یک کهکشان با تابش قوی امواج رادیویی در فاصله ده میلیون سال نوری .در طول موج دیدگانی به صورت کهکشانی عادی از نوع بیضوی که خطی از گاز وغبار تیره کننده آنرا نصف کرده دیده می شود.عکس های طولانی مدت گستره آنرا در حدود یک درجه نشان می دهند در حالیکه در طول موجهای رادیویی گستره آن بیشتر است.ظاهرا" این کهکشان از برخورد دو کهکشان بیضوی بزرگ ویک کهکشان مارپیچی غباری کوچک که در طول موج مادون قرمز قابل مشاهده است تشکیل شده است.این کهکشان دارای تابش قوی اشعه ایکس ودر طول موجهای دیدگانی هم می باشد.

در فراسوی جهان برخی از کهکشانها بطور کامل در حال انفجارند، با از هم پاشیدن هسته کهکشان ، ستارگان نیز نابود می‌شوند. در برخی کهکشانهای ویژه ، نور درخشان حاصل از انفجار ، تمام آن چیزی است که می‌بینیم. نور ستاره در برابر عظمت انفجار کهکشانی ناچیز است. حدود چندین سال پیش ، اخترشناسان رادیویی برای نخستین بار کهکشانهای انفجاری را کشف کردند. 


۱ـ مکان کهکشانهای انفجاری 
دانشمندان کهکشانهای انفجاری را در صورت فلکی قنطورس ، یک گسیلنده پرقدرت امواج رادیویی ، یافتند که به همان شدت امواج رادیویی خورشید بود. مطالعات بعدی نشان داد که این امواج از یک کهکشان بزرگ در فاصله دوازده میلیون سال نوری منتشر می‌شوند. 
  
۲ـ مشخصات فیزیکی 
در دو سوی این کهکشان ، دو ابر از ذارت باردار وجود دارد. ذرات به درون یک میدان مغناطیسی سقوط میکنند و در نتیجه علائم پرقدرت رادیویی گسیل می‌شود. هر کدام از ابرهای رادیویی ، خیلی بزرگتر از کهکشان ما هستند. این ابرهای پرانرژی احتمالا موقع انفجار کهکشان قنطورس به بیرون پرتاب شده‌اند. 

۳ـ کهکشانهای انفجاری از نگاه تلسکوپها 
کهکشانهای گسیلنده امواج رادیویی در بخشهای دوردست جهان به فانوسهای دریایی شباهت دارند. در واقع ، تلسکوپهای رادیویی شدیدترین کهکشانهای رادیویی را در فواصلی چنان دور آشکار می‌کنند که خارج از دید بزرگترین تلسکوپ نوری جهان است. مطالعه نور مرئی رسیده از کهکشانهای رادیویی نزدیکتر ، این گمان را تائید می‌کند که مناطق مرکزی آنها آشفته و دستخوش انفجار است. 



۴ـ انرژی کهکشانهای انفجاری 
بعد از چندین سال کاوش فقط رئوس کلی مسئله آشکار شده است. شاید یک سیاهچاله با جرمی بیش از میلیونها خورشید شکل می‌گیرد. از این رو ستارگان ، سیاره‌ها و گاز به درون آن مکیده شده و بخشی از آنها به انرژی تبدیل می‌شود. انرژی آزاد شده به اندازه کافی زیاد است تا مناطق مرکزی کهکشان را تکه تکه کند و جریانی از ذرات باردار را تا دوردستها روان سازد. 

۵ـ کهکشانها با منظومه دوتایی 
اخترشناسان علاوه بر کهکشانهای رادیویی ، آشفتگیهای دیگر نیز در میان کهکشانها مشاهده کرده‌اند. همانطور که منظومه زمین و ماه بوسیله گرانش پیوند یافته‌اند، کهکشانها نیز گاهی منظومه دوتایی تشکیل می‌دهند. آنگاه نیروهای جزر و مدی سبب از هم گسیختن بازوهای مارپیچی می‌شوند. نوارهایی طولانی از ستاره‌ها و گاز در فضای خالی جریان می‌یابند که ممکن است تا فاصله‌های دور دستی از کهکشانهای مادر امتداد داشته باشند. بیشتر این کهکشانها در خوشه‌های کوچک جای دارند، جایی که برخورد و انفجار رایج است. 

۶ـ یک مثال واقعی از کهکشانهای انفجاری 
در صورت فلکی دب اکبر ، کهکشان بسیار عجیبی وجود دارد که M82 نامیده می‌شود. تقریبا تمامی آن ، شامل ابرهای مواجی از گاز هیدروژن است که ستارگان را با نور صورتی رنگ خود فراگرفته است. شاید کهکشان M82 به درون یک توده غباری نامرئی سقوط کرده است، یا مرکز آن چند میلیون سال پیش منفجر شده است.

یکی از انواع اصلی کهکشان ها، کهکشان های بی نظم می باشند. ترکیب ستاره ای آنها عموما" مشابه کهکشان های مارپیچی است ولی در ساختارشان بازوهای مشخص وجود ندارد. کهکشانهای نا منظم را به این علت چنین نامیده اند که هیچ گونه تقارن یا ساختار مشخصی ندارند.تقریبا" 20 درصد کهکشانهای کیهان از این نوع می باشند.


آنها هسته واضحی هم ندارند، اما در صورت وجود، گاهی به شکل میله دیده می شود. همه کهکشان های بی نظم دارای مقادیر زیادی ستاره جوان، گاز و غبار هستند.در بعضی موارد تا 90 درصد جرم یک کهکشان نامنظم به شکل گاز وغبار میان ستاره ای است. خوشه های ستاره ای موجود در آنها، در مقایسه با یک کهکشان مارپیچی که همان جمعیت کلی را دارد، بسیار زیاد است. وجه مشخصه یک کهکشان بی نظم معمولی، جوانی آن است. بیشترین نور آنها، از تعداد زیادی ستاره جوان و درخشان و ابرهای نورانی گسیل می شود. کهکشانهای بی نظم همانند کهکشانهای مارپیچی ولی به دلایلی که تا کنون ناشناخته مانده است، بازوهای مارپیچی در آنها شکل نمی گیرد. واقعیت این است که در برخی از آنها، چیزی شبیه به بازوهای ابتدایی، بازوهای واپیچیده و یا بازوهایی که به طور جزئی شکل گرفته اند، دیده می شود و از این رو گمان می رود که ارتباط نزدیکی بین کهکشان های مارپیچی Sc و کهکشانهای بی نظم وجود داشته باشد. 

این کهکشانها شامل دو نوع فرعی اند، کهکشان نامنظم I که نمونه آن ابر ماژلانی بزرگ است و کهکشان نامنظم II که شبیه ۶۸۲۲ NGC است، کهکشان نامنظم I با ستارگان نوع O و B و نواحی هیدروژن یونیده (H II) ، مشخص می شود، و چند نمونه آنها نشانه ای از بازوهای مارپیچی دارند. طبقه بندی نامنظم II انواع کهکشانی گوناگون را در بر می گیرد، از جمله آنها که گسیلهای غیر عادی، محتوای غبار غیرعادی، برهم کنشهای کشندی یا خصلت انفجاری و فوران ماده با شدت زیاد، نشان می دهند (فوران ماده از این نوع کهکشان به صورت رشته هایی است که از هسته به سوی خارج امتداد می یابند). این نوع کهکشان ابری خاص را می توان به صورت کهکشان انفجاری نیز طبقه بندی کرد، که از آن چندین نوع دیگر هم یافت می شود ( مانند ۸۷ M). در نوع II عمدتا" کهکشانها بی شکل اند و به ستارگان تفکیک نمی شوند. چنین کهکشانهایی با گرد و غبار بین ستاره ای جذب خاصی را نشان می دهند و نشر گازی نیز توسط آنها مشاهده شده. کهکشان ۸۲ M که تنها کهکشان نامنظم فهرست مسیه می باشد یک کهکشان II است این کهکشان از آن جهت قابل توجه است که مواد گرد وغباری به طور وسیع نور ستارگان را آنچنان می پوشانند که منفجر شده به نظر می رسد.
لازم به ذکر است که همه کهکشانها با رده بندی ساده هابل مطابقت ندارند، زیرا برخی از آنها بسیار عجیبند. دلایلی در دست است که این کهکشانهای خاص با رویدادی شدید و ویران کننده انفجاری رو به رو هستند و درنتیجه به آمیزه ای از ستاره، گاز و غبار تبدیل شده اند که قابل رده بندی نیستند.

