...
قصه اصحاب كهف يك شوخيست!
اينجا يكروز كه بخوابي همه تورا از ياد ميبرند...
+ نوشته شده در دوشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 11:26 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
سپندارمذگان
عنوان پست قبل را به خاطر ياد آوري خاطراتي گذاشتم، نه به باور آن! شاید افراد زیادی را ببینید كه كلمات Hi و Hello را با لهجه غلیظ Americanاش تلفظ می كنند. اما تعداد افرادی كه از واژه درود استفاده می كنند، بسیار نادر است!
همینطور كلمه Thanks بیش از سپاسگزارم و Good bye بسیار راحت تر از «بدرود» در دهان ها می چرخد. ما حتی به این هم بسنده نكرده ایم!
این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت های خارجی را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر می دانند. سفره هفت سین نمی چینند، اما در آراستن درخت كریسمس اهتمام می ورزند! جشن شب یلدا كه به بهانه بلند شدن روز، برای شكرگزاری از بركات و نعمات خداوندی برگزار می شده است را نمی شناسند، اما همراه و همزمان با بیگانگان روز شكرگزاری برپا می كنند!همه چیز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاریش می دانند، اما حتی اسم "سپندار مذگان" به گوششان نخورده است. چند سالی ست حوالی25 بهمن ماه (14 فوریه) كه می شود همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای كه در مورد والنتاین سوال كنی فلسفه اش را می دانداما كمتر كسی است كه بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، كه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!
**این روز در تقویم ایرانی مصادف است با 29 بهمن،و "سپندار مذگان" یا "اسفندار مذگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان "روز عشق" به این صورت بوده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی می شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.
سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا می كردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كردند.**
**ويكي پديا - دانشنامه آزاد
این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت های خارجی را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر می دانند. سفره هفت سین نمی چینند، اما در آراستن درخت كریسمس اهتمام می ورزند! جشن شب یلدا كه به بهانه بلند شدن روز، برای شكرگزاری از بركات و نعمات خداوندی برگزار می شده است را نمی شناسند، اما همراه و همزمان با بیگانگان روز شكرگزاری برپا می كنند!همه چیز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاریش می دانند، اما حتی اسم "سپندار مذگان" به گوششان نخورده است. چند سالی ست حوالی25 بهمن ماه (14 فوریه) كه می شود همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای كه در مورد والنتاین سوال كنی فلسفه اش را می دانداما كمتر كسی است كه بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، كه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!
**این روز در تقویم ایرانی مصادف است با 29 بهمن،و "سپندار مذگان" یا "اسفندار مذگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان "روز عشق" به این صورت بوده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی می شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.
سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا می كردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كردند.**
**ويكي پديا - دانشنامه آزاد
پس بياييم به نگاهباني فرهنگ اصيل و ايينهاي زيبايمان اين روز را پاس داريم، روزي براي "دوست داشتن" "وفادار بودن" "عاشق بودن"و "ايراني بودن". جشن سپندارمذگان روز عشق ايراني خجسته باد...
+ نوشته شده در شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۰ ساعت 13:18 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
?!... valentine
لحظه ها خاطره اند...
زندگي شوق تمناي همين خاطره هاست.
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ ساعت 10:6 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
عاشقي...
روزي مجنون از سجاده شخصي عبور كرد؛ مرد نماز را شكست
و گفت:
مردك! در حال راز و نياز با خدا بودم، چرا اين رشته را بريدي؟
مجنون لبخندي زد و گفت:
عاشق بنده اي هستم و تو را نديدم؛ چگونه تو عاشق خدايي و مرا ديدي؟!...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۰ ساعت 11:24 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
زمستان
یادمان نرود؛
با آمدن زمستان
اجاق خاطره ها را روشن بگذاريم٬
تا دچار سردي فاصله ها نشويم ...
+ نوشته شده در دوشنبه ۵ دی ۱۳۹۰ ساعت 16:41 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
رهایی
بر روی بوم زندگی هر چیز می خواهی بکش..
زیبا و زشتش پای توست٬ تقدیر را باور نکن..
تصویر اگر زیبا نبود٬ نقاش خوبی نیستی..
از نو دوباره رسم کن٬ تصویر را باور نکن..
خالق تو را شاد آفرید٬ آزاد آزاد آفرید..
پرواز کن تا آرزو زنجیر را باور نکن...
پ.ن: بالاخره تموم شد٬خدایا ممنونم دوست دارم
+ نوشته شده در چهارشنبه ۴ آبان ۱۳۹۰ ساعت 16:44 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
چه زود میگذره...
زندگیت را با "لبخندهایت" نگاه کن
نه با ا"شکهایت"..
سالهای "عمرت" را با "دوستانت" بشمار
نه با تعداد شمع های روی کیک تولدت...
+ نوشته شده در شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۰ ساعت 14:51 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
تجربه
زندگي فرصت نيست
تجربه ايست تا بدانيم حقيقت نيستيم
خاطره ايم
...
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۰ ساعت 13:13 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
29 فروردین
روز ارتش ...
من درد تو را ز دست آسان ندهم دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوســـت به یادگــار دردی دارم کان درد به صد هـزار درمان ندهم
هیچگاه فاصله ها حریف خاطره ها نیستند
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۰ ساعت 21:56 توسط فرهاد خلج (پژواک)
|
گر بدین سان زیست باید پست 