ده ثانیه تا انتها

زیر باران بیا قدم بزنیم
حرف نشنیده ای بهم بزنیم

نو بگوییم و نو بیندیشیم
عادت كهنه را به هم بزنیم

وزباران كمی بیاموزیم
كه بباریم و حرف كم بزنیم

كم بباریم اگر ولی همه جا
عالمی را به چهره نم بزنیم

چتر را تا كنیم و خیس شویم
لحظه ای پشت پا به غم بزنیم

سخن از عشق خود به خود زیباست
سخن عاشقانه ای بهم بزنیم

قلم زندگی را به دست دل است
زندگی را بیا رقم بزنیم

قطره ها در انتظار تواند
زیر باران بیا قدم بزنیم



كاش بارانی ببارد قلبها را تر كند
بگذرد از هفت بند ما صدا را تر كند

قطره قطره رقص گیرد روی چتر لحظه ها
رشته رشته مویرگهای هوا را تر كند

بشكند در هم طلسم كهنه ی این باغ را
شاخه های خشك بی بار دعا را تر كند

مثل طوفان بزرگ نوح در صبحی شگفت
سرزمین سینه ها تا ناكجا را تر كند

چترها تان را ببندید ای به ساحل مانده ها
شاید این باران كه می بارد شما را تر كند



چتر ها را باید بست
زیر باران باید رفت
فکر را، خاطره را زیر باران باید برد
با همه مردم شهر، زیر باران باید رفت
دوست را، زیر باران باید دید
عشق را زیر باران باید جست ...



صدایِ نغمه هایِ باران
از گلویِ کوچه می آید
هم آواز با
پرندگانی که در باغچه سبز شده اند



کاش بارانی ببارد
قلبها را تر کند بگذرد
از هفت بند ما صدا را تر کند
قطره قطره رقص گیرد روی چتر لحظه
رشته رشته مویرگهای هوا را تر کند بشکند
در هم طلسم کهنه ی این باغ را
شاخه های خشک بی بار دعا را
تر کند مثل طوفان بزرگ نوح
در صبحی شگفت
سرزمین سینه ها تا نا کجا را تر کند
چترها تان را ببندید ای به ساحل مانده ها
شاید این باران که می بارد شما را تر کند



بزن باران بهاری کن فضا را
بزن باران و تر کن قصه ها را
بزن باران که از عهد اساطیر
کسی خواب زمین را کرده تعبیر
بشارت داده این آغاز راه است
نباریدن دلیل یک گناه است
بزن باران به سقف دل که خون است
کمی آنسوتر از مرز جنون است
بزن باران که گویی در کویرم
به زنجیر سکوت خود اسیرم
بزن باران سکوتم را به هم زن
و فردا را به کام ما رقم زن
بزن باران به شعرم تا نمیرد
در آغوش طبیعت جان بگیرد
بزن باران، بزن بر پیکر شب
بر ایمانی که می سوزد در این تب
به روی شانه های خسته ی درد
به فصل واژه های تلخ این مرد
بزن باران یقین دارم صبوری
و شاید قاصدی از فصل نوری
بزن باران، بزن عاشق ترم کن
مرا تا بی نهایت باورم کن



ببار ای آسمان،
من کویری خسته ام
پر از خار و خاشاکم،
گلی در بستر خویش ندیده ام
خوب می دانم، تو هم دل گرفته ای
بغض هایت را هدیه به رودخانه احساساتم کن
برای سرسبزی دلم لاله های واژگون را آبیاری کنم
مرغک آواز خوان در کویر من نمی ماند
سایه سارم نیست که مهمانش کنم
ای آسمان ببار برکویر تشنه ام
دیگر از رقص طوفان شنها خسته ام
ببار که من کشتی به گل نشسته ام
چشم انتظار قطره ای باران نشسته ام
من کویری شوره زارم ...
در انتظار باران



بگذار تا ببارد باران
باران وهمناک
در ژرفی شب
این شب بی پایان
بگذار تا ببارد باران
اینک نگاه کن
از پشت پلک پنجره
تکرار پر ترنم باران را
و گوش کن که در شب
دیگر سکوت نیست
بشنو سرود ریزش باران را
که امشب به یاد تو می آرد
گویی صدای سم سواران را
امشب صفای گریه من
سیلاب ابرهای بهاران است
این گریه نیست
ریزش باران است
آواز می دهم
آیا کسی مرا
از ساحل سپیده شبها صدا نزد ؟
از پشت پلک پنجره می دیدم
شب را و قیر گونه قبایش را
دیدم نسیم صبح
این قیر گونه گیسوی شب را
سپید میسازد
و اقتدار قله کهسار دوردست
در اهتزاز روشنی آفتاب میخندد
در دوردستها
باریده بود بارانی
سنگین و سهمناک
و دست استغاثه من
سدی نبود سیل مهیبی را که می آمد
و آخرین ستون
از پایداری روحم را
تا انتهای ظلمت شب
انتهای شب می برد
آری کسی مرا
از ساحل سپیده شبها صدا نزد