به طور کلی برای کهکشان های بی نظم می توان ویژگی های زیر را قائل بود :
قطر : ۱۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ سال نوری
جرم : 10 تا 1000 میلیون برابر جرم خورشیدی
درخشندگی : 10 میلیون برابر خورشید
غبار : ۲ تا ۵ درصد
گاز (خنثی) : ۱۰ تا ۱۳ درصد
انواع ستارگان : جوان (آبی)

  

منبع:http://magelan.blogfa.com

توده ای بزرگ از تعداد بسیار زیادی ستاره ٬مقداری گاز٬ غبار ومواد تاریک که با کشش گرانشی گرد هم آمده اند یک نمونه بارز آن کهکشان راه شیری است.این اجرام پهنه وسیعی از اندازه ,درخشندگی, جرم , تعداد ستارگان ومقدار مواد غیر ستاره ای اشغال می کنند.اندازه درخشندگی کهکشانهای سی دی حتی میلیونها برابر کهکشانهای کوتوله می باشد.شکل کهکشانها مطابق رده بندی هابل در سه رده کلی جای می گیرد.کهکشانهای بیضوی که به صورت بیضی وبا درخشندگی یکنواخت ومتقارن هستندو بطور معمول شکل گیری ستاره ها در آنها وجود ندارد.کهکشانهای مارپیچی که بدو صورت معمولی و میله ای وجود دارند دارای توده ای مرکزی مانند توده کهکشانهای بیضوی البته در مقیاس کوچکتر بوده وصفحه ای تخت از توده های ستاره ای گاز وغبار اطراف آن قرار دارد که برخلاف کهکشانهای بیضوی در گستره وسیعی از عمرشان فرایند شکل گیری ستاره ها در آنها جریان دارد.کهکشانهای نامنظم که برخلاف دو نوع کهکشان قبلی دارای شکل خاصی نیستند و کهکشانهای کوتوله که دارای ستارگان کم بوده ودرخشندگی آنها نسبت به بقیه کمتر است.

با بررسی دقیق حرکات داخلی کهکشانها آشکار شده است که مجموع جرم اجزاء قابل مشاهده آنها برای توجیه این حرکات کافی نیست وجرم وگستره آنها باید بسیار بیشتر از این باشد این جرم گم شده را به وجود مواد تاریک نسبت می دهند وجرم مواد تاریک در یک کهکشان نوعی حتی به نود درصد جرم کلی مواد قابل مشاهده هم می رسد.بنابراین ماده تاریک در شکل گیری کهکشانها ,جرم واندازه آنها بسیار موثر است.بیشتر کهکشانها طی زمانی نسبتا" کوتاه بعد از شکل گیری کیهان به شکل کنونی خود رسیده اند وشکل گیری ستارگان در آنها آغاز شده است. 

درشکل بالا یکی از بهترین رده بندی های کهکشانی ترسیم شده است.تعداد کهکشانهای بزرگ عالم ۳۵۰ میلیارد وتعداد گروههای کهکشانی۲۵ میلیارد وتعداد ابر خوشه ها نیز ۱۰ میلیون عدد تخمین زده شده است. 

کهکشانها آنقدر بهم نزدیکند که گهگاه تصادف می کنند وادغام می شوند.

ستاره ها خیلی خیلی بندرت با هم برخورد می کنند.فاصله بین ستاره های همسایه (در موقعیت ما در کهکشان راه شیری )تقریبا"برابر با 10 میلیون برابر قطر ستاره است.در مقابل کهکشانها به صورت خیلی رایج با هم برخورد می کنند.فاصله بین کهکشانهای همسایه تقریبا"20 برابر قطر کهکشان است .

برخورد های سریع السیر بین کهکشانها آنها را دست نخورده می گذارد اما منجر به ایجاد اختلالاتی مانند پل می شود.مانند کهکشان m51 که توسط پلی از ستارگان به کهکشان همسایه کوچک تر راه دارد.

برخورد شاخ به شاخ کهکشانها نسبت به برخورد کنار گذری خیلی کمیاب تر است.اگر یک کهکشان کوچک درست از میانه یک کهکشان مارپیچی بزرگ عبور کند، موج کشندی موجب به راه افتادن جریانی از ستاره وگاز به سمت بیرون از قرص کهکشان مارپیچی می شود. نتیجه یک کهکشان حلقوی است که بارزترین ویژگی آن ، موج کشندی حلقه ای شکل ستاره هاست.

مواجهه کند کهکشانها موجب ادغام(Merger) می شود . در این فرآیند دو کهکشان به هم پیوند می خورند وکهکشان بیضوی یگانه ای را می سازند.فرآیند کامل ادغام، صدها میلیون سال به طول می انجامد. در اين فرآيند دو كهكشان ويژگيهاي اجسام كاملا"غير الاستيك كه با هم تركيب مي شوند را از خود نشان مي دهند ومقداري از انرژي مداري خود را به ستارگانشان منتقل مي كنند.

تصادم كهكشانهايي كه داراي جرم مشابه بوده وسرعت مداريشان نيز در حد قابل مقايسه با سرعت پراکنده دروني شان(در حدود چند صد كيلومتر درثانيه) است مي تواند به اين حالت منجر شود.اگر حداقل يكي از دو كهكشان از گاز غني باشد فشرده سازي گاز درون ديسك كهكشان منجر به توسعه ستاره سازي شده واين مي تواند به افزايش كوتاه مدت درخشندگي كهكشان بيانجامد . 

مورفولوژي يك تصادم كهكشاني كه در مراحل نهايي خود بسر مي برد به مقدار بسيار زيادي به كهكشانهاي بيضوي شباهت دارد.اما روشن نيست كه چه درصدي از كهكشانهاي بيضوي از اين روش توليد شده باشند.يك نمونه از كهكشانهاي تصادمي كهكشان NGC7252 معروف به كهكشان "اتمها براي صلح" است.مناطق بيروني اين كهكشان هنوز آثاري از اختلالات ناشي از برخورد بهمراه دارد ولي مناطق داخلي آن نشانه هايي مانند يك كهكشان بيضوي منظم دارد.درخشندگي سطحي شعاعي اين كهكشان از قانون واوكوليور تبعيت مي كند.

کهکشان راه شیری وآندرومدا در حال حاضر با سرعت 300 کیلومتر در ثانیه به سوی هم در حرکتند.اگر مدارشان بسیار کشیده باشد در عرض حدود 3 میلیارد سال با هم برخورد می کنند وکهکشان بیضوی غول آسایی را پدید می آورند.اگر مدارشان دایروی تر باشد از کنار هم می گذرند ونتیجه تنها اختلالات کشندی خواهد بود.

در حالت دیگر از تصادم کهکشانها ،هنگامیکه یک کهکشان بزرگ با کهکشان کوچکتری تصادم آهسته داشته باشد،کهکشان کوچکتر بلعیده خواهد شد.یعنی ستاره های کهکشان کوچک به کهکشان بزرگ تعلق می گیرند ودر ساختار کهکشان بزرگتر کمترین تغییراتی رخ می دهد.این حالت به کانیبالیسم (Cannibalism)معروف است. این پدیده احتمالا"عامل درخشنده بودن وسنگینی بیش از حد بعضی از کهکشانها در مراکز خوشه های کهکشانی می باشد.کانیبالیسم کهکشانهای کوتوله٬ بعنوان یکی از موارد رشد هاله در کهکشانهای بزرگتر ذکر شده است.جریانهای ستاره ای اطراف کهکشان راه شیری و آندرومدا که احتمالا" باقیمانده کهکشانهای همدم بوده اند از مثالهای روشن می باشند .در حال حاضر همچنان به نظر می رسد که کهکشان راه شیری در حال بلعیدن ابر های ماژلانی باشد. 



کهکشانهایی که منزوی باشند معدودند.کشش گرانشی متقابل کهکشانها باعث می شود در خوشه ها یا(clusters) اجتماع کنند.یک خوشه فقیر از کهکشان در حد انگشتان دست ،کهکشان دارد(خوشه محلی دارای حدود 40 کهکشان است)در حالیکه خوشه های غنی بیش از یکهزار کهکشان دارند.در حالیکه پهنای یک خوشه فقیر فقط یک مگاپارسک وحتی کمتر است اندازه یک خوشه غنی تا 3 مگاپارسک می رسد.خوشه سنبله مثالی از یک خوشه غنی است که دارای 2500 کهکشان بوده واندازه آن در حدود 17 مگاپارسک است.

مواجهه کهکشانها (Merger) در خوشه های غنی که کهکشانهای متعددی نزدیک هم قرار دارند رواج بسیاری دارد.کهکشانهای بیضوی در خوشه های غنی زیادند ولی تعداد مارپیچی ها کم(بیشتر کهکشانهای مارپیچی در طی برخورد های کند در هم ادغام گردیده اند.)در بین کهکشانها مقادیر بسیار زیادی گاز میان کهکشانی وجود دارد که از کهکشانهای خوشه منفک شده اند.معمولا" در نزدیکی مرکز خوشه های غنی کهکشان بیضوی غول آسایی قرار دارد که در اثر بلع کهکشانی بدفعات تورم فزاینده ای پیدا کرده است.



