غزل و دل نوشته های پری

مبارکه آقا تولدت،ما که خیلی مدیونتیم

دلیران ایران

خداوندا   چگونه  یاد  کردند ، چگونه  با  شرف   فریاد   کردند

چگونه  شهرشان  آزاد  کردند ، دلان  مردمان  را  شاد   کردند

چگونه  پیکر  این  شهر  خونین ، همانند  بهشت    آباد  کردند

چگونه بیخبر کشته بگشتند،چطورباخاک و خون آغشته گشتند

چگونه بی کفن ها دفن گشتند، چگونه بی سر وتن ها  برفتند

خداوندا  چگونه  پر کشیدند  ، چگونه  آن  شرابت  را  چشیدند

چگونه هر  گلت پرپر بگشتند ، چگونه بی سر  و  پیکر بگشتند

خداوندا شهیدانت که بودند ، که این گونه به راحت پر  گشودند

مسافرم...

چند روزی نیستم،قراره با خانواده بریم مسافرت ولی نمیدونم چرا خوشحال نیستم در واقع بیشتر

 ناراحاتم با اینکه دلم لک زده واسه نشستن کنار دریا و نگاه به موجاش و گوش دادن به صداش...

بعد از خداحافظی با شمال هم میریم پابوس امام رضا دلم واسش تنگ شده با اینکه سه ماه پیش

 اونجا بودم.امیدوارم که بهم خوش بگذره و یکمی از این حال و هوا در بیام....

به امید خودش.....بای

بندگی

در  بیابان  غمش  عاشق  و  دیوانه  شدم

در  میخانه  زدم  خسته  ی   بیگانه  شدم

روح   سردم   مددی  یافت   ز دیدار  رخش

خنده اش دیدم و  من بنده ی دلداده شدم

بی طمع چشم رخش،رویش دم می رویاند

وز دلش  ناله ی  غم  دیدم  و دیوانه  شدم

دست  گرمی  به  تمنای   وجودم   می زد

ره  وی دیدم  و  دلبسته ی  جانداده  شدم

جمیعا التماس دعا

مولایم؛

تنها دلخوشی دل خسته ام این است که امسال،

روز تولدم با تولدت مصادف شده است... 

جوانک

نگاهم  را  تو  رد کردی جوانک

دلم را خط خطی کردی جوانک

بدان با من تو بد  کردی  و  اما

خدا پشت و  پناهت ای جوانک

باباجون روزت مبارك...

(البته با تاخير)