تنهـــــــــــــــــانیستم

سلام بر همه دوستان

شاید این آخرین نوشته ای باشه که براتون مینویسم و از خدمتتون مرخص میشم

معلوم نیست که دیگه کی بتونم بنویسم شاید هفته ای دیگه و یا ماهی دیگه و یا سالی دیگه فقط خوشحالم که دوستان خوبی مثل شما داشتم

نمیدانم..... نمیدانم اینبار چه پیش می آید .... و خوبیش همین است ... همین که دل بسپاری به هرچه باد .... همین که راضی باشی به رضایش ... خوب است ... خوب

وبلاگ تنـــــــــــــــــــــــــــــــها نیستم با تمام خوبی ها و بدی هاش با تمام گفته ها و نگفته هایش با تمام امیدها و آرزو هایش به پایان رسید «البته برای من»

تمام حرفهایم را در این دو کلمه خلاصه میکنم :

«حلالم کنید...»

و در آخر چند شعر

در غروب سرد غمگین زمان بی هدف «بی یار» تنها میروم

میروم شاید در روزی بزرگ در سراشیبی که نامش زندگی ست

باز یابم آنچه را گم کرده ام

به هر حال گفتن خدا حافظی سخته ولی چاره ای نیست چه بخوای چه نخوای باید اینو پذیرفت پس به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی ست وصد دفتر نشاید باز وثوق الحال مشتاقی ست

امیدوارم همیشه هر کجا باشید تنتون سالم، دلتون شاد و لبتون خندون باشه و همیشه خدا پشت و پناهتون باشه منو هم دعا کنید.

همه شمارو به خدا میسپارم

وقتی تخم مرغ به وسیله ی یک نیرویی از درون میشکند یک زندگی آغاز میشود

تغییرات بزرگ همیشه از داخل انسان آغاز میشود

.

.

ملائکه: خداوندا دوباره او را بیدار کردیم، اما باز خوابید.

خدا: اذان صبح را میگویند هنگام طلوع آفتاب است ای بنده ی من بیدار شو نمازصبحت قضا میشود خورشید از مشرق سر بر میآورد.

و باز هم بنده اعتنایی نمیکند...

ملائکه: خداوندا نمیخواهی با او قهر کنی؟

خدا: او جز من کسی را ندارد... شاید توبه کند...

*** بنده ی من تو هنگامی که به نماز می ایستی من آنچنان گوش فرا میدهم که انگار همین یک بنده را دارم و تو چنان غافلی که گویا صدها خدا داری ***

یامَن اِسمُهُ دَوا وَ ذِکرُهُ شَفاء

به پسرکی که آدامس میفروشد و تو هرگز نمیخری نخند

به پیرمردی که در پیاده رو به زحمت راه میرود و شاید چند ثانیه ی کوتاه معطلت کند نخند

به دبیری که دست و عینکش گچی است و یقه ی پیراهنش جمع شده نخند

به دستان پدرت

به جارو کردن مادرت

به راننده چاق اتوبوس

به رفتگری که در گرمای تیر ماه کلاه پشمی به سر دارد

به راننده آژانسی که چرت میزند

به پلیسی که سر چهار راه با کلاه صورتش را باد میزند

به مردی که روی چهار پایه میرود تا شماره ی کنتر برقتان را بنویسد

به جوانی که قالی پنج متری روی کولش انداخته و در کوچه ها جار میزند

به پارگی زیر جوراب کسی در مجلسی

به پشت و رو بودن چادر پیر زنی در خیابان

به مسافری که سوار تاکسی میشود و بلند سلام می گوید

به هول شدن هم کلاسی ات پای تخته

به اشتباه لفظی بازیگری در یک نمایش تاتر

نخند ,نخند که دنیا ارزشش را ندارد که تو به خرد ترین رفتار های نا به جای آدم ها بخندی

هرگز نمیدانی چه دنیای بزرگ و پر درد سری دارند

آدم هایی که هر کدام به خاطر روزیشان

تقلا میکنند

بار میبرند

بی خوابی میکشند

کهنه میپوشند

جار میزنند

سرما و گرما میکشند

و گاهی خجالت هم میکشند

بیاییم و هرگز به دیگران نخندیم

و زمانی لب به خنده باز کنیم که خودمان را در شادی و خوشبختی دیگران سهیم بدانیم

و بقولی "به دیگران نه ولی با دیگران بخندیم"

همه دم میزنند از شمردن جوجه ها

اما تو بشمار

بشمار تعداد دل هایی را که به دست آوردی

بشمار تعداد اشکهایی که از شوق و غم  ریختی 

فصل زردی بود

هر چه بود گذشت

به خاطره ها پیوست

حال چه خوش یا نا خوش

به امید بهاری سر سبز تر

به امید فردایی بهتر

کله ی صبحی سر و صدای گوشیم بلند شد منم که گیج خواب دلم نمی اومد اون رخت خواب گرم و نرم رو ول کنم گوشی رو خفه کردم سرم رو کردم زیر پتو یه دفه دیدم که مامانم صدا میزنه, امید پاشو دیرت شد یه نیگاه به ساعت انداختم وایـــــی ساعت 7:30 دیرم شد.