خوشه های کهکشانی خود خوشه بندی داشته ودر ابرخوشه هایی اجتماع دارند که در میانشان رخنه یا فضاهای خلاء مانندی با وسعت بسیار زیاد وجود دارد.ابر خوشه ها یا خوشه های کهکشانی بزرگترین ساختارهای شناخته شده گیتی هستند.بزرگترین ابرخوشه ها 100 مگاپارسک یا حتی بیشتر طول داشته وجرمشان نیز به حدود ده هزار میلیارد برابر جرم خورشید می رسد.گروه محلی وخوشه سنبله هردو بخشی از ابرخوشه محلی هستند که ساختار تختی است که حدود 50 مگاپارسک قطر دارد.با اندازه گیری سرعتهای شعاعی کهکشانها وبا استفاده از قانون هابل ترسیم نقشه توزیع کهکشانها در فضا تا فواصل چند صد مگاپارسک میسر است.به نظر می رسد که ساختار بزرگ مقیاس گیتی متخلخل است.ابر خوشه ها کروی نیستند بلکه دیواره های تخت یا رشته های بلند می سازند.ابر خوشه ها توسط فضاهای غول پیکرتقریبا" خالی از کهکشان(که سوراخهای اسفنج کیهانی هستند) از هم جدایند. پهنای این فضاهای خالی به یکصد مگاپارسک هم می رسد .

گمان بر این است که گیتی در ابتدای کار (بعد از انفجار بزرگ یا بیگ بنگ)تقریبا" همگن بوده واختلالات چگالشی مختصری داشته است.اما با گذشت زمان نواحی پرچگالی رمبیدند وابر خوشه ها را پدید آورند.نواحی کم چگالی بسط یافتند وفضاهای خالی را پدید آوردند.این فضاها با انبساط خود مثل باد کنک باد کرده وبه کرویت نزدیک شدند.

منبع:http://magelan.blogfa.com

امشب مقارنه زیبای مشتری زهره و هلال ماه در سمت غرب آسمان واقع میشود.

حضور سیارات پرنور و هلال ماه در افق غربی آسمان در این شبهای تعطیلات نوروزی فرصت مناسبی است تا مشتاقان آسمان را پس از زمستانی سرد گرم کند. 6 فروردین ماه هلال ماه کنار سیاره مشتری بود. 7 و 8 فروردین ماه همچنان هلال ماه در کنار زهره خواهد بود و منظره ای زیبا را خلق میکند.

 7 فروردین 1391

  هلال ماه در ادامه مسیر خود به سیاره زهره میرسید و در نزدیک آن جای خواهد گرفت. در این زمان فاز ماه برابر با 14 درصد و جدایی زاویه ای این دو در بهترین وضعیت به  2 درجه خواهد رسید.

8 فروردین 1391

 هلال ماه در این شب پس از غروب خورشید در کنار خوشه پروین جای دارد و با گذشت زمان، رفته رفته از آن دور خواهد شد. در زمان غروب خورشید جدایی زاویه این دو از یکدیگر برابر با 4 درجه است و فاز ماه برابر با 21.3 درصد خواهد بود. ستاره چشم گاو ( الدبران ) نیز در نزدیکی هلال ماه قابل دیدن است و سوژه مناسبی برای عکاسی!

 

 این سه شب را از دست ندهید و با ثبت تصاویر زیبای آسمان شب، یادگاری خوبی در روزهای نخستین سال 1391 تهیه کنید. 

 منبع:lمنبع:http://nojumy.blogfa.com/

اگر شما فکر می کنید که زمین با سرعت بسیار بالا در حال حرکت است بهتر است بددانید در فضا اجرامی وجود دارند که در حدود 400 برابر سرعت زمین در حال چرخش اند .

دانشمندان توانستند طبق مطالعات جدید به سیاراتی پی ببرند که با سرعت بسیار بالا در حدود 48میلیون کیلومتر در حال حرکتند و به سمت کهکشان راه شیری می آیند .

طبق علوم فیزیکی تنها نانو ذرات هستند که می توانند در این چنین سرعتی به حرکت در آیند اما وجود دارند اجرامی که با سرعتی بالا تر از معمول در حرکت هستند .

طبق گفته دانشمندان آسمان واقعا پویا تر از دنیایی است که ما در زمین تجربه می کنیم .

اگر شما به مشاهده اینچنین سیاره ای بپردازید در یک زمان بسیار کوتاه متوجه رد شدن این سیاره با سرعت بالا می شوید و همچنان شاهد دور و دورتر شدن آن خواهید بود . این نتایج حاصل مشاهدات هفت ساله ایست که در ابتدا یک ستاره فوق سریع دانشمندان را به ادامه این تحقیقات  راغب تر کرد . این ستاره در حدود 2.4 میلیون کیلومتردر ساعت  به طرف راه شیری در حال حرکت بود .

دانشمندان می گویند سرعت بالای چنین ستاره هایی ناشی از حرکت ستاره هایی است که به دور هم در حال گردش اند .دانشمندان طبق مشاهدات جدید میگویند چنین اتفاقاتی در سیارات و کهکشان های بسیار دور دایم در حال رخ دادن است .

در حال حاضر هر گونه سیاره ای در هر فاصله ای با هر سرعتی توسط دوربین های نجومی قابل دیدن و رصد کردن است .

lمنبع:http://nojumy.blogfa.com/

انتقال به سرخ یا سرخگَرایی (به انگلیسی: Redshift)، پدیده‌ای است که در آن نور گسیل شده از یک جرم (امواج مرئی، فرابنفش، اشعه ایکس، اشعه گاما و...) به سمت طول موج قرمز در انتهای طیف می‌رود.

یعنی نوری که توسط طیف‌سنج ثبت می‌شود طول موجی بلندتر و بسامدی کمتر از نور گسیل‌شده از منبع دارد. به طور مثال این پدیده هنگامی رخ می‌دهد که منبع تولید نور در حال دور شدن از بیننده باشد. مانند اثر دوپلر که در بسامد امواج صوتی تغییر ایجاد می‌کند.

این روزها پس از غروب خورشید، سیاره مریخ به مانند ستاره‌ای سرخ روی، در بالای افق شرقی جای دارد و علاقه مندان به تعقیب سیاره‌ها می توانند این سیاره را به آسانی در میان ستاره‌ها و کهکشانها دنبال کنند. 
منبع: http://magelan.blogfa.com/

هنگامی که شب ها به آسمان چشم می دوزیم اگر از محیط پر سر و صدای شهر نیز فاصله داشته باشیم ستاره های بسیاری می بینیم . این ستاره ها در طول تاریخ زندگی بشر نیز همواره با او بوده اند . شاید تا کنون اسم صورت های فلکی را شنیده باشید. راستی صورتهای فلکی چه هستند؟ این سئوالی است که به ذهن همه شما می رسد . برای پاسخ این پرسش ابتدا مفهوم ستاره را تعریف می کنیم  ما هرروز صبح با نور خورشید از خواب بلند می شویم و تا وقتی که خورشید غروب می کند مشغول فعالیت علمی، بازی و یا کار هستیم .خورشید مثل یک توپ بزرگ هنگام ظهر در وسط آسمان پیداست . باید گفت که خورشید یک ستاره است که به ما انرژی و گرما می دهد . ستارگان نیز که در آسمان شب می درخشند خورشید های دیگری هستند که از ما بسیار دورند و به آنها ثوابت هم می گویند .بعضی از ستاره ها بسیار نورانی اند ولی بعضی کم سو که به زحمت می توان آنها رادید . بعضی از این ستاره ها نیز قدر روشنایی زیادی دارند حتی از خورشید ما نیز نورانی تراند. قدر به میزان درخشندگی یک ستاره می گویند. اجداد ما به هنگامی که شب ها به آسمان نگاه می کردند این خورشیدها را می دیدند و در ذهن خودشان با کمک تخیل با به هم وصل کردن این ستاره ها ، صورت فلکی را به وجود آوردند و تاکنون 88 نوع صورت فلکی طبقه بندی شده است. بعضی از این صورت های فلکی برابر با افسانه های یونان ، مصر و بابِل باستان به وجود آمده اند .صورت های فلکی نقش مهمی در زندگی اجداد ما و حتی خودمان نیز دارند . برای مثال تشخیص شمال در شب ها توسط ستاره  قطبی برای کاروانان و دریانوردان گذشته امری حیاتی بوده زیرا ستاره قطبی تنها ستاره ای است که از جای خودتکان نمی خورده است . اولین صورت فلکی دایره البروج حمل است .