می توان در قاب خیس پنجره
چک چک آواز باران را شنید
می توان دلتنگی یک ابر را
در بلور قطره ها بر شیشه دید
می توان لبریز شد از قطره ها
مهربان و بی ریا و ساده بود
می توان با واژه های تازه تر
مثل ابری شعر باران را سرود
می توان در زیر باران گام زد
لحظه های تازه ای آغاز کرد
پاک شد در چشمه های آسمان
زیر باران تا خدا پرواز کرد



کاش وقتی آسمان بارانی است
چشم را با اشک باران تر کنیم

کاش وقتی که تنها میشویم
لحظه ای را یاد یکدیگر کنیم ...

بهار با آمدنش طعم زندگی را به ما می چشاند و نوروز كه

می‌شود همه چیز تازه می‌شود. طبیعت در قاب چشم ما

لباس نو می‌پوشد و شكل تازه‌ای می‌گیرد. با آمدن بهار همه

خوشحالند و حس و حال ما هم انگار با آمدن عید تازه می‌شود.

 پول نو، بوی سبزه، ماهی قرمز، تنگ بلور، هفت‌سین،

 حاجی فیروز و... همه چیز برای یك اتفاق تازه و خجسته مهیاست.

 بهار، مراسم جشن طبیعت است كه سرمست از پایان روزهای

 مرگ مصلحتی، زندگی دوباره را جشن می گیرد. بهار كه بیاید

 برف ها آب می شود، خاك یخ زده جان می گیرد و نفس می كشد،

 دانه های نهفته در خاك، سنگ ها را هل می دهد و آنها را از

 روی سر و بدنش كنار می زند، گیاهان خشك شده پوست

می اندازند و سمفونی زندگی، دوباره نواخته می شود، اما

 هیچ كدام از این حال ها به ما آدم ها دست نمی دهد ولی

 شاید آن جنب و جوش روزهای آخر اسفند و اوایل فروردین

و آن ولع خرید كردن را بشود به حساب حالی به حالی شدن

آدم ها در آستانه بهار گذاشت.

ما نه مثل برف آب می شویم و از شیب تند كوه پایین

 می ریزیم و نه مثل خاك، پوسته یخ زده تنیده به دورمان را

می شكافیم و نفسی تازه می كنیم بلكه به جایش چیزهای

 تازه می خریم و خانه ها و ظاهرمان را نو می كنیم. شاید

 این هم نوعی همنوا شدن با سمفونی طبیعت باشد، یك

 نوع همدلی با بهار ولی به سبك آدمیزادی اش! همین هاست

كه بهار را بی نظیر می كند، همین است كه با اینكه بهار

میلیاردها سال عمر دارد باز هم هرسال برای آمدنش ذوق

می كنیم و مثل نوزادی تازه رسیده به رویش لبخند می زنیم.

 بهار شاهكار خداست، شیرین كاری طبیعت، دستی كه از

 آسمان به سوی ما دراز می شود و حیف است كه این دست

از صمیم قلب در پنجه های ما فشرده نشود.

حلـول سال نـو  بر همگی مبـارک
و هر روزتـان شادمـانه چـون نـوروز

 و قدم های خود را استوارتر بردارید.

1. متن ها و اس ام اس های او را دوباره و دوباره می خوانید.

2. وقتی با او هستید بسیار آهسته قدم می زنید.

3. هر زمان که پیش او هستید، تظاهر به خجالتی بودن می کنید.

4. وقتی به او فکر کنید، قلباتان تندتر و تندتر می تپد.

5. زمانی که به صدایش گوش می دهید، بدون دلیل لبخند می زنید.

6. وقتی او را تماشا می کنید، دیگر قادر به دیدن اطرافیانتان نیستید و

 فقط او را می بینید.

7. شروع به گوش دادن به آهنگهای آرام می کنید.

8. او همه فکر شما می شود.

9. بوی او شما را به وجد می آورد.

10. متوجه می شوید که زمان فکر کردن به او، همیشه به خود لبخند می زنید.

11. حاضرید هر کاری برایش انجام دهید.

1۲. هنگام خواندن این متن همواره فقط یک نفر ذهن شما را بخود مشغول کرده بود.

انواع عشق:

- عشق حیرانی: اصطلاح حیرانی (Agape) توسط مسیحیان اولیه (و به

 خصوص یونانیان،ریشه این کلمه یونانی است) برای اشاره به پذیرش

بی قید و شرط و دوست داشتن یک فرد اطلاق شده است. این نوع از

عشق بر اساس تصمیم و نه احساسات شکل می گیرد.

