خیر سرمان نماز می خوانیم
از همان ابتدایش که می ایستیم به نماز
فرشتگان مقرب می روند پی کارشان
خودشان می دانند وقتی به نماز می ایستیم ، چیزی برای نوشتن ثواب پیدا نمی شود
خودشان میروند
از همان ابتدایش غلط است
از همان نیت اش
نماز صبح می خوانیم
نیت نماز ظهر می کنیم
آن هم 4 رکعت
نماز را شروع می کنیم
آنجایی که به احد ، قل هو الله یش میرسیم
همانجایی که خدا دیگر نیازی به حرف زدن ما ندارد و می خواهد عملمان را ببیند
رکوعمان را ببیند
همانجایی که بعد از چند ثانیه ایستادن ، گرد اش می کنیم ، میرویم پایین
همانجا ، تازه یادمان می آید ، این نماز صبح است
4 رکعت هم نیست ، 2 رکعت است
خیالمان راحت می شود که 2 رکعت است و زود تمام می شود و خداوند باری تعالی
بیش از 2 رکعت نمی خواهد وقت گرانبهای پر ارزش مارا بگیرد
خلاصه نماز از همان ابتدایش می خورد در کمرمان...
ولی الحق و الانصاف نماز چیز خوبیست
من وقتی فکرم بسته می شود ، نماز که می خوانم دچار انبصاط و انفجار مغزی می شوم
نه از بعد روحانی نماز
نه
از این جهت که سر نماز به خیلی چیز ها فکر می کنم
به لامپی که چند سال است جلورویمان ، روی دیوار روشن است و تا حالا نسوخته
به سازنده ی لامپ ، به فلسفهی لامپ ، به توپ هایی که توی این چند ساله به لامپ خورده
اما نشکسته
به شکستن پای فلان بازیکن فوتبال ، به مافیای فوتبال ، به اینکه چقدر دوست داشتم
در مدرسه ی فوتبال بزرگ شوم ، به اینکه شاید آنجا توپ جمع کن هم نمی شدم ، به اینکه توپ جمع کن ها چقدر در آمد دارند؟
و اینکه ... دیگر نمی توانم فکر کنم ، چون دیگر به سلام نماز رسیده ام و باید سلام دهم
به فرشتگان و رسل و نمازگزارانی که چون من از درگاه خداوند فرود آمدند
و گاهی فکر می کنم چقدر نماز برایم مضر است
چون کلی سوال بی جواب می ماند و ...
شاید به همین علت است که من نمازهایم را پنج گانه می خوانم
و گویند اعمال را در آن دنیا ، یا حق می سنجند
و یکی از مبانی حق هم انبیا و ائمه هستند
فکر کنید ، نماز بنده ای چون من را با امام اول مان مقایسه کنند
من می ترسم به حال فرشتگانی که آن روز شاهد این قیاس هستند
که قطعا دچار ترکیدگی مفرد یا مفرط یا مفرت ، (چه می دانیم از همان ترکیدگی ها
که صدایش مهیب است) ، می شوند
و خدا را چه دیدید ، شاید آن صدای مهیب وعده داده شده ، در قیامت
همین ترکیدگی از اعمال بنده ی حقیر باشد
خب بگذریم ، که احساس می کنم این فرشته ی سمت چپی بد جور نگاه می کند
خلاصه نمازمان ای کاش از ابتدایش غلط باشد
و نیست
چون گاهی یادمان می آید ، اصلا وضو نداشتیم و نماز خوانیم
که در اینگونه موارد حسی عجیب به ما دست می دهد
ندایی از درون می گوید ، نماز تورا اگر از انتها به ابتدا ، یا از وسط به طرفین هم حساب کنند
باز هم قد ذره ای خیر از آن در نمی آید
که همه اش شر است و بی خیری
که آن هم آخر نماز به قول خودش ( خدا ) مچاله می شود و می خورد به صورت آدم سه نقطه بوق ممتد
و این چیز ها را نوشتم
خواهش می شود از خواننده ی عزیز ، که برای اینجانب ناراحت و نگران نشوید
یا بخندید و یا اینکه در تعمق ؟؟؟؟، بی خیال ، اصلاح می شود
یا بخندید یا اینکه در فکر فرو روید تا شاید ، ( نمازمان که به جایی نرسید) حداقل
از لبخند یا تفکر ( تلنگر به نفس ) شما روزه داران ، ذره ای خیر ، ته کاسه ما بیاندازند
که آن دنیا باعث ترکیدگی شدید فرشتگان خداوند نشویم
زیرا معلوم نیست ، وقتی دیه ی انسان با این اوصاف صدو آخ ( قلبم )میلیون تومان است
دیه ی فرشتگان با آن اوصاف ، چند میلیارد تومان خواهد بود ...