 

* صورت فلکی ثور(گاو) :

صورت فلکی ثور یکی از زیباترین صورت فلکی است و در عهد بابل باستان هم شناخته شده بود . افسانه های بابلی حکایت از این دارند که ایشتار الهه عشق بابل به آسمان رفت تا گیلگمش قهرمان اسطوره بابلی را که به ندای عشق او پاسخ نداده بود رانابود سازد . اما افسانه های یونانی می گویند زئوس(زوس ) بزرگترین خدای یونان خود را به گاوی تبدیل کرد و دختر پادشاه را که اروپا نام داشت با خود ربود و به جزیره کرت در دریای مدیترانه برد. اروپا از زئوس صاحب پسری به نام مینوس شد که تمدن مینویی مدیون اوست. در کنار قصر مینوس ساختمانی با راه پله های پیچ در پیچ بود که در این ساختمان هیولای بنام مینوتاروس بود که از گوشت انسان تغزیه می کرد که به دست قهرمان بزرگ یونان تزوس به قتل رسید که ثور یادآور این افسانه است. هم چنین در صورت فلکی ثور می توان خوشه پروین را دید که به هفت خواهر نیز مشهور است. افسانه ها می گویندکه آنان هفت دختر اطلس کبیر بودند ( اطلس خدایی بود که جهان را بر دوش خود داشت ) جبار شهوت پرست هم که همواره دنبال این هفت دختر بود تا آنکه زئوس همه این خواهران را به آسمان منتقل کرد .

 

*صورت فلکی حمل :

 بره یا قوچ ، در زمانی صورت فلکی بوده است که هنگام اعتدال بهاری که خورشید از آن نقطه عبور می کرده زیباترین فصل سال بوده و مردم کهن در این صورت نشانه بهره دهی و باروری از گوسفندان خود می دیدند. پس این صورت فلکی برای مردم شناخته تر بود و داستان های زیادی درباره اش گفته اند . یکی از شیرین ترین افسانه ها درباره حمل داستان قوچ پشم طلا است که از مردم یونان سر چشمه می گیرد . در زمانهای دور پادشاهی به نام آتاماس در یونان زندگی می کرد . او با زنی که بانوی ابرها بود به نامنفله ازدواج کرد و از او دو فرزند که یکی پسر به نام فریکسوس و دختری به نام هله حاصل شد. اما مدتی بعد آتاماس ،نفله را طلاق داد و با زنی به نام اینو ازدواج کرد .

 

اینو نامادری بد جنس و ظالمی برای هله و فریکسوس بود و آنان را به شدت آزار و اذیت می کرد .روزی اینو زنان سرزمین خودش را قانع کرد که دانه های گندم را تفت بدهند و در خاک بکارند تا گندم ها رشد نکند و مردم با خطر قحطی رو به رو شوند. هنگامی که آتاماس اوضاع را این گونه دید دستور داد دو پیک پیش روحانی بروند و از او راه حل مشکل قحطی را بپرسند اما ایندو   دوپیک را تطمیع کرد و به آنها گفت که به شاه آتاماس بگویند که مشکل حل نمی شود مگر با قربانی کردن فریکسوس در محراب خدای خدایان زئوس . شاه نیز که حرف مزدوران ایندو  را نپذیرفت فریکسوس را زنجیر کرد و او را برای قربانی کردن آماده ساخت اما وی قربانی نشد زیرا قوچی با پشم طلایی از سوی نفله بانوی ابرها ظاهر شد. این قوچ می توانست سخن بگوید . فریکسوس وهله سوار بر پشت بره به پرواز در آمدند .سفر از اروپا به آسیا بود اما در بین راه هله که کودکی بیش نبود از پشت قوچ سقوط کرد و در دریا غرق شد. قوچ همراه فریکسوس به پرواز در آمد به دورترین قسمت جهان به نام کلوخیس رسید .پادشاه کلوخیس قوچ را قربانی کرد و پشم او را بر درختی انداخت که اژدهایی خطرناک از آن محافظت می کرد. بعدها دریانوردی به نام لاسون با کشتی خود به نام آرگو  قوچ را به یونان باز گرداند که به پاس کار وی روح قوچ به آسمان رفت و زئوس او را تبدیل به ستاره کرد .

منبع:http://skynight.blogfa.com

براي پيدا کردن شمال، ستاره قطبي را پيدا کنيد.ستاره هاي ديگر به دور ستاره قطبي مي‌چرخند.آسانترين راه براي شناسايي ستاره قطبي، استفاده از مجمع الکواکب دب اکبر است. (از دو ستاره جلويي دب اکبر که در انتهاي کاسه دب اکبر وجود دارند خط راستي بکشيد انتهاي آن ستاره قطبي را نشان ميدهد.)فاصله ستاره قطبي حدوداً 5 برابر فاصله بين دو ستاره است.
دقيقاً آن طرف ستاره هاي دب اکبر، مجمع الکواکب کاسيوپیا ديده ميشود. که از 5 ستاره تشکيل شده و ترکيب آنها به شکل M يا W است. ستاره قطبي در راستاي آخرين ستاره اين مجموعه است. فاصله هر کدام از اين مجموعه ها تا ستاره قطبي تقريباً برابر است.

 

روش تشخیص ستاره قطبی

منبع:http://skynight.blogfa.com

ستاره نوترونی

در فشار و دمای بسیار زیاد هسته پروتون و الکترون با هم ترکیب شده و نوترون هایی چسبیده به هم به وجود می آورند  ستاره ی نوترونی بسیار کوچک و چگال است بطو ریکه هر  سانتی متر مکعب جرمی برابر ۱ میلیارد تن دارد برای جلوگیری از رمبش این ستاره نوترونها فشاری همانند فشار گازها ایجاد کرده و باعث پایداری ستاره میشوند اگر نوترونها توانایی ایجاد این فشار را نداشته باشند ستاره منفجر و به سیاهچاله تبدیل می شوند ستاره ی نوترونی با سرعت بسیار زیادی به دور خود می چرخد که این سرعت باعث ایجاد یک میدان مغناطیسی قوی ایجاد می کند که شدتش میلیارد ها برابر نیروی میدان مغناطیسی زمین است این چرخش باعث تولید پرتو هایی می شود که به شکل تپش در زمین دریافت می شود به این دلیل به ستارهی نوترونی تپ اختر می گویند. 

 منبع:   http://iranastronomy.blogfa.com

دانلود کتاب  DICTIONARY OF ASTRONOMY  با کلیک روی شکل زیر :

                                               

دنباله‌دار گاراد با نام علمی C/2009 P1 در صورت‌فلکی جاثی (هرکول) اقامت دارد و در اواخر اسفند و اوایل فروردین به فاصله 195میلیون‌کیلومتری زمین خواهد رسید و با چشم غیرمسلح دیده خواهد شد.   
تصویر زیر را رولاندو لیگاستری در نیومکزیکو گرفته و این دنباله‌دار را در نزدیکی خوشه ستاره‌ای کروی M92و چند کهکشان دوردست نشان می‌دهد. این دنباله‌دار در حال حاضر از قدر 6.5 دیده می‌شود و به همین دلیل فقط با دوربین‌های دوچشمی یا تلسکوپ قابل مشاهده است. 
دنباله به رنگ سفید-زرد از ذرات غبار فوران‌یافته از هسته دنباله‌دار تشکیل یافته و مسیر تقریبی حرکت دنباله‌دار را نشان می‌دهد. اما دنباله آبی‌رنگ که جهت مخالف خورشید را نشان می‌دهد، از ذرات گاز یونیزه‌ای تشکیل شده که تحت تاثیر بادهای خورشیدی به عقب رانده شده و از خود نور منتشر می‌کنند. در منظومه شمسی، این دنباله‌های آبی‌رنگ یونی جزو معدود منابع تولید نور مریی غیر از خورشید به شمار می‌روند. اغلب اجسام منظومه شمسی با بازتاب‌کردن نور خورشید دیده می‌شوند و از خود نوری منتشر نمی‌کنند. 

منبع : خبرآنلاین

این شب‌ها، پس از غروب آفتاب می‌توان سیارات ناهید و مشتری را در فاصله نزدیکی از یکدیگر برفراز افق غربی مشاهده کرد. در پایان این هفته، این دو سیاره درخشان به نزدیک‌ترین فاصله از یکدیگر خواهند رسید.

در این تصویر که توسط مارک نیکودم از ژوپین لهستان گرفته شده، می‌توانید سیارات ناهید (چپ) و مشتری (راست) را در فاصله 3 درجه‌ای از یکدیگر ببینید که به‌خاطر وجود لایه‌ای از ابر رقیق، نور آنها پخش شده و این تصویر زیبا را ایجاد کرده است. این پدیده را مقارنه یا هم‌نشینی می‌نامند.