هول هولکی از جام پریدم سری  لباسامو پوشیدم رفتم موتورمو روشن کردم تا که سر کوچه رسیدم موتورم خاموش شد, نیگا کردم دیدم بنزین نداره برگشتم خونه کلید ماشین بابا جان رو برداشتمو ماشینشو کش رفتم

تو عرض 20 دقیقه با سرعت هواپیما خودمو سریع رسوندم به محل امتحان خدا را شکر چون استاد امتحان رو یکی یکی از بچه ها میگرفت منم یه فرصتی پیدا کردمو یکم خودمو گرم کردم

خلاصه امتحان رو دادمو با یه حال خراب برگشتم خونه میدونین واسه چی ,آخه صبحانه نخورده بودم

یه جوری شدم بعد از امتحان

میخواستم یه کم بخوابم که مادر عزیزم اینجانب رو صدا زدامید, بله مادر جان کاری داری

مادر جون: آره بیا این فرشی رو که دیشب قول دادی بشوری رو ببر بیرون بشورش که زود خشک بشه

اه , مارو باش فکر میکردیم امروز میخواد برف بیادامایه لکه ابرم تو آسمون پیدا نمیشد

خلاصه فرش رو هم به هر سختی بود شستمو دوباره رفتم که بخوابم داشتم میموردم از

خستگی که دوباره مادر جون صدا زد امید بیا این نرده بونو بردار بیا این پرده ها رو باز کن میخوام بشورمشون من چه قد بدبختم, مگه گذاشتن من بخوابم

تا موقعی که کارای مادر جون رو تمومش کردم ظهر شد

تا وقتی که رفتم نمازمو خوندم  و نهارخوردم شد ساعت 2:30 حالا منم خسته و کوفته بر عکس ساعت

3:40کلاس دارم .وای نه, کی با این وضع حال داره بره سر کلاس الانم که دیگه ساعت 3:10 دارم

حاضر میشم که برم  دیرم شد خداحافظ

روزی مردی لطیفه ای برای حضار تعریف کرد همه دیوانه وار خندیدند.
بعد از لحظه ای او دوباره همان لطیفه را گفت و تعداد کمتری از حضار خندیدند.
او مجدد لطیفه را تکرار کرد تا اینکه دیگر کسی در جمعیت به آن لطیفه نخندید.
او لبخندی زد و گفت:
وقتی که نمیتوانید بارها و بارها به لطیفه ای یکسان بخندید،
پس چرا بارها و بارها به گریه و افسوس خوردن در مورد مسئله ای مشابه ادامه میدهید؟
گذشته را فراموش کنید و به جلو نگاه کنید ...

      باز هـــمون حـس درد جـــدایی

            من امروز کجامو تو امروز کجایی

                حـــال تو بد تر از حــــال مـن نیســت

                         همــه درد دنیـــا یه شــب درد من نیست

                                تو از قبـــله ی مـــن گـــرفتی خـــــــدا رو

                                          کجــــایی ببینـــی یه شـــب حــــال مـــا رو

                                                   فقط حــــال مـــن نیست کـــه غــرقه عذابه

                                                            ببین حـــال مـــردم مثــــل مـــــن خـــــرابه

اگر تنها ترین تنها شوم باز هم خدا هست او جانشین تمام نداشتنی هاست

از یکی بپرسین که: "چقدر من رو دوست داری"

معمولا همه جوابای خیلی گنده میدن

ولی یه چیز رو باید بدونیم

اینکه:ارزش محبت , دوستی و عشق به استمرار اونه نه به اندازه ی اون

هیچ وقت نخواین که محبت , دوستی و عشقش براتون گنده باشه

همیشه بخوایم که محبت , دوستی و عشقش برامون استمرار داشته باشه

آخه مگه عشقی که اندازه یه  دنیا باشه ولی

عمرش اندازه ی یک گل هم نباشه چه فایده ای داره

صبر کردن دردناک است و فراموش کردن دردناک تر

از این دو درد ناک تر اینه که

ندونی صبر کنی یا فراموش 

دلو دماغ هیچ کاری رو ندارم,کلی هم کار ریخته رو سرم

امتحانات میان ترم هم که قربونش برم ,چپو راست این استاد اون استاد امتحان میگیرن

نمیزارن یه شب بی حول و بلا بخوابی

توی این گیری بیری باید واسه ی یکی از درسا 100صفحه پروژه رو ارائه میدادم.