- عشق با وقار: نوعی رفتار مودبانه وموقرانه که در اواخر قرون وسطی

 در مورد خانم ها و عاشقان آنها به کار می رفت.

- عشق دروغین: نوعی عشق نادرست با هدف کسب مادیات (می توان

مفهوم عشق را اصلا برای این نوع، قائل نشد.)

- عشق جنسی (eros): میل جنسی نسبت به یک فرد خاص

- عشق به خانواده: عشق به افراد خانواده و مهربانی به آنها

- عشق آزاد: رابطه جنسی بر اساس انتخاب فرد که محدود به ازدواج نمی شود

- شیفتگی: در عهد جدید به معنای عشق احساسی مشروط به کار

 می رود یعنی "دوستت دارم چون…"

- عشق افلاطونی: یک رابطه نزدیک که در آن رابطه جنسی وجود ندارد

 یا سرکوب یا محدود شده است.

- عشق ظاهری: رابطه عاشقانه ای که در آن پختگی لازم وجود ندارد

و "راستین" نیست. این کلمه دارای بار معنایی منفی است و تاکید دارد

 که عشق در دوران جوانی معمولاً کمتر راستین و واقعی است.

- عشق به مذهب: تعهد و دوست داشتن خدا یا مذهب

- عشق رومانتیک: علاقه ای که ترکیبی از صمیمیت و میل جنسی است

- عشق راستین: عشق بدون قید و شرط یا انگیزه خاص. دوست داشتن

 فرد فقط به خاطر خود و نه رفتارها یا عقایدش. همچنین به عشق بی قید

و شرط اشاره دارد.

 - عشق یک طرفه: مهر عاطفه ای که یک طرفه است

 - شهوت: عاطفه بر اساس شهوت و تمایل به ارضای نفس

 - عشق لحظه ای: عشقی که در لحظه ای که فرد برای اولین بار با فردی

تماس می گیرد به وجود می آید. از این عشق به مراتب در داستان ها و

ادبیات یاد شده است و به "love at first sight" معروف است.

 - عشق مستلزم فداکاری: فداکاری و گذشتن از جان یا چیز با ارزش دیگری

 بر مبنای عشق

تقسیم بندی انواع عشق:

1. اروس (eros): عشق شهوانی، عشق به زیبایی، فاقد منطق، عشق

 فیزیکی که بواسطه جذابیت و کشش های جسمانی و یا ابراز آن بطور

فیزیکی نمایان می گردد. همان عشق در نگاه اول، با شدت آغاز شده

 و به سرعت فروکش می کند.

2. لودوس (ludus): عشق تفننی، این عشق بیشتر متعلق به دوران

نوجوانی می باشد (عشق های رمانتیک زودگذر) لودوس ابراز ظاهری

عشق می باشد (کثرت گرا نسبت به شریک عشقی) به اصطلاح فرد

را تا لب چشمه برده و تشنه بازمی گرداند و رابطه دراز مدت بعید بنظر می رسد.

3. فیلو (philo): عشق برادرانه، عشقی که مبتنی بر پیوند مشترک

می باشد. عشقی که بر پایه وحدت و همکاری بوده و هدف آن دست یابی

 به منافع مشترک می باشد.

4. استورگ (storge): عشق دوستانه، وابسته به احترام و نگرانی نسبت

 به منافع متقابل. در این عشق همنشینی و همدمی بیشتر نمایان

می باشد. صمیمانه و متعهد، رابطه دراز مدت است، پایدار و بادوام، فقدان شهوت.

5. پراگما (pragma): عشق منطقی، این مختص افرادی است که

 نگران این موضوع می باشند که آیا فرد مقابلشان در آینده پدر یا مادر

 خوبی برای فرزندانشان خواهند شد؟ عشقی که مبتنی بر منافع و

 دورنمای مشترک می باشد. پایبند به اصول منطق و خردگرا می باشد.

 همبستگی برای اهداف و منافع مشترک.

6. مانیا (mania): عشق افراطی، انحصارطلب، وابسته و حسادت برانگیز

 (شیفتگی شدید به معشوق) اغلب فاقد عزت نفس، عدم رضایت از رابطه،

 مانند وسوسه می ماند و میتواند به احساسات مبالغه آمیز و افراطی

منجر گردد. عشق دردسر ساز. عشق وسواس گونه.

7. اگیپ (agape): عشق الهی. عشق فداکارانه و از خودگذشته.

 عشق نوعدوستانه (تمایل انجام دادن کاری برای دیگران بدون چشمداشت).