اگر در همین زمان به سمت شرق برگردید، سیاره مریخ را می‌توانید ببینید که با رنگ زرد-نارنجی، درخشان‌ترین جسم آسمان شرقی است. با گذشت پاسی از شب، می‌توانید سیاره زحل را به شکل نقطه‌ای زرد رنگ بر فراز افق شرقی مشاهده کنید که در نزدیکی آن، ستاره سفیدرنگ سماک اعزل قرار دارد.

منبع:http://www.magelan.blogfa.com/

لکه خورشیدی جدید تقریبا در طول یک هفته گذشته به فعالیت خود ادامه داده و شعله ای جدید را به سوی زمین شلیک کرده AR1429 نام دارد، این منطقه فعال تا کنون سه شعله نوع X را ساطع کرده است که دو مورد از آنها در 6 مارچ قدرتمند ترین توفان خورشیدی طی هشت سال گذشته را به وجود آورد و یکی از آنها در نهم مارچ رخ داده است.

به گفته محققان با توجه به شدت و مدت زمان توفان 6 مارچ، این توفان  قدرتمندترین توفان خورشیدی بود که از نوامبر 2004 تا به آن تاریخ مشاهده شده بود. ابرهای پرسرعت ذرات باردار و پلاسمای خورشیدی روز نهم مارچ به زمین رسیدند و پس از برخورد با میدان مغناطیسی زمین، توفانی ژئومغناطیسی به وجود آوردند که ضعیف تر از حد انتظار بود، با این همه متخصصان می گویند این لکه جدید از پتانسیل ایجاد شعله های قدرتمند تر نیز برخوردار است.

به گفته محققان احتمال اینکه شعله نوع X دیگری از این لکه مشاهده شود 40 درصد است و دانشمندان انتظار وقوع چنین شعله هایی را در روزهای 10، 11 و 12 مارچ می کشند. شعله خورشیدی که روز نهم مارچ به سوی زمین شلیک شده امروز، 11 مارچ به زمین خواهد رسید.

محققان مرکز پیش بینی آب و هوای فضایی انتظار دارند شدت توفان ژئومغناطیسی که در پی برخورد این شعله با زمین رخ خواهد داد، به سطح قدرتمند دست پیدا کند. این در حالی است که نه تنها هیچ نشانه ای از ضعیف شدن فعالیت در لکه خورشیدی جدید مشاهده نمی شود، بلکه دانشمندان ناسا بر این باورند شدت فعالیتهای این لکه در حال افزایش بوده و این لکه در حال بزرگتر شدن است، در حال حاضر ابعاد این لکه 7 بار بزرگتر از پهنای زمین است.

از آنجایی که این لکه اکنون مستقیما در جهت زمین قرار گرفته است انفجارهای قدرتمند خورشیدی می تواند بر روی زمین فاجعه به بار بیاورد. مثل همیشه خطرهایی مانند از کار افتادن شبکه برق و تخریب زیرساختارهای ارتباطاتی زمین را تهدید می کنند. ماهواره ها و ایستگاه فضایی بین المللی به همراه سرنشینان آن نیز در معرض خطر تشعشعات شدید ناشی از یک شعله قدرتمند خورشیدی قرار دارند.

بر اساس گزارش فاکس نیوز، در مقابل توفان ژئومغناطیسی که در 9 مارچ در زمین رخ داد هیچ اخلالی در سیستمهای زمینی ایجاد نکرد و تنها شرکتهای هواپیمایی مسیر پروازهای تجاری خود را از قطبهای زمین تغییر دادند. پی آمد همیشگی توفانهای خورشیدی که تنها بخش زیبا و پرطرفدار این پدیده طبیعی به شمار می رود، شفقهای قطبی است که در مناطق مختلفی از زمین از جمله ویسکونزین و واشنگتن دیده شده اند.

lمنبع:http://magelan.blogfa.com

طوفان های خورشیدی شدت میگیرند، هدف: کره زمین

شاخه آماتوری	www.asiac.ir
انجمن ستاره شناسی اهواز	www.ahvazastro.com
انجمن ستاره شناسی خوزستان	www.khuzestanastro.com
انجمن نجوم مشهد	www.toossky.ir
انجمن نجوم اراک	www.arakastronomy.ir
انجمن آسمان مهر بيرجند	www.asmanemehr.com
انجمن نجوم تبیان	www.tebyan.net...
انجمن نجم شمال	www.nssra.ir
انجمن نجوم سپهر کاشان	www.kavirsky.ir
انجمن آلودگی نوری	www.darksky.ir
انجمن نجوم نجما گنبد کاووس	www.najma.ir
انجمن ستاره شناسی ثاقب گیلان	www.thaqib.ir
انجمن نجوم ایتان زنجان	www.aytan.ir
انجمن نجوم آیاز تبریز	www.ayazastro.com
انجمن نجوم سبزوار	www.nojumesabzevar.com
انجمن ستارگان نورانی خمینی شهر	www.lightstars.ir
انجمن نجوم آسمان کویریزد	www.asemankavir.gigfa.com
نشریات
ماهنامه نجوم	www.nojum.ir
ماهنامه آسمان شب	www.nightsky.ws
سایت های خبری
ستاره پارسی	www.persianstar.com
مرکز تحقیقات نجوم و اخترفیزیک مراغه	www.riaam.ac.ir
آسمان شب ایران	www.nightsky.ir
سازمان فضایی ایران	www.isa.ir
مرکز مطالعات و پژوهشهای فلکی	www.nojumi.org
اسمان تفتان	www.taftansky.ir
آسمان کابل ( انجمن نجوم افغانستان)	www.kabulsky.com
مراکز نجوم
مرکز نجوم ادیب	www.adibcenter.com
مرکز نجوم آوااستار	www.avastarco.com
مركز تقويم موسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران	http://calendar.ut.ac.ir/Fa
مرکز تحقیقات نجومی	www.nojumi.org
مرکز اخترشناسی ابن صلاح همدانی	www.ebnesalah.ir
گروه های نجومی
گروه نور شب	www.lightpollution.ir
گروه نجوم آسمان	www.mpsky.ir
باشگاه های نجوم
باشگاه نجوم تهران	www.astroc.ir
باشگاه نجوم اصفهان	www.isfastro.com
باشگاه نجوم رشت	http://rashtastroclub.blogfa.com
باشگاه نجوم مشهد	www.toossky.ir
باشگاه نجوم زاوش	www.zavoshclub.com
باشگاه نجوم همدان	http://hamedan-astro.blogfa.com
رویت هلال ماه
سایت رویت هلال ماه	www.helalemah.ir
گروه غیر حرفه ای رویت هلال ماه	www.ugcs.ir
کمان آسمانی	www.kamaneasemani.com
ستاد استهلال استان خراسان	http://www.estehlal.ir/
ماه نو	www.newmoon.ir
پروژه ها
گذر زهره در سال 2012	www.vt2012.ir
جستجوی موجودات هوشمند Seti	www.seti.ir
فضا
دانش فضایی	www.spacescience.ir
سازمان فضایی ایران	www.isa.ir
دانشنامه ها
هفت آسمان	www.haftaseman.ir
ویکی نجوم	http://fa.wikipedia.org/wiki/نجوم
رصدگاه	http://www.rasadgah.ir/
تالارهای گفتگو
انجمن نجوم آسمان پارس	http://forum.parssky.com
تالار گفتمان ستاره شناسان	www.astrotalk.ir
کلوپ نجوم آنلاین ( آوا استار )	http://forum.avastarco.com
وبلاگها
مصطفی شجیعی	http://magelan.blogfa.com/
انجمن نجوم آماتوری حاسب	http://haseb-astro.blogfa.com
عکاسی نجومی
تصویر روز نجوم	www.apod.ir
طرقه گالری عکس امیر حسین ابوالفتح و امین  جمشیدی	www.torgheh.ir
گالری آقای اسدالله قمری نژاد	www.starrypix.ir
آقای خسرو جعفری زاده	www.astropix.ir
آقای بابک پرهیزکاری	www.semipix.com
شبکه های اجتماعی
	http://patc.ir/
سال جهانی نجوم
وبگاه سال جهانی نجوم در ایران	www.astronomy.ir
فروشگاه ها
آسمان شب	www.telescope.ir
شرکت دید آسمان نمایندگی انحصاری محصولات صا ایران	www.didaseman.com
ایران اپتیک	www.iranoptic.ir
فروشی	www.forooshi.com
اخترنمای شیراز	www.observatory.ir
آستروگیت	www.astrogate.ir
بازارچه نجومی	www.astromarket.ir
فروشگاه آوا استار	www.avastarco.com/product.asp
ایران تلسکوپ	www.irantelescope.ir
تعمیرگاه مرکز تلسکوپ	www.telescopeservice.ir

