ღღღپـارســــا تنهــــای تنهـــــاღღღ

من شاید نتونم بهتون سر بزنم منو ببخشین

هروقت بتونم حتما بهتون سرمیزن

من دیگه خسته شدم بس که چشام بارونیه
پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه
من دیگه بسه برام تحمل این همه غم
بسه جنگ بی ثمر برای هر زیاد و کم

وقتی فایده ای نداره غصه خوردن واسه چی
واسه عشقای تو خالی ساده مردن واسه چی
نمیخوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم
نمیخوام گناه بی عشقی بیفته گردنم

همه حرف خوب میزنند اما کی خوبه این وسط
بد و خوبش با شما ما که رسیدیم ته خط
قربونت برم خدا چقدر غریبی رو زمین
آره دنیا ما نخواستیم دل با خودت نبین

این همه چرخیدی و چرخوندی آخرش چی شد
اون بلیت شانس دائم بگو قسمت کی شد
همه درویش همه عارف جای عاشق پس کجاست؟
این همه طلسم و ورد جای خوش دعا کجاست؟

نمیخوام در به در پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و خالی پرافاده شم
وایسا دنیا ، وایسا دنیا من میخوام پیاده شم

از روی کینــه نیــست

اگــر خنجــر بــه سینــه ات می زننــد ،

ایـن مردمــــان

تنـــها بــه شــرط چاقـــو ،

دل مـــی برند

بچه ها اون مشکیه منم:(

عصر پژمردن گلدون ، چتراي سياه تو بارون

شهر ما سرش شلوغه ، وعده هاش همه دروغه

آسموناش پر دوده ، قلب عاشقاش کبوده

خونه هامون پر نرده ، پشت هر پنجره پرده

قفسا پر پرنده ، لباي بدون خنده

چشما خونه ی سواله ، مهربون شدن محاله

کاش تو قحطي شقايق ، بشينيم توی يه قايق

اونقده ميريم که ساحل ، از من و تو بشه غافل

جايي که نه آسمونش ، نه صداي مردمونش

مثل اينجا آهني نيست

بعضی زخـــمها هست

که هر روز صبـــح باید روشـونو باز کنی ؛

نـمـک بپــاشی ،

تا یادت نره دیــگه ســـراغ بعضــی آدم ها نبایـــــد بری ...

آخ لعنت به این روزگـار...

حرف" دلت "را امروز بزن...

اگر امروز نگفتی

اسمش "حرف دل " نیست

فردا می شود "درد دلت".

درد دل هایتــــــ

را به هیچ کس نگو....

چون یاد می گیرند

چگونه دلتـــــــ را به درد آورند...!

گاهے به  خاطرش

"ماندن  " را  تحمل  كن!

رفتن  از  دست  "همه"   برمے آید....

کجــا؟

سـر همان چاهی که تو برایم کندی

عمق نامردی ات را اندازه می گیرم!

معشوقه ای پیدا کرده ام

به نام روزگار...

این روزها مرا در آغوش خویش

سخت به بازی گرفته است.

نبودن هایی هست که هیچ بودنی جبرانش نمی کند!!

نبودهای مکرر!!

قوانین علم به هم خورده!

نبودن وزن دارد!

سنگین است!

دلــــم میان این همه آدم

میان این همه پیچیدگی

میان این همه تکلف

میان تمام قفل هایی که قصد باز شدن ندارند

فقط کمی ســادگی می خواهد

 و دلـــم کسی را می خواهد که نپرسد

"حواست به من هست ؟ "

فقط بیاید با اندکی نگاه بگوید 

 "حواســـم به تـــو بود  "  

آدم ها برای هم سنگ تمام می گذارند

اما نه وقتی که درمیانشان هستی،نــه...

آنجا که درمیان خاک خوابیدی

 ♥ســنگ تمـام ♥ را می گذارند.

شـب...

قراریست که ستاره ها

برای بوسیدن ماه می گذارند...

وچـه زیباست!شـرم زمین

که خودش را به خواب می زند.

بعضی آدمــــــا

مثـل دیـوارای تـازه رنـگ شـده هستن ...

نباید بـهشون نـــزدیک بـشی...

چه برسـه کـه بخــوای بهشــون تکــیه کـــنی

پشت سرت به جای اشک یه کاسه آب می ریزم
حالا که رفتنی شدی سفر بخیر عزیزم
این آخرین خواهشمه مواظب خودت باش
اونی که جام و می گیره جوونی تو بزار پاش

اسم من و جلوش نیار، بهوونه ای نگیره

بهش بگو دوستت دارم بزار برات بمیره
عکس من و پاره بکن یه وقت اون و نبینه
خجالت از چشام نکش، که عاشقی همینه

یادته یادگاری نوشتی رو دیواری

که منو دوسم داری و تنهام نمی زاری

حالا می خوایی بری من و بزاری تنها
منم بدون تو می شم بی خیال دنیا
نکه گله کنم نه اصلا گله ی نیست
تو رو بدرقه می کنم با چشم های خیس
هر کسی واسه خودش یه خدایی داره
نه که نفرینت کنم نه این رسم روزگاره
که بی تو همدمم شده قلم و کاغذ
تنها چیزی که ازت دارم یه عکس پارست
اونم همدمی واسه این دل سادست
با اون خاطره هایی که واسم شیرین و تلخه
بهت میگم خداحافظ گرچه گفتنش سخت
دفتر خاطراتت و تو خلوتت بسوزون
یادت نره که کی بودی به دلت هم بفهمون
اگه یه روز من و دیدی به روت نیار که دیدی
حتی اگه صدات زدم به روت نیار شنیدی
کی گفته نفرین می کنم، غصه به تو حروومه
خوشبختی تو گل من، همیشه آرزومه