+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:7 توسط پونه
|
من هیچوقت سعی نمیکنم جـ
ــذاب باشم
بلکه این جذابیته ک سعی میکنه من باشه
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:4 توسط پونه
|
هرچقدر میخوای بُر بزن 
من همیشه آســــــ
ــــــــــ میمونم
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:4 توسط پونه
|
کسی بیاید پادرمیانی کند و
بگوید
جز خودم
پای کسی درمیان نیست …
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:2 توسط پونه
|
لایک
ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺍﺯ ﯾﻪ ﻻﯾﮏ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ
ﯾﻪ ﺷﺐ ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﺍﻭﻥ ﻻﯾﮏ ﮐﺮﺩ
ﺍﻭﻥ ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻦ ﻻﯾﮏ ﮐﺮﺩﻡ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ...
ﺩﺭﺩ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ...
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻣﻮﻥ ﺑﻪ ﺩﻝِ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺑﻪ ﮐﻞ
ﺷﺐِ ﺑﻌﺪ
ﺳﺮ ﻫﻤﻮﻥ ﺳﺎﻋﺖ
... ﻭ .....
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ .
ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻭ ﯾﮏ ﺍﻭﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ
ﺍﻭ ﭘﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺍﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺁﺭﺯﻭ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﻣﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ..
ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ ..
ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪ
ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻭ ﺷﻌﺮ ﻧﻮﺷﺖ
ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻻﯾﮏ ﺯﺩ
ﮔﻮﯾﯽ ﻻﯾﮏ ﺍﺵ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ
ﺧﻮﺵ ﺁﺏ ﻭ ﺭﻧﮓ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ
ﺻﻔﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ..:
ﺍﻭﯼ ﻣﻦ
ﺩﺭﻭﻍ ﺑﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﯿﮕﻔﺖ ...
ﺑﺎ ﯾﮏ ﻻﯾﮏ ﺁﻣﺪ
ﻭ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻻﯾﮏ ﺭﻓﺖ
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:1 توسط پونه
|
نگاهت هر قدر هم که دور باشد
آرامم میکند
و آوایی آمدنت را در گوشم زمزمه . . .
چقدر رسیدنت را
♥دوست دارم♥ . . .
آغوشم در ازدحامِ سرمای تنهایی
تنها برای ♥تو♥ هنوز گرم است .
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:0 توسط پونه
|
تقدیم به او که نبود،
ولی حس بودنش بر من
شوق زیستن داد
دلم برای کسی تنگ است
که
آفتاب صداقت را
به میهمانی گلهای باغ دلم می آورد
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:59 توسط پونه
|
تنها قانون دنیا که نباید است
دلت برای کسی تنگ می شود که نباید تنگ بشود
دستان کسی رامیخواهی که نباید بخواهی
کسی را دوست داری که نباید دوست داشته باشی
وقتی عاشق میشی که نباید عاشق بشی
برای کسی اشک میریزی که نباید بریزی........نباید
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:57 توسط پونه
|
تو برايم بهترين هستي ،
دنيا را نميخواهم ،
تو زندگي من هستي
اينگونه مرا نگاه نکن ،
فکر کرده اي که از نگاهت خسته ميشوم ،
نه عزيزم بيشتر از اينکه هستم عاشقت ميشوم
پس آنقدر نگاهم کن ،
تا ديوانه شوم !
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:55 توسط پونه
|
تو مقصری اگر من دیگر ” من سابق ” نیستم
من را به من نبودن محکوم نکن!
من همانم که درگیر عشقش بودی!
یادت نمی آید!؟ من همانم!
حتی اگر این روزها هردویمان بوی بی تفاوتی بدهیم!
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:53 توسط پونه
|
تو زندگی هر آدمی باید " یه نفر" باشه
مرد و زن بودنش مهم نیس
فقط باید "یه نفر" باشه
یه آدم ، یه دوست ، یه همدم ، یه رفیق . . .
یه نفر که جویای حالت باشه ، که نگرانت باشه
که تو را بهتر از خودت بشناسه
یه نفر که شمارشو رو بگیری و بگی "حالم بد است"
شنیدن ِ همین یه جمله کافیه تا کار و زندگیش رو تعطیل کنه و به سرعت باد خودشو به تو برسونه
آخر ِ خوشبختیست که یک نفر توی زندگیت باشه
که تنها نباشی ، که تنها نمونی . . . !
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:52 توسط پونه
|
برف رشت
چه برفی میباره رشت ...
گیلانی ها جیغ ... دستتتتتتتتتتتتت هورارررررررررررررررررااااااااااااااااااااااااااااااااااا
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:10 توسط پونه
|
زندگی آن قدر ها هم جدی نیست،
بیایید شوخی ها را جدی تر بگیریم...!
آدمیان به لبخندی که بر لب ها می نشانند،
به احساس خوبی که بر جا می نهند،
و به دردی که از یکدیگر می کاهند می ارزند..
+ نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 9:21 توسط پونه
|
کاش اون لحظه ای که یکی ازم میپرسه حالت چطوره؟و جواب میدم خوبم....
کسی باشه که محکم بغلم کنه و آروم تو گوشم بگه......
میدونم که خوب نیستی....
کسی باشه که محکم بغلم کنه و آروم تو گوشم بگه......
میدونم که خوب نیستی....
+ نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 9:20 توسط پونه
|
حکیمی به دهی سفر کرد زنی که مجذوب سخنان او شده بود از حکیم خواست تا مهمان وی باشد.حکیم پذیرفت.کدخدای دهکده هراسان خود را به حکیم رسانید گفت:
این زن،هرزه است به خانهی او نروید حکیم گفت:یکی از دستانت را به من بده کدخدا یکی از دستانش را در دستان حکیم گذاشت.آنگاه حکیم گفت حالا کف بزن کدخدا گفت: هیچ کس نمیتواند با یک دست کف بزند حکیم پاسخ داد:هیچ زنی نمی تواند به تنهایی هرزه باشد،مگر این که مردان دهکده نیز هرزه باشند!به جای نگرانی برای من نگران خودت و دیگر مردان دهکده ات باش
+ نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 9:16 توسط پونه
|
میبینے رَفتَنتــ بَرایمــ عاבے شُــב
عَجیبــ اَستــ مَگـﮧ نـَﮧ ؟
اَما هَنوزمــ בِلم...
بَــבجور هَوایتــــ را میڪَنــב و ناخوבاگاه میگویمــ ...
ڪاش بـوבے....
عَجیبــ اَستــ مَگـﮧ نـَﮧ ؟
اَما هَنوزمــ בِلم...
بَــבجور هَوایتــــ را میڪَنــב و ناخوבاگاه میگویمــ ...
ڪاش بـوבے....
+ نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 9:11 توسط پونه
|
چقدر غریب !
هیچکس انگار هوای هیچکس را نمیکند!
یخ کرده زمین از بی هوایی…
+ نوشته شده در جمعه چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:58 توسط پونه
|
سیاه پوشیده بود ، به جنگل آمد .. استوار بودم و تنومند !
من را انتخاب کرد ...
دستی به تنه ام کشید ، تبرش را در آورد و زد .. زد .. محکم و محکم تر ...
به خود میبالیدم ، دیگر نمی خواستم درخت باشم ، آینده ی خوبی در انتظارم بود !
سوزش تبر هایش بیشتر می شد که ناگهان چشمش به درخت دیگری افتاد ، او تنومند تر بود ...
مرا رها کرد با زخم هایم ، او را برد ... و من که نه دیگر درخت بودم ، نه تخته سیاه مدرسه ای ، نه عصای پیر مردی ...
خشک شدم ..
---
بازی با احساسات مثل داستان تبر و درخت می مونه ..
ای تبر به دست ، تا مطمئن نشدی تبر نزن !
ای انسان ، تا مطمئن نشدی ، احساس نریز .. زخمی می شود ... در آرزوی تخته سیاه شدن ، خشک می شود !!!!
+ نوشته شده در جمعه چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:54 توسط پونه
|
روزی میرسد که یک ملافه ی سفید پایان میدهد..
به خنده هایم،
شیطنت هایم،
بازی گوشی هایم،
سر به سر گذشتن هایم،
آن روز به عکس هایم خیره میشوی و میگویی کجایی دیوونه دلم واسه دلقک بازی هات تنگ شد...
اما اون روز دیگه من نیستم....
م.خااااص
+ نوشته شده در جمعه چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:48 توسط پونه
|
یه معادله ی جالب:
۱. ازسنت ۲۰سال کم کن.
۲. عدد باقیمونده رو با۷ جمع کن
۳. اگه عدد زوجهبا یک جمع کن و اگه فرده یک رو ازش کم کن
۴. دورقم سمت راست تاریخ تولدت رو باهاش جمع کن
۵. نتیجه رو بیخیال. حالا حالت چطوره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
۱. ازسنت ۲۰سال کم کن.
۲. عدد باقیمونده رو با۷ جمع کن
۳. اگه عدد زوجهبا یک جمع کن و اگه فرده یک رو ازش کم کن
۴. دورقم سمت راست تاریخ تولدت رو باهاش جمع کن
۵. نتیجه رو بیخیال. حالا حالت چطوره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
+ نوشته شده در جمعه چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:42 توسط پونه
|
دلتنگی
گاه دلتنـــــــگ مي شوم
دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــي ها
حسرت ها را مي شمارم
و باختن ها...
وصداي شکستن را...
نميدانم من کدامين اميد را نااميد کردم
وکدام خواهش را نشنيدم
وبه کدام دلتنگي خنديدم
که چنين دلتنگــــــــــــــــم
اين روزها تلخ مي گذرد ، دستم مي لرزد از توصيفش !
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۲ ساعت 11:38 توسط پونه
|
عشق
شاگردی از استادش پرسید: عشق چست ؟
استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور اما در هنگام عبور از گندم زار، به یادmall;"> داشته باش كه نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی...
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت.
استاد پرسید: چه آوردی ؟
با حسرت جواب داد:هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به
امید پیداكردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم.
استاد گفت: عشق یعنی همین...!
شاگرد پرسید: پس ازدواج چیست ؟
استاد به سخن آمد كه : به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور اما به یاد داشته باش
كه باز هم نمی توانی به عقب برگردی...
شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهی با درختی برگشت .
استاد پرسید كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولین
درخت بلندی را كه دیدم، انتخاب كردم. ترسیدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالی
برگردم .
استاد باز گفت: ازدواج هم یعنی همین...!
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۲ ساعت 20:16 توسط پونه
|
دلم می خواهد ...
من و تو ....
دوستانی
بودیم در دنیای کودکی !!!
که حتی در
اوج لذت های بچگی
دعوایمان که
میشد ...
قهرهایمان به
ثانیه هم نمی کشید !!!
و ...
دوباره به
قایم با شکمان
با شیطنت
ادامه می دادیم ...!!
+ نوشته شده در جمعه بیستم دی ۱۳۹۲ ساعت 10:22 توسط پونه
|
آدم خاصــــی نیستم ...