منبع :
همشهری آنلاین

وب سایت اسپانیایی sinmisterios.com داستان مستند وقوع سفر در زمان را به صورت تاریخ ثبت شده بازگوکرده است. این حادثه پس از 74 سال توسط شاهدان تائید شده است.تمام جزئیات این واقعه در دفاتر رسمی دولتی ثبت شده است.رادولف فنز پدر در سال 1876 ناپدید شد. علیرغم جستجوی پلیس او هرگز پیدا نشد. اما خانواده وی همواره امیدوار بودند که این مهاجر اروپایی روزی برخواهد گشت . نمام اعضاء خانواده در حالیکه همچنان امیدوار به بازگشت رادولف عزیزشان بودند یک به یک از دنیا رفتند .بازگشت رادولف فنزسالها بعد, پس از مرگ تمام اعضا فامیل وی , رادولف با باورنکرد نی ترین شیوه ممکن بازگشت . رودولف Fenz به طور ناگهانی در ژوئن سال 1950 در وسط خیابان شلوغ پنجم در مرکز شهر منهتن 74 سال پس از غیبتی که کوچکترین نشانی از خود برجای نگذاشته بود , پدیدار شد .

Click this bar to view the original image of 581x463px.

وی چند ثانیه پس از ظاهر شدن در میان ترافیک سنگین در یک حادثه رانندگی جان باخت .زمان ترفند بی رحمانه ای بر Fenz زده بود ، او را سه چهارم قرن به سمت اینده سوق داده تا مقابل خودرویی که با سرعت در حال حرکت بود پرتاب کند ..زبده ترین نیروهای نیویورک پی گیر این حادثه شدند .پلیس نیویورک از همان آغاز تحقیقات در مورد مرگ عجیب و غریب این مرد با ظاهر عجیب، متوجه شد که این یک پرونده کاملا استثنایی است .موتور سواری که با عابر عجیب و غریب تصادف کرده و باعث مرگ وی شده بود ؛ شهادت داد که مرد مذکور حالت گیج و منگ داشت . راننده قسم خورد که وی بطور ناگهان و به یکباره در مقابل وی ظاهر شده بود .جسد خود یک معما بودهرچند لباسهای متوفی نو به نظر می رسید اما پلیس پس از تحقیقات مشخص نمود که لباسهای این مرد افسانه ای که در وسط خیابان جان باخته بود مربوط به یک قرن پیش بودند.بنا بر شواهد پلیس , که توسط مامور بازرسی در صحنه تصادف نگاشته شده بود , مرد متوفی کت مشکی , کلاه لبه دار ؛ شلوار و کفشهایی که با قلابهای بزرگ کهنه مربوط به قرن 19 بسته می شد بر تن داشت. سن وی حدود سی و اندی به نطر می رسید .پلیس چند سکه قدیمی از رده خارج ولی نو در جیبهای وی پیدا کرد. در کیف چرمی چندین اسکناس امریکایی مربوط به تاریخ 1870 میلادی و چند کارت تلفن که نام رادلف فنز بر روی ان حک شده بود پیدا کرد .در گزارش افسر مامور , بین اشیاء پیدا شده ,رسید حمل اسب و نگهداری چمدان نیز به چشم می خورد .حقیقت شگفت انگیز کشف شددر حالیکه پلیس قادر به کشف محل اقامت رودلف فنز یا یکی از وابستگان وی نبود ؛مورد در حال بررسی را به هربرت راین یکی از محققان مرد گمشده واگذار کرد . هربرت راین با استفاده از شواهد موجود در دفتر دولتی نیویورک ؛ با همکار خود در کشورهای اروپایی شامل اطریش و المان با هدف یافتن خویشاوندی از فربانی مذکور تماس گرفت .ظاهرا تحقیقات راین به جایی نرسید .بالاخره راین در حالیکه ناامید شده بود درخواست بررسی دفترچه قدیمی اطلاعات تلفن شهر نیویورک مربوط به سال 1939 را نمود. در این دفترچه تلفن ؛ مامور تحقیق به یک کلید مهم دست یافت : در این کتابجه اسم رودلوفو فنز قید شده بود .به دنیال این کشف و با زحمت و تلاش بسیار پلیس , راین با همسر پیر و بیوه رادولف فنز پسر اشنا شد .دراین مقطع, داستان به عجیبترین و غیر معمولترین نفطه خود رسید . کشف واقعیت افسران پلیس را حیرت زده کرد .طی مصاحبه های طولانی با بیوه رادولف فنز پسر , او به محققین پرونده عنوان کرد که پدر شوهر وی در حالیکه مشغول پیاده روی روزانه خود بوده , ناپدید شده بود. در همان موقع پسر او و همسر این خانوم , چهارساله بوده است . مورد گمشده توسط خانواده به پلیس گزارش وپیگیری شد ولی هرگز اثری از پدرشوهر گمشده به دست نیامد .این اتفاق در سال 1876 به وقوع پیوسته و رادولف فنز در ان زمان 31 سال سن داشت .پس از این ماجرا , راین به بایگانی دفتر مفقودین شهر نیویورک مراجعه کرد. در انجا وی در کمال حیرت و ناباوری به نام رودلف فنز که توسط خانواده به عنوان گمشده گزارش شده بود برخورد .. در انجا قید شده بود ه که وی در حالیکه مشغول پیاده روی روزانه بوده گم شده بود .

کهکشان ها

کهکشان به مجموعه ستارگان،گاز و غبار گفته می‌شود که توسط نیروی جاذبه در کنار یکدیگر قرار گرفته اند.این اجرام، تعداد زیادی از ستارگان و مواد غیر ستاره ای را شامل می شوند که درخشندگی جرم فراوانی دارند . کوچک ‌ترین کهکشان ها دارای عرضی برابر با چند صد سال نوری هستند و بزرگ ‌ترین کهکشان ها تا ? میلیون سال نوری عرض دارند و شامل بیش از ۱۰۰۰ میلیارد ستاره هستند.منظومه شمسی ما در کهکشانی به نام راه شیری قرار گرفته است.

تنها 3 کهکشان خارج از منظومه شمسی را می توان با چشم غیر مسلح از روی زمین مشاهده کرد.کهکشان آندرومدا که 2 میلیون سال نوری دورتر از ما قرار دارد در نیمکره شمالی قابل رؤیت است و مردمان نیمکره جنوبی می توانند ابرماژلانی بزرگ در فاصلۀ 160.000 سال نوری و ابر ماژلانی کوچک در فاصلۀ 180.000 سال نوری مشاهده کنند.

ستاره شناسان دریافته اند که ماده تاریک در شکل گیری کهکشان ها, جرم واندازه آنها بسیار موثر است.بیشتر کهکشان ها طی زمانی نسبتاً کوتاه بعد از شکل گیری کیهان به شکل کنونی خود رسیده اند وشکل گیری ستارگان در آنها آغاز شده است.

کهکشان ها به طور نامنظم در فضا توزیع شده اند. بعضی از آنها هیچ همسایه ای ندارند و بعضی به صورت جفت بوده و حول یکدیگر در گردشند. البته بیشتر آنها در گروه هایی به نام خوشه تجمع کرده اند.یک خوشه ممکن است از ده ها تا چندین هزار کهکشان را در بر گیرد.

کهکشان ها دارای طبقه بندی های مختلفی هستند که عواملی مانند ساختمان، تراکم، رنگ، نوع، نورانیت و... در این طبقه بندی مؤثرند. از جمله ی این طبقه بندی ها می توان به طبقه بندی ادوین هابل(ستاره شناس آمریکایی) اشاره کرد که در این طبقه بندی کهکشان ها به سه دسته اصلی تقسیم می شوند:

1. کهکشان های مارپیچی: دارای بازوهایی هستند که شکلی مارپیچ آنها در اطراف برآمدگی مرکزی، قرصی ایجاد می کند که چرخش هسته با چرخش بازوهای آن همراه می شود.از جمله ی این کهکشان ها، می توان به کهکشان فرفره ای اشاره کرد.

2. کهکشان های بیضوی: از شکل بیضی گون(شبیه توپ فوتبال آمریکایی) تا شکل کروی متغیر هستند و اشکالی مابین این دو نیز در میان این کهکشان ها یافت می شود.برخلاف سایر کهکشان های دیگر که نوری آبی از ستاره های فروزان و کم عمر منعکس می کنند، کهکشان های بیضوی زردرنگ به نظر می رسند.

