نیمه گمشده من کیست؟

-----------------------------------------------------------------

چـقـَدرسـפֿـــتـِـﮧ هـَمـِـﮧ رو פֿـــَط بـزَنـے تـآ بــِﮧ یــﮧ نـفـَر بـرسے!

غـ ـافـِل ازاینـکِــﮧ "تـــُو" لیستِ اوטּ

اوَلـیـטּ كَـسـ ــے بـآشے ڪِـﮧ פֿـــَط خــُورבۓ. . .

                                             بر مرگ آفرین باد...!!!

مضرات سیگار کشیدن را در یک مجله خواندم آنقدر ترسیدم که ب خودم قول دادم دیگر هیچ گاه مجله نخوانم

يه روز خودم،

                                            خودمو تو كوچه‌ها  جا مي‌ذارم

 يه روز خودم

                                             به خودم پشت پا مي‌زنم

يه روز خودم

                           تنگ غروب

                                            واسه خودم گريه مي‌كنم

يه روز

                         بدون اين‌كه كسي بفهمه

                                           خودم چشم خودمو مي‌بندم

يه روز

                        بي‌اونكه كسي بفهمه

                                       خودم سر خاك خودم گريه مي‌كنم

                                                                       واسه تنهاي‌ايم

                                                                      واسه بي‌كسي‌ايم

دیگر کسی به سراغم نخواهد آمد

قلبم شتابان می زند

شمارش معکوس برای انفجار در سینه ام

ومن تنهایی خود را در آغوش می کشم

و.............. 

براي شکستن دل يه لحظه وقت کافيه... اما براي اينکه از دلش در بياري شايد هيچ وقت فرصت پيدا نکني

این روزا..........

این روزا عادت همه             رفتن و دل شکستنه

درد تومه عاشقا                 پای کسی نشستنه

این روزا عشق بچه ها         یه صفحه آشفتگیه

گردای روی آینه ها             فقط غم زندگیه

این روزا درد عاشقا            فقط غم ندیدنه

مشکل بی ستاره ها             یه کم ستاره چیدنه

این روزا کار آدما               تو انتظار گذاشتنه

ساده ترین بهمنشون          از هم خبر نداشتنه

این روزا سهم عاشقا          حسرت و بی وفائیه

جرم تمومشون فقط              لذت آشناییه

این روزا قصه ها همش        قصه ئ دل سوزوندنه

خلاصه حرف همه              پر زدن و نموندنه

اگه به هم کمک کنیم           زندگی دیدنی میشه

بر سر پیمان می مونی         دوستای خوب تا همیشه

                                                                                                       نویسنده:هانی عزیزم

                                                                                                        نویسنده :هانی مهربونم

این بار با یه آپ متفاوت اومدم  بایه داستان......

زن جوان همراه پسر هفت ساله اش به محل بازی کودکان در پارک آمد ورو به او کردو گفت:<فقط یادت باشه پسرم من ۲۰دقیقه دیگه باید برگردم خونه.چون مهمان مهمی دارم...>پسرک قبول کرد وباشادی به طرف محل سرسره وتاب رفت.زن نیز بر روی نیمکتی نشست که آن طرفش مرد جوانی از چند دقیقه قبل نشسته بود ونگاهش به دختر پنج ساله اش دوخته شده بود.مرد روبه دخترش کردو گفت:<ملیسا...باید بریم>دخترک بااشتیاقی کودکانه گفت:<ینج دقیقه پدر..فقطپنج دقیقه دیگه..>پدر تبسمی کردو حرفی نزد وپنج دقیقه که گذشت<ملیسا>را صدا کرد:<دخترم بریم.>دخترک دوباره گفت:<پنج دقیقه.پدر جان...فقط پنج دقیقه...>پدر دوباره خندید وقبول کرد.این اتفاق قبل از اینکه زن جوان به ساعتش نگاه کند وبفهمد که۲۰دقیقه تمام شده یک بار دیگر بین دختر وپدر تکرار شد.یعنی<ملیسا>گفت:<پدر فقط پنج دقیقه.>پدر هم کوتاه آمد وقبول کرد تااینکه زن لوازم پسرش را جمع کرد واز روی نیمکت بلند شد وبه پسرش گفت:<دیوید....زمانت تمام شده...بریم.>اما دیوید که رفتار دختر کوچولو وپدرش را دیده بود به مادرش گفت:<مامان فقط پنج دقیقه دیگه...>اما زن حرفش را قطع کرد:<نه پسرم...توقول دادی...راه بیفت.>پسرک با بغض ازبالای سرسره پایین آمد ودر همین حال زن جوان روبه مرد کرد وبا لحنی محترمانه اما گلایه آمیز گفت:<باجی که شما به دخترتون دادین داره برای من دردسر ساز میشه!>مرد لبخند تلخی زد وگفت:<این باج نیست دو سال قبل در چنین روزی وقتی پسرهشت ساله ام یعنی برادر<ملیسا>را به پارک آورده بودم وپایان زمان بازی اش فرا رسید هر قدر پسرم به من التماس کرد پدر فقط پنج دقیقه من قبول نکردم وـمثل شماـبرای اینکه به او وقت شناسی را یاد بدهم .با اصرار او را همراه خود بردم و....اما بیرون از پارک که رسیدیم یک ماشین به پسرم زد و او درجا مرد....از آن به بعد من هرگز به خاطر پتج دقیقه به هیچ کس مخصوصا فرزندانم سخت نمی گیرم.>