اون وقت استاده با هزار پرویی میگه ترم یعد در خدمتتون هستیم آقای ...

اصلان انگار نه انگار

زحمات چند هفته و چند شبانه روزم رو این طوری جواب داد

حیف که کارم بهش گیره وگرنه  درسش رو هم حذف میکردم خودمو هم پنج ترمه

راحت...

حالا این بماند , من که از اول ترم لای هیچ کتابی رو باز نکردم

حالا چه جوری این همه کتاب های قطور رو توی مخم جا کنم؟؟؟

ساعت های مردم اینجا همیشه به وقت همدلی کوک است,همدردی راه بسته را نمی شناسد

زمین لب باز کرد تا 5/5 ریشتر فریاد کند

آن شب زمین لرزید

فرو ریختن سقف هایی که به آن اعتماد داشتیم

عقربه های ساعت از 20:30 دقیقه گذشتند زمین دلش لرزید

میخواست فریاد کند و چیزی بگوید

نمی دانم شاید دلش درد داشت,شاید دلش پر بود از من ,تو, او یا همه ی مان

به هر حال دلش لرزید می خواست لب بگشاید و گلایه کندو...

بلاخره لب باز کرد و فریاد زد. صدای فریاد زمین را برخی ها بیشتر شنیدند

همان ها که سقف روی سرشان از این فریاد لرزید و فرو ریخت

هم استانی  عزیز:

"وقتی که خانه ی تو لرزید قلب های ما هم لرزید خانه ات ویران شد اما قلب ما برای تو همچنان مانده است"

تصاویر زلزله در ادامه ی مطلب

یعنی مجبورم که این کار رو بکنم

آخه فکر کردن به تو فایده ای جز ضرر برام نداره

آخه فکر کردن به تو منو از آیندم عقب میندازه

فکر کردن به تو چه فایده ای داره

چه فایده ای داره به تو فکر کنم ولی تو الان تو آغوشه یکی دیگه هستی

چه فایده ای داره به تو فکر کنم در حالی که میدونم همه چی دیگه تموم شده

فقط یه خواهشی ازت دارم

میخوام فراموشت کنم

تو رو جون عزیزت

دیگه نیا....

که اصلا انتظارش رو نداره

چه قدر  سخته که تو رو به جرم گناهی نکرده محکوم کنن

ولی با وجود دلیل بی گناهیت نتونی از خودت دفاع کنی

فقط به خاطر یه چیز

به خاطر نگه داشتن حرمت عشق

حرمت عشقی که بین منو تو بود

دلم میخواد جواب تموم بی حرمتی هات رو بدم

اما...

گاهی وقتا آدم نباید به حرف دلش گوش کنه

بی ترانه

گریه های بی بهانه

میخورد بر سقف

<قلبم>

یادم آرد روی 

<ماهت>

باورت شاید نباشد

که دلم تنگ است

<برایت>

.

.

.

انگار! صبورتر که میشوی,دنیا پر رو تر میشود...