3. کهکشان های نامنظم: هیچ شکل یا ساختار منظمی ندارند. آن ها دارای جرم بیشتری از کهکشان های دیگر هستند و بیشتر ستاره های موجود در آنها دارای طول عمر کم و درخشان می باشند. حدود 5 درصد از هزار کهکشان درخشان را کهکشان های نامنظم تشکیل می دهند.

از تمام کهکشان ها میزان معینی تشعشع الکترومغناطیسی ساطع می شود.برخی کهکشان ها به طرز غیرعادی، مقادیر زیادی تشعشع تابش می کنند.این کهکشان ها،«کهکشان های فعال» نامیده می شوند.

در اثر انفجار کهکشان، نور و امواج رادیویی بسیار شدیدی ساطع می‌شود و ستارگان کهکشان مزبور نیز نابود می‌شوند. ولی هنوز علت دقیق انفجار کهکشانها مشخص نشده است. حدود چندین سال پیش، اخترشناسان رادیویی برای نخستین بار کهکشان های انفجاری را کشف کردند.

 خانه ما در یکی از این کهکشان ها به نام راه شیری قرار گرفته است. این کهکشان از مرکز انفجار بزرگ، در حدود۸ تا۱۰ میلیارد سال نوری فاصله دارد. تعداد ستارگان آن بین۲۰۰ تا۴۰۰ میلیارد عدد تخمین زده شده که بیشتر آنها از زمین قابل رؤیت نیستند.

بیشتر کهکشان ها از کهکشان های همسایه خود صدهزار سال نوری فاصله دارند. اما به هرحال، بعضی از کهکشان ها تا اندازه ای به یکدیگر نزدیک می شوند که این نزدیکی بیش از حد کهکشان ها ممکن است، توام به تصادم آنها گردیده و به دنبال این عمل یک تغییر شکل بنیادی در شکل ظاهری آنها صورت پذیرد.

دو نوع تئوری اصلی در مورد منشاء کهکشان ها مطرح است که سرآغاز هر دو نوع تئوری انفجار بزرگ است. انفجاری که ۱۰ تا ۲۰ بیلیون سال پیش رخ داد و سرآغاز جهان شد. اندکی پس ازآن انفجار، مقادیری از گاز به یکدیگر پیوستند. سپس گرانش به آرامی آنها را به کهکشان ها تبدیل نمود. تفاوت این دو تئوری در بیان نحوه رشد کهکشان ها است. تئوری نوع اول بر این اساس است که ابتدا اجرام کوچک شکل گرفتند و از پیوستن این اجرام کهکشان ها به وجود آمدند. بر اساس تئوری نوع دوم نخست کهکشان ها و خوشه های کهکشانی به وجود آمده اند. سپس ستارگان و اجرام کوچک در دل این کهکشان ها پدیدار شدند. با اینحال همه تئوریهای مربوط به تشکیل کهکشان ها پس از انفجار بزرگ به این نتیجه رسیده اند که پس از شکل گیری نخستین کهکشان ها، این روند متوقف شده و هیچ کهکشان جدیدی به وجود نیامده است یا دست کم تعداد بسیار اندکی کهکشان جدید ایجاد شده است.

 منبع:http://www.tebyan.net

مواد تشکیل دهنده ماده تاریک:
حدس و گمان های زیادی در باره جنس ماده تاریک وجود دارد.

• ماده معمول
  • سیارات.
  • ستارگان تاریک - ژوپیترها، کوتوبه های قهوه ای، کوتوله های سفید
• ماده عجیب.
• نوترینوها:
• ویمپ ها (WIMPs)

• ماده معمول

  سیارات.

  ماده تاریک ممکن است از چیزهای معمولی مثل جنس سیارات تشکیل شده باشد، ولی سیاراتی مثل زمین به اندازه کافی جرم ندارند، پس ممکن است ژوپیترها تشکیل دهنده ماده تاریک باشند.
  اما این نظریه چندین مشکل دارد، اول اینکه ما فرض کرده ایم سیارات فقط در اطراف ستارگان شکل گرفته اند، بنا بر این ستارگان به میزان بسیار کمی جرم آن ها را بالا می برند. با این حساب امگا = 0.005 خواهد بود که برای تشکیل دادن 88% جرم عالم کافی نیست.
  دومین و مهمترین مشکل از ترکیب هسته ای مهبانگ (big bang nacleosynthesis) ناشی می شود. در لحظه تولد عالم وقتی مهبانگ رخ داد عالم ماده ای بسیار گرم تشکیل شده از انواع ذرات بود، در حالی که عالم بزرگ و بزرگتر و به سردی می گرایید ذرات ماده معمول مثل الکترون، نوترون و پروتون ها نیز سرد می شدند و اتمهای مواد موجود در عالم را تشکیل می دادند. غالب این اتمها مربوط به هلیوم و هیدروژن هستند.
  BBN یک تئوری موفق است که نه تنها هیدروژن و هلیوم را به عنوان بیشترین عناصر جهان معرفی می کند بلکه نسبت آنها را نیز به درستی بیان می کند.
  اما مسئله ای وجود دارد. مقدار هر ماده ای که تشکیل می شود به میزان ماده معمول تشکیل دهنده اتم (ماده بارنوییک) بستگی دارد و BBNمقدار این ماده را برای عالم کنونی چیزی در حدود امگا = 0.1 پیش بینی می کند.
  باید توجه کرد که این میزان ماده بارنوییک برای مواد قابل مشاهده در عالم ما زیاد است در نتیجه مقداری ماده معمول تاریک (از جمله سیارات و ستارگان سوخته) وجود دارد اما این مواد نمی توانند توجیه کننده سرعت خوشه و منحنی دوران آنها باشند.
  

  ستارگان تاریک - ژوپیترها، کوتوبه های قهوه ای، کوتوله های سفید

  ماده معمول دیگری که می تواند تشکیل دهنده ماده تاریک باشد ستارگانی هستند که جرم کافی برای سوختن و درخشان شدن ندارند- کوتوله های قهوه ای - یا ژوپیترها - ژوپیترها کوتوله هایی به مراتب (حدود 10 برابر) سنگین تر هستند و به صورت ستارگان بسیار کوچک و کم نور فعالیت دارند. اما این احتمالات مثل سیارات در مقابل BBN با مشکل مواجه می شوند و باز باریون کافی وجود ندارد. احتمال این نیز می رود که نظریه BBNاشتباه باشد ولی چون این نظریه تا کنون بسیار موفق بوده است به دنبال انتخاب های دیگری برای ماده تاریک هستیم.
  

  ماده عجیب.

  این ماده آنقدر ها هم عجیب نیست فقط ماده ای است که الکترون، نوترون و پروتون ندارد. بسیاری از چنین ذرات شناخته شده اند و چند مورد از آن ها در حد تئوری هستند تا بتوان مشکل ماده تاریک را حل کرد.
  

  نوترینوها:

  نوترینوها ذرات بدون جرمی هستند که وجودشان ثابت شده و لی دلایلی وجود دارد که نشان داده گاهی اوقات جرم بسیار کوچکی دارند. در عالم مقدار بسیار زیادی از این ذرات وجود دارد، با این حال حتی یک جرم بسیار کوچک تر برای ماده تاریک پر اهمیت است. جرمی به اندازه 5000/1 جرم الکترون، امگایی به اندازه 1 بدست می دهد.
  

  ویمپ ها (WIMPs)

  بیشتر انتخاب های ماده عجیت در دسته ویمپ ها - Weakly Interaching massive particles - قرار می گیرند. ویمپ ها دسته ای از ذرات سنگین هستند که به سختی با ذرات دیگر واکنش می دهند از این ذرات می توان در تراسنیو ها و آکسیون ها را نام برد.
  منبع:http://daneshnameh.roshd.ir
  

مقدمه

کیهان شناسان میزان موجود در عالم را با پارامتری به نام امگا مورد بحث قرار می‌دهند. در یک عالم بسته یعنی عالمی که جرم آن در حدی است که عاقبت در خود فرو می ریزد، امگا بیش از 1 تعریف می‌شود. در یک عالم باز یعنی عالمی که تا ابد اجزای آن در حال دور شدن از یکدیگر هستند امگا کمتر از 1 است و یک عالم مسطح بطور ایده‌آل امگایی برابر 1 خواهد داشت. میزان ماده قابل مشاهده موجود در عالم در حدود 0.05 = امگا است و به هیچ وجه بیش از آن نمی‌باشند. نظریه پردازان مایلند امگای عالم را چیزی در حدود 1 در نظر بگیرند به آن معنی که ماده تاریک 0.95 = امگا یا 95% عالم را تشکیل داده است.







