در جستـجوي زمان از دست رفته

                                             عجـب کـلاف سـردرگمـــی شـده ست . . .

                                            خاطـره هـــــا

                                            در هم گـره خــورده اند . . .

ســاربـانـا اشتـــران بیــن سر به ســـر قـــطار مست

میـر مست و خـواجه مست و یـار مست اغیار مست

بـاغبــانـا رعد مـطــرب، ابـر سـاقــی گشــت و شــد

بـاغ مست و راغ مست و غنچـه مست و خار مست

آسمـــانــا چنـــد گـــــردی، گــــردش عنصـــر بـبـیـن

آب مست و بــاد مست و خــاک مست و نــار مست

حــال صــورت اینــچنیـن و حـال معنــی خـود مپــرس

روح مست و عقل مست و خاک مست اسرار مست

گــــر تــو را کــوبـی رسـد از رفتــن مستــــان مــرنـج

بـا چنیــن سـاقـی و مطــرب کـی رود همــوار مست

شمــس تبــریـزی! به دورت هیچ کس هشیار نیست

کــــافــر و مــومـن خـــراب و زاهــد و خَـــمار مـــست

روان از تو خجل باشد ، دلــم را پـا به گـِل باشد

مرا چه جای دل باشد ، که دل گشته ست جای تــــــو

حلقه ی روشن قهوه ای

وقتی شکاف چشمانش باز شد

درست روبروی لب هایم

خندید

نگاه عمیق اش ،

تا انتهای تاریک ترین کوچه ی خاطراتم ، پرسه زد

. . . . حوصله اش سر رفت به گمانم

که قدم هایش را تند تر برداشت و نرفته

خداحافظی کرد !!

. . . . حالا فقط می شود پرسه زد

و خاطراتش را در آغوش کشید .

با همه سختی ها

خنده ها

و تلخی ها

شادی ها و غم ها و گریه هایش

گـذشــــت

هرچند خاطرم آزرده شد

خاطــــره شد

پ . ن :

یک آرزو  بیش ندارم ، خاطره هاتان شاد 

بهار

هر ثانیه

نزدیک می شود

خاطره ی تو  اما

دورتر

نپرس ...

نزدیکم

همیـن حـوالـی

در خــودم گـم شـدم

زمین خوردن

بهانه ای ست

برای اینکه دست کسی رو که دوست داری بگیری

* روزهای برفی تون قشنگ

یلـــــدا

دختـر سیـاه مـوی بلنـد بـالا

یــادگار نـام وطــن

میـوه ی پاییـــزی ایـــــــران

عـــروس زمستـــان ، در راه است 

او را بر سـر سفـره ی مهــر بنشانیم

و بـا نسل فردا پیونـد زنیــم

ایــرانی بودن را فــراموش نکنیـــم ...