دلنوشته های من

عشق را دوست دارم

تورا ....

خدارا...

وباور کن

باور کن

چون خدارا دوست دارم

تو را نیز...

مثل همیشه مغرور

اما عاشق

مثل صخره ای که هر چقدر هم امواج پر تلاطم دریا بهش برخورد کنه بازم محکم و پا بر جاست

گاهی دوست دارم گوشامو بگیرم و چشمام رو ببندم تا خیلی حرفا رو نشنوم و خیلی هارو نبینم

دوست دارم قلبم فقط جای عشق باشه

و یه حس آرامش و اطمینان

خدا رو دوست دارم

درسته خیلی وقتا فراموشش می کنم

اما خودش میدونه که بهش محتاجم

دلم می خواد بالای یه کوه بایستم

دستام و بازکنم

چشمام و ببندم

ویه نفس عمیق بکشم

و به خودم قول بدم که به هر چی میخوام برسم

امشب از آسمان دیده ی تو

  روی شعرم ستاره می بارد

در سکوت سپید کاغذ ها

پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه ی تب آلودم

شرمگین از شیار خواهش ها

پیکرش را دوباره می سوزد

عطش جاودان آتش ها

آری ،آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

ازسیاهی چرا حذر کردن

شب پراز قطره  های الماس است

آنجه از شب به جا می ماند

عطر سکر آور گل یاس است

آه بگذار گم شوم درتو

کس نیابد دگر نشانه ی من

روح سوزان آه مرطوبت

بوزد بر تن ترانه من . . .

من از نسل آسمانم

در زمین جایم نیست

مرابه آسمانت برسان ، که سخت دلتنگ توام

روح من تشنه ی لمس وجود توست

کاش امشب برسد به دست تو ، دست های خالی من

اگر دست هایم را بگیری خدایا، از سر انگشتانم نور می ریزد

و بعداز آن تمام وجودم  یکپارچه نور می شود

وآرام آرام بالا می روم . . .

به اوج می رسم . . .

خورشید رادر آغوش می کشم . . .

بر ماه بوسه می زنم . . .

باباران می بارم . . .

و با بهار می رویم . . .

واین برای من یک رویا نیست ، خورشید من همین جاست ،نزدیک به من ؛

ومن چه خوش حالم ؛ چه سرخوشم خداوند که یاری چون تو دارم

یاوری که پناه من است

و اسرار مرا می داند

و مرا دوست دارد . . .

وعشق تو لذتی داردکه طعم آن را هیچ گاه دیگر نچشیده ام

همدم شب های تنهایی ام، عاشقانه دوستت دارم

                                                                       "المیرا"