اما در صورتی که واقع بینانه‌تر نگاه کنیم می‌بینیم که دانشمندان دلیلی برای بیشتر بودن اندازه امگا از 0.4 ندارند با این حساب میزان ماده تاریک 0.35 امگا خواهد بود که 88% جرم عالم است. می‌بینیم که 88% عالم ما کاملا ناشناخته است!

ماده تاریک را دیده‌اند!

90 درصد از کل عالم به شکل ماده تاریک است که اصلا دیده نمی‌شود، بنابراین اخترشناسان اوقات زیادی را به بررسی و نقشه برداری از این مواد صرف می‌کنند. نظریه پردازان در تلاشند تا از توزیع این ماده تاریک در عالم ، نقشه‌ای ترسیم کنند. برخی از اخترشناسان معتقدند ماده تاریک به شکل کروی پیرامون کهکشانها قرار دارد، در حالی که جمعی دیگر معتقدند که این ماده تاریک به شکل صفحه‌ای در عالم پراکنده است. معضل اصلی اخترشناسان این است که نمی‌توانند این ماده را ببینند، بنابراین اظهار نظر قطعی درباره هر یک از دو نظریه فوق برایشان کاری بسیار سخت است.







برخی از شبیه سازیهای رایانه‌ای نوین نشان می‌دهند صفحات غباری که اطراف برخی از کهکشانها وجود دارد، ممکن است کار یافتن مکان توزیع ماده تاریک را آسان کند. اکثر کهکشانها در صفحه استوایی خود صفحه‌ای از گاز و غبار دارند، اما آنچه اخترشناسان برای تعیین چگونگی توزیع ماده تاریک به آن نیاز دارند، صفحه‌ای غباری است که 9 کمی نسبت به استوای کهکشان کج باشد. چنین صفحه‌ای اخترشناسان را به رانش گرانشی ناشی از توده ماده تاریک راهنمایی می‌کند. یافتن چنین کهکشانی کار سختی است، اما اخیرا کهکشان عدسی مانندی به نام NGC4753 یافت شده است این خصوصیات را دارد.

این کهشکان از قدر 9.9 که در صورت فلکی صفحه گازی پیرامون NGC4753 با ماده تاریک اطراف آن سنبله واقع است و حدود 28 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، مواد زیادی را از کهشکان دیگری ربوده است. این ربایش حدود 500 میلیون سال قبل یا حتی کمی دورتر از این روی داده است (زمان ربایش ماده از روی سرعت چرخش این کهکشان محاسبه می‌کنند).
صفحه گاز و غبار پیرامون این کهکشان حدود 15 درجه با صفحه چرخش آن زاویه دارد.

اگر این اختلاف زاویه وجود نداشت، کل صفحه در فضای اطراف کهکشان پخش می‌شد و کهکشان شکل مسطح‌تری می‌یافت، اما اکنون با این اختلاف زاویه سرعت و حرکت و حتی جهت حرکت تغییر می‌یابد، از همین تغییرات می‌توان به تمرکز مواد تاریک و توزیع آن در کهشکان پی برد. شبیه سازیهای رایانه‌ای که از داده‌های رصدی این کهکشان بدست آمده است، پیچ خوردگیهای فراوانی را در صفحه غباری پیرامون آن نشان می‌دهد.

نتایج شبیه سازیها

شبیه سازیهای خاصی که برای کهکشان NGC4753 انجام شده است نشان می‌دهد که بیشتر ماده تاریک این کهشکان به صورتی کروی پیرامون کهکشان قرار گرفته است و کمی هم پخ شدگی دارد (مثل یک همبرگر بزرگ). اهمیت چنین بررسیها و شبیه سازیهایی در این است که اگر اخترشناسان برای بررسی یک کهکشان فقط به شکل آن در محدوده ماده روشنش بپردازند، هیچگاه داده‌های دقیقی بدست نخواهند آورد. در حالی که با اتکا به ماده تاریک هر کهشکان تا حد زیادی شکل حقیقی آن کهکشان بدست می‌آید.

منبع:http://daneshnameh.roshd.ir

جاذبه دلیل وجود ماده تاریک

وجود یک پدیده را از دو روش می توان اثبات کرد:مشاهده مستقیم پدیده یا مشاهده تاثیر آن بر پدیده هایی که راحت تر مشاهده می شوند.
این مطلب که در آسمان شب چیزهایی هست که به راحتی دیده نمی شود و همیشه مورد توجه بوده است. هنگام استفاده از تلسکوپ یا رادیو تلسکوپ فقط اشیایی رصد می شوند که از خود نور یا امواج رادیویی گسیل می کنند. اما هر پدیده ای این خصوصیات را ندارد حتی سیاره خودمان زمین نیز به علت تاریکی بیش از حد قابل مشاهده نیست.

خوشه های کهکشانی

مقدار قابل توجهی ماده در بررسی خوشه‌های کهکشانی وجود دارد که ما نمی توانیم به آسانی آنها را ببینیم. خوشه های که از تجمع چند صد تا چند هزار کهکشان یا کهکشان های تک در فضا بوجود آمده اند. در دهه 1930، zwicky، Smith، دو خوشه تقریبا نزدیک به هم Coma و Virgo را از لحاظ کهکشان های تشکیل دهنده و سرعت خوشه ها مورد بررسی قرار دادند، و سرعتی که بدست آوردند چیزی بین 10 تا 100 برابر مقداری بود که انتظار داشتند.
معنی این چیست؟ در یک گروه از کهکشان ها مثل خوشه تنها نیروی موثر بر کهکشان ها گرانش است و این گرانش اثر کششی کهکشان ها بر یکدیگر است که باعث بالا رفتن سرعت آنها می شود.
سرعت می تواند مقدار ماده موجود در کهکشان را به دو طریق مشخص کند:

جرم خوشه ها

جرم بیشتر کهکشان باعث می شود نیروی شتاب دهنده به کهکشان نیز بیشتر شود.

شتاب و سرعت خوشه ها

اگر شتاب یک کهکشان خیلی زیاد باشد می تواند از میدان جاذبه خوشه خارج شود. اگر شتاب کهکشان بیش از سرعت فرار باشد، خوشه را ترک خواهد کرد.
به این ترتیب همه کهکشان ها سرعتی پایین تر از سرعت فرار (گریز) خواهند داشت. و با این نگرش می توان جرم کل خوشه را حدس زد که مقدار قابل توجهی از میزان مشاهده شده است. با این حال این نظریه به علت اینکه مبنی بر مشاهده بود و مشاهدات غالبا با اشتباه همراهند مدت طولانی مورد توجه قرار نگرفت.
هنگامی که چیزی به وسعت یک خوشه کهکشانی نگاه می کنید با اینکه ممکن است سرعت ها زیاد باشند در مقابل وسعت خوشه ها چیزی به حساب نمی آیند پس مشاهده مداوم یک خوشه در طی چندین سال تصویر یکسانی از آن بدست می دهد. ما نمی توانیم کهکشان هایی را که بدون الگو حرکت می کنند با دقت ببینیم. پس یک کهکشان با سرعت زیاد ممکن است از خوشه جدا شده باشد یا اصلا متعلق به خوشه نباشد. حتی ممکن است بعضی از کهکشان ها فقط مقابل کهکشان های دیگر در راستای خط دید آنها باشند. با این حساب این کهکشان گمراه کننده خواهد بود.

منحنی حرکت انتقالی کهکشان ها.

دلایل قابل اعتماد تری در دهه 1970 در پی اندازه گیری منحنی های دوران کهکشان ها ارایه شد. علت قابل اعتماد تر بودن آنها این است که اطلاعات موثق تری در مورد تعداد یشتری کهکشان دست می دهند.
از گذشته می دانستیم که کهکشان ها حول مرکز شان دوران دارند درست شبیه به چرخش سیارات به دور خورشید و مانند سیارات از قوانین کپلر پیروی می کنند. این قوانین می گویند سرعت چرخشی حول یک مرکز فقط به فاصله از مرکز و جرم موجود در مدار بستگی دارد.
پس با پیدا کردن سرعت چرخش یک کهکشان می توانیم جرم موجود در کهکشان را محاسبه کنیم. همان طور که در کناره های کهکشان میزان نور به سرعت کم می شود انتظار می رود سرعت چرخش نیز پایین بیاید ولی این اتفاق نمی افتد و سرعت در همان میزانی که محاسبه شده بود ثابت می ماند و این مطلب آشکارا نشان می دهد در کناره های کهکشان جرمی وجود دارد که ما نمی بینیم. این آزمایش در مورد چندین کهکشان حلزونی - از جمله کهکشان راه شیری خودمان - انجام شده و هر بار به همین نتیجه رسیده است. و این محکمترین و بهترین اثبات برای وجود ماده تاریک است.
منبع:http://daneshnameh.roshd.ir