عشق گرانقدر


عشق از دیدگاه قرآن:

قرآن در سوره روم آیه ۲۱ چنین آورده است: و از نشانه‏ های خداوند اینکه

 همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید، تا در کنار آنها آرامش یابید،

و در میانتان دوستی و رحمت قرار داد، آری در این [نعمت] برای مردمی

که می ‏اندیشند قطعا نشانه‏ هایی است.
بر اساس دیدگاه مراجع شیعه، بیان عشق میان دختر و پسر (بدون منظور ازدواج)

گناه است، چرا که ترس افتادن به گناه در میان است، اگرچه خواستگاری،

 بدون بیان عشق، برای ازدواج مانعی ندارد. تا وقتی که نگرانی از بروز

 گناه و فساد جنسی، در میان نباشد، داشتنِ صرفِ محبت و عشقِ

قلبی (بدون اظهار آن) اشکالی ندارد.

 ذهن زن خارج نمی شود و همواره در خاطر او باقی می ماند

هرگز در میدان مقایسه ی خویش با دیگران مشکن

که ما هر یک یگانه ایم

موجودی بی نظیر و بی تشابه

و آرمانهای خویش را

به مقیاس معیارهای دیگران بنیاد مکن

تنها تو می دانی که "بهترین" در زندگانیت

چگونه معنا می شود

از کنار آنچه با قلب تو نزدیک است آسان مگذر

بر آنها چنگ درانداز، آنچنان که در زندگی خویش

که بی حضور آنان، زندگی مفهوم خود را از دست می دهد

با دم زدن در هوای گذشته

و نگرانی فرداهای نیامده

انگشتانت فرو لغزد و آسان هدر شود

هر روز، همان روز را زندگی کن

و بدین سان تمامی عمر را به کمال زیسته ای

و هرگز امید از کف مده

آنگاه که چیز دیگری

برای دادن در کف داری

همه چیز در همان لحظه ای به پایان می رسد

که قدمهای تو باز می ایستد

و هراسی به خود را مده

از پذیرفتن این حقیقت که

هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد

تنها پیوند میان ما

خط نازک همین فاصله است

برخیز و بی هراس خطر کن

در هر فرصتی بیاویز

و هم بدینسان است که به مفهوم شجاعت

دست خواهی یافت

آنگاه که بگویی دیگر نخواهمش یافت

عشق را از زندگی خویش رانده ای

عشق چنان است که هر چه بیشتر ارزانی داری، سرشارتر شود

و هر گاه که آن را تنگ در مشت گیری، آسان تر از کف رود

پروازش ده تا که پایدار بماند

زندگی مسابقه نیست

زندگی یک سفر است

و تو آن مسافری باش

که در هر گامش

ترنم خوش لحظه ها جاریست

پیرمردی تنها در مینه سوتا زندگی می‌كرد.

او می‌خواست مزرعه سیب‌زمینی‌اش را شخم بزند

 اما این كار خیلی سختی بود.

تنها پسرش كه می‌توانست به او كمك كند، در زندان بود!

پیرمرد نامه‌ای برای پسرش نوشت و وضعیت را

برای او توضیح داد: پسر عزیزم من حال خوشی

 ندارم چون امسال نخواهم توانست سیب زمینی

بكارم. من نمی‌خواهم این مزرعه را از دست بدهم،

چون مادرت همیشه زمان كاشت محصول را دوست داشت.

 من برای كار مزرعه خیلی پیر شده‌ام. اگر تو اینجا بودی

 تمام مشكلات من حل می‌شد. من می‌دانم كه اگر

تو اینجا بودی مزرعه را برای من شخم می‌زدی ...

 دوستدار تو پدر

پس از چند روز پیرمرد این تلگراف را دریافت كرد: پدر

به خاطر خدا مزرعه را شخم نزن من آنجا اسلحه پنهان كرده ام.

صبح روز بعد 12 نفر از مأموران اف.بی.آی و افسران

 پلیس محلی دیده شدند و تمام مزرعه را برای یافتن

 اسلحه ها شخم زدند بدون این‌كه اسلحه‌ای پیدا كنند.

پیرمرد بهت‌زده نامه دیگری به پسرش نوشت و به او

گفت كه چه اتفاقی افتاده و می‌خواهد چه كند؟
پسرش پاسخ داد: پدر برو و سیب زمینی هایت را بكار،

 این بهترین كاری بود كه از اینجا می‌توانستم برایت انجام بدهم.


هیچ مانعی در دنیا وجود ندارد. اگر شما از اعماق قلبتان تصمیم به

انجام كاری بگیرید می‌توانید آن را انجام بدهید. مانع ذهن شماست

 نه زمان و مکانی که به آن وابسته اید. در رابطه با این موضوع بیاد

 شعر زیبایی از مهدی جوینی افتادم که تقدیم شما دوستان می کنم :

بــاور نکن ...

پرواز کن تا آرزو، زنجیر را بــاور نکن