مگه چند بار دل گرفتار میشه

پای عشق اولش میمونه دل

آخه این حس دیگه تکرار نمیشه

دل من تو گوش کن به حرف من 

خیلی ساده به هر کس دل نبند

دروغ هر کی میگه دوست داره

دل من گلم به حرفام تو نخند

می تونه شکست عشق از زندگی سیرت کنه 

جوونی تو بگیره با غصه در گیرت کنه

میترسم غصه عشق اولت پیرت کنه

تو رو آخر بشکنه یه روز زمین گیرت کنه

دلواپسم نزار تو این دلواپسی بمیرم

نمیدونم از کی باید سراغتو بگیرم

تا کی باید نزارم اشکامو کسی نبینه

تا کی باید همش تو رویا دستا تو بگیرم

    حرف دلم

دستاتو تو رویا همش میگیرم

تو خوابم غریبه ها میخوان تو رو ازم بگیرن

دستامو محکمتر بگیر عزیزم

اونایی که پاپیچت شدن خداکنه بمیرن

فاصلمون طولانیه اما هنوز تو قلبم

امید دارم حرف دلم به دست تو رسیده

چشمای من هیچ موقع بارونی نبوده اما

این مدت اشکام به خدا امونمو بریده

خزانی است که در زندگی هر کسی بی شک هست و خواهد بود

اما این هنوز شروع و مقدمه ای است بر سرما های سوز ناک زمستان

آماده باش که این هنوز گوشه ای از سختی ها و مشکلات است

برگ ریزانی که باید پس از آن سنگینی برف را بر روی شاخه هایم تحمل کنم

زندگی یعنی همین هر بهاری خزانی دارد

خزان ما هم رسید ولی بایدهنوز منتظر زمستان بود

اما هیچ گاه نباید نا امید شد

باید افت و خیز ها را تجربه کرد تا مرد شد

اگر همیشه در حال و هوای بهار سر کنی زندگی یک نواختی خواهی داشت

این زندگی لذت بخش نیست

زندگی که در آن بهار و تابستان و پاییز و زمستانی نباشد چنگی به دل نمی زند

فقط باید کمی صبور باشی

سر انجام بهار از راه خواهد رسید

هر چه در پاییز و زمستان برف و بارون بیشتر را ببینی

بهار زیباتر سر سبز تر در انتظار تو خواهد بود

از طوفان ها و سیل ها حراسی به دل راه مده

چرا که سرانجام پایانی خواهد داشت

اجازه نده که این طوفان ها و سیل ها

ریشه هایت را سست کنند

وگر نه نابود خواهی شد

زندگی همه ی ما در طبیعت نهفته است

کافی است کمی چشمانمان را باز کنیم

کیه اون که به من ترجیح می دی

کیه اون که همه ی آرزوته

به مرگ آرزو هامون چه ساده داری تن می دی و از دست میرم

نمی تونم که من مثل تو باشم ببین که چه طور دارم از دست میرم

حالا که داری از این خونه میری

حالا که آخرین حرفامه با تو

میگم هر چی که تو قلبم نشسته تو هم راحت بگو ناگفته هاتو

تورو قد خدا مون دوست دارم ولی عشقی تو اون چشمات ندیدم

همیشه گفتی دنیامی ولی من از همون اول این روز رو میدیدم

بهم گفتی که تنهام نمیزاری

ولی حالا شدم تنهای بی کس

برو اما بدون هر جا که باشی خیال لعنتیت پیشم هنوز هست

که بعد از تو چی شد حالم

چه جوری گریه میکردم

که از تو دست بردارم

نشد گریه کنم پیشت

نخواستم بد شه رفتارم

نمی خواستم بفهمی تو

که من طاقت نمیارم

دلم واسه خودم می سوخت

برای قلب درگیرم

یه روز تو خنده هات گفتی

تو میمونی و من میرم

سرم رو گرم میکردم

که از یادم بره این غم

ولی بازم شبا تا صبح

تو رو تو خواب می دیدم

این تلاش رفتن تو آرزو هامو خراب کرد

رفتی و گریه ممتد قلب من رو انتخاب کرد

تورو با فاصله دیدن قد یه دنیا عذاب

از همون روزی که رفتی دیگه چشمام نمی خوابه

روی خط موج عشقت صدایی از بودنت نیست

وقتی درگیر سکوتی حس عاشق شدنت نیست

توبه فردای دوتا مون یه دنیا عشق بدهکاری

کاری کردی توی قلبم یه حس بی اعتباری

چشمم رو بستمو باز کردم

خدای من خودش بود

قلبم داشت محکم خودش رو توی سینم میکوبوند

یک استرس شدید تمام وجودم رو می لرزوند

خودم رو پشت اینو اون غایم میکردم

نکنه یک وقت منو ببینه

واستادم از دور یه دل سیر نیگاش کردم

چه قدر فرق کرده بود

دستاش رو چنگ کرده بود توی دستاش

کنار هم جلوی یک طلا فروشی

توی حال خودم بودم که

دستی رو روی شونم احساس کردم

برگشتم

گفت بریم پسرم...

تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم

دلیری ده

تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تغییر دهم

بینش ده

تا تفاوت این دو را بدانم

مرا فهم ده

تا توقع نداشته باشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار کنند

هر کس که خود را رایگان و ارزان به این و آن بفروشد

معلوم میشود که از بازار قیمت انسان بی خبر است

و هر کس زود عاشق شود

و مرتب معشوق عوض کند معلوم میشود که

عشق را به بازی گرفته 

یا خودش بازیچه هوس شده است

بازیگر و بازیچه بودن

هر دو مایه ی شرمندگی