومین ماهه محرم که مهنازم ندارم اون جای دیگه س

شبا میرم وحسابی گریه میکنم

هر روز میرم برات نذر میکنم شمع روشن میکنم همونجا که میرفتی هر روز این کارو میکنم دعا میکنم سالم باشی وتندرست دعا میکنم بزرگ باشی وعزیز و خوشبخت

خیلی وااسم سخته خیلی سخت ولی مهنازم برام از خودم عزیزتره

عاشقشم

تبسم خانوم عشق درسته خیلی خوبه ولی شک نکن اگه عشقت بره اونوقت حتما عذاب هم داره وگر نه نمیشه گفت عشق البته امن نمیدونم که الان تو چه وضعیه راضیه یا نه ولی اگه راضی باشه خوشحالم واسش ولااقل دردم فقط از طرف خودم میشه که اونم غعیب نتداره ولی اگه نه که امیدوارم اینجور نباشه چون واسم خیلی سخت میشه

تبسم من و اون همدیگرو واقعا دوس داشتیم اما اون مقصر نبود این وسز من مقصر بودم عشق اون قشنگ تر بود اون خیلیل بالاتر از من بود خیلی عمیق تر اون حرف نداشت حرف نداشت بازم میگم حرف نداشت درسته اینجا نیس ولی من هرگز بخودم اجازه نمیدم در موردش ذره ای بد فکر کنم نمیدونم چرا تقدیر اینجور شد ولی میدونم اون بی تقصیر بود

تبسم نه

من هرگز

 فراموشش نمیکنم هرگز

تا بمیرمن

اگرم گاهی یه مدت مطلب جدید نمیدارم دلیل بر فراموشی نیس

نه

اون هرگز فراموش شدنی نیس

شب روزم به یاد اون میگذره اونقد به دیوارشون چش دوختم نگو

ولی بعضی وقتا واقعا میبرم نمیتونم بنویسم نمیتونم فکر کنم اون بی لنگه بود

ولی من میخوام بهتون بگم مهناز من فراموش شدنی نیس عشق من بهش چیزی نیس که بتونم به این  راحتی ها فراموشش کنم نه خیلی سعی کردم ولی نشد ونخواهدشد نه فریبااااا خانوم میدونم سخته خودم دارم دق میکنم ولی باید زجر بکشم بکشم بکشم تا بدونم چه کسی رو از دست دادم نمیدونم کجاس وچکار میکنه ولی اونقدر همیشه همه جا چشام دنبالش گشته  که نگو

مهناز من فقظ یکی بوده درسته کنارم نیس درسته الان با کس دیگه داره میگه میخنده عیب نداره اون بهترینه من میمونم وزجر میکشم تا .....

انصاف نیست …

دنیا آنقدر کوچک باشد که آدم های تکراری را روزی هزار بار ببینی …

و آنقدر بزرگ باشد …

که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار ببینی …

خیلی سخته نوشتن از نبود کسی که تمام عشقو احساستو صادقانه بهش تقدیم کردی

سخته بدونی دیگه آرامش صداش تو گوشت نمیپیچه

سخته وقتی یادت میاد روزای بدون اونو در پیش داری

سخته هر لحظه فکر کردن به اینکه داره چیکار میکنه ،پیش کیه ،کجاست

اینکه هنوز بهت فکر میکنه یا یه جاگزین برات پیدا شده

سخته ببینی با اینکه هیچی برات نمونده ولی هنوزم عاشقشی

سخته اون لحظه ای که دلت هوای شنیدن صداشو میکنه ولی نیست تا دل بهونه گیرتو آروم کنه

سخته...

چطور میتونی فراموشش کنی وقتی هر دفعه نمازت تموم میشه و میخوای دعا کنی بازم بی اختیار اولین چیزی که از خدا طلب میکنی داشتن اونه

چطور میتونی فراموشش کنی وقتی هر دفعه یه پیام برات میاد بی اختیار دلت میلرزه و  آروم زیر زبونی میگی (خدایا خودش باشه)

چطور میتونی فراموشش کنی وقتی بعد از هردفعه ناهارو شام  خوردن خداخدا میکنی که وقتی برگشتی تو اتاق سراغ گوشیت، ببینی اس داده )

چطور میتونی فراموشش کنی وقتی...

مرور همه اینا روزی هزار بار جونتو به آتیش میکشه و تو باید فقط سکوت کنی ،فقط سکوت

سکوتی بلندتر از تمام فریادها .

واقعا دل سنگی لازمه تا بتونی  فراموش کنی .

خدایا دیگه اشکی برام نمونده

خداجون خسته نشدی از بس اشک ریختن منو به تماشا نشستی؟

خسته نشدی از بس صدات کردم؟

خسته نشدی از بس چهره ی غمگین منو دیدی؟

خسته نشدی......؟

کاش بفهمه...

وقتی حتی روشن کردن یک چراغ ساده ی "دوستت دارم"

کام زندگی را تلخ می کند

وقتی شنیدن دقیقه ای صدای بهشتی ات

زندگی را

تا مرز های دوزخ

می لغزاند!

دیگر ـ نازنین من ـ

چه جای اندوه

چه جای اگر

چه جای کاش

و من

ـ این حرف آخر نیست ـ

به ارتفاع ابدیت دوستت دارم

حتی اگر به رسم پرهیزکاری صوفیانه

از گفتنش امتناع کنم

 عید کسی باشی که با تمام وجود دوسش

 داری !

اما همه بهت بگن جز اون...