زن در حالی که اشک در چشمش جمع شده بود رو به پسرش ـکه آماده رفتن شده بود ـگفت:<باشه پسرم میتونی پنج دقیقه دیگه بازی کنی.> 

سلام بر ناصر خان اسطوره فوتبال ایران  روحش شاد یادش گرامی باد

گفتم آرزو یک حقیقت نزدیک است...

ولی رویا یک آرزوی شیرین دست نیافتنی..

گفت من رویا هستم یا آرزو؟

گفتم رویایی که به حقیقت پیوستن آن

یک آرزوی شیرین است

دل خواهم کند......

بی تو خواهم زیست.......

فریادخواهم کشید......

مهربان نخواهم بود.......

دل نخواهم سپرد.......

آرامتر که شدم .........

بی توخواهم مرد............

سلام دوستاي خوبم؟

امشب دلم بدجوري گرفته سرم بد جوری درد میکنه

حوصله ندارم باکسی حرف بزنم واسه همين اومدم

 پيش شما تابا شما درد دل کنم میدونم که شما درکم میکنید

امروز صبح كه بيدار شدم بدشانسي پشت بد شانسي

من نميدونم چه قدر بايد سختي بكشم من كه براش چيزي

كم نذاشتم هركاري گفت كردم  ولي اون بي انصاف

يه ذره از محبت هاي منو نديد ديگه نميدونستم

 براش چه كاري انجام بدم

تا منو دوست داشته باشه ازگل كمتر بهش نگفتم

اون كه رفت اما من هيچ وقت فراموشش نميكنم

هروقت برگرده بازهم تو قلب من جاداره

اما كاش ميدونست هركاري كه من ميكردم

 فقط به خاطر خودش بود

ميدونين امروز براي هميشه ازدوستم جداشدم

دوستي كه حاضر بودم جونمو بهش بدم آخه چرا بايد ازهم جدا ميشديم

دليلش چي بود من كه نميدونم شايد اون دليل بهتري داشته!!

اگه اذيتتون كردم ببخشيد!!

اميدوارم كه شما به خواستتون برسيد!!!

 من عاشق اون بودم هنوزهم عاشقشم !!!!

 دعاكنيد كه برگرده وبراي هميشه بامن باشه خيلي دوستش دارم

منتظرم که برگرده هم چشم انتظارش هستم!!!

سلام دوستاي گلم ببخشيد اگه دير آپ ميكنم چون اصلا حالم خوب نيست!!!

نمي دانم چه بنويسم و....چه بنويسم وقتي كه تمام واژه هايم راغم گرفته است.

ازچه بنويسم ازشب هاي تاريك وبي ستاره  يا از روزهاي پر از سردو ماتم

  دوستان گلم هرچي ازغصه هام بگم كم گفتم.اين دنيا كه به ما وفا نكرد

 ستاره ي خوشبختي من خاموش شده  ولي براي شما آرزوي خوشبختي ميكنم.

 نظر یادتون نره :

      بنام آنكه روحش تمام وجودم را اسيرخود كرده:

          مي رسد روزي كه فرياد وفغان ها سركني.

           مي رسد روزي كه احساس مرا باور كني.

        مي رسد روزي كه  نادم  باشي از رفتار خويش.

           خاطرات رفته ام را موبه مو ازبر كني.

          مي رسد روزي كه تنها ماند ازمن يادگار.

           نامه هايي راكه بادرياي اشكت تر كني.

           مي رسد روزي كه تنها در مسيربي  كسي

           بوته هاي وحشي گل را زغم  پرپركني.

           مي رسد روزي كه صبرت سرشود درياي من.

            آن زمان احساس امروز مرا باور كني.

هنوزم زيباترين آواي دنيا برايم شنيدن لبخندزيباي توست.

هنوزم زيباترين طلوع برايم طلوع چشمهاي زيباي توست.

هنوزم غم انگيزترين اتفاق برايم صورت اندوهناك توست.

هنوزم آغوشت برايم مقدس است ودستانت زندگي بخش به جان من است.

هنوزم دركوچه هاي منوت عاشقي درميان بوسه هايمان زندگي مي كنم.

شايد رهگذري مژده اي از روياي ماندگار وعشق جاودانه ام به همراه بياورد.

                                                      روياي من

دنياي كوچكم راخراب مكن بگذار نقش بال پروانه را فرش راهت كنم مگذار عادت پرواز فراموشم شود.

سرانگشتانت را آهسته بربالم بزن تا بودنت رادريابم دنياي مرادستان مهرباني ساخته اند كه در انتظار

شقايق اند دستان توبه چه عادت دارند كه به مهماني پروانه ها نمي آيند

                          آن روزها یادش بخیــــــــــــــر...

 
                      کوچک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم
                                 اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم
                             کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود
                          کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش
                                  را از نگاهش می توان خواند
                                        کاش برای حرف زدن
                               نیازی به صحبت کردن نداشتیم
                        کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود
                                   کاش قلبها در چهره بود
                    اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

                     و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم
                           سکوت پر بهتر از فریاد تو خالیست
                               سکوتی را که یک نفر بفهمد
                    بهتر از هزار فریادی است که هیچ کس نفهمد
                          سکوتی که سرشار از ناگفته هاست                       ناگفته هایی که گفتنش یک درد و نگفتنش هزاران درد دارددنیا را ببین ...

                            بچه بودیم از آسمان باران می آمد
                        بزرگ شده ایم از چشمهایمان اشک می آید!
                   بچه بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن
                                 بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه
                              بچه بودیم تو جمع گریه می کردیم
                             بزرگ شدیم تو خلوت اشک می ریزیم

                             بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست
                         بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه
                             بچه بودیم همه رو 10 تا دوست داشتیم
                                بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچی
                    بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم

                    بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودن
                    بزرگ که شدیم قضاوتهای درست و غلط باعث شد که
                                   اندازه دوست داشتنمون تغییر کنه
                                               کاش هنوزم همه رو
                             به اندازه همون بچگی 10 تا دوست داشتیم

                                        بچه که بودیم اگه با کسی
                            دعوا میکردیم 1 ساعت بعد از یادمون میرفت
بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو یادمون مونده و آشتی نمی کنیم

                   بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم
                بزرگ که شدیم حتی 100 تا کلاف نخم سرگرممون نمیکنه

                بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچکترین چیز بود
                بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه

                                 بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود
                       بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم

           بچه که بودیم تو بازیهامون همش ادای بزرگ ترها رو در می آوردیم
                   بزرگ که شدیم همش تو خیالمون برمیگردیم به بچگی

            بچه بودیم درد دل ها را به هزار ناله می گفتیم همه می فهمیدند
بزرگ شده ایم درد دل را به صد زبان به کسی می گوییم... هیچ کس نمی فهمد
                                 بچه که بودیم دوستیامون تا نداشت
                              بزرگ که شدیم همه دوستیامون تا داره
                                           بچه که بودیم بچه بودیم
         بزرگ که شدیم بزرگ که نشدیم هیچ، دیگه همون بچه هم نیستیم

                                      شاید به روی خودمون نیاریم
                              ولی همیشه ذهنمون پر از این آرزوست که :
                                   ای کاش هیچ وقت بزرگ نمی شدیم
                                        و هنوزم تو عالم بچگی بودیم
همون دوران بچگی هایی که پر از عشق بود و شور و نشاط و سرزندگی ...

بايه شكلات شروع شد من يه شكلات گذاشتم تودستش اونم يه

شكلات گذاشت تو دست من من بچه بودم  اونم بچه بود سرمو بالا كردم سرشوبالا كرد ديد كه منو ميشناسه خنديدم

گفتم:دوستي كه تا نداره

گفت:تامرگ خنديدم گفتم:من كه گفتم دوستي تا نداره

 گفت:باشه تاپس از مرگ

گفتم:نه نه نه نه تانداره

گفت:قبول تااونجا كه همه دوباره زنده ميشن يعني زندگي پس ازمرگ بازهم باهم دوستيم تابهشت تاجهنم تاهركجا كه باشدمنو توباهم دوستيم خنديدم

 گفتم:توبراش تاهركجا كه دلت ميخواد يه تابزار اصلآ يه تا بكش ازسراين دنيا تا اون دنيا اما من اصلآ براش تا نميزارم نگام كرد نگاش كردم باور نمي كرد

مي دونستم اون مي خواست حتمآ دوستي ما تا داشته باشه دوستي بدون تارا نمي فهميد

 گفت:بيابرادوستيمون يه نشونه بزاريم

 گفتم:باشه توبزار

 گفت:شكلات هربار كه همديگر رو ميبينيم يك شكلات مال تو يكي  مال من باشد

 گفتم:باشه هربار يه شكلات مي گذاشتم تو دستش اونم يه شكلات تو دست من باز هم ديگر رو نگاه مي كرديم يعني كه دوستيم دوست دوست من تندي شكلاتمو باز مي كردم مي گذاشتم تو دهنم تند تند ميمكيدم

مي گفت:شكمو تودوست شكموي مني وشكلاتشو مي گذاشت توي صندوق چه ي كوچولوي قشنگ

مي گفتم:بخورش مي گفت:تموم مي شه مي خوام تموم نشه براي هميشه بمونه صندوقش پراز شكلات شده بود

هيچ كدومشو نمي خورد من همشو خورده بودم

گفتم:اگه يه روز شكلات هاتو مورچه ها بخورند يا كرم ها چيكار مي كني

گفت:مواظبشون هستم مي گفت:ميخوام نگهشون دارم تا موقعه اي كه دوست هستيم يك سال دوسال چهارسال هفت سال ده سال بيست سال شده اون بزرگ شده منم بزرگ شدم من همه ي شكلات هامو

خوردم اون همه ي شكلات هاشو نگه داشته اون آمده امشب خداحافظي كنه بره اون دور دورا ميگه ميرم ولي زود بر مي گردم  من كه ميدونم

ميره بر نمي گرده يادش رفت يه شكلات به من بده من كه يادم نرفته يه شكلات گذاشتم كف دستش

گفتم:اين براي خوردنه يه شكلات ديگه گذاشتم كف اون دستش اينم آخرين شكلات براي صندوق كوچكت يادش رفته بود كه صندوقي داره براي شكلات هاش هردوتا راخورد خنديدم مي دونستم دوستي من تا نداره دوستي اون تا داره مثل هميشه خوب شد همه ي شكلاتمو خوردم اما اون هيچ كدومشو نخورد حالا بايه صندوق شكلاتهاي نخورده چيكار مي كنه............... 

يكي بود يكي نبود:اوني كه بود توبودي اوني كه جز تو باهيچ كس نبود من بودم

يكي داشت يكي نداشت اوني كه داشت تو بودي اوني كه جز تو كسي رانداشت من بودم

يكي گفت يكي نگفت اوني كه گفت تو بودي اوني كه جز تو به هيچ كس دوستت دارم نگفت من بودم

براش بنویس دوستت دارم آخه میدونی .

 آدما گاهی اوقات خیلی زود حرفها شونوازیاد میبرن ولی یه نوشته

 به این سادگیها پاک شدنی نیست.

 اگرچه پاره کردن یک کاغذ ازشکستن یک قلب هم ساده تره...

 ولی بنویس...

                                           دلم برایت خیلی تنگ است 

                      شاهدم نیز گوشی تلفنی است که بارها و بارها در دست گرفته ام

                    و تک تک شماره هایت را با تمانینه بر رو ی صفحه لمس نموده ام

                                       اما همیشه شماره آخر را نتوانستم بگیرم

                                                               نمیدانم چرا؟!

                                       مثل همیشه دلتنگ و بی قرارت هستم

                                      مثل همیشه مشتاق و عاشقت هستم
 
                                                       نمیدانم کجائی؟!

                                                        چه میکنی؟!

                    اما میدانم که چه باشی یا نباشی همیشه عاشقت می مانم

                 از من دوری اما هیچ گاه یادت نگذاشت تا دوریت برایم پایدار باشد

             شاید ندانی هر شب این رویای توست که مرا به خواب دعوت می کند

             
من          یه                                 آدمه        سیاه               و                      سفیدم

یه                      روز                  خوب                      یه               روز                       بدم

یه                     روز                    آدما                     رو               دوست                      دارم

یه                                 روز                                    ازشون                                  فراریم

یه                     روز                     از                        آدما             دلگیر                    میشم

یه                                  روز                                    ازشون                                 راضیم
یه                     روز                  خودمو                              هیچ                      می دونم
 
یه                                   روز                                    دیگه                                دیوونه

ولی                    همه ی                روزا                      خودمو                               عاشق